ตุลาคม 2557

 
 
 
2
3
5
6
8
9
10
11
12
13
14
16
17
19
20
21
22
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
ชีวิต..ที่เหลืออยู่

  คงมีคนไม่น้อยเคยถามว่า คนเรา เกิดมาเพื่ออะไร..? คำถามนี้ แม้คนในอดีตก็มีคำตอบต่างๆนาๆกันไป ตามความเชื่อทางลัทธิ ศาสนา และ วัฒนธรรมของตน เป็นคำถามที่มี คำตอบกว้างขวางมาก ไม่มีคำตอบถูกหรือผิดที่ตายตัวแน่นอน อาจจะเป็นในเชิง วิทยาศาสตร์ ปรัชญา ศิลปะ สัจธรรม หรือแม้แต่ในเชิง มนุษยวิทยา ก็ว่ากันไป  อยู่ที่ว่าคำตอบนั้นจะ แก้ความข้องใจ แก้ความสงสัย แก่ผู้ถามได้หรือไม่..

 แต่ก็เชื่อว่า คนอีกหลายล้านคนเขาก็ไม่อยากรู้คำตอบจาก คำถาม เหล่านี้เท่าไหร่ เพราะลำพังแค่จะ ดำเนินชีวิตให้มีความเป็นปรกติสุข มีกินมีใช้ไม่ลำบาก ก็ต้องดิ้นรนกันแทบแย่ จะมาคิดเรื่องอย่างนี้ให้มัน หนักหัว อีกทำไม..?

นั้นเป็นเพราะ การเกิดมาของเรานั้นคล้ายกับว่ามันมี หน้าที่ อะไรบางอย่าง ติดตัว มาด้วย คล้ายๆกับ สัณชาติญาณของ สัตว์โลก ที่ต้องดิ้นรนเอาตัวรอดจากภัยอันตรายจากสิ่งแวดล้อมตามธรรมชาติ เป็นเรื่องที่ น่ากลัว มีความเป็นอยู่อย่างหวาดระแวง แล้วแต่ว่าสัตว์ตัวไหนเผ่าพันธุ์ไหน จะอยู่ตำแหน่งใดของ ห่วงโซ่อาหาร ว่าจะอยู่ในฐานะ ผู้ล่า หรือ ผู้ถูกล่า..

หน้าที่ของมนุษย์ มันก็ย้อนกลับไปสู่ คำถาม ในตอนแรกว่า ถ้ามนุษย์เราเป็นสัตว์โลกชนิดหนึ่งเหมือนกับสัตว์อื่นๆ ที่ต้องเกิดมาทำหน้าที่ของตน ก็แสดงว่า เราๆท่านๆทั้งหลายก็ต้องเกิดมาเพื่อทำหน้าที่อะไรสักอย่างแน่นอน แต่หน้าที่นั้นคืออะไร..? ใครเป็นคนกำหนดว่า แต่ละคนต้องทำอะไร..? มีระยะเวลาทำมากน้อยแค่ไหน..? แล้วตัวที่ชี้วัดว่าเรา ทำหน้าที่ของเราสำเร็จ หรือ ล้มเหลว คืออะไร..? แล้วงานหรือหน้าที่นี้มันจะ จบ เมื่อไหร่..?

สัตว์ต่างๆบนโลกใบนี้ ต่างก็มีอายุขัยที่แตกต่างกันไป บางชนิดมีวงจรอายุเพียงไม่กี่วัน แต่บางชนิดมีอายุยาวนานเป็นร้อยปี ส่วนมนุษนย์ก็มีอายุเฉลี่ยไม่เกินหนึ่งร้อยปี ก็คะเนเอาเล่นๆว่า เวลาในการทำหน้าที่ของคนๆหนึ่งก็น่าจะอยู่ในช่วงนี้แหละ แต่คำถามต่อมาคือแล้วเราต้องทำอะไรกันหล่ะ..?

กิน นอน สืบพันธุ์ แล้วก็ ตาย อย่างนั้นหรือ..? เราเกิดมาเพื่อที่จะ ดำรงสืบเผ่าพงศ์พันธุ์ ของเราให้ยั่งยืนตราบกาลนานอย่างนั้นหรือ หรือบางท่านอาจจะแย้งว่า เราเกิดมาเพื่อที่จะ เลือก ทำหน้าที่เพียงสองอย่างเท่านั้น นั้นคือ การสร้างสรรค์ หรือ การทำลาย ต่างหาก..

จริงๆแล้วชีวิตของเราต่างก็เคยทำสิ่งทั้งที่ สร้างสรรค์ และ ทำลาย มามากมายอาจจะโดยเจตนา หรือ ไร้เจตนา ก็ตามแต่ คนที่ทำเรื่องสร้างสรรค์เป็นประโยชน์ ก็นับว่าเกิดมาแล้วได้สร้างอะไรไว้ให้กับโลก เหมือนกับคนที่เลือกการทำลาย ที่ก็ทิ้ง ผลงานของตนเอาไว้กับโลกเช่นกัน ดูได้จากตัวอย่างง่ายๆคือ เทคโนโลยี และ สงคราม

ในทาง พระพุทธศาสนา กล่าวไว้ว่า การได้เกิดมาเป็น มนุษย์ นั้นถือว่าเป็นความโชคดีมหาศาล เพราะเป็นโอกาสที่จะได้ทำ หน้าที่ ทั้งสองอย่างให้สำเร็จลุล่วง นั้นคือ หน้าที่ทางโลก และ หน้าที่ทางธรรม หน้าที่ทางโลก คือ การดำรงชีวิตด้วยความสุจริต ไม่เบียดเบียนตนเองและผู้อื่น เป็นหน้าที่ที่เป็นพื้นฐานของคนดีทุกชาติทุกศาสนา มีเหมือนกันหมดไม่แตกต่างกัน..

แต่ หน้าที่ทางธรรม ในทางพระพุทธศาสนา ก็คือการเดินทางให้ถึงที่สุดแห่งทุกข์ หรือ นิพพาน นั้นเอง แต่หน้าที่ทางธรรมนี้กลับไม่ค่อยได้รับการน้อมนำมาใส่ใจเท่าไหร่นัก เป็นเพราะยังเห็นว่าการดำรงชีวิตให้อยู่รอด มีหน้าที่การงานที่ดี มีทรัพย์สินเงินทองมากๆ นั้นสำคัญกว่าการ ถือศีลปฏิบัติธรรม เป็นไหนๆ หน้าที่ทางธรรม ในความเข้าใจของเขายังเป็นเรื่องวัดๆ ไกลตัวเหลือเกินเอาไว้ให้อายุมากๆก่อน หรือรอให้แก่สักนิดค่อยมาทำก็ได้ ตอนนี้ขอกอบโกยผลประโยชน์ที่ตนพึงมีพึงได้ให้พอก่อนแล้วค่อยว่ากัน..

หลายคนคงหลงลืมไปว่า ค่าเฉลี่ยของชีวิตมนุษย์นั้น เป็นค่าที่เขาเอาไว้เปรียบเทียบเท่านั้น หาได้เป็นค่าที่แน่นอนเสมอไปทุกคนไม่ หลายคนต้องตายตั้งแต่อายุยังน้อยๆ บางคนกำลังเริ่มต้นชีวิตการทำงาน กำลังมีอนาคตที่สดใส ก็ต้องมาตายทิ้งโดยความฝันความหวังทั้งหมดไว้เบื้องหลัง หน้าที่ทางโลกต้องสิ้นสุดลงเพียงแค่นี้ หน้าที่ทางธรรมก็ยังไม่เคยปฏิบัติ ก็คงต้องเป็น นักเดินทางใน สังสารวัฏ ต่อไปไม่เห็นต้นเห็นปลาย น่าสังเวชนัก

เวลา ใน พระพุทธศาสนาก็เป็นเพียงสิ่งที่เรา สมมุติ มันขึ้นมาเพื่อใช้ในการดำรงชีวิตประจำวันเท่านั้น เป้นเพียง ธรรมชาติหนึ่ง ที่หมุนเวียนไปตามกฏแห่ง พระไตรลักษณ์  แต่ละคนก็ได้มาไม่เท่ากัน บางคนได้มามากก็อยู่บนโลกได้นานกว่าคนอื่น แต่การมีเวลามากว่าคนอื่นไม่ได้หมายความว่า เราจะมีความสุขกว่าคนอื่น ไม่ได้หมายความว่า เราจะทำหน้าที่ทั้งสองส่วนได้ดีกว่าคนอื่นๆ

ฉะนั้นขอให้ทุกท่านที่ได้มีโอกาสได้เกิดมาเป็น มนุษย์ ได้มาพบพระพุทธศาสนา ได้มาอยู่ในช่วงที่ พระธรรมคำสั่งสอนของพระพุทธองค์ ยังประกาศอยู่ ก็ควรรีบขวยขวายทำหน้าที่ของตนให้สมบูรณ์ ก่อนที่เวลาชีวิตของเราจะหมดลงกลายเป็นเรื่องที่น่าเสียดายยิ่งนัก..

ชีวิตที่ผ่านมาแล้วนานเท่าไหร่ไม่สำคัญ เท่ากับ ชีวิตที่เหลืออยู่ จากนี้เวลานี้ นาทีนี้เราจะใช้มันอย่างไรจึงจะสมกับคำว่า โชคดีเท่าไหร่แล้วที่ได้เกิดมาเป็นคน..

 

 

 

 




Create Date : 15 ตุลาคม 2557
Last Update : 15 ตุลาคม 2557 12:15:53 น.
Counter : 1435 Pageviews.

1 comments
  
แวะมาราตรีสวัสดิ์ค่ะ คุณนายสมมติ หลับฝันดีนะค่ะ
โดย: KeRiDa วันที่: 2 พฤศจิกายน 2557 เวลา:0:21:36 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

นายสมมุติ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 20 คน [?]