Welcome to my blog ดอกสะแบง
ราตรีประดับดาว



image by free.in.th
ฝากรูป





บทกลอนเพราะๆ โดยคุณพิมญดา
ดอกสะแบงขออนุญาตแก้ไขบางคำนะครับ

*********************************

++... แหงนมองดาว ที่พร่างพราว บนราวฟ้า ...

แสงจันทรา ส่องสดใส ไร้หม่นหมอง

ยามพระพาย โชยพริ้วแผ่ว แว่วทำนอง

... หรีดหริ่งร้อง แว่วแต่ไกล ใจรำพัน ...


... โอ้ดาวเอ๋ย ช่วยเฉลย เอ่ยคำไข ...

บอกคนไกล ว่าข้ารอ ต่อความฝัน

บอกด้วยว่า ข้าคิดถึง ทุกคืนวัน

... วอนผ่านจันทร์ ที่ปลายฟ้า ข้ายังคอย ...


... ดอกราตรี หอมหวล ชวนคิดถึง ...

รักตราตรึง ไม่มีหด หรือถดถอย

เหม่อมองฟ้า เจ้าดวงแข แลตาปรอย

... บอกคิดถึง เขาบ่อยบ่อย ช่างน้อยใจ ...


... คืนราตรี ประดับดาว สกาวพร่าง ...

ใจนวลนาง เหงานัก ชักหวั่นไหว

เกรงจะลา ลับร้าง คราห่างไกล

... ส่งเยื่อใย ข้ามขอบฟ้า ดารานำ ...


++... ดอกราตรี หอมแซม แก้มนวลน้อง ...++

คอยประคอง สองปราง มิให้ช้ำ

ค่ำคืนนี้ หัวใจสาว ร้าวระกำ

.... ช่วยส่งคำ มาเว้าอ้อน...เมื่อค่อนคืน .....



*******************************
บทกลอนเพราะๆ โดยคุณพิมญดา



*******************************


... รัตติกาล คลานเคลื่อน วันเลื่อนผ่าน ...

... แสงสังวาลย์ เรืองรอง ส่องราศี ...

... ดวงดารา ระยิบยับ นับราตรี ...

...... ค่ำคืนนี้ ไม่มีเจ้า เฝ้านับดาว .......


... จรัสฉาย แห่งดารา ราตรีเปลี่ยว ...

... พี่ไม่เลี้ยว ทิ้งเจ้าเจ็บ ให้เหน็บหนาว ...

... แม้น นภา จะคล้อยเคลื่อน เลื่อนหมู่ดาว ...

... ดวงใจสาว อย่าได้พราก จากราตรี ...


... วอนดารา พร่างแสงพราว บนราวฟ้า ...

... บอกน้องยา คนรักอ้าย อย่าหน่ายหนี ...

... ให้เจ้ามอง ม่านนภา ในราตรี ...

... แววตาพี่ ส่องรำพึง คิดถึงเธอ ...



********************************
บทกลอนโดย ดอกสะแบง







+++... นั่งพร่ำวอน ตอนราตรี ไม่มีเจ้า ...+++

... สายลมเหงา พลิ้วแผ่ว แว่วหรีดเสียง ....

... หริ่งเรไร ก้องประสาน ป่านสำเนียง ....

... ดุจดั่งเสียง เพลงล้อม กล่อมราตรี ....


... สายกระแส พานก้านกิ่ง ยิ่งสะท้าน ....

... ฟ้ากรำกร่าน มืดมัวมิด ปิดราศี .....

... แต่ข้ายัง เฝ้าคอยมอง ท้องราตรี ....

... รอคนดี หวนกลับนา มากล่อมใจ ....


... ดึกสงัด วิเวกกาล สะท้านจิต ......

... เงียบสนิท ในภวังค์ ช่างหวั่นไหว ....

... ความวังเวง คลุมสำเนียง เสียงเรไร ....

... ยิ่งทำให้ ใจโหยหวน ครวญคะนึง ....


... สงัดเสียง หรีดหริ่งร้อง ท้องฟ้าปิด .......

... ยิ่งครวญคิด อดีตกาล วันหวานซึ้ง ....

... รัตติกาล มืดมิด จิตรำพึง .....

...... อยากบอกคน เคยซึ่ง ข้า..ยัง..รอ......


+++... หมอกราตรี ซ่านถึงใจ ให้สะบั้น ...+++

... ยิ่งโศกศัลย์ ทั้งหนาวเหน็บ และเจ็บหนอ ....

... ค่ำคืนนี้ หากไร้คู่ ผู้เฝ้ารอ ...........

....... คงต้องง้อ เฝ้าราตรี นี้ต่อไป ............


****************************
บทกลอนโดย ดอกสะแบง








Create Date : 17 กรกฎาคม 2554
Last Update : 20 กรกฎาคม 2554 13:34:51 น. 0 comments
Counter : 531 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ดอกสะแบง
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2554
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
17 กรกฏาคม 2554
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ดอกสะแบง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.