บทที่ 7 ความสุขระหว่างรอการแก้แค้น 3/3 คิมหันต์จูบหน้าอกของเธอทั้งสองข้างแทนรางวัลที่เธอช่วยให้ความแข็งขึงของเขาได้เป็นอิสระ ชายหนุ่มเลื่อนมือไปที่ความเป็นชายของเขาแล้วหาทางเข้าไปสู่ร่างของอรดี เมื่อได้เข้าไปเรื่อยๆ แล้วลึกจนมิดอรดีก็ส่ายเอวราวกับรู้จังหวะของคิมหันต์ ชายหนุ่มเลื่อนความแข็งขึงอย่างเนิบช้าในตอนแรก เพื่อรอให้อรดีฉ่ำพร้อมกว่านี้ก่อน แล้วเมื่อเขารู้สึกได้ถึงความลื่นและฉ่ำจึงเลื่อนความแข็งขึงในจังหวะที่เร็วและแรงขึ้น เสียงครางของอรดีดังกระเส่าพอๆ กับเสียงของคิมหันต์          “คิม...ใช่แล้ว...คิม”          อรดีพึมพำเมื่อคิมหันต์ทำให้เธอดื่มด่ำเติมเต็มกว่าครั้งไหนๆ เขากระแทกกระทั้นรัวไม่ยั้ง เธอเองก็พร้อมรับมือกับความพรั่งพรูจากเขาที่เข้าสู่กายของเธอ มือบางเลื่อนไปที่แผ่นหลังของชายหนุ่มพร้อมกับกอดเขาไว้แน่น ราวกับอยากให้เขาโจนจ้วงเข้าสู่ร่างเธอให้ลึกกว่านี้ แรงกว่านี้และนานกว่านี้ หญิงสาวหอบและมีเหงื่อซึมเมื่อการบรรเลงเพลงรักดำเนินไปเนิ่นนานไม่รู้ว่ากี่นาทีแล้ว เธอพร้อมพรั่งสำหรับเขา คิมหันต์ก็อิ่มเอมใจที่กำลังไต่ระดับความสุขขึ้นไปมากกว่าเดิมที่เคยมอบให้แก่อรดี เขาเองก็มีความสุขพร่างพราย จนกระทั่งต่างคนได้ปลดปล่อยความต้องการออกมาจนหมดพร้อมเสียงครางกระหึ่มซึ่งมีเพียงแค่สองหนุ่มสาวเท่านั้นที่ได้ยิน          ใบหน้าของคิมหันต์ซบลงบนอกนุ่ม มือบางกำผมของคิมหันต์ไว้พลางหายใจหอบๆ คิมหันต์เริ่มจังหวะรักกระแทกกระทั้นอีกครั้ง อรดียกขามากอดเอวของชายหนุ่มไว้ ปลายเล็บครูดกับแผ่นหลังใหญ่จนเป็นรอยแดง แต่เสียงครางของทั้งสองยังคงประสานกันไปอีกหลายนาที จนกระทั่งคิมหันต์ซบลงที่อกนุ่มอีกครั้ง อรดีหายใจหอบและเหนื่อยกว่าครั้งไหน คิมหันต์ขยับนอนลงข้างๆ ภรรยา โดยที่ร่างของเขาเปลือยเปล่า ชายหนุ่มไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากางเกงเลื่อนไปอยู่ที่ปลายเท้าตั้งแต่เมื่อไหร่ ครู่ต่อมาคิมหันต์ก็ขยับนอนตะแคงแล้วกอดอรดีเอาไว้หลวมๆ ทั้งสองหันมามองหน้ากันแล้วยิ้มก่อนนอนมองท้องฟ้าและตากน้ำค้างในยามค่ำคืนไปด้วยกัน   คิมหันต์ยังคงตระกองกอดร่างที่เสื้อและกระโปรงยังอยู่ครบ เพียงแต่บราเซียและกางเกงในถูกเขาถอดออกมา ส่วนเขาไม่รู้สึกอะไรหากจะแก้ผ้าแล้วเดินอยู่บริเวณบ้านของตัวเอง ไม่มีใครอยู่ที่นี่นอกจากเขากับภรรยา ชายหนุ่มคลายกอดเพื่อที่จะได้หยิบเสื้อผ้ามาใส่ให้ตัวเอง ส่วนบราเซียกับกางเกงในตัวจิ๋วของอรดี เขาใส่ไว้ที่กระเป๋ากางเกงของตัวเอง อรดีมองกำลังจะถามว่าเขาทำไมไม่คืนผ้าสองชิ้นให้เธอ “ขอโทษนะที่ผมเอาแต่ใจจนอรเหนื่อยขนาดนี้ เดี๋ยวผมจะไถ่โทษให้นะ” คิมหันต์เอ่ยก่อนกระหวัดร่างเพรียวบางมาแนบอก อรดีขมวดคิ้วใส่คิมหันต์เพราะการไถ่โทษของเขาดูมีพิรุธ เขายิ้มเหมือนมีแผนบางอย่างในใจ “ไถ่โทษยังไงคะ” “ผมจะอาบน้ำให้อรใหม่ รับรองว่าแค่อาบน้ำ ผมไม่อยากให้อรเหนื่อยไปมากกว่านี้แล้วสำหรับคืนนี้” อรดีรับรู้ได้แม้คิมหันต์ไม่ได้พูดออกมาตรงๆ ว่ากำลังจะสร้างความจำที่ดีให้เธอใหม่ คราวก่อนหลังจากร่วมกันเสร็จเขากลับผละทิ้งเธอไป คราวนี้เขาจะทำให้เธอรู้ว่าการถูกใส่ใจและทะนุถนอมเป็นอย่างไร เธอจะไม่ถูกทิ้งให้โดดเดี่ยวอีกใช่ไหม            คิมหันต์ยกมือขึ้นบังตาเมื่อแสงแดดกำลังทะลุผ่านผ้าม่านมาถึงที่นอน แขนยาวกวาดไล่หาร่างเพรียวบางที่เขากอดไว้ก่อนที่จะหลับไป แต่บนเตียงกลับมีเขาเพียงคนเดียวที่นอนอย่างเดียวดาย เขาหลับสนิทและไม่ฝันร้าย ไม่รู้แม้กระทั่งตอนที่อรดีออกไปจากอ้อมกอดของเขาได้อย่างไร ชายหนุ่มเหวี่ยงขาลงจากเตียงแล้วหยิบเสื้อผ้าที่อรดีจัดไว้ให้ที่ปลายเตียง ก่อนไปอาบน้ำ          ชายหนุ่มเดินลงมาชั้นล่างคิดว่าอรดีน่าจะอยู่ในห้องครัว แต่กลับไม่เห็น ไม่มีใครอยู่ในบ้านนอกจากเขาคนเดียว รถของเขาก็ไม่จอดอยู่ที่เดิม คิมหันต์กำลังจะกดโทรศัพท์โทรหาอรดี ก็พอดีรถของเขาถูกขับมาจอดที่หน้าบ้าน แล้วอรดีก็ลงมาจากรถพร้อมของกินพะรุงพะรัง “ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะคะ กลัวว่าอรจะหนีไปแล้วหรือไงคะ” อรดีแกล้งแซวคิมหันต์ที่มองเธอเหมือนกำลังตกใจ หิมหันต์เข้าไปช่วยถือของกินประดามีที่อรดีคงไปซื้อมาจากตลาดซึ่งอยู่ห่างจากสวนใช้เวลาขับรถประมาณครึ่งชั่งโมง วันก่อนเธอถามเขาอยู่เหมือนกันว่าแถวนี้มีตลาดบ้างไหม          “ถ้าผมบอกว่าอรพูดถูกล่ะ”          “อรไม่หนีไปไหนหรอกค่ะ อรรักษาคำพูดเสมอ คิมหายแค้นเมื่อไหร่ เราค่อยไปหย่ากัน คิมจะได้ไม่ต้องพยายามรักอร ไม่รักก็แค่ไม่รัก ถ้ารักไม่ต้องพยายามยังไงก็รัก” อรดีตอบสีหน้านิ่ง แต่ใจของเธอเจ็บจนอยากร้องไห้ ทว่าเธอตัดสินใจแล้วว่าจะอยู่กับปัจจุบัน รักคิมหันต์ให้เท่าที่อยากรัก เมื่อถึงเวลาที่ต้องแยกจากกัน เธอก็จะปล่อยให้ตัวเองเสียใจจนกว่าจะลืมเขาได้          คิมหันต์เป็นฝ่ายที่ชะงักงันเมื่อได้ยินคำพูดที่น่าเจ็บปวดนั้นเอง เขาเคยพูดใส่อรดี แต่พออรดีพูดกลับมาใส่เขาบ้าง เขาเพิ่งเข้าใจว่าการใจหายวูบซ้ำๆ  เป็นอย่างนี้เอง “ไปทานข้าวกันเถอะค่ะ อรซื้ออาหารเช้ามาหลายอย่างเลย”          “เดี๋ยวผมพาอรไปเล่นน้ำทะเลดีไหม” คิมหันต์ชวนเพราะมาที่นี่หลายวันแล้วยังไม่ได้ไปทะเลกันเลยสักวัน          “ดีสิคะ อรเตรียมชุดว่ายน้ำมาไม่เสียเที่ยวแล้ว”          อรดียิ้มร่าปิดบังความเจ็บที่เกิดขึ้นในใจ คิมหันต์เองก็ฝืนยิ้มพร้อมกับถามตัวเองว่าหากว่าเขาหายแค้นอาทิตย์ ซึ่งเขาไม่รู้เลยว่าจะเลิกแค้นผู้ชายสารเลวคนนั้นได้อย่างไร เขาจะยอมหย่ากับอรดีได้จริงๆ หรือเปล่า อรดีเป็นผู้หญิงที่อ่อนหวาน แต่ไม่ได้อ่อนแอ เธอพูดเรื่องหย่าได้เหมือนเป็นเรื่องธรรมดา ในขณะที่เขาได้ยินกี่ครั้งก็ใจหายทุกที เธอกำลังแก้แค้นเขาอยูหรือไรกัน            ถ้าอรหนีไปจริงๆ แกจะโบ้นะคิมหันต์ โบว์จะลงให้อ่านถึงบทที่  9 นะคะ แจ้งให้ทราบว่าลงไม่จบเพราะตอนนี้เป็น e-book แล้ว    ทัณฑ์ต้องรัก มีแบบ E-BOOK แล้วนะคะ โบว์ทำโปรโมชั่นลด 54% เหลือ 119 บาท ถ้าใครไม่อยากรอไม่อยากค้างไปกดลิงค์ได้เลยค่ะ  นิยายหมด โรมานซ์ 18+ เป็นครั้งแรกที่เขียนแนวนี้เลยค่ะ จึงใช้นามปากกา LOVE NO.9 https://www.mebmarket.com/ebook-396611-%E0%B8%97%E0%B8%B1%E0%B8%93%E0%B8%91%E0%B9%8C%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81 ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ                    LOVE NO.9/อัมราน/บรรพตี   Create Date : 04 ตุลาคม 2568 Last Update : 4 ตุลาคม 2568 11:25:19 น. 0 comments Counter : 101 Pageviews.   (โหวต blog นี้)  Share Tweet ชื่อ : Comment :   *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก