Group Blog
มิถุนายน 2555

 
 
 
 
 
2
3
5
6
8
9
11
12
13
15
16
17
18
19
20
22
23
24
25
26
27
28
30
 
[จดหมายถึงกอร์ดอน] Love After Life 1/06/2012

คุณยายคิดถึงดอนมากรู้ไหม ยายออกไปกวาดสนามหญ้าไม่ได้เลย

เพราะจะเห็นภาพดอนนอนอยู่ที่สนามทุกครั้ง

ตอนเราเจอกันครั้งแรก ดอนก็นอนอยู่ในสนาม จำได้มั้ย

เราเจอกันครั้งแรกวันที่ต้นเมเปิ้ลเปลี่ยนสี

ดอนจำที่นี่ได้หรือเปล่า Talybont South ที่เราอยู่ด้วยกันไง ออฟฟิศชั่วคราวหลังเล็กๆ ที่เห็นด้านซ้ายมือหลังตึกนี้ คือที่ที่เราเจอกัน ดอนอาศัยช่องว่างใต้ออฟฟิศนั้นเป็นที่หลบหนาวมาตลอด 10 ปี ก่อนที่เราจะมาเจอกัน

ฉันนึกสงสัยเสมอว่าเธอทำได้ยังไงนะ ทนหนาว เหงา หิว หวาดกลัว มีชีวิตอยู่ด้วยตนเอง คนแล้วคนเล่าที่มาใจดีกับดอนแล้วก็ทิ้งดอนเอาไว้ตรงนี้ตัวเดียว ครั้งแล้วครั้งเล่า

เพราะฉันคิดแบบนี้ไงล่ะ ฉันถึงคิดจะเอาเธอกลับมาบ้านด้วย เธอจะไม่ต้องทนหนาว แข็งตาย แล้วโดนโยนทิ้งในถังขยะ เหมือนแมวตัวอื่นที่อยู่ระแวกนั้น ภาพแมวตัวนั้นที่อยู่ในถังขยะยังติดตาฉันอยู่

ถ้าเธอยังอยู่ที่นั่น เธออาจจะเป็นแบบนั้นตั้งแต่ปีแรกที่ฉันจากมา ฉันไม่อยู่แล้วใครจะให้อาหารเธอ พวกเด็กฝรั่งที่เอาบุหรี่จี้เธอน่ะเหรอ จะรักเธอมากเท่าฉัน

ลุงบิลลี่บอกว่าเธอไม่ใช่แมวบ้าน เอาไปขังไว้ในบ้าน เธอคงไม่มีความสุข เพราะเธอรักอิสระที่จะไปไหนมาไหนได้ตามใจชอบ แต่เธอมีความสุขใช่ไหมที่ได้อยู่กับฉัน แม้ตอนนั้นที่เราอยู่ด้วยกันในห้องพักเล็กๆ นอนกอดกันบนเตียงเล็กๆ

เพราะเรานอนกอดกันทุกวัน พอเธอมาอยู่ที่เมืองไทย เธอก็มานอนกับฉันทุกคืน เธอเริ่มแยกตัวไปนอนที่อื่นในบ้าน ตอนที่ฉันตั้งท้อง ฉันอยากจะเชื่อว่าเป็นเพราะเธอรู้ว่าฉันท้อง และ เธออยากให้ฉันนอนสบายๆ ไม่ต้องลุกขึ้นมาเปิดประตูให้เธอกลางดึกเวลาเธอปวดฉี่ บางคนอาจจะบอกฉันว่าบ้าบอ เธอเป็นแค่แมว เธอจะไปรู้เรื่องอะไรที่ซับซ้อนขนาดนี้ได้ไง แต่ฉันคิดว่าฉันคิดถูก เธอมันรู้มากจริงๆ

ฉันรักเธอมากนะ กอร์ดอน และฉันจะไม่เบื่อที่จะบอกเธอทุกวันเช่นนี้




Create Date : 01 มิถุนายน 2555
Last Update : 1 มิถุนายน 2555 10:14:50 น.
Counter : 1543 Pageviews.

4 comments
  
T-T
โดย: flamefox IP: 203.144.130.176, 119.46.68.228 วันที่: 1 มิถุนายน 2555 เวลา:11:56:08 น.
  
คุณแบมมาเขียนบ่อยๆนะจะตามอ่านเรืองราวของกอร์ดอนเขา
คิดถึงเขาเหมือนกันค่ะ
โดย: นุ๊กมะจัง IP: 113.53.49.164 วันที่: 1 มิถุนายน 2555 เวลา:12:38:47 น.
  
อ่านแล้วซึ้งค่ะ..เข้าใจทุกคำพูดและความรู้สึกที่ผู้เขียนบรรยายออกมา เพราะที่บ้านก็มีสองตัว เค้ามีความรักให้เราเต็มเปี่ยมจากหัวใจดวงเล็กๆของเค้า...
โดย: araya.m วันที่: 1 มิถุนายน 2555 เวลา:21:44:36 น.
  
อ่านไปน้ำตาไหลพราก คำบรรยายแสดงถึงความรักและความผูกพันธุ์มากมาย
อย่างน้อยยังดีที่ได้เจอกันนะคะ กอร์ดอนเก่งและแกร่งมากๆ ที่รอดมาได้หลายปี
ทั้งคนและแมวมีวาสนาต่อกันถึงได้มาเจอและใช้ชีวิตในช่วงสุดท้ายอย่างมีความสุข
เขาจากไปแต่ตัวค่ะแต่จิตวิญญานกับความรักยังวนเวียนใกล้คุณเสมอ
โดย: แม่น้องเฟลิกซ์ฯ IP: 90.224.229.156 วันที่: 3 มิถุนายน 2555 เวลา:2:51:35 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Erika
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]