ขอบใจที่ทำให้รู้นะ ขอบใจแกจริงๆ
เมื่อวานผมได้ไปงานของมหาวิทยาลัย เพราะนัดกับเพื่อนๆ และน้องๆไว้ สนุกสนานมากเจอเพื่อนๆ พี่น้องมากมาย ผมคิดไว้ว่าเธอคงไม่มา เพราะเธอเคยบอกไม่ชอบงานแบบนี้ แต่ผมก็ยังเหลียวมองทุกครั้งที่ผ่านคณะของเธอ เป็นความหวังลมๆแล้งๆ ผมก็ร่าเริงสนุกสนานไปเรื่อยๆ พอถึงจุดหมายผมก็นั่งพักผ่อนเพื่อเอาแรง ผมนั่งพักสักครู่ คุยกับน้องๆไปเรื่อยๆ แซวสาวไปเรื่อยๆ แล้วสายตาผมก็ไปหยุดที่คนคนหนึ่ง เธอนั่นเองมัจจุราชของผม เธอยืนอยู่ห่างจากผมไม่ถึง10เมตร แต่มีร้านขายไส้กรอกลูกชิ้นคั่นเราไว้ เธอยังคงเหมือนเดิม ยังคงไว้ผมทรงเดิม แต่งหน้าโทนเดิมๆ ลิปสติกสีเดิม เธอคุยเฮฮากับเพื่อนๆ ผมแอบมองเธออยู่ครู่ใหญ่ๆ ผมกะว่ารอให้เธอเดินไปก่อนผมจึงจะไปต่อ แต่ทันใดนั้นน้องๆที่ไม่ได้เจอกันนานก็เข้ามาทักทาย มันจะลากผมไปต่อกับพวกมัน ผมก็ลังเลสักครู่ เออ ผมก็ตอบตกลง
ผมเดินผ่านหน้าเธอ รับรองว่าไม่เกิน สองเมตร เดินผ่านหน้าเธอด้วยซ้ำ แถมกลุ่มผมก็คุยกันเสียงดังด้วย
ไม่มีการทักทาย ไม่มี เหมือนเราเป็นคนแปลกหน้า ระยะทางที่ไม่กี่ก้าวมันทั้งทรมาณทั้งปวดร้าว มันยาวนานซะจนอธิบายไม่ได้ ผมเหมือนแทบแตกสลายไป ตรงนั้นคุยกับน้องๆ ต้องประมาณใบหน้ายิ้มแต่ใจร้องไห้
สุดท้ายหลังจากไหว้พระทำบุญเสร็จ ผมก็หวังสักนิดว่าเราจะได้เจอกัน แต่ก็ไม่
ขากลับ ตอนแรกกะว่าจะเดินกลับ แต่น้องๆ บอกว่าแก่ละขอนั่งรถกับก็แล้วกัน ผมก็อืมเห็นด้วย เราโบกรถกลับ ผ่านไปไม่ถึง5นาที รถที่ผมนั่งก็ขับผ่านเธอไป ผมคิดว่าเธอเห็นผมนะแต่มันก็แค่นั้นผมก็เป็นแค่อากาศ
ขอบใจที่ทำให้รู้นะ ขอบใจแกจริงๆที่ทำให้รู้ว่าอืมพี่คงไม่มีความหมายกับแกเลยสินะ พี่มันก็แค่อากาศ อากาศที่ไม่มีตัวตนเลย ไม่เลย

ที่เดิมของคนแพ้ - อาร์ต KPN

งมงาย นี่คืองมงาย คำที่ใช้เรียกคนอย่างฉัน
เพ้อฝัน และยังรอคอย คนที่ร้างลาจะกลับคืน

ที่ทุ่มเท ให้รักหวนคืน หวังว่าวันหนึ่งจะชนะใจ
แต่ไม่เลย เธอไม่หวั่นไหว เธอไม่เคยอ่อนใจให้เลย

ก็ต้องยอมแพ้ แม้ว่าที่แท้ฉันยังรักเธออยู่เลย
ได้แต่ยอมรับ ว่าคนที่แพ้ต้องกลับมายืนที่เดิม

ที่ๆ ตัวฉันไม่เหลือใคร ที่ๆ วันนี้ไม่มีเธอเหมือนเดิม
เมื่อคนที่หมดรัก คือคนที่ไม่คืนกลับมา

รู้ซึ้งก็เพิ่งรู้ซึ้ง ว่าต้องลืมเธอให้หมดใจ
เวลาที่มันยาวนาน คงไม่ช่วยทำเธอเปลี่ยนใจ

ที่ทุ่มเท ให้รักหวนคืน หวังว่าวันหนึ่งจะชนะใจ
แต่ไม่เลย เธอไม่หวั่นไหวเธอไม่เคยอ่อนใจให้เลย

ก็ต้องยอมแพ้ แม้ว่าที่แท้ฉันยังรักเธออยู่เลย
ได้แต่ยอมรับ ว่าคนที่แพ้ต้องกลับมายืนที่เดิม

ที่ๆ ตัวฉันไม่เหลือใคร ที่ๆ วันนี้ไม่มีเธอเหมือนเดิม
เมื่อคนที่หมดรัก คือคนที่ไม่คืนกลับมา

ก็ต้องยอมแพ้ แม้ว่าที่แท้ฉันยังรักเธออยู่เลย
ได้แต่ยอมรับ ว่าคนที่แพ้ต้องกลับมายืนที่เดิม

ที่ๆ ตัวฉันไม่เหลือใคร ที่ๆ วันนี้ไม่มีเธอเหมือนเดิม
เมื่อคนที่หมดรัก เธอคงไม่กลับมา

ก็ต้องยอมแพ้ แม้ว่าที่แท้ฉันยังรักเธออยู่เลย
ได้แต่ยอมรับ ว่าคนที่แพ้ต้องกลับมายืนที่เดิม

ที่ๆ ตัวฉันไม่เหลือใคร ที่ๆ วันนี้ไม่มีเธอเหมือนเดิม
เมื่อคนที่หมดรัก คือคนที่ไม่คืนกลับมา



Create Date : 04 กรกฎาคม 2553
Last Update : 4 กรกฎาคม 2553 20:15:44 น.
Counter : 458 Pageviews.

5 comments
  
เข้าใจความรู้สึกแบบนี้
เป็นกำลังใจนะครับผม
โดย: กัปตันปิเตอร์ วันที่: 4 กรกฎาคม 2553 เวลา:21:10:19 น.
  
เป็นอะไรที่พูดยากมาก...

ในเมื่อเราบังคับใจตัวเองไม่ได้

ก็ปล่อยให้มันเป็นปในทางที่มันเป็นอย่างที่สุดเถอะค่ะ

เมื่อสักวันมันอิ่มตัวเเล้ว

ทุกอย่างจะดีขึ้นนน่ะ

น้องเชื่อยังงั้น..........

เป็นกำลังให้คต่ะ

โดย: ยังไงก็น้อง วันที่: 4 กรกฎาคม 2553 เวลา:22:04:11 น.
  
โดย: นนนี่มาแล้ว วันที่: 5 กรกฎาคม 2553 เวลา:2:18:11 น.
  
เวลาค่ะ รักษาแผลใจ
โดย: magic-women วันที่: 5 กรกฎาคม 2553 เวลา:19:37:47 น.
  
อย่าคิดมาก!!!
โดย: reception hall วันที่: 17 กรกฎาคม 2553 เวลา:16:54:36 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

eroz_killer
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เจ้าของBlog รูปไม่หล่อ พ่อไม่รวย ปากหมา แซวเก่ง ดังนั้นในBlog นี้อาจบรรจุด้วยคำหยาบคายบ้าง อะไรบ้าง ตามสันดานคนเขียน ที่ตอนเช้าอบอุ่นหมือนดวงตะวัน ตอนเย็นล่องลอยดั่งสายลม ส่วนกลางคืนร้อนแรงดุจเปลวไฟ
New Comments
กรกฏาคม 2553

 
 
 
 
2
3
5
6
12
13
15
16
18
19
20
21
22
24
26
27
29
 
All Blog