Group Blog
 
<<
เมษายน 2549
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
1 เมษายน 2549
 
All Blogs
 
นักบิน...กับเรื่องคี่ๆ....ภาค 1

ทุกคนคงเคยปวดท้องกันนะครับ....

หมายถึงปวดท้องที่เป็นธรรมชาตินะครับคือแบบว่ามีของเข้า ก็ต้องมีของออก...


ไม่ใช่แบบว่าปวดเพราะเครียด หรือปวดประจำเดือน


นักบินก็มีปัญหาเรื่องนี้บ้างนะครับ บางคนเห็นว่ามันเป็นเรื่องเล็กๆ.......

แต่ผมเองคิดว่าไม่ครับ ลองติดตามดู จะทราบว่ามันเล็กหรือไม่


เริ่มจากเวลาออกจากบ้านไปทำการบิน เที่ยวบินที่มักจะพบกับปัญหานี้มักจะมีตารางเวลาออกในช่วงเช้าครับ

โดยเฉพาะช่วงเจ็ดโมงถึงเก้าโมงเช้า รับรองได้ ส่วนใหญ่ทานอะไรเข้าไปหมดจานปุ๊บ นับไปอีกเลย ไม่เกินสามสิบนาทีโดยประมาณ ได้ไปนั่งยิ้มหวานอยู่บนโถส้วมแน่นอน


ปัญหานี้ถือว่า "คี่ๆ" ครับ ลองคิดดูละกัน ว่าถ้าเธอมาเคาะประตูหลังบ้านเราโครมๆ แต่สถานการณ์ยังไม่เหมาะ จะแก้ปัญหากันยังไง ในแนวทางของนักบิน...........





ก่อนออกจากบ้านถ้าได้ทานอาหารเช้าแบบเต็มเหนี่ยว แล้วด้วยเวลาที่เร่งรีบ ทำให้เราต้องรีบออกจากบ้าน พร้อมฝ่าการจราจรที่ติดขัดมาทำงานที่สนามบิน


นั่งขับไปเรื่อย ฟังข่าวภาคเช้า ชมนกชมไม้ ช่วงนี้นักบินจะมีความสุขมากครับ แต่ทันใดนั้น เพียงแค่เสี้ยววินาทีที่มีบางอย่างมากระทุ้งลำใส้เตือนเราเบาๆ นักบินจะเปลี่ยนไปทันที


ฮอร์โมนบางอย่างจะหลั่งออกมา คำแรกที่มักจะพูดในใจคือ "เฮ้ อย่าเพิ่งนะ เดี๋ยวก็ถึงแล้ว"...........



ในระหว่างที่กำลังห้ามสิ่งที่ยังมองไม่เห็นอยู่ ก็เริ่มมีแผนสำรองผุดขึ้นในหัว มีการคำนวณเวลา ถ้าแวะปั๊มน้ำมันข้างทางแล้วยังพอมีเวลา ก็รอดตัวไป.......


แต่ถ้าเวลาจวนเจียน ใกล้เวลาเครื่องออกเมื่อไหร่และตัดสินใจว่าไปปล่อยของที่สนามบิน เท่านั้นแหละครับนักบินจะพ่นไฟได้

แปลงร่างเป็นแม่ค้าปากตลาดในละคร บ่นรอบตัวเลยครับ ตั้งแต่บ่นรถคันหน้าที่ขับช้าผิดปกติ บ่นรัฐบาลที่แก้ปัญหารถติดไม่ได้............


ส่วนทางกายภาพก็เหงื่อเริ่มแตก ขางี้จะเกร็งเป็นระยะๆ จะพยายามขับแซงท่าเดียว กลายเป็นคนขับรถเร็วไป

อันนี้แหละครับ อันตราย เพราะนอกจากจะเกิดอุบัติเหตุได้ง่ายแล้ว แถมยังอาจไปไม่ถึงส้วม ยิ่งถ้าไปเฉี่ยวชนกับใครเข้า ต้องลงจากรถ อาจทำให้เกิดการเรี่ยราดให้เป็นภาพสยดสยองของผู้พบเห็นได้...........


วิธีแก้ง่ายๆครับ ใครทีธาตุเบา หรือพวกลำใส้ตรง เข้าปุ๊บ ออกปั๊บเนี่ย อย่าทานอะไรก่อนออกจากบ้านช่วงเช้าครับ ทนหิวเอาหน่อย ไปทานบนเครื่อง น่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด...........



ปัญหานี้ผมคิดว่าบุคคลทั่วไปก็เคยประสบครับ สำหรับนักบินแล้ว การปวดหนักบนเครื่องเราจะมีวิธีการเช่นไรในการรับมือกับมัน


ส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีปัญหาครับ เพราะห้องน้ำจะอยู่หลังห้องนักบิน ปัญหาจะไม่หนักหนามาก เพราะสามารถตะเกียกตะกายมาเข้าได้ทันเวลาเสมอครับ



เครื่องบินส่วนใหญ่จะทำการบินแค่สองคนครับ ถ้าใครคนหนึ่งมีความจำเป็นต้องส่งแฟกซ์ (เป็นศัพท์เทคนิคที่ใช้กันอยู่บ่อยๆ) ก็จะเหลือนักบินอยู่เพียงคนเดียวครับ


ด้วยความที่ห้องน้ำมักจะอยู่ติดกับห้องนักบิน ซึ่งมีความสามารถเก็บกลิ่นได้ในระดับหนึ่ง




ถ้าใครไปทานของที่สามารถจะเกิดอาการลำใส้เน่ามาแล้ว กลิ่นมันจะเล็ดลอดออกมาแบ่งปันนักบินอีกคนแน่ครับ และเมื่อเสร็จธุระ มีต้องแซวกันนิดหน่อย พอขำๆ




ที่น่าจะเป็นปัญหาจริงๆก็คือช่วงวิ่งขึ้น กับลงสนามครับ เพราะต้องการการทำงานเป็นทีม 100%

ถ้าเกิดอาการข้าศึกโจมตีอย่างฉับพลันเนี่ย มันจะลำบากครับ



ส่วนใหญ่มักจะจัดการให้เรียบร้อยก่อนลดระดับความสูง แต่ใครจะไปบังคับได้ บทจะมามันก็มานี่ครับ วิธีแก้ปัญหาง่ายๆ ที่ใช้กันทั่วไปครับ คือการผายลมเพื่อลดความดันในช่องท้อง............



ซึ่งถ้ามีการผายลมแบบรุนแรง ไม่มีการยับยั้งชั่งใจ กลิ่นมักจะไม่รุนแรงครับ...... ส่วนประเภทเสียงดังฟี๊ดเบาๆเนี่ย กลิ่นมันติดจมูกจนเครื่องจอดเลยครับ ขอบอก.....




ซึ่งก่อนจะทำการลดความดันในท้องเนี่ย ต้องบอกคนข้างๆก่อนนะครับ รับรองว่าอีกคนเข้าใจแน่

เพราะทราบถึงสถานการณ์ดี เพราะบินกันแค่สองคนนี่ครับ มีกลิ่นปุ๊บก็ทราบทันทีว่ามาจากไหน


สำหรับเครื่องที่บินมากกว่าสองคน อันนี้ก็ต้องสืบกันเอาเองครับ บางที คนปล่อยไม่ผิด แต่คนผิดไม่ได้ปล่อย ก็มีอยู่บ่อยๆครับ







to be continue...........



Create Date : 01 เมษายน 2549
Last Update : 10 เมษายน 2549 1:13:51 น. 6 comments
Counter : 1767 Pageviews.

 
แต่ถ้าเวลาจวนเจียน ใกล้เวลาเครื่องออกเมื่อไหร่และตัดสินใจว่าไปปล่อยของที่สนามบิน เท่านั้นแหละครับนักบินจะพ่นไฟได้

..เห็นภาพมากๆ ค่ะคุณขา


โดย: นางสาวอาร์ต วันที่: 1 เมษายน 2549 เวลา:23:38:52 น.  

 
อิอิอิ พ่นไฟ คำนี้น่ารักมั่กๆค่ะ


โดย: ป่าน IP: 203.188.30.48 วันที่: 2 เมษายน 2549 เวลา:1:43:46 น.  

 
กัปตันเขียนสนุกดีค่ะ อ่านไปยิ้มไป


โดย: Petit Patty วันที่: 2 เมษายน 2549 เวลา:3:12:25 น.  

 
เล่าได้เห็นภาพเลยครับพี่หมี...
นับถือๆ..


โดย: namit วันที่: 3 เมษายน 2549 เวลา:1:36:06 น.  

 
แพมเพอรคนแก่ ยี่ห้อ อันอัน ค่ะ

ช่วยได้ กรณี ฉุกเฉินนน


โดย: นารี (Lover'sBlue ) วันที่: 29 พฤษภาคม 2549 เวลา:1:10:51 น.  

 
เข้ามาขำ...เล่าซะนึกภาพออกเลย


โดย: zaesun วันที่: 10 ตุลาคม 2549 เวลา:15:57:05 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

หมีนรก
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add หมีนรก's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.