.. ลืมแล้วหรือไร .. บทที่ 18/1

.. ลืมแล้วหรือไร ...
... บทที่ 18 / 1 ...
.
 
แรงกระดอนที่กำลังได้รับอยู่มากกว่าบนเบาะหลังก่อนจะหมดสติ..กลายเป็นว่าผมกำลังซบอยู่บนไหล่ของใครคนหนึ่งบนรถมอเตอร์ไซค์
 
               “มังกร !” เสียงตะโกนจากมอเตอร์ไซค์อีกคันที่ไล่หลังมา “จะพาจรไปไหนเขาเป็นแขกของเรา”
 
               “นายชัยชนะไม่ต้องยุ่ง ฉันจะพาไปบ้านเล็ก” นายมังกรที่ผมเกาะอยู่เอี้ยวตัวตอบ รถเอียงวูบ
 
               “พาจรไปบ้านไรของเราเถอะ..” ทั้ง ๆ สะลึมสะลือผมหันไปดู..มีหญิงสาวซ้อนมอเตอร์ไซค์ของชัยชนะอยู่
 
               “เร็วขึ้นอีกได้ไหม..” หญิงสาวคนนั้นตะโกนแข่งกับลม “จอห์นทำใจดี ๆ ไว้นะ”
 
ที่คนทั้งสามตะโกนใส่กันนั้นเกี่ยวกับหนุ่มที่กำลังซ้อนมอเตอร์ไซค์คันที่ผมนั่งอยู่..แต่ ผมไม่ใช่นายจรของชัยชนะ ไม่ใช่จอห์นของสาวคนนั้น ผมคือนายตินห์
 
มอเตอร์ไซค์สองคันขับไล่กันผ่านแนวป่า ขึ้นเนินเขา สูงขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงพื้นราบบนยอดเขาก็ยังไม่มีใครยอมใคร จนกระทั่งถึงทางลงเขาซึ่งเห็นผืนไร่ บ้านหลังหนึ่งและรถแทร็กเตอร์จอดอยู่..คงเป็นบ้านไร่ของชัยชนะ แต่เพราะทั้งสองคันยังเร่งเครื่องอย่างเอาเป็นเอาตาย..มอเตอร์ไซค์ของมังกรที่ผมนั่งอยู่ล้มกลิ้งลงจากเขา
 
โชคดีที่ผมตกลงไปในน้ำจึงไม่ได้รับอันตรายอะไร ทุกคนหายไปหมดเหลือแต่ผมที่ลอยไปตามลำน้ำ..ลำน้ำแคบเข้า ๆ กลายเป็นลำธารที่ไหลเอื่อยไปตามเชิงเขา
 
               “หิน !” ชายหนุ่มคนหนึ่งคว้าตัวผมขึ้นจากน้ำ
 
               “หือ?” ผมแปลกใจเต็มที่..ผมกลายเป็นนายหินจากเรื่อง สโตน เฮนจ์ แล้วหรือ และหนุ่มที่ช่วยผมไว้คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากนายลาย
 
               “ผมดีใจมากที่หินกลับมา หลังจากวันนั้นที่หินโดนต้นไม้ล้มทับหล่นลงไปในน้ำหินก็หายไป”
 
ใครสับสนกันแน่ ผมหรือตัวละครทั้งหลายในนิยายเรื่อง ลวงใจ และ สโตน เฮนจ์ หรือผมเพี้ยนเพราะอ้ลไซเมอร์อย่างที่ไอ้วายร้ายเจ้าของร้านกาแฟอธิบาย
 
ผมจำได้ ๆ ที่ไอ้เจ้าของร้านกาแฟเอาไม้ตีหัว..ผมปวดหัวไม่ใช่เพราะต้นไม้ล้มทับแต่พราะถูกตีต่างหาก..โอ๊ย ! ปวดหัวอีกแล้ว ปวด ๆๆ
 
.
 
               “โอ๊ย !” ผมลืมตาขึ้น..ผมนั่งอยู่หน้าทีวีในร้านกาแฟ..และไอ้เจ้าของร้านกำลังเดินเข้ามาหา !
.



 

Create Date : 10 มิถุนายน 2568		0 comments
Last Update : 10 มิถุนายน 2568 10:42:14 น.
Counter : 348 Pageviews.
(โหวต blog นี้)  Share Tweet