ถนนสายนี้มีตะพาบ กม. ที่ 73 : เปลี่ยน....?

โหยไม่ได้มาแจม ตะพาบตั้งหลายกิโลเลยวกกลับมาร่วมเส้นทางสายตะพาบนี้อีกครั้ง หวังว่าจะไม่ลืมกันนะครับ

เปลี่ยน..............???

มีคนบอกผมว่าเวลาทำให้คนเปลี่ยน..... ผมไม่เชื่อหรอกผมว่าสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างทางต่างหากที่ทำให้คนเปลี่ยน...

ตะวันยังคงขึ้นอยู่อย่างเดิม แม้รายละเอียดรอบข้างมันจะไม่เหมือนเดิมมันยังคงขึ้นและลง

ชีวิตก็เช่นกันต่อให้สิ่งหนึ่งหายไป แต่บางสิ่งก็ยังดำรง อยู่........

..............

"บินบินบิน" ผมพูดพลางชูเด็กหญิงตัวน้อยในมือลอยไปมา เธอหัวเราะเอิ๊กอ๊าก

"เมื่อไหร่แกจะคิดเรื่องมีครอบครัวสักที" หญิงสาวเจ้าของเจ้าหญิงน้อยในมือผมมองผมและถามผมด้วยคำถามเดิมๆ

"นี่ไงเดี๊ยวฉันรอ น้องปอเจ้าหญิงของฉันโต ก่อน" ผมพูดพลางเอาเคราเล็กๆสีที่ข้างแก้ม เจ้าหญิงน้อยของผมหัวเราะเอิ๊กอ๊ากกกกก

"แกละอย่างนี้ทุกที" เพื่อนสาวของผมทำหน้าเอือมๆ "แล้วอีน้องคนนั้นเป็นอย่างไรบ้างละ"

ผมเหมือนโดนช๊อตไปชั่วครู่  "ไม่รู้สินะคงสบายดี" ผมพูดเสร็จแล้วก็หอมแก้มเจ้าสาวในอนาคตของผมฟ๊อดใหญ่ แล้วเธอก็หัวเราะอีกครา.....

แล้วป่านนี้ เธอจะเป็นไงบ้างหนา  ผมได้แต่คิด ได้แต่คิด ได้แต่คิด....

.....

"ซวยละ" ผมบ่นพลางจอดเวสป้าสีฟ้าอ่อนคันใหม่ จริงๆ มันก็ไม่ไหม่นะ เป็นของเก่าที่เพิ่งลากจากโกดังที่บ้านไปซ่อม  เสียเงินจนทุกคนด่า ว่า ผมควรจะเอาเงินที่ซ่อมมันไปซื้อคันใหม่ได้ครึ่งคันทีเดียว แม่บอกให้ขาย แต่ผมก็ไม่ขายเพราะมันอุดมไปด้วยความทรงจำวัยเด็กที่ซ้อนป๊าม้าไปไหนต่อไหนมาไหน (โอ๊ว นอกเรื่องไป กลับมาได้แล้ว)

วันนี้ผมมีนัดครับ นัดใหญ่ซะด้วย นัดรวมพลชาวแก๊งเก่าๆ เนื่องจากสมาชิกของคนหนึ่งได้เป็นด๊อกเตอร์ ก็เลยต้องมาฉลองซะหน่อย 

ผมผลักประตูร้านเข้าไปเสียงกระดิ่ง ดังเรียกความสนใจ "สวัสดีคะ" เสียงพนักงานตอบเสียงนั้นโดยอัตโนมัติ ผมพยักหน้าหงึกๆๆ ผมเห็นแล้ว เดอะแก๊ง ของผมกำลังนั่งกินอย่างกระจุยกระจาย อาหารเต็มโต๊ะ

"มาสายตามเคยนะแก" เจ๊ใหญ่เอ็ดผม 

"ค๊าบๆๆ คุณแม่" ผมไหว้ปะหลกๆ แล้วหันไปทักทายทุกคน ด้วยกรรมแต่ปางเก่า ที่นั่งเหลือที่เดียว คือตรงข้างๆ มัจจุราชของผม 

"ชิหาย" ผมอุทานในใจ แต่ผมจำเป็นต้องนั่งลงเสียมิได้ 

"สวัสดีคะพี่อ้วน" หมอกทักทาย

"ดีจ๊ะ" ผมตอบกลับด้วยการยิ้มตาตี่ยิงฟันเช่นเคย

...... เหตุการณ์ก็ดำเนินไปด้วยการ อัพเดชชีวิตของแต่ละคน ซึ่งผมคิดว่าข้ามมันไปเสียดีกว่า

"เมื่อไหร่แกจะ มีตกลงใจกับใครสักคนสักที " เจ๊ใหญ่พูดออกมา

"กูว่าแล้ว" ผมคิดในใจ "แมร่งตรูต้องโดนคำถามนนี้ไปอีกพี่ร้อยปีวะ"

"คุณแม่ไม่เคยได้ยิน คำที่ว่า ความโสดคืออำนาจหรือครับ" ผมตอบพลางทำหน้ายวนๆ

"แต่อำนาจ ก็นำพาไปสู่ความพินาศนะ" เจ๊ใหญ่ตอกกลับ มาทำเอาทั้งวงเฮ

"แล้วตัวเองเอาเค้าไว้ไหน" เจ้าป๊อบ วิศวกรร่างใหญ่ก็เอื้อมมือมากุมผมพร้อมทำหน้าละห้อย

"เค้าไม่ลืมตัวเองหรอก" ผมปีบมือมันเบาๆ พร้อมทำตาซึ้ง "ถุย!!!  ก็พวกมึงเล่นกันอย่างงี้สิ ใครๆ ก็หาว่ากรูเป็นเกย์หมด"  ผมปีบมืออย่างแรงจมมันทำหน้าเหยเก " ทำเอาทั้งวงฮาครืน

......

"แล้วพวกแกละรักๆ เลิกๆ เมื่อไหร่จะแต่งกันสักที " เจ้ใหญ่เปลี่ยนประเด็นไปที่หมอก กันเจ้าบอยน้องรักของผม

"เออ .... จริงๆ แล้ววันนี้ผมมีเรื่องจะบอก" แล้ว เจ้าบอยก็หันไปมองหน้าหมอก หมอกก็หยิบซองสีชมพูขึ้นมา 

ผมรู้ละว่ามันคืออะไรโดยไม่ต้องมีคำอธิบาย

มันเป็นการยากมากนะที่ เราจะนั่งอยู่ตรงข้างๆ คนที่เป็นอดีตของเราและแฟนของเขา แล้วพวกเขากำลังจะมีข่าวดี

"พวกผมกำลังจะแต่งงานกัน" บอยบอกเสียงชัดเจน 

"หราาาาาาา " เสียงทุกคนพูดพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย 

"เฮ๊ย ครั้งนี้ของจริงนะครับ" เจ้าบอยยืนยันหน้าเครียด 

"เออ ล้อเล่น " เจ๊ใหญ่พูดขึ้น แล้วทุกคนก็แสดงความยินดีของทั้งสอง ....

ผมมองหน้าหมอก หมอกพยักหน้า เหมือนเราไม่ต้องพูดอะไรก็เข้าใจ.......

ผมแอบบีบมือเธอเบาๆ เธอก็บีบมือตอบ

"ดีใจด้วยนะ"  ผมพูดอย่างไม่มีเสียง 

"ขอบคุณคะ" เธอตอบกลับมาอย่างไร้เสียง แต่ผมก็ได้ยินชัดเจน

...........

"ลุง อ้วง..... เป้งอา รายย" เด็กหญิงตัวน้อยในอ้อมแขนผมถาม "ไม่แง นะ โอ๋ ๆๆๆ" เธอเอามือน้อยๆ ลูบหัวผม

"เปล่าลุงไม่ได้เป็นอะไร" ผมจับมือน้อยๆนั้นบีบเบาๆ

"ปอ ปอ รักลุงไหม" ผมถามเธอเบาๆ

"น้อง รักอ้วงที่สุก ในโลก เลย" เธอยิ้มแล้วหอมแก้มผม "อ้วนก็รักหนูจ๊ะ"

"อ่าวปอ แล้ว ป๊า กะม้าละ" เพื่อนสาวของผมถาม

"รักที่สุกในจักยานเลย..." เจ้าหญิงน้อยของผมหันไปตอบ แล้วยิ้มแฉ่ง............. 

................

เวลาไม่ทำให้ใจเราเปลี่ยนหรอก ถ้าเราไม่พยายามเปลี่ยนถ้าเรายังยึดติดกับอดีต ต่อให้ผ่านไปพันปี..หรือจนตาย เวลาก็ไม่ช่วยอะไรหรอก ...........


รักนะจุ๊บๆๆๆๆๆๆๆๆ 

ปล... 

ไม่ได้เขียนมานานผิดพลาดอะไรก็ขออำภัยไว้นะที่นี้ด้วยนะครับ




Create Date : 26 มกราคม 2556
Last Update : 28 มกราคม 2556 17:36:46 น.
Counter : 646 Pageviews.

16 comments
  
เจิมๆๆๆ
Love Story
ที่ไม่ Happy ending..
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 26 มกราคม 2556 เวลา:19:50:39 น.
  
กรี๊ดดดดดดดดดดด ตูดหมึกกลับมาแว้วววววววว
เจ้าข้าเอ้ยยยยย ตีฆ้องร้องป่าวให้ชาวบล็อกได้รับรู้ กร๊ากกก

โดย: แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ วันที่: 26 มกราคม 2556 เวลา:20:09:45 น.
  
มาเชียร์ตะพาบครับ
โดย: panwat วันที่: 27 มกราคม 2556 เวลา:0:38:27 น.
  
มาอ่านงานตะพาบค่ะ เขียนดีมากเลยค่ะอ่านเพลินๆๆแต่บางที....เวลาเปลี่ยนใจคนก็..เปลี่ยนนะคะ

ไลท์ให้ค่ะ

มีความสุขวันหยุดนะคะ

โดย: กิ่งฟ้า วันที่: 27 มกราคม 2556 เวลา:9:10:43 น.
  
ตามมาเก็บงานตะพาบค่ะ แหม แอบเศร้านะคะบ้านนี้ อกหัก รักคุด ตุ๊ดเมิน เป็นเรื่องปกติค่ะ ใครไม่เคยอกหักสิแปลก (รึเปล่า)

สวัสดียามสายๆ ค่ะ มีความสุขกับวันหยุดนะคะ
โดย: ประกายพรึก วันที่: 27 มกราคม 2556 เวลา:11:34:25 น.
  
อะไรจะไปหยุดยั้งความเปลี่ยนแปลได้ล่ะน้อ
โดย: เป็ดสวรรค์ วันที่: 27 มกราคม 2556 เวลา:15:29:20 น.
  
เรื่องราวน่ารักดี เรื่องจริงอะเปล่าเนี่ยะ บางทีหลายๆ คนเจอถามประมาณในเรื่องก็ไม่ค่อยอยากตอบ + อึดอัดเหมือนกันนะ
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 27 มกราคม 2556 เวลา:18:53:58 น.
  
วันนี้มาปลุกเราแต่เช้าเลยนะ
ส่วนเรามายามดึก กร๊ากกก สวนทางกัน ฮี่ๆ

โดย: แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ วันที่: 27 มกราคม 2556 เวลา:22:50:21 น.
  
เขียนได้ดีเชียวนะครับ ^^

เหมือนได้ดูหนังเลยครับ เป็นฉากๆ มีสีสันความน่ารักสดใสของเด็กตัวน้อยๆมาแต่งแต้มด้วย

ชีวิตกับละครไม่รู้ใครเลียนแบบใครนะครับ

เวลาไม่เคยหวนมา แต่อดีตบางครั้งมันหยุดนิ่งเลยจริงๆนะครับ อิอิ

เขียนให้อ่านบ่อยๆชอบนะครับผม ^^
โดย: วนารักษ์ วันที่: 28 มกราคม 2556 เวลา:15:22:16 น.
  
หวัดดีจ้ะปู่
ทางเหนือหนาวเหรอ
บรรยากาศน่าขึ้นไปเที่ยวเนาะ
ต้องรีบหาคิวหนีเที่ยวดีกว่า อิอิ

โดย: แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ วันที่: 28 มกราคม 2556 เวลา:18:22:37 น.
  
ก็ว่าคุ้นนะคะ เคยเข้ามาบ้านนี้อ่านงานตะพาบ เมื่อนานมาแล้ว

น่าสงสารเรื่องจริงคงทำหน้าปั้นยากน่าดู ตอนได้การ์ด


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 28 มกราคม 2556 เวลา:21:25:47 น.
  
โห เจ๊!!!..... นี่มันตัวแม่เลยนะนั่น
.
.
นั่นจิ๊ เหมือนตัวแม่ยังไงม่ะรู้
เสียภาพพจน์หมดเลยอ่ะ แงๆ

เค้ารีบเปลี่ยนบล็อกแระ
เปลี่ยนเข้าครัวแทน ไปเป็นแม่ศรีเรือนเหมือนเก่าดีกว่า ฮ่าๆ

ทางเหนือทั้งหนาว และฝนตกเลยเหรอ
แบ่งมาทางกรุงเทพบ้างจิ
เมื่อเช้าฝนยังโปรยปรายอยู่เลย มาตอนนี้แดดเปรี้ยงเลย หุหุ

โดย: แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ วันที่: 30 มกราคม 2556 เวลา:14:08:00 น.
  
หวัดดีตูดหมึก

ผลุ๊บๆ โผล่ๆ เป็นไรมากป่ะเนี่ย
ที่หายไปนานสองนาน ยังเคลียร์งานไม่เสร็จอีกเหรอ
สงสัยจะดองเค็มไว้นานสิท่า เอิ๊กๆ

โดย: แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา:21:00:03 น.
  
ทักทายจ้า


โดย: แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา:20:04:13 น.
  

ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดใช้นะ


โดย: แค่ได้รู้จัก_ก็เพียงพอ วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา:10:19:12 น.
  
แวะมาหาค่าา ..

มาซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดใช้ด้วยค่ะ

เมื่อไหร่บล๊อคนี้จะมีเรื่องสมหวังสักทีน๊าา
ตาลรออ่านอยู่นะคะ

โดย: ไอศครีมรสช๊อกโกแลตชิพ วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา:13:12:07 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

eroz_killer
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เจ้าของBlog รูปไม่หล่อ พ่อไม่รวย ปากหมา แซวเก่ง ดังนั้นในBlog นี้อาจบรรจุด้วยคำหยาบคายบ้าง อะไรบ้าง ตามสันดานคนเขียน ที่ตอนเช้าอบอุ่นหมือนดวงตะวัน ตอนเย็นล่องลอยดั่งสายลม ส่วนกลางคืนร้อนแรงดุจเปลวไฟ
New Comments
มกราคม 2556

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
27
28
29
30
31
 
 
All Blog