Group Blog
 
<<
กันยายน 2548
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
13 กันยายน 2548
 
All Blogs
 
"ความรู้กสึดี...ที่เรียกว่ารัก 10: ปาฏิหาริย์ในคืนหิมะโปรย"

พี่ปัศย์ กับ น้องเป้ (เปมิกา)

...เขามา...เพื่อลา...
...และเธอ...จะไม่ยอม...




ปาฏิหาริย์ในคืนที่หิมะสีขาวบริสุทธิ์โปรยปรายลงมาจากฟากฟ้า คุณคิดว่าในช่วงชีวิตของคนหนึ่งคน จะมีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นในชีวิตได้กี่ครั้งกัน


ที่มา

เกิดความน้อยใจใครบางคน ใครบางคนที่จุดเดือดความโกรธต่ำมาก แม้ว่าจะอยู่ในฤดูหนาวที่หิมะโปรยแบบนี้ เรื่องนี้ก็เลยถือกำเนิดขึ้นมา จริงๆ แล้วที่วางพล็อตไว้ที่แรก อยากให้ใครคนหนึ่งตายไปจริงๆ ฮา แบบคิดว่ามันน่าจะสมบูรณ์มากกว่านี้อ่ะนะ แต่ก็...ออกมาเป็นแบบนี้ล่ะ เพราะมันเป็นปฏิหาริย์ไง

เขียนด้วยฉากของคืนวันคริสต์มาสบนเกาะฮอกไกโดที่เมืองฮาโกดาเตะ เอาหลายๆ ที่มารวมกัน บวกกับลานเสก็ตน้ำแข็งที่เคยฝ่าหิมะไปเล่น ถึงแม้ข้าพเจ้าจะเล่นสกีไม่ได้ สโนว์บอร์ดพอถูไถ แต่เล่นเสก็ตได้ไม่ล้มล่ะน้า...


พระเอก: พี่ปัศย์

ผู้ชายน่ารัก ชอบฉากย้อนอดีตของผู้ชายคนนี้ ดูเป็นคนร่าเริงน่ารัก แต่พอเวลาผ่านไป และภาระที่เพิ่มมากขึ้น ก็เหมือนกับจะลดรอยร่าเริงของคนๆ นี้ให้หายไป แต่เขาก็ยังคงเป็นพระเอกของเด็กทะเลเหมือนเดิม แบบว่า...ชอบคะ คนอะไร น่ารักจัง


นางเอก: เปมิกา น้องเป้

สาวน้อยนางเอก ที่เป็นนางเอกจริงๆ คือค่อนข้างเอาแต่ใจตัวเองแบบผู้หญิง แต่ก็อยู่ในระดับยอมรับได้ เพราะผู้หญิงน่ะ...เป็นงี้เกือบทุกคนล่ะ...เชื่อขนมกินได้เลย สาวน้อยผู้มีความมุ่งมั่นกับความรัก

"ปาฏิหาริย์ของเป้ก็คือพี่"

นั่นล่ะ หัวใจเธอเป็นแบบนั้น


สรุป...เป็นหนึ่งในจำนวนน้อยของเรื่องที่เขียนขึ้นในช่วงหลังๆ ที่ชอบ เขียนด้วยบรรยากาศเหงาๆ เย็นๆ ของฤดูหนาวที่หิมะพร่างพราย ชอบค่ะ สำหรับเรื่องนี้


ป.ล. เพิ่งสังเกตเห็นว่าตรงจ่าหัวเรื่องน่ะ มันสปอยเต็มๆ เลยนี่น่า โธ่...อุตส่าห์กะจะหลอกคนอ่านซะหน่อย (ว่าแต่หลอกได้มั้ยเนี่ย) เป็นการสังเกต...ที่ผ่านมานานแล้วเพิ่งเห็น ฮา


Create Date : 13 กันยายน 2548
Last Update : 19 กันยายน 2548 10:45:42 น. 5 comments
Counter : 464 Pageviews.

 
จะบอกว่าอ่านเรื่องนี้แล้วน้ำตาร่วง T__T ถ้าตอนนั้นคนเขียนใจร้ายกับเรื่องนี้ จะงอแงจริงๆด้วย ฮา


โดย: tintin (nyx ) วันที่: 13 กันยายน 2548 เวลา:14:21:05 น.  

 
อ่านไปด้วยหัวใจระทึกค่ะเรื่องนี้ กลัวว่าพระเอกจะตายจริงๆ
ถ้าตายก็คงน้ำตาร่วงมากกว่านี้ แต่ก็อดอิจฉาหนูเปมิกาไม่ได้ค่ะ ก็พี่ปัศย์น่ารักเสียขนาดนั้นนี่นะ


โดย: เนตรนภัส วันที่: 13 กันยายน 2548 เวลา:15:15:01 น.  

 
แหะ แหะ จะสารภาพว่าไม่ค่อยได้อ่านเลยค่ะเดี๋ยวนี้ ทำงานพอหยุดก็อยากเที่ยวกระจายไม่ก็อยากนอนอ่ะ


โดย: nurin (Nontagorn ) วันที่: 13 กันยายน 2548 เวลา:21:19:47 น.  

 
แง้ๆ ๆ ๆ ยังไม่ได้อ่านเลยอ่ะ
จะไปตามจากไหนหว่า มะเปงไรๆ จะลองพยายามดู หุ หุ หุ
ขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย

คิดถึงเหมือนเดิมและรอผลงานเล่มใหม่เสมอนะคะ

ปล. วันนี้ขี้โม้น้อยไปนิด เพราะยังไม่ได้อ่านเลย เหยๆๆๆๆ
ฮิ้ววววววๆๆๆๆๆๆ


โดย: nuna'dao IP: 203.151.140.114 วันที่: 14 กันยายน 2548 เวลา:13:36:53 น.  

 
เป็นเรื่องที่ชอบมากๆเลยค่า ^^ ซึ้งอ่ะ ชอบตอนที่บอกว่า จะมีเป้น้อยๆ กับปัศย์เล็กๆวิ่งเล่นอ่ะ น่ารักมากๆเลย อ่านแล้วน้ำตาซึม


โดย: 1981 IP: 82.43.180.139 วันที่: 28 กันยายน 2548 เวลา:5:49:53 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ลิปิการ์
Location :
ตอนใต้ Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]




สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537

ห้ามผู้ใดละเมิดลิขสิทธิ์ โดยการนำรูปภาพ และบทความงานเขียน รวมทั้งข้อความต่างๆ ไม่ว่าส่วนใดส่วนหนึ่ง หรือทั้งหมดในบล็อกแห่งนี้ไปใช้ โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร มิฉะนั้นจะถูกดำเนินคดีตามที่กฏหมายบัญญติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add ลิปิการ์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.