Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2548
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
4 สิงหาคม 2548
 
All Blogs
 
"ความรู้สึกดี...ที่เรียกว่ารัก 2 - หนุ่มขี้เมากับสาวห้าวปากจัด"

คุณปลัดขมิ้น (เขมินท์) กับ หนูอังค์วรา





...รู้มั้ยครับ ดอกทิวลิปแดงสามดอก...มีความหมายว่าอะไร...


เป็นเรื่องสั้นเรื่องที่สองที่ได้ตีพิมพ์หลังจากเรื่องแรกได้พิมพ์ไป จริงๆ แล้วต้นฉบับที่โพสต์ในเนตจะยาวว่าที่ได้ตีพิมพ์เป็นหนังสือ แต่เพราะมันยาวไปเลยต้องตัดออกบ้าง ไม่งั้นมันจะทำให้หนังสือหนาไปหน่อย เรื่องมันนานมาแล้วเลยจำไม่ได้ว่าตัดตอนไหนไปบ้าง ฮา แต่ว่าที่จำได้คือตอนจบของเรื่องมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยก่อนตีพิมพ์ เพราะว่าตอนที่เขียนลงในเนตมันจบแบบค้างๆ ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ก่อนพิมพ์เลยต้องรีไรท์ใหม่นิดหน่อย

ที่มาของเรื่อง

มันเกิดเมื่อตอนที่ยังเรียนอยู่ที่คากาว่า เดินไปเข้าห้องน้ำที่อีกตึกหนึ่งโดยผ่านดาดฟ้า แล้วหันมองไปทางด้านซ้ายมือที่เป็นเทือกเขาทอดยาวสลับซับซ้อน เห็นแล้วนึกถึงจังหวัดระนอง จังหวัดเล็กๆ ที่ตั้งอยู่เงียบสงบในอ้อมกอดของเทือกเขาและทะเล นึกถึงประสบการณ์ตอนสมัยเรียนที่เกษตรฯ แล้วไปเก็บตัวอย่างที่นั่นบ่อยๆ กับไปถูกปล่อยเกาะอยู่ที่สถานีวิจัยฯ ที่หาดประพาสเสียเดือนหนึ่ง

เรื่องนี้เขียนขึ้นจากความทรงจำที่หวนนึกถึงคุณปลัดขมิ้น (ตัวจริง) ที่พบเจอตอนฟ้ามืดครึ้มและเด็กๆ ในรถตู้กำลังหิวกระหน่ำ (เหมือนในเรื่อง) ข้างทางที่เป็นป่าชายเลนและมืดมิดมีคนมายืนกวักมือโบกเรียกรถให้จอด (บรรยากาศหนังผีมาก) พบว่าใครคนนั้นคือคุณปลัดที่กินเหล้าเมาแล้วซิ่งมอเตอร์ไซด์ตกลงในป่าชายเลน เรื่องก็จะคล้ายๆ กับที่เขียน แต่ที่ไม่คลายคือมันไม่มีเรื่องรักๆ อะไรเกิดขึ้นหรอก หลังจากนั้นได้เจอคุณปลัดขี้เมาอีกหนึ่งครั้งที่ร้านอาหาร คุณปลัดก้มหน้าก้มตากินข้าวอย่างรวดเร็วและเดินออกไป คาดว่าคงเขินนั่นเอง ฮา

กล่าวถึงพระเอกไปแล้วขอกล่าวถึงนางเอกบ้าง ไม่ใช่เด็กทะเลค่ะ แต่เป็นรุ่นพี่ในแลบอีกคน เป็นรุ่นพี่ที่คณะ ลูกศิษย์อาจารย์ที่ปรึกษาเดียวกัน พี่เขาไม่ปากจัดแบบในเรื่องหรอกนะ ^^ ทำไมถึงเอาพี่เขามาเป็นนางเอก เรื่องของเรื่องมันก็เกิดมาจากว่า เมื่อเหตุการณ์ปลัดตกป่าชายเลนนั่น ก็มีการแซว (โดยที่คุณปลัดต้นเรื่องไม่ได้รู้เรื่องด้วยเลย ฮา) กันเรื่องพี่กับคุณปลัด (คือว่าเป็นพวกจินตนาการสูงสุดทั้งลูกศิษย์และอาจารย์นั่นเอง ฮา) แต่มันก็จบลงที่ตรงนั้นล่ะนะ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่เด็กทะเลเอามาต่อยอดเอง

เป็นเรื่องที่เขียนจากความทรงจำ ไม่ว่าจะบรรยากาศของสถานีวิจัยฯ ระนอง หรือแม้แต่มหาวิทยาลัยเกษตรฯ และงานเกษตรแฟร์ รวมทั้งร้านประมงซีฟู้ด เขียนแล้วยิ้ม เพราะนึกถึงบรรยากาศเก่าๆ คิดถึงตอนไปเก็บตัวอย่างในลำน้ำข้างๆ สถานีฯ คิดถึงภูเขาสูงและบรรยากาศสงบๆ คิดถึงไก่ทอดที่มีคุณน้าขี่รถเครื่องมาขายทุกตอนกลางวัน คิดถึงทุกคนที่อยู่ที่สถานีฯ

คิดถึง...และเสียน้ำตาให้กับโศกนาฎกรรมเมื่อปลายปีก่อน สึนามิกวาดสถานีวิจัยฯ ที่หาดประพาสเสียเลียบ...เลียบแม้แต่คนที่รู้จักและเป็นเพื่อน อา ไม่ จะไม่เขียนเรื่องเศร้า เอาเป็นว่าคิดถึงแล้วกัน ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน หากความทรงจำยังคงอยู่ตลอดไปไม่ลืมเลือน ^^

ขอบคุณประสบการณ์ที่มี
ขอบคุณทุกคนที่สถานีวิจัยทรัพยาการชายฝั่งหาดประพาส ของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ขอบคุณทุกคนที่มาเป็นตัวละครสร้างสีสรรในเรื่อง
ขอบคุณเจ้าของทิวลิปสามดอกที่บากหน้าเอามายื่นให้เพื่อนเด็กทะเลเมื่อตอนวันวาเลนไทน์ (และทิวลิปนั้นก็ต้องกลับคืนเจ้าของไปด้วยอาการคอตก ฮา)
ขอบคุณและขอบคุณทุกคนและทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้เรื่องสั้นเรื่องนี้เกิดขึ้นมา

ขอไว้อาลัยให้คนที่จากไป
แล้วเดี๋ยวจะตามไปเจอกัน


ป.ล. ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมนะคะ และต้องขอโทษด้วยที่ไม่ได้ตอบรายตัว แต่ว่าได้อ่านทุกความเห็นแน่นอน ขอบคุณอีกครั้งสำหรับทุกคนที่สนับสนุนและตามอ่านเรื่องของเด็กทะเลนะ ^^ ถ้าไม่มีพวกคุณก็คงไม่มีเด็กทะเลในวันนี้ ขอบคุณมากค่ะ (วันนี้มาซึ้ง สงสัยใกล้เต็มทีแล้ว ฮา ^^)



Create Date : 04 สิงหาคม 2548
Last Update : 1 กรกฎาคม 2551 20:33:47 น. 8 comments
Counter : 497 Pageviews.

 
น้องปุ้มเองนะพี่อ้อม อ่านแล้วหละเรื่องสั้นเรื่องนี้ อ่านนานแล้วด้วย ถ้าเราชอบหรือรักใครสักคนเราก็ยอมเสียสละได้ในสิ่งที่เค้าไม่ชอบอย่างเช่นคุณปลัดในเรื่อง สนุกดีนะจ๊ะ


โดย: ปุ้ม IP: 158.108.15.50 วันที่: 4 สิงหาคม 2548 เวลา:16:40:24 น.  

 
ติดตามอ่านตลอดอ่ะค่ะ ^^




...


โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 4 สิงหาคม 2548 เวลา:16:56:56 น.  

 
อ่านบ้างบางเล่มก็สนุกดี


โดย: EnZyMe...Kai (vewrriii ) วันที่: 4 สิงหาคม 2548 เวลา:17:56:36 น.  

 
รอผลงานอยู่นะค้า


โดย: oreocream วันที่: 4 สิงหาคม 2548 เวลา:22:42:54 น.  

 
เคยอ่านบางเล่ม ชอบมากเลยค่ะ เรื่องหวาน ๆ อ่านแล้วสบายใจ


โดย: คุณย่า วันที่: 4 สิงหาคม 2548 เวลา:23:08:02 น.  

 
อิตฉาทุกครั้งที่อ่านประสบการณ์แต่ละเรื่องของพี่อ้อม...อาจเพราะรักและอยากผูกพันกับทะเลเหมือนกันค่ะ

จะหาเรื่องนี้มาอ่านแน่นอนค่ะ


โดย: ปลากัด IP: 203.130.144.55 วันที่: 8 สิงหาคม 2548 เวลา:10:57:03 น.  

 
ต้องขอบคุณพี่อ้อมและหนังสือเล่มนี้เหมือนกัน (ฮา... มีประวัติกับหนังสือเล่มนี้ด้วยคน)

เล่มนี้เป็นหนังสือเล่มแรกที่ทำให้รู้จักกับพี่อ้อม... เด็กทะเล และสำนักพิมพ์แจ่มใส...

หนังสือเล่มนี้และปลัดขมิ้นนี่แหละ ทำให้ตามซื้อหนังสือชุดนี้ทุกเล่ม จนเต็มตู้หนังสือไปหมดแล้ว

และหนังสือเล่มนี้อีกนั่นแหละ ที่ทำให้อยากเขียนขึ้นมาบ้าง... แล้วก็ลงมือเขียนเอง ตอนนี้เขียนได้เรื่องกว่าๆ แล้วค่ะ (แบบว่าเรื่องที่สองยังจบไม่ลง) 555

ขอบคุณจริงๆ ค่ะ


โดย: เนตรนภัส IP: 203.144.212.195 วันที่: 9 สิงหาคม 2548 เวลา:15:10:26 น.  

 
ทำไมไม่มีอมยิ้มอ่ะ


โดย: เนตรนภัส วันที่: 9 สิงหาคม 2548 เวลา:15:12:22 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ลิปิการ์
Location :
ตอนใต้ Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]




สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537

ห้ามผู้ใดละเมิดลิขสิทธิ์ โดยการนำรูปภาพ และบทความงานเขียน รวมทั้งข้อความต่างๆ ไม่ว่าส่วนใดส่วนหนึ่ง หรือทั้งหมดในบล็อกแห่งนี้ไปใช้ โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร มิฉะนั้นจะถูกดำเนินคดีตามที่กฏหมายบัญญติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add ลิปิการ์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.