ความทรงจำในวัยเด็ก #สายลมในฤดูหนาว



สมัยที่เรายังเด็กอายุประมาณ 10 ขวบ ตอนนั้นเรายังเรียนอยู่ที่โรงเรียนวัดแห่งหนึ่งในจังหวัดสุพรรณบุรี และทุกๆเช้าเรามักจะปั่นจักรยานไปโรงเรียนกับน้องๆที่มักจะมารอเราที่หน้าบ้านทุกวัน มันเป็นช่วงฤดูหนาวที่อากาศเย็นมากและมีหมอกหนาแน่น การเดินทางไปโรงเรียนในแต่ละวันที่ต้องฝ่าดงหมอกไปจนถึงจุดหมายทำให้หัวเราเปียกทุกวัน พอตอนเย็นหลังเลิกเรียนก็กลับมาบ้าน อากาศในตอนมืดค่ำนั้นค่อนข้างหนาวจัด พ่อมักจะก่อกองไฟข้างๆบ้านทุกวัน แล้วทุกคนก็จะมานั่งล้อมวงคุยกัน มีเรา มีแม่ มีพ่อ มีปู่ มีย่า มีตา มียาย มีป้า มีลุง และหมาเราอีกหนึ่งตัว เราก็จะนั่งเขี่ยก่องไฟไปเรื่อยๆ บางวันก็เอามันเทศมาเผา แล้วมานั่งล้อมวงกินกัน ก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายไปนอน ตลอดช่วงฤดูหนาวเราและครอบครัวก็จะใช้ชีวิตเรียบง่ายแบบนี้ซ้ำๆกันไปทุกๆวัน ชาวบ้านในชนบทต่างก็มีอาชีพเกษตกร บ้างก็รับจ้างตัดอ้อย บ้างก็ค้าขาย เป็นวิถีชีวิตที่เรียบง่าย เด็กๆส่วนใหญ่ก็เรียนตามโรงเรียนวัด พอเรียนจบ ม.ต้น จากโรงเรียนวัด บ้างก็เรียนต่อ บ้างก็ออกไปทำงานมีครอบครัว ซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับเด็กสมัยนี้ ในวันหยุดเสาร์อาทิตย์ ในช่วงฤดูหนาวในตอนเช้ามักจะมีลมพัดตลอด  เราและลูกพี่ลูกน้องก็จะทำว่าวจากถุงพลาสติกและไม้ไผ่มาเล่นกัน พอลมพัดแรงขึ้นมันก็จะพาว่าวที่เราทำลอยไปบนท้องฟ้าสีคราม มีความสนุกสนานตามประสาเด็กบ้านนอก คิดถึงวันวานอันแสนสุข มันเป็นช่วงเวลาที่ยิ่งคิดก็ยิ่งโหยหา เด็กสมัยนี้จะมีสักกี่คนที่ได้สัมผัสบรรยากาศดีๆเช่นนี้



Create Date : 10 พฤศจิกายน 2561
Last Update : 10 พฤศจิกายน 2561 16:39:40 น.
Counter : 96 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สมาชิกหมายเลข 3308992
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



พฤศจิกายน 2561

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
28
29
30