เขียนไว้อ่านเรื่อยๆ ครับ

<<
สิงหาคม 2568
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
14 สิงหาคม 2568
 

.. การันตี .. บทที่ 19 ..

.. การันตี ..
.. บทที่ 19 ..
.. ชีวิตรักของ Quarantee ..
 
 
เมื่อ 19 ปีก่อน หญิงคนหนึ่งอุ้มทารกเดินเข้ามาในสวนมะพร้าว..ไม่แน่ใจว่าเธอมีจุดประสงค์อะไร เดินเรื่อยเปื่อยเหมือนหมดอาลัยกับชีวิต
 
เธอชื่อ Quarantee นั่งเครื่องบินมาจากประเทศฮอนดูรัสแต่เธอไม่ใช่ประชาชนของฮอนดูรัส
 
ชีวิตของ Quarantee ซับซ้อนมากกว่าที่คิด เธอเป็นลูกสาวของชนชั้นปกครองของประเทศนิการากัว แต่ทำไมถึงนั่งเครื่องบินมาจากประเทศฮอนดูรัส นั่นเพราะไม่มีสายการบินโดยตรงจากนิการากัว ต้องนั่งรถโดยสารระหว่างประเทศที่มีการข้ามน้ำจากชายแดนที่ Los Chiles, Costa Rica ไปยัง San Carlos ใช้เวลาประมาณ 5-7 ชั่วโมง แล้วจึงต่อเครื่องบินมาประเทศไทย
 

"นิการากัว" เป็นประเทศที่มีพื้นที่มากที่สุดในอเมริกากลาง มีอาณาเขตทางเหนือจรดประเทศฮอนดูรัส ทางใต้จรดประเทศคอสตาริกา ชายฝั่งตะวันตกจรดมหาสมุทรแปซิฟิก ส่วนชายฝั่งตะวันออกจรดทะเลแคริบเบียน
 
ชื่อประเทศนิการากัว มาจากคำว่า “นีการาโอ” ซึ่งเป็นชื่อหัวหน้าของชนเผ่าพื้นเมืองเผ่าหนึ่งเมื่อหลายร้อยปีที่แล้ว และยังเป็นประเทศเดียวในลาตินอเมริกาที่เคยเป็นเมืองขึ้นของสเปนและอังกฤษ
 
ทำไม Quarantee ต้องลำบากขนาดนั้นเพื่อมาประเทศไทย..
 
ก่อนหน้านี้ไม่นานเธอตกหลุมรักหนุ่มไทยที่ไปเล่นเซิร์ฟที่ชายหาด San Juan del Sur ที่มีความยาวถึง 37 ไมล์ ต่อมาชายหนุ่มคนนั้นกลับประเทศไทยแต่ได้ให้ที่อยู่และเบอร์โทรฯ ติดต่อไว้ แรก ๆ ก็ติดต่อกันดี แต่ต่อมาเขาหายไป
 
Quarantee ท้องกับหนุ่มไทย..พ่อแม่ของเธอจับแต่งงานกับหนุ่มนิการากัวที่ฐานะต่ำกว่าเพื่อรักษาหน้า หนุ่มคนนั้นนิสัยดีไม่ระแวงสงสัยอะไร..Quarantee นึกสงสารชายหนุ่มที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ต้องเป็นพ่อลูกแฝดสองคน ซ้ำเธอเองยังถูกทางบ้านตัดขาดไม่จุนเจือเงินทองปล่อยให้เป็นภาระของสามี
 
เมื่อคลอดลูกแล้วเธอจึงพาลูกคนหนึ่งข้ามน้ำข้ามทะเลมาประเทศไทยหวังให้พ่อที่แท้จริงช่วยดูแล แต่หาอย่างไรก็ไม่พบหนุ่มนักเซิร์ฟคนนั้น..เธอกระเซอะกระเซิงมาถึงสวนมะพร้าวของนายดอกรัก แอบมองบ้านและลอบสังเกตลักษณะของนายดอกรักจนมั่นใจจึงวางตะกร้าเด็กชายนิการากัวไว้ข้างทางเดินเข้าบ้าน
 
นั่นคือที่มาของเด็กน้อยในตะกร้าที่ถูกห่อด้วยผ้าปักดิ้นทอง “Nicaraqua”
 
.....
 
               “สวนนี้ บ้านนี้แหละ..” เอกสรรและสาวการันตีหาที่อยู่ของนิคจนพบจากการไต่ถามพ่อค้าในตลาดที่นิคเคยไปนั่งวาดรูปขาย
               “ใช่แน่หรือ เราไม่ค่อยแน่ใจ สังหรณ์ใจชอบกล” แคทมีลางสังหรณ์บางอย่าง
               “ใช่..เข้าไปเหอะ..” เอกจูงมือแคท “นั่นไง พ่อดอกรักยืนอยู่..แต่..”
               “อะไร?..ใคร..” แคทกระซิบ
 
               “นิค..และอีกคน..นิค?” เอกกระซิบตอบค่อนข้างดัง..ตกใจ..ประหลาดใจกับภาพเบื้องหน้า..สามคนที่หันมามองเขาและแคท

.
 

 




 

Create Date : 14 สิงหาคม 2568
0 comments
Last Update : 14 สิงหาคม 2568 11:20:17 น.
Counter : 237 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณhaiku, คุณnewyorknurse

 
Name
* blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Opinion
*ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet

BlogGang Popular Award#21


 
สมาชิกหมายเลข 2607062
 
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




[Add สมาชิกหมายเลข 2607062's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com