Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2552
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
22 กรกฏาคม 2552
 
All Blogs
 

ปริศนามนุษย์กลของอูโก้ กาเบรต์ : ผลงานเล่มแรกในชีวิต



เด็กชายผู้ไร้ตัวตน อาศัยอยู่ในเงามืดของสถานี กับมนุษย์กลลึกลับ ซึ่งนำไปสู่ปลายทางอันคาดไม่ถึง


บันทึกว่าด้วยงานแปลชิ้นนี้



ตอนที่เจอหนังสือเล่มนี้ครั้งแรก ไม่ได้รู้สึกอะไรกับมันมากนัก เพราะหน้าปกเรียบง่ายไม่ชวนให้จับเอาเสียเลย แต่พอได้หยิบพลิก ๆ ก็ตัดใจควักเงินในกระเป๋าซื้อเลย เพราะชอบลายเส้นขาวดำ มืด ๆ ทึม ๆ อย่างนี้อยู่เลย


พอกลับมาถึงบ้าน ก็อ่านแต่ต้นจนจบในรอบเดียว และเกิดอาการอยากแปลหนังสือเล่มนี้ขึ้นทันที ถึงกับลงทุนเข้าเวบหาตัวเจ้าของลิขสิทธิ์ โทร.หลอกเอเจนซี่เพื่อขอเบอร์เจ้าของสำนักพิมพ์ (ขอโทษด้วยนะคร้าบ) จนในที่สุดก็ได้คุยกับพี่เอ๋ - อริยา ไพฑูรย์ พอรู้ว่าเป็นพี่เอ๋ก็รู้สึกกรี๊ด ๆ เพราะทราบว่าเธอเป็นบรรณาธิการที่มีฝีมือดีมาก และดูแลหนังสือชื่อดังมาแล้วหลายเล่ม เช่น วินนีเดอะพูห์ ลอร์ดออฟเดอะริงส์ หรือความสุขของกะทิ


อันที่จริงพี่เอ๋วางตัวคนแปลไว้แล้ว แต่ตอนนั้นนักแปลท่านนั้นยังไม่เริ่มงาน พี่เอ๋เลยให้ลองทดสอบแปลดูก่อน เสร็จแล้วก็นั่งลุ้น ๆ จำได้ว่าวันที่พี่เอ๋โทร.มาบอกว่าจะให้แปลนั้น เป็นวันที่มีเหตุการณ์สำคัญในชีวิตอีกอย่างหนึ่ง (แต่เป็นเรื่องอะไรนั้น ขออุบไว้ครับ) หลังจากนั้น ก็เริ่มแปลไปพร้อมกับทำภารกิจประจำของตัวเองไปด้วย (ตอนนั้นยังเรียนปีสี่อยู่เลย)


คิดถึงลูกบ้าของตัวเองในตอนนั้นแล้วก็อดขำไม่ได้ เด็กยังเรียน ไม่ได้มีเครดิตใด ๆ ในบรรณพิภพ ทำไมถึงได้หาญกล้าไปติดต่อ บก.ระดับนั้น และทำไมถึงได้กระหายอยากแปลหนังสือเล่มนี้ขนาดนั้น เคยมีนิตยสารมาสัมภาษณ์ แต่ตอนนั้นยังเด็กมาก ไม่เข้าใจความคิดของตัวเองอย่างละเอียดลึกซึ้ง จึงตอบผ่าน ๆ ไปตามเรื่อง จนโตขึ้น ผ่านโลกมากขึ้น ถึงได้เข้าใจ


หนังสือเล่มนี้ไม่ได้บอกประเด็นที่ว่ามาโดยตรง แต่เราสัมผัสได้เอง


ในหนังสือบอกว่า "มนุษย์ที่ไร้ความฝัน ก็เหมือนกับหุ่นกลที่ใช้การไม่ได้" พ่อจอร์จในเรื่องสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง รวมถึงความเคารพในตัวเอง ใช้ชีวิตอยู่ในสถานีรถไฟ มองผู้คนเดินผ่านไปวัน ๆ อย่างผีตายซาก เป็นสภาพอันน่าสยองขวัญที่สุดในความรู้สึกของผู้แปล เพราะตัวเองนั้นเป็นคนที่อยู่ได้ด้วยความฝันและความทะเยอทะยาน ตอนเรียนหนังสือก็อยากเรียนในคณะดัง ๆ พูดชื่อไปใครก็ต้องรู้จักคณะนี้ เวลาทำงาน ก็อยากได้ทำกับสำนักพิมพ์ดัง ๆ หรือ บก.เก่ง ๆ แม้รู้ว่าความฝันจะยากเพียงใด หรืออยู่สูงจนเราไม่อาจเอื้อมคว้าได้ แต่ก็ยืนยันที่จะยืนหยัดต่อไป และสิ่งที่จะไม่มีวันปล่อยให้หายไป คือความเคารพและภาคภูมิใจในตัวเอง ซึ่งเป็นสิ่งที่ให้เราสามารถอยู่บนโลกที่ทั้งโหดร้ายและน่ารักได้ หนังสือเรื่องนี้จะคอยย้ำเตือนตัวเองตลอดไป


ประเด็นต่อไปที่ผู้แปลสัมผัสได้เอง แต่คนอื่นอาจจะไม่รู้สึกคือ "ความเหงา" ภาพบรรยากาศกรุงปารีสในช่วงฤดูหนาวที่มีหิมะโปรยปรายก็ชวนให้หดหู่แล้ว แต่ยิ่งมาเจอกับหนูน้อยกำพร้าพ่อ อูโก้ กาเบรต์ ที่ต้องใช้ชีวิตอย่างไม่มีตัวตนหลังกำแพงนาฬิกา ยังชีพด้วยการขโมยสิ่งของหรืออาหารที่มีคนทิ้งไว้ให้ ดูแข็งแกร่งดีนะ แต่ใครจะรู้ข้างในจิตใจ ผู้แปลเองเป็นคนที่ได้รับคำชมจากคนอื่นว่าเป็นคนเก่ง ที่สามารถยืนหยัดได้ตัวเอง ต่อให้อยู่คนเดียวก็อยู่ได้ แต่จริง ๆ แล้วบางครั้งก็รู้สึกเหงาและไม่มั่นใจในตัวเอง อูโก้โดดเดี่ยวและไม่มั่นใจในอนาคตของตัวเองอย่างไร ผู้แปลก็รู้สึกไม่ต่างกัน แต่ความเคารพตัวเอง(ในประเด็นแรก)ทำให้สามารถผ่านพ้นสิ่งต่าง ๆ เหล่านั้นมาได้


สรุปว่า อูโก้ กาเบรต์เห็นหนังสือที่ผู้แปลรักมากเหลือเกิน


ขอบคุณพระผู้เป็นเจ้าที่ทรงรู้เห็นเป็นใจในบางเวลา


ขอบคุณพี่เอ๋ ที่ให้โอกาสแปลหนังสือดี ๆ เล่มนี้


ขอบคุณอูโก้ กาเบรต์ ที่ได้นำชีวิตมาสู่หุ่นกลตัวนี้


 


คำอุทิศ (ที่ไม่ได้ตีพิมพ์)


หนังสือแปลเล่มแรกในชีวิตนี้ ขออุทิศให้พ่อกับแม่


ผู้จับมือหุ่นกลตัวน้อยหัดอ่านหัดเขียน จนมาเป็นหนังสือเล่มนี้


พ่อกับแม่คือผู้สร้างหุ่นกลตัวนี้


 






Free TextEditor




 

Create Date : 22 กรกฎาคม 2552
5 comments
Last Update : 30 กรกฎาคม 2552 0:30:34 น.
Counter : 1813 Pageviews.

 

 

โดย: Smallhand 1 สิงหาคม 2552 23:12:38 น.  

 

ถูกแล้วน้องเอ๋ย อะไรที่อยากต้องไขว่คว้ามาเอง

ปล. เหมือนเมลพีทจะโดนแฮ็คอะ ได้จดหมายโฆษณาขายเครื่องใช้ไฟฟ้าอะไรก็ไม่รู้ ลองเปลี่ยนพาสเวิร์ดหน่อยนะ

 

โดย: ทินา IP: 81.111.167.185 2 สิงหาคม 2552 16:15:59 น.  

 

Edition 8 หรือเปล่าฮะ แหม..น่าเสียดาย

 

โดย: คนคนนี้ มีความเหงาเป็นเพื่อน 28 สิงหาคม 2552 20:42:37 น.  

 

สวัสดีครับ

น่าประทับใจ น่าปลาบปลื้มจริงๆคับ

มีงานแปลเป็นของตัวเองด้วย

ของผม อย่างเก่งก็แปล subtitle ที่ thaisubtitle.com คับ แหะๆ

(ติด series house แต่ไม่มีใครดูด้วยมั้ง เลยมีแต่ sub ENG)

เห็นด้วยกับ comment#2 คับ

"อันของสูงแม้ปองต้องจิต ถ้าไม่คิดปีนป่ายจะได้หรือ"

ว่าแล้วก็ไปหาเล่มนี้มานั่งอ่านดีก่า

 

โดย: foscarnet 5 กันยายน 2552 21:09:45 น.  

 

วิ่งมา Merry Christmas จ้า

 

โดย: ทินา 25 ธันวาคม 2552 18:03:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


DoRaePEET
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add DoRaePEET's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.