เย็นวันนี้เขามากับฝน-3


ฉันออกไปทำหน้าที่อันธรรมดาของฉัน

เฉกเช่นดังวันทำงานปกติ  แดดไม่ได้ร้อน

อย่างที่ฉันคิดในตอนเช้า  ฉันกินผัดผักตับ

และต้มจืด  ในตอนเช้า  ฉันเหลือบตาไปมอง

ผัดหน่อไม้ดองสีเหลืองที่แน่นิ่งอยู่บนกระทะ

ใบใหญ่  ฉันรู้สึกอยากทาน  แต่ฉันก็เลือกที่จะปฎิเสธมัน

เหตุเพราะว่า  แกงสองอย่างก็เกินพอแล้วสำหรับ

ฉัน  ฉันรับแก้วกาแฟจากแม่ค้า  ฉันไม่สามารถดื่ม

มันหมดได้เนื่องจาก  มันหวานเกินไปสำหรับฉัน

ฉันเดินทางผ่านเส้นทางเดินรถพิเศษ  รถไม่ได้

หนาแน่นในวันนี้  ท้องฟ้าดูสดใส  แจ่มใส  จะมี

เฆมบางก้อนเท่านั้นที่ครึมดูสีเป็นเทาดำ

รถยนต์สีดำเสียจอดอยู่ข้างทาง  ชายผู้หวังดีกำลัง

เปลี่ยนยางให้กับเธอผู้นั้น  ที่เลนตรงข้ามนั้นมีเศษหลังกระดาษปลิดปลิว

รอยขึ้นบนอากาศเมื่อรถยนต์กระแทกมันออกไป

ช้างสามหัวสีดำตัวใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่บนหลังค้า

ฉันรู้สึกหวิวเมื่อถึงที่ทำงาน  ก่อนที่จะลงฉันบรรจงเทน้ำ

ที่เหลือในขวดพลาสติกลงร่องคอ  แล้ววางมันไว้ที่เดิม

ฉันเข้าห้องน้ำขณะที่มองกระจกและจัดแต่งเครื่องแต่งกาย

อยู่นั้น  ฉันเห็นแมลงปีกแข็งสีดำ  นอนแน่นิ่งอยู่ก้นท่ออ่างล้างหน้า

มันอาจจะหลงเข้าไม่โดยที่หาทางออกไปเจอ  อาจจะเป็นเพราะ

มันไม่สามารถไต่ขึ้นจากอ่างล้างหน้าได้  ฉันนั่งมองจอแอลซีดี

สีดำที่ยังไม่ได้เปิดหน้าจอ  อยู่สักพัก  ฉันมองเห็นน้ำที่ฉันดื่ม

เหลือไว้จากเมื่อวาน  อาหารกลางวันในวันนี้เป็น  ผัดพักบุงกับ

ต้มแซบปลา  ฉันกลับมาถึงบ้านพักประตูสแตนเลสสีเงินถอยร่น

ไปเกือบจะสุดขอบประตู  ฉันรู้สึกหิว...ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าเดินออกไป

ฉันสวมเสื้อสีขาวคอวี  กางเกงขาสั้นปิดเข่าสีน้ำเงินเข้มและรองเท้าแอดด้า

คู่เดิม  ฉันสั่งกระเพราหมูสับพร้อมไข่ดาว  ส่วนน้ำซุปวันนี้อร่อยเป็น

พิเศษ  ฉันรู้สึกอิ่ม  กลับบ้านมานั่งย่อยอาหาร  ไม่นานนักฝนก็

กระหน่ำลงมา  แรงลมทำให้ใบไม้พวกนั้นสั้นไหวราวกับว่าโกรธอะไร

บางอย่าง  ละอองฝนกระทบมาที่ข้อมือของฉันก่อนที่ฉันจะปิดประตู

ระเบียง  เป็นสามคนเลยที่วิ่งเข้ามาที่ประตูนั้น  เรามาเจอกันโดยที่

ไม่ได้นัดหมาย  แต่เป้าหมายเดียวกันคือ  ปิดประตูนั้น  ฉันเป็นคน

แรกที่มาถึงก่อนและปิดมันลงกอนด้วยตัวเอง  ฝนยังแทกระ

หน่ำไม่หยุด  เสียง NT05 ดังแววเข้ามาในโสตของฉัน  จากโทรทัศน์

ที่ฉันเปิดทิ้งเอาไว้  น่าจะเป็นเสียงผู้หญิง  ฉันพิมพ์มาถึงตรงนี้

เสียงเม็ดฝนที่ดังกระทบกับหลังคายังคงดังก้องอยู่ไม่หยุด

ในปี ศ.ค.1958  เสียงแววจากชายบรรยายสารคดีหลุดเข้ามาอีก

ครัั้งก่อนที่ฉันจะกดไปยังปุ่ม Publish



Create Date : 06 กรกฎาคม 2560
Last Update : 6 กรกฎาคม 2560 18:53:57 น.
Counter : 192 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



อยากบอกว่าหลง
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



กรกฏาคม 2560

 
 
 
 
 
 
2
3
4
5
7
8
10
11
12
14
15
16
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog