If equal affection cannot be, Let the more loving one be me
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2548
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
17 มีนาคม 2548
 
All Blogs
 
แม่ไม่เก่ง แม่ร้องได้ ไม่เป็นไร...

ก่อน 14 ตุลาคม 2547

เราเพิ่งกลับกันมาจากเชียงใหม่ มีปู่ย่ากับตายายของนีลไปด้วย
ปรากฏว่าเป็นทริปที่ตกระกำลำบากกันพอสมควร
คือที่พักสวย รถที่เช่ามาก็เป็นรถดี บริการดี
แต่เราไม่มีโอกาสได้ชื่นใจกับสิ่งเหล่านั้นเต็มที่
เพราะคุณย่ากับนีลเกิดอาหารเป็นพิษ

คืนที่สาม เราไปขันโตกดินเนอร์กัน ก่อนนั้นนีลก็วิ่งวุ่นวาย สนุกสนาน
แต่พอกลับที่พักปุ๊บ นีลก็เริ่มอาเจียน ประมาณทุกสิบห้านาทีหนึ่งครั้ง
และเป็นเช่นนั้นตลอดทั้งคืน
จนเตียงโชกไปหมด ทั้งแม่ทั้งยายก็เปียกและเหม็น
นีลหมดเรี่ยวแรง ต้องละลายน้ำเกลือแร่ให้จิบ ถ้าดื่มนมก็ออกมาอีก

โชคดีที่มีกำหนดกลับกรุงเทพ เช้าวันรุ่งขึ้น นีลทำตัวดีมาก ไม่อ้วกบนเครื่องบิน
แต่พอขึ้นแท็กซี่กลับบ้าน ก็เอาอีกแล้ว
หมอที่เชียงใหม่ให้ยามานิดหน่อย แม่คิดว่านีลจะดีขึ้นแล้วน่า คืนนี้
เช้าขึ้นก็ยังมีอาเจียน ทั้งที่ให้ยากันคลื่นไส้ไปแล้ว
เฮ้อ.. พาหาหมออีกดีกว่า

14 ตุลาคม 2547

ก็ไปโรงพยาบาลธนบุรี หมอเห็นแล้วบอกให้แอดมิตทันที รอไม่ได้
เด็กเสียน้ำมากและกินอะไรไม่ได้ อย่างนี้เป็นหนัก
เรียกพยาบาลมาสอดสายน้ำเกลือเข้าข้อมือ
นีลใจเสียอยู่แล้วเมื่อเห็นหมอ พอเห็นแม่ถูกกันออกนอกห้อง ยิ่งร้องใหญ่
เขาปิดประตูแน่น พยาบาลบอกเสร็จแล้วจะเรียก ให้คุณแม่ไปนั่งห่าง ๆ

แม่ได้ยินเสียงนีลร้องโหยหวน นีลคงไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องทำให้เจ็บ
ไม่เข้าใจว่าทำไมแม่ไม่เข้ามาช่วย ไม่เข้ามากอด
ทำไมแม่ปล่อยให้เขาทำร้ายนีล

แม่ยืนอยู่ข้างประตู น้ำตาไหล
พยาบาลก็ยังไล่ ให้ออกไปห่าง ๆ ออกไปไกล ๆ
โถ เขาไม่เข้าใจ เขาคงยังไม่มีลูก เขาไม่เข้าใจ

* * *

ในที่สุดเขาก็เข็นนีลออกมา นีลยังร้องไห้จ้า
ทั้งเนื้อทั้งตัวแดงไปหมด สั่นด้วยแรงสะอื้น
แม่ถลาเข้าไปกอดนีลแน่น ไม่เป็นไรลูก ไม่เป็นไร มาม่าอยู่นี่ ไม่เป็นไร
นีลมีเข็มน้ำเกลือสอดอยู่ที่มือขวา เขาพันมือไว้เหมือนเฝือก เด็กจะได้แกะออกไม่ได้
แม่ก็กอดเก้ ๆ กัง ๆ ต้องระวังไม่ไปแตะมือทั้งสองข้าง
เพราะเขาเจาะมือซ้ายด้วย หาเส้นไม่เจอ

นีลไม่ยอมหยุดร้อง แผลทั้งสองนั่นคงเจ็บเหลือเกิน
แม่ได้แต่บอกนีลว่า ไม่ต้องร้องลูก มาม่าอยู่นี่
ไม่เป็นไร นีลคนเก่ง นีลต้องไม่ร้องนะลูก
แม่ไม่เก่ง แม่ร้องได้ ไม่เป็นไร...

นีลกอดแม่แน่น ร้องไห้จนหลับไป
เขามองแม่กับลูกกันทั้งโรงพยาบาล
แต่ก็ช่างปะไร
มาม่าไม่ไปไหนหรอกลูก มาม่าอยู่ตรงนี้เอง

15 - 16 ตุลาคม 2547

นึกว่าจะต้องอยู่แค่คืนเดียว
คุณหมอมาดูวันรุ่งขึ้น ก็บอกว่าอยู่อีกคืนดีกว่า ยังอันตราย
จากคืนเดียวก็เป็นสอง และจากสองก็เป็นสาม
เข้าวันที่สี่ แม่ตัดสินใจว่าเป็นไงเป็นกัน จะพานีลออกวันนี้
ถ้าเด็กยังเดินได้ จะมากักให้อยู่ในห้องแคบ ๆ ได้อย่างไร
คุณหมอจึงยอมในที่สุด

17 ตุลาคม 2547

กลับบ้านเราได้ นีลสุดแสนดีใจ วิ่งไม่ยอมหยุด
ดีแล้วลูก ไม่เป็นไร แม่ก็ดีใจ
แม่เพียงแต่คิดถึงตอนที่เราต้องนอนเบียดกันบนเตียงโรงพยาบาลเท่านั้นเอง
...



รูปนี้คือวันสุดท้ายก่อนถอดน้ำเกลือ คึกซะไม่มี

* * *

นีลหายดีนานแล้ว แต่แม่นึกถึงตอนนั้นทีไร ใจยังหายทุกที.


Create Date : 17 มีนาคม 2548
Last Update : 17 มีนาคม 2548 12:01:48 น. 9 comments
Counter : 396 Pageviews.

 
"God can't be everywhere, therefore he created mother."


โดย: rebel วันที่: 17 มีนาคม 2548 เวลา:14:01:07 น.  

 
ขอบคุณคุณนักละเมอที่แวะมาเยี่ยมกันอีก
(จำได้นะจะบอกให้)

คุณศรเมฆาฯ ก็อุตส่าห์มามอง ๆ แถวนี้
ก็ต้องขอโทษด้วยที่ลบความเห็นคุณออกไป
เพราะรูปที่คุณแปะในช่องความเห็นมันใหญ่จริง ๆ
ทำเอากรอบรวนไปหมด
คราวหลังมาแบบไม่ต้องแปะสินะ


โดย: Eeyore วันที่: 17 มีนาคม 2548 เวลา:18:19:10 น.  

 

โอย
ตายแล้ว
อ่านแล้วทำเอาตกใจมาก
เข้าใจความรู้สึกแม่ที่สุด
ยิ่งเห็นมือใส่เฝือกเจาะน้ำเกลือยั่วน้ำลาย
ยิ่งเข้าใจ

..

อิชั้นเข้าใจทุกอย่างเลยคุณ

ไม่เปนไร หายดีแล้ว
วิ่งร่ากันดีกว่าเนอะ


โดย: ดช.ภูผา วันที่: 17 มีนาคม 2548 เวลา:21:57:50 น.  

 
His wrist in a cast at an early age? Must be quite an active little fellow.


โดย: xim IP: 168.120.2.200 วันที่: 18 มีนาคม 2548 เวลา:14:59:32 น.  

 
xim,

He's very active alright,
but they actually put his whole hand in a cast for the IV needle, so he couldn't yank the whole thing off. :-)

You made me wonder if you can read Thai on the computer. That's why I'm replying in English!!


โดย: Eeyore วันที่: 19 มีนาคม 2548 เวลา:11:40:48 น.  

 
mufc`

เรารู้ว่าคุณจะเข้าใจ
จริง ๆ นะ


โดย: Eeyore วันที่: 19 มีนาคม 2548 เวลา:11:56:49 น.  

 
เวลาที่ลูกไม่สบาย แม่ใจจะขาดซะให้ได้ T_T น้องนีลเก่งจังค่ะ น้องซันก็เพิ่งไปทำฟันมาเมื่อเสาร์ที่ผ่านมา
ได้ยินเสียงลูกร้อง ถึงกับวิ่งออกนอกห้อง ทนไม่ได้ ขนาดว่ามารอนอกห้องทำฟันแล้วนะนั่น ต้องออกมานอกห้องที่รออีก หมอบอกว่า บางทีคุณพ่อใจอ่อนกว่าอีก ถึงกับน้ำตาไหล เหอๆๆ แปลว่าแม่เก่งกว่าเนาะ คุณ eeyore อิอิ


โดย: sunnine วันที่: 5 เมษายน 2548 เวลา:17:01:02 น.  

 
เหวอ ป่านนี้แล้วเจ้านีลยังไม่เคยทำฟันเลยค่ะ
ไม่กล้าคิดจริง ๆ ค่ะ sunnine
แม่กลัวหมอฟันมากกว่าลูกอะ
เพราะลูกยังไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร
ถึงเวลาต้องไปแล้วอาจจะขอร้องให้คุณยายพาไปแทน.. อิอิ


โดย: Eeyore วันที่: 7 พฤษภาคม 2548 เวลา:20:50:06 น.  

 
โธ่ อ่านแล้วน้ำตาจะไหล ..
คิดถึงเจ้าตะโก้น้อยขึ้นมาทันที
พี่นีลเก่งมากเลยค่ะ ที่สู้รบปรบมือกับคุณหมอและพยาบาลที่ไม่ยอมให้คุณแม่เข้าไปด้วย(ใจร้ายมากๆ)
ตอนที่พี่นีลไม่สบาย น้องตะโก้ยังอยู่ในท้องอยู่เลยค่ะ
ไว้แวะมาใหม่นะค่ะ
กลับบ้านไปหาขนมตะโก้ก่อนค่ะ


โดย: คุณแม่ขนมตะโก้ (ขนมตะโก้ ) วันที่: 20 มิถุนายน 2549 เวลา:17:06:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Eeyore
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




The More Loving One เป็นบทกวีของ W. H. Auden ค่ะ ขอบพระคุณคุณลุง Shel Silverstein อย่างสูงสำหรับดรออิ้งที่นำมาเป็นหัวบล็อกกับ background ส่วนฟอนต์คูล ๆ นั้นเป็นฝีมือคุณ dontworry แห่ง f0nt.com ค่ะ





"Every mother is a working mother"
on a bumper sticker





Friends' blogs
[Add Eeyore's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.