Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2548
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
10 ตุลาคม 2548
 
All Blogs
 
"ความรู้สึกดี...ที่เรียกว่ารัก 13: เจ้าชายของสายฝน"

อิชยา กับ ภูมิ

…เธอเป็นเจ้าหญิงของเขาจริงๆ…
แล้วเขาล่ะ จะเป็นเจ้าชายของเธอได้มั้ยนะ...






เรื่องราวความรักของสายฝน หรือ อิชยา เพื่อนรักของเวธกาในเรื่อง "ขอเป็นนางเอกสักครั้ง" (เล่ม 5) กับชายหนุ่มรูมเมทของอนล หรือ นายภูมิ เธอคนที่เป็นดั่งดวงดาวบนฟ้า กับเขาคนที่เป็นแค่คนธรรมดาบนพื้นดิน เรื่องราวจะเป็นอย่างไรติดตามได้ในเล่ม 13 นะคะ


ที่มา

คิดพล๊อตไว้นานพอๆ กับเรื่อง ขอเป็นนางเอกฯ เพราะคิดสองเรื่องพร้อมๆ กัน แต่กว่าจะลงมือเขียนจริงๆ ก็ผ่านไปเกือบปีหลังจากเขียนเรื่องอนลกับเวธกาเสร็จ อาจจะเป็นเพราะว่าอารมณ์ของเรื่องมันค่อนข้างต่างจากเรื่อง ขอเป็นนางเอกฯ มั้งนะ คือมันจะเรียบๆ กว่า ไม่เขียนไปมันไปแบบเรื่องนั้น เลยทำใจทำอารมณ์เขียนได้ช้ากว่า ฮา แต่ในที่สุดก็ออกมา รู้สึกว่าเล่มนี้จะออกมาพร้อมๆ กับเล่มพิเศษ ที่เป็นภาคต่อของอนลกับเวธกานะ เพราะว่าในภาคต่อ (ความรู้สึกดี...ที่เรามีกัน) จะมีการเอ่ยถึงคู่กับฝนกับภูมิเหมือนกัน

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เขียนค่อนข้างยาก เขียนไปได้สิบกว่าหน้าก็ลบทิ้งใหม่หมด เขียนใหม่หมด เพราะว่าบุคลิกของเวธกากับอนลที่ร่าเริงสดใสมักจะโดดขึ้นมาขโมยซีนฝนกับภูมิเสียจนแทบจะไม่ได้เป็นเรื่องของฝนกับภูมิเลย แต่ในที่สุดก็ลงตัวหลังจากแก้ไปประมาณสามครั้งมั้งนะ ต้นฉบับจริงๆ เขียนยาวไป ยาวมากสนพ. ติงมา ขอให้อยู่ในขอบเขตที่กำหนด (25 หน้า A4) เราก็เลยตัดแหลก ฮา เสียดายเหมือนกัน แต่ยังเก็บต้นฉบับเดิมก่อนตัดเอาไว้เหมือนกันนะ มีฉากภูมิกับฝนสองฉากเต็มๆ ล่ะ ที่ตัดออกไป

ฉากของเรื่องนี้ก็ยังคงเป็นมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขนที่รักเหมือนเดิม เอาต้นปีบใกล้ๆ คณะวนศาสตร์มาเป็นจุดแรกพบ ชอบเดินไปเก็บดอกปีบที่ต้นนี้ระหว่างทางกลับบ้าน (แต่เรื่องจริงไม่เห็นเจอหนุ่มวนฯ หล่อๆ บ้างเลย)

แล้วก็เอาฉากเขาใหญ่ตอนที่ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ สมัยปีสี่มาใส่ ตอนนั้นไปกันทั้งหมด 9 คน (อืม 9 คนนะ จำไม่ผิดหรอก ไม่ 8 ก็ 9 ล่ะ เพราะว่ามักจะจำสลับกันกับตอนไปน้ำหนาว-เพชรบูรณ์) ขาไปก็แบบนางเอก (ฮา) นั่งรถแดงไป ตอนขึ้นเขาก็โบกรถขึ้น ส่วนขากลับก็โบกรถกลับ มาส่งถึงหลักสี่ใกล้เกษตรฯ เลย พี่คนขับใจดีสุดๆ แต่ไปเขาใหญ่โบกรถง่ายนะ (เทียบกับเพชรบูรณ์ นั่นก็โบกรถเที่ยวเหมือนกัน) แบบเอาความทรงจำมาเขียน แต่เพลงประกอบตอนที่ไปเที่ยวเองน่ะ เพลงนี้ต่างหาก "ปล่อยมือ" ของคูณสามซุปเปอร์แก๊งค์ แบบว่ามันเศร้า (รำลึกความหลังอีกแล้ว ฮา)


นางเอก: อิชยา (ฝน)

เอาเพื่อนมาเป็นนางเอก สัญญามาหลายทีแล้ว ฮา แบบว่านะ อยากได้นางเอกสวย เก่ง ไม่หยิ่ง นิสัยดี ก็เลยกลายเป็นสายฝนขึ้นมา ชอบอ่ะ ผู้หญิงสวยๆ ดาวมหาวิทยาลัยใช่แต่จะมีนิสัยแย่ๆ เหมือนนิยายอื่นๆ นี่น้า ก็เลยนะ เอามาเป็นนางเอกซะเลย เป็นผู้หญิงที่เข้าใจความรู้สึกตัวเองดี และรู้ดีว่าตัวเองต้องการอะไร


พระเอก: ภูมิ

ชื่อตัวเดียวที่ชอบมากๆ เอาชื่อของลูกชายรุ่นพี่ที่คณะมาตั้ง ชื่อจริงๆ ของนายภูมิมีด้วยนะ ชื่อ "ภูมิใจ" จริงๆ วางพล๊อตให้อธิบายชื่อตัวเองด้วย แต่ว่านะ...มันยาวเกินกำหนดมาแล้ว เลยจำต้องตัดออก คือจริงๆ มันจะต่อเนื่องกับตอนจบ ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่พระเอกเจียมตนไง เหมือนอย่างที่อนลบอกท้ายเรื่องน่ะ ภูมิไม่ใช่พระเอกเรื่องดอกฟ้ากับหมาวัด แต่เป็นพระเอกในเรื่องโดมผู้จองหองมากกว่า และเพลง "ดาวประดับฟ้า" ก็เหมาะกับเขามากจริงๆ

คือเขาเป็นคนที่ภูมิใจในตัวเอง ตัวตนของตัวเอง แม้ใครจะมองว่าต่ำต้อยด้อยกว่าฝน แต่เขาก็รู้ตัวเองว่าเขามีค่าพอและคู่ควรกับเธอ

"พ่อกับแม่ตั้งชื่อผมว่า 'ภูมิใจ' เพราะพวกท่านภูมิใจที่มีผม แล้วผมจะไม่ภูมิใจในตัวเองได้อย่างไร"

นะ เป็นพระเอกมุ่งมั่นมั่นใจในตัวเองนั่นล่ะ ฮา

ต้นแบบ...แน่นอน ผู้ชายคนนี้มีต้นแบบ เป็นรุ่นพี่ที่คณะ เป็นหัวหน้าชมรมอนุรักษ์ ชอบนก ชอบปลา น่ารัก แต่ว่าตัวตนจริงๆ นี่รูปลักษณ์คนละแนวกับนายภูมิเลย เพราะภูมิในเรื่องนี้จะคมเข้ม (ตามสเปกคนเขียน ฮา ) แต่พี่ต้นแบบเขาเป็นพวกขาวตี๋อ่ะนะ ก็เลยเอามาแต่ลักษณะบางอย่างแค่นั้นเอง

อ้อ อีกอย่าง เรื่องเป้ของพระเอกตอนไปเที่ยว ฮา เอาของเพื่อนมาเขียน (ที่ไปเที่ยวด้วยกันนั่นล่ะ) มันมีหมดทุกอย่างเหมือนนายภูมิจริงๆ เห็นแล้วขำอะนะ แต่มันก็เตรียมพร้อมดี ฮา


สรุป...ชอบเรื่องนี้นะ แม้ว่าจะเขียนได้ไม่ดีเท่าที่คิด ไม่รู้เหมือนกัน คือแบบว่าวางพล๊อตไว้...ตามที่คิดมันน่าจะออกมาดีกว่านี้ ทำไปทำมาทำไมออกมาได้แค่นี้ก็ไม่รู้ เหมือนกับเป็นจุดเริ่มต้นที่บอกว่า...อันตรายแล้วนะเนี่ย...ยิ่งเขียนฝีมือยิ่งตกลงเรื่อยๆ หรือเปล่า เฮ้อ


ขอบคุณต้นแบบ ขอบคุณเขาใหญ่ ขอบคุณคนที่เดินนำหน้าเอาพร้าถางหญ้าแล้วพาบุกหลงป่า ขอบคุณคนเดินตามหลังที่เสียสละเลือดให้ทากกัดทั้งๆ ที่คนอื่นที่เดินล่วงหน้าไปน่ะไม่มีใครโดนสักคน ขอบคุณและขอบคุณความทรงจำดีๆ ที่ทำให้เขียนเรื่องนี้ขึ้นมา ขอบคุณนะ


Create Date : 10 ตุลาคม 2548
Last Update : 10 ตุลาคม 2548 20:08:20 น. 3 comments
Counter : 451 Pageviews.

 
อ่ะ แล้วเมือ่ไหร่พี่อ้อมจะออกเล่มใหม่มาอ่ะค้าบบบ


โดย: oreocream วันที่: 10 ตุลาคม 2548 เวลา:20:32:42 น.  

 
ติดตาม ผลงานค๊า


โดย: loveme_loveu วันที่: 10 ตุลาคม 2548 เวลา:22:29:19 น.  

 
อ่านนานมากแล้ว นั่งรำลึกไปตามที่พี่อ้อมบอก แต่ว่านะ หนูเวก็ลอยหน้าลอยตาโผล่มาให้เห็นเสียทุกทีสิน่า



โดย: เนตรนภัส วันที่: 11 ตุลาคม 2548 เวลา:8:33:10 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ลิปิการ์
Location :
ตอนใต้ Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]




สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537

ห้ามผู้ใดละเมิดลิขสิทธิ์ โดยการนำรูปภาพ และบทความงานเขียน รวมทั้งข้อความต่างๆ ไม่ว่าส่วนใดส่วนหนึ่ง หรือทั้งหมดในบล็อกแห่งนี้ไปใช้ โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร มิฉะนั้นจะถูกดำเนินคดีตามที่กฏหมายบัญญติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add ลิปิการ์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.