ทะเล ภูเขา ป่าไม้ สายน้ำ ธรรมชาติ บ้านของเรา
unseen หมู่เกาะชุมพร เกาะลังกาจิว

Unseen อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพร "เกาะลังกาจิว"

ถึงจะทำงานที่กรมป่าไม้และกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช มากว่า 20 ปีแล้วก็ตาม แต่การเดินทางครั้งนี้เป็นการไปอุทยานแห่งชาติที่เป็นหมู่เกาะครั้งแรก ที่ผ่านมาส่วนใหญ่มักจะไปทางภาคเหนือหรือภาคอีสานมากกว่า ดังนั้นทันทีที่หัวหน้ากลุ่มบอกว่า “จะไปไหม อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพร” ผมจึงตอบโดยไม่ลังเล “ไปครับ” นอกจากจะเป็นการเดินทางไปอุทยานหมู่เกาะครั้งแรกแล้ว ยังเป็นการเดินทางโดยรถยนต์ครั้งที่สองที่ไกลกว่าหัวหิน และกุยบุรี เคยเดินทางโดยรถยนต์ในเส้นทางสายใต้ที่ไกลที่สุด คือจังหวัดสุราษฎร์ธานี สมัยเพิ่งรับราชการใหม่ๆ ตอนนั้น นายสุเทพ เทือกสุบรรณ ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ซึ่งกรมป่าไม้ในสมัยนั้นยังสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 มีการปฏิรูประบบราชการของไทย มีการก่อตั้งกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม หนึ่งในหลายกระทรวงที่เกิดขึ้นตามภารกิจหน้าที่เฉพาะด้าน กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช จึงมาสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ตามภารกิจตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ต่อมากรมป่าไม้ได้ย้ายมาสังกัดกระทรวงเดียวกันในภายหลังไม่นานนัก



คำโบราณว่า “เวลาไปเหมือนไก่จะบิน เวลามาเหมือนห่าจะกิน” คงเปรียบเปรยเหน็บแนมลูกหลานถึงความกระตือรือร้นอยากจะไปดูโขนดูหนังของเด็กๆด้วยความตื่นเต้น ในทางกลับกันเมื่อโขน หนัง ละคร เลิกราแล้ว ถึงเวลาที่จะต้องเดินทางกลับบ้านก็มักจะอิดออด อ้อยอิ่งด้วยความง่วงเหงา หาวนอน ต้องกระตุ้นเตือนให้เร่งรีบเพราะดึกดื่นแล้ว แต่สำหรับผมในการเดินทางครั้งนี้ไม่ได้เป็นเช่นนั้น อาจเป็นเพราะสภาพของถนนที่ผมและคณะต้องนั่งกระเด้งกระดอนไปตลอดเส้นทางทำเอาเหมื่อยขบไปตามๆกัน เส้นทางสายใต้เป็นถนนสี่เลนก็จริง แต่สภาพผิวการจราจรไม่ค่อยดีนัก คงเป็นเพราะจำนวนรถบรรทุกที่วิ่งขึ้นล่องเป็นจำนวนมากและเป็นเพียงเส้นทางเดียวที่ใช้เดินทางไปภาคใต้ทั้ง 14 จังหวัดจึงทำให้ความรู้สึกของผมไม่เหมือน “ไก่จะบินเอาเสียเลย”



พวกเรามาถึงจังหวัดชุมพรก็บ่ายมากแล้ว แต่ก็ยังพอมีเวลาได้แวะสักการะศาลกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ที่เป็นที่นับถือของราชนาวี ชาวชุมพรและคนไทยทั่วไป มักเรียกขานพระนามพระองค์ว่า “เสด็จเตี่ย” แสดงถึงความนับถือและเทิดทูนพระองค์เสมือนพ่อของทุกคน ยืนชมวิวทิวทัศน์บริเวณโดยรอบศาล สังเกตมีคนเข้าไปยิงปืนและจุดประทัดในที่ที่เขาจัดไว้ เสียงดังไปทั่วบริเวณ คงเป็นความเชื่อที่บอกต่อกันมาว่าทรงโปรดอย่างนั้น ใช้เวลาที่นั่นไม่นานนักหลังจากที่แวะกราบรูปปั้นหลวงปู่ศุข วัดมะขามเฒ่า ที่เป็นพระเกจิอาจารย์ที่กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์นับถือ ยังได้ความรู้เรื่องการผลิตเหรียญในยุคต่างๆ จากการบอกเล่าของนักนิยมพระที่นั่งประจำแผงให้เช่าพระอยู่ภายในวิหารหลวงปู่ศุข ซึ่งเป็นจุดหนึ่งของการสังเกตว่าเหรียญกรมหลวงชุมพรฯ ของแท้ ว่ามีลักษณะอย่างไร



ผมมาชุมพรครั้งนี้เพื่อปฏิบัติภารกิจเนื่องในโอกาสที่ท่านเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำประเทศไทย ท่านฑูตคริสตี้ เดินทางไปตรวจเยี่ยมอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพร ในการมอบและรับมอบเครื่องหมาย “พญาเสือ” ให้กับพนักงานพิทักษ์ป่าจำนวน 3 นายที่ได้รับการคัดเลือกจากเจ้าหน้าที่ที่ผ่านหลักสูตร “การลาดตระเวนทางยุทธวิธี”จำนวน 24 นายจากหน่วยงานด้านการป้องกันของกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ทั่วประเทศ ถือว่าเป็นสุดยอดฝีมือของเจ้าหน้าที่ชุดนี้ ในโอกาสนี้กรมอุทยานแห่งชาติฯ ก็ได้มอบเครื่องหมาย “พญาเสือ” นี้ให้แด่ท่านทูตคริสตี้เพื่อเป็นเกียรติด้วย


เสร็จภารกิจท่านผู้อำนวยการสำนักบริหารพื้นทีอนุรักษ์ที่ 4 สุราษฎร์ธานี เป็นเจ้าภาพเลี้ยงข้าวอิ่มหนำสำราญ ได้รู้จักผู้หลักผู้ใหญ่ในพื้นที่หลายท่านรวมทั้งหัวหน้าอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพร ซึ่งพี่แกก็ใจดีให้ผู้ช่วยต้นเอาเรือตรวจการของอุทยานฯ ล่องพาพวกเราไปชมเกาะหมู่เกาะที่ให้สัมปทานรังนกหลายเกาะ และได้แวะดำน้ำดูปะการังที่ “เกาะลังกาจิว” หนึ่งในเกาะที่ให้เอกชนทำสัมปทานรังนกอีแอ่นที่มีคุณภาพและราคาที่แพงยิ่งนัก ว่ากันว่ากิโลกรัมละเป็นเรือนแสนทีเดียว

เคยมีเรื่องราวกล่าวขานว่าในขวดรังนกยี่ห้อหนึ่งซึ่งราคาค่อนข้างสูง ได้มีการเปิดเผยข้อมูลว่าคุณค่าของรังนกในขวดนั้นเป็นเพียงแค่น้ำเชื่อมใส่ผงวุ้นดีๆนี่เอง เพราะปริมาณที่รังนกที่อยู่ในนั้นเป็นเพียงแค่เกล็ดเล็กๆเท่านั้น ไม่คุ้มกับปริมาณและคุณค่าอย่างที่โฆษณาว่ารังนกนั้นมีคุณค่าและหายากยิ่ง
อย่างไรก็ตามรังนกอีแอ่นแท้ๆนั้นมีราคาสูงมากจริงๆ เพราะกว่าจะมาเป็นรังนกหนึ่งชิ้นนั้นต้องใช้เวลาและน้ำลายของนกนางแอ่นปริมาณมากทีเดียว ดังนั้นผู้ทำสัมปทานรังนกทุกเกาะนั้นจึงหวงแหนในทรัพย์อันมีค่านี้ยิ่งนัก ใครก็ตามหากสุ่มสี่สุ่มห้าเฉียดเข้าไปใกล้แหล่งทำรังนกของพวกเขาในเวลาที่ไม่เหมาะไม่ควรหรือยามวิกาลแล้วละก็มีหวังได้ไปเฝ้าพญายมก่อนวัยอันควรเป็นแน่


การเดินทางมาเกาะลังกาจิวของพวกเราในวันนี้จึงต้องมีการประสานกับทางผู้กำกับเกาะว่าเราเป็นใคร มาจากไหน จะมาทำอะไร ในแต่ละเกาะจะมีผู้กำกับเกาะหนึ่งคนเป็นผู้มีอำนาจจัดการดูแลทุกสิ่งทุกอย่างบนเกาะ พร้อมด้วยคนเฝ้าเกาะอีกหลายคนปลูกกระท่อมไว้ตามชะง่อนผาทั่วบริเวณรอบๆเกาะ ที่นกอีแอ่นทำรังอยู่ เป็นที่น่ารื่นรมย์กับทัศนียภาพ วิว ทิวทัศน์ ภาพของกระท่อมน้อยที่เกาะอยู่ตามหน้าผาหินกลางท้องทะเลใส ชวนให้ฝันอยากไปนอนบนนั้นสักคืนคงเหมือนสวรรค์ทีเดียว

ผู้ช่วยฯต้นเล่าให้ฟังว่า "ชื่อเกาะลังกาจิวมาจากเรื่องเล่าว่าในอดีตมีเรือสำเภาจีนได้แวะหลบพายุที่เกาะแห่งนี้ มีหลักฐานยืนยันคือรอยจารึกเป็นภาษาจีนภายในผนังถ้ำ ตามที่ปรากฏในภาพ ส่วนจะแปลว่าอย่างไรนั้นคงต้องไปเสาะหาข้อมูลต่อไปว่าได้มีการแปลคำจารึกของชาวจีนที่ล่องเรือมาพักที่เกาะลังกาจิวแห่งนี้ เขาจารึกไว้ว่าอย่างไร ที่จริงแล้วเขาไม่ให้ถ่ายภาพแต่ด้วยความสามารถพิเศษของช่างภาพของเราจึงได้ภาพนี้มาอวดถือได้ว่าสุดยอดอันซีนจริงๆ ซึ่งน้อยคนจะมีโอกาสได้เห็น










นอกจากภาพเขียนอักษรภาษาจีนไว้บนผนังถ้ำแล้ว สุดยอดของอันซีนหมู่เกาะชุมพรบนเกาะลังกาจิวแห่งนี้คือ รอยจารึกพระปรมาภิไธย "จปร" และรอยจารึกบนหินปากถ้ำแสดงถึงปีที่พระองค์เสด็จฯ สันนิษฐานว่าเป็นการเสด็จฯเพื่อทอดพระเนตรกิจการทำรังนก ซึ่งนับได้ว่าเป็นยุคแรกของการทำรังนกในประเทศไทย

เรือเทียบชายหาดหน้าเกาะลังกาจิวเรียบร้อย น้ำทะเลใสแจ๋ว มองทะลุถึงพื้นทรายขาวสะอาด ห่างจากหาดไปในทะเลไม่ไกลนัก สังเกตเห็นหมู่ปะการังได้จากเหลือบสีสันของทะเลใส ที่มองได้ด้วยตาเปล่า แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์ของใต้ท้องทะเลตรงนี้ ชวนให้จินตนาการว่าถ้าได้ดำลงไปชมใกล้ๆ จะอลังการขนาดไหนหนอ อยากลงไปเห็นกับตาเสียไวๆ ฟังคำแนะนำการใช้อุปกรณ์การดำน้ำซึ่งมีอยู่สองอย่างเท่านั้น คือหน้ากากดำน้ำและท่อหายใจผิวน้ำที่เรียกว่า สน็อคเกิล ที่ผู้ช่วยฯต้นจัดมาให้ครบคน ไม่รีรอลงน้ำกันเถอะ

จากนั้นก็คว่ำหน้าลงกับผิวน้ำใส สองมือแหวกว่าย สองเท้ากระทุ้งน้ำให้ไปในทิศทางที่ต้องการ ปะทะกับคลื่นที่ซัดมาเป็นระลอกทำให้ซวนเซไปตามกระแสน้ำบ้าง น้ำท่วมทะลักเข้าท่อสน็อคเกิ้ลที่อมและกัดไว้ในปากสำหรับหายใจผ่านท่อนี้ ต้องผุดขึ้นเหนือน้ำหลายหนเพื่อเป่าไล่น้ำที่อยู่ในท่อหมดไป ยังไม่คุ้นเคยกับการว่ายน้ำทะเลแบบนี้เลยกว่าจะปรับตัวได้ก็สำลักและกลืนน้ำทะเลไปหลายอึก เค็มถึงไส้ถึงพุงเลยทีเดียว

พอเริ่มจะคุ้นเคยกับสน็อคเกิ้ลและการพยุงตัวบนผิวน้ำที่โคลงเคลงตามกระแสคลื่น ก็แทบจะไม่เงยหน้าขึ้นมาเหนือน้ำ เพราะตื่นตา ตื่นใจ กับความงดงามตรงหน้า ละลานตาของเหล่าฝูงปลาน้อยใหญ่ แหวกว่าย ลัดเลาะไปตามแนวหินและกอหญ้าทะเล สีสัน สดสวย งดงามยิ่งนัก สีเขียวสดใสของปลานกแก้ว สีเหลืองสดสลับดำของปลาการ์ตูน และสีสันแปลกตาของปลาหลากหลายชนิดที่พากันแหวกว่ายโดยไม่ได้กริ่งเกรงอีกหนึ่งชีวิตที่ไม่มีเหงือกหายใจได้เหมือนพวกมัน แต่สะเออะอยากจะอยู่ในน้ำ เหมือนมันรู้ว่าไอ้สิ่งมีชีวิตตัวเขื่องรูปร่างประหลาด มีสองแขน สองขา ไม่มีพังผืดที่เท้าและมือสำหรับพาร่างให้เคลื่อนที่ในน้ำได้เหมือนพวกมัน ไม่มีทางที่จะทำอันตรายพวกมันได้ มันจึงแหวกว่ายไปมาอย่างไม่สะทกสะท้าน เหมือนเย้ยหยันและอยากบอกว่ามนุษย์เอ๋ย ยังมีอีกมากมายใต้ท้องทะเลที่เจ้าไม่รู้
ใช้เวลาเนิ่นนานแหวกว่ายชื่นชมความอลังการงดงามของสีสันใต้ท้องทะเลชุมพรจนบ่ายคล้อยมากแล้ว หมดเวลาที่จะไปชมเกาะอื่นๆ ในอาณาบริเวณหมู่เกาะชุมพรอีก ด้วยเกรงว่าจะไม่ทันเวลาสายการบินจากสนามบินชุมพรไปดอนเมืองซึ่งหนึ่งในคณะของพวกเรามีกำหนดจะต้องเดินทางตอนค่ำ จำต้องละจากความงามของใต้ท้องทะเลชุมพรอย่างจำใจ ผู้ช่วยต้นส่งสัญญาณบอกพวกเราต้องไปกันแล้ว รำพึงรำพันสัญญากับตัวเองว่าถ้ามีโอกาสจะกลับมาเยือนอีก



Create Date : 17 มิถุนายน 2557
Last Update : 2 สิงหาคม 2557 8:40:14 น. 4 comments
Counter : 3430 Pageviews.

 
สวัสดีครับ ดีใจครับที่มาอัพบล๊อกอีก....

หมู่เกาะกับทะเล น้ำทะเล ใสสวย... เสียดายที่บาง
เกาะเราเข้าไปไม่ได้

รัฐคงได้แค่เงินสัมปทาน ไม่รู้เท่าใดนะครับ 555
ที่ชุมพร ผมเคยไปทำงานแถว สพานพปลา คือ
ทำห้องเย็น รัฐวิสาหกิจ นานมาก ๆ ไปตรวจเป็น
บางครั้งครับ... ตอนนั้นน่าจะปี 2519 ก่อนมี
ปฏิวัติ...

แต่ไม่ได้เที่ยวอะไรมากมาย ก็ไปแค่เกาะมัตโพน
ที่อยู่ใกล้ที่ทำงาน กับในเมืองเท่านั้นแหละครับ

อ้อ.... วิธีเขียน บล๊อกผมใช้ เอกเซลเขียน(ถนัด
เพราะทำงานด้านตัวเลขคำนวณสูตรการเงินะครับ)

ก๊อปไปแปะที่บล๊อกแล้วค่อยใส่ภาพภายหลัง ทำ
มา 300 กว่าบล๊อก โดยเลือกใช้ วิธีเดิม คืออักษร
เกิน 50000 ตัวได้..

บางบล๊อก ไม่ยาว ลงรูปโตได้ ผมจะเลือกวิธีใหม่
เพราะสดวกบางประการ

แต่ทั้งสองอย่าง ยังไม่อาจจะอัพบล๊อกได้เหมือน
เดิม... แม้แต่ แก้ไขบล๊อก ก็ไม่ได้ครับ


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 26 กรกฎาคม 2557 เวลา:11:54:10 น.  

 
หายไปนานเลยนะคะ

ถ่ายภาพไว้ เขียนเรื่องไว้ก่อนกันลืมค่ะ ค่อยๆ เติมเรื่องเท่าที่นึกออก นานที อัพบล็อกทีไม่เป็นไรค่ะ

ที่นี่ ไม่เคยไปเลย แต่เคยเอาหน้าจุ่มน้ำดูปลาแบบนี้เหมือนกันค่ะ ลูกๆ ก็ชอบกัน


เหมือนเดิมนะคะ ถ้าอัพบล็อกแล้วรบกวนไปตามด้วยนะคะ



โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 30 กรกฎาคม 2557 เวลา:6:49:48 น.  

 
ทุ่งดอกกระเจียว เห็นเค้าว่า ถ้ามีฝนตกปรอยๆ จะมีหมอกฟุ้งๆ สวยดีค่ะ ไปมาสองปี ไม่เคยเจอภาพฝันๆ ฟุ้งๆ แบบนั้นเลยค่ะ




โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 4 สิงหาคม 2557 เวลา:18:56:18 น.  

 
ถ้าทิ้งบล็อกไปนานเกินไป พอจะเขียนอีกที ก็ไม่ค่อยอยากเขียน ก็ปกติล่ะ

ลองดูค่ะ ทำบล็อก ตอนที่ยังอยากทำ เอาไว้เป็นบันทึกเราเองไงคะ

อัพบล็อกเมื่อไหร่ แวะไปเรียกพี่ด้วยนะคะ





โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 2 พฤศจิกายน 2557 เวลา:18:17:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

story_dnp
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




http://i11.photobucket.com/albums/a171/merrymod/flower01.gif
New Comments
Group Blog
 
 
มิถุนายน 2557
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
17 มิถุนายน 2557
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add story_dnp's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.