มีนาคม 2560

 
 
 
1
2
3
4
5
7
8
9
10
11
13
14
15
16
17
18
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30
 
 
31 มีนาคม 2560
All Blog
สายตายาว





พออายุอานามเริ่มมากขึ้น 

อุปสรรค ของชีวิตของผู้เข้าสู่ ก้าวแรกของปัจฉิมวัย ที่จะต้องประสพพบเจอแน่ๆ

หนึ่งในนั้นก็คงหนีไม่พ้น ปัญหาเรื่องสายตานี่แหละ

โดยเฉพาะ ปัญหาสายตายาว


ปัญหาเรื่องการมองเห็น เป็นปัญหาพื้นฐานของเหล่าสมาชิก ส.ว. ( สูงวัย ) ทั้งหลาย

จากที่เคยมองเห็นอะไรๆ ชัดๆ ถนัดถนี่ 

กลับกลายเป็นต้องใช้ความพยายามในการมองมากขึ้นกวาเดิมเยอะ


ตอนเด็กๆผู้เขียนเคยสงสัยว่าทำไมเวลาคนแก่แถวบ้าน เวลาอ่านหนังสือพิมพ์ ถึงต้องใส่แว่น

แต่เวลาเดินเหิน ไปตลาด ขับรถ ไม่เห็นต้องใส่เลย

มาถึงวันนี้ก็เข้าใจได้อย่างถ่องแท้ว่า เมื่อมันถึงเวลาก็ต้องเป็นอย่างนั้น



ถึงกับมีบริษัทมือถือบางยี่ห้อ ได้เข้าใจพฤติกรรมการใช้ชีวิตที่เปลี่ยนไปของชาวสูงวัยทั้งหลาย

ก็ได้พัฒนา โทรศัพท์มือถือ บางรุ่นให้มีปุ่มกดและตัวเลขใหญ่ขึ้น 

เพื่อจะได้มองกันให้ชัดๆ กดแม่นๆ ไม่พลาดง่ายๆจนเสียเวลา

และรู้สึกว่าจะมีเสียงเรียกเข้าที่ดังฟังชัดเป็นพิเศษ 

เอาไว้รองรับความสามารถที่ถดถอยน้อยลงทาง หู ของลูกค้ากลุ่มนี้ไปด้วย..

ช่างเหมาะกับ อากง อาม่า อาเจ๊ก ทั้งหลายเสียจริงๆ 555



อาการสายตายาว  หรือ ผู้เขียนขออนุญาตเรียกว่า โรคสายตายาว นั้น

ก็เป็นการแสดงให้เห็นถึง ความเสื่อมถอย ของร่างกายมนุษย์ทั่วๆไป

คือจะมีอาการ มองระยะใกล้ๆ ไม่ชัด แต่ระยะไกลๆยังเห็นเป็นปรกติ

นี่ไม่ใช่บทความทางการแพทย์ จึงจะไม่ขอล้วงลึกไปถึงที่มาที่ไปหรือแนวทางการรักษา

แต่เป็นการอ้างอิงเพื่อให้เข้ากับ ความเป็นธรรมดา ของชีวิต


หากใครเริ่มมีอาการดังกล่าวก็ควรเข้าไปปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านสายตา

เพื่อที่จะได้ลดปัญหาในการใช้ชีวิต ให้กลับมาสู่ความเป็นปรกติสุข 

ตามสถานะภาพ กำลังทรัพย์ และความพอเพียงพอใจของแต่ละท่านก็แล้วกันครับ


ในทางธรรมะ เราก็จะเทียบเคียงอาการ สายตายาว

ที่ปรากฏและเป็นปัญหาต่อการดำเนินชีวิตดังนี้ครับ



คนสายตายาว ไม่ได้หมายความวาเป็นคนมี วิสัยทัศน์ นะครับ

เป็นคนดนละเรื่องกัน

วิสัยทัศน์ แปลง่ายๆคือ ความสามารถในการคาดการณ์อนาคตข้างหน้าได้อย่างแม่นยำ

หรือเรียกว่า มีความสามารถเห็นในสิ่งที่คนอื่นยังไม่เห็น

แต่ไม่ใช่เห็นแบบหมอดูหมอเดา คนทรงเจ้าเข้าผี

แต่เป็นการใช้ ประสบการณ์และความรู้ที่สั่งสมมานาน จึงจะทำได้เช่นนั้น


การมองใกล้ไม่ชัดทางธรรม ที่จะเปรียบคือ 

การเห็นทุกอย่างที่อยู่ไกลตัว แต่เรื่องใกล้ตัวกลับมองไม่เห็น หรือมองไม่ออก 

รู้ทุกเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง แต่เรื่องตัวเองกลับเอาตัวไม่รอด

หรืออาจจะเรียกว่า รู้เขาแต่ไม่เคยรู้เราเลย ก็ได้


เรื่องแบบนี้มักจะเกิดขึ้นกับคนที่มี อคติจัด มั่นใจในตัวเองสูงเกิน

ชอบคิดเห็นเข้าข้างตนเอง จนขาดความเป็นกลางในชีวิตจิตใจ

ผลก็คือ เขามักจะไม่รู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่ ไม่รู้ตัวเองว่าเป็นคนอย่างไร

เพราะมัวแต่ไป จดจ้องสอดส่องจับผิดชาวบ้าน จนลืมจับผิดตัวเอง


สุดท้าย ชีวิตเขาก็จะต้องตายหรือพลาดเพราะลืมดูแลตนเอง



เรื่องนี้ในทางธรรมะแก้ไขได้โดย การฝึกดูจิตดูใจตนเอง

หัดมีสติรู้เท่าทัน ความคิดและอารมณ์ตนเอง ว่ามันแปรปรวนหมุนวนไปเรื่อยๆ

โกรธก็รู้ว่ากำลังโกรธ ปีติก็รู้ว่ากำลังปีติชื่นใจ

มีกำหนัดก็รู้ว่ากำลังมีกำหนัด ฟูฟ่องฝ่อแฝ่บก็รู้ว่าเป็นอย่างนั้นๆ


การให้เวลากับตัวเอง เป็นการให้ที่แปลกประหลาด

เพราะนอกจากเราจะมองเริ่มเห็นตัวเองชัดเจนขึ้นเรื่อยๆแล้ว

ยังทำให้เรา ลดความสำคัญกับตัวตนของเราลง กลับมามองความผิดพลาดของตัวเองมากขึ้น

เหมือนกับเราหยิบแว่นสำหรับคนสายตายาวมาสวม

ภาพใกล้ตัวที่เคยพร่ามัว ก็กลับเด่นชัดเจนขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์ใจ



แล้วทำอย่างไร เราจึงจะมีแว่นดีๆอย่างนี้ใส่บ้าง..?



คำตอบคือ เริ่มจากการที่เราต้องยอมรับความจริงข้อหนึ่งให้ได้ก่อนว่า..

เราทุกคนล้วนไม่มีใครทำถูกทุกเรื่อง

เพราะเราล้วนเกิดมากับความไม่รู้ เราเกิดมาเพราะยังโง่อยู่

เพราะถ้าเราฉลาดแล้วเราคงไม่ได้มานั่งอยู่ตรงนี้แน่


การยอมรับในความไม่สมบูรณ์พร้อมของเราเอง 

ก็จะทำให้ความเชื่อที่ว่า เราดีกว่าใครๆลดพลังอำนาจที่ครอบงำเราอยู่

จนกระทั่งเราสามารถปรับจิตใจ ปรับอคติให้เป็นกลางมากขึ้น พร้อมๆกับการมีสติที่ว่องไว

เห็นทุกการเคลื่อนไหวของความคิด และ ความสั่นสะเทือนของอารมณ์ต่างๆ

และนั้นก็คือ สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวเรามากที่สุด เราก็เห็นมันอย่างถนัดชัดเจน..



ครับ ร่างกายของเราก็มีความเสื่อมถอยไปเป็นธรรมดา

คนที่ปรับตัวเอง พร้อมยอมรับการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ เขาก็มีชีวิตอยู่อย่างทุกข์น้อย

คนที่ไม่รู้จักปรับตัว ชีวิตก็พร้อมจะหักพังไปกับการแปรปรวนของโลกธรรม



ไม่ว่าวันนี้สายตาเราจะสั้นหรือยาวก็ไม่สำคัญ

เพราะเทคโนโลยี การแพทย์ก็พัฒนาก้าวหน้าไปไกลจนเราแทบจะตามไม่ทันอยู่แล้ว

พร้อมที่จะอำนวยความสะดวกแก่ร่างกายที่มันไม่เหมือนเดิม 

จนสามารถที่จะซ่อม เสริม สร้าง ตัด ต่อ ได้ง่ายกว่าเมื่อก่อนเยอะ

อายุคนเราก็มีแนวโน้วที่จะยืนยาวขึ้นเรื่อยๆ


แต่ หากวันนี้เราสายตายาวทางธรรม แล้วล่ะก้อ

เราก็คงต้องหา แว่นธรรมะดีๆมาสวมใส่ เพื่อให้เรามองอะไรใกล้ๆตัวให้มันชัดเจนขึ้น

โดยไม่ต้องคิดคาดเดาว่ามันจะเป็นอย่างนั้นอย่างนี่ ตามที่กิเลส ในตัวเรามันบงการ

ลดสายตาจากสิ่งนอกตัว กลับมามองดูตนเองให้นานขึ้น 

เราก็อาจจะได้รู้ความจริงอีกด้าน ที่เราไม่เคยรู้มาก่อน ว่า..

ตัวฉันนี่ช่างน่าเกลียดน่ากลัวเหลือเกิน ..




ขอขอบคุณเจ้าของภาพสวยๆทุกภาพครับ




Create Date : 31 มีนาคม 2560
Last Update : 31 มีนาคม 2560 15:57:37 น.
Counter : 728 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

นายสมมุติ
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 20 คน [?]