CotyledoN::My Little woRLd
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2550
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
7 สิงหาคม 2550
 
All Blogs
 
กังหันลม

จบแล้ว เย้เย้ หลังจากคิดไม่ออกมานานมากโข
อันที่จริงแอบถามริน(เจ้าของชื่อที่ไปยืมมา)
ว่ารินคิดว่าตอนจบจะเป็นยังไง อืม.. เราเขียนไม่ค่อยเหมือนที่รินคิดนะ แต่ไม่รู้รินจะชอบหรือเปล่า

ถ้าคุณบังเอิญผ่านมาทักทายกันก็ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
อันนี้เป็นตอนที่สามแล้วค่ะ ตอนจบด้วย
ตอนแรก-เธอไม่เคยรู้
ตอนสอง-ที่เหงา


ฉันชอบมองกันหันเวลาที่มันหมุนไปตามลม

ทำไมน่ะเหรอ...
ก็เพราะเวลาที่ไม่มีลม กังหันก็เหมือนกับไร้ชีวิต
แต่เมื่อสายลมได้พัดกลับมา
มันก็เหมือนเรียกคืนชีวิตให้กับกังหันอีกครั้ง




"คุณครูคะ คุณครูคะ"
ฉันหยุดรถจักรยานหลังจากที่ได้ยินเสียงใสๆของเด็กหญิงคนหนึ่ง
"มีคนฝากมาให้ค่ะ"
เด็กหญิงตัวน้อยๆที่น่าจะอยู่ประมาณชั้นอนุบาลยื่นสมุดเก่าๆเล่มหนึ่งมาให้ฉัน
ฉันค่อยๆรับมันมาอย่างสงสัย
"ให้ครูหรือคะ ของใครเอ่ย ใครฝากมาให้คะ"
เด็กหญิงส่ายหน้าไม่ตอบแล้วรีบวิ่งหายไปในฝูงชน
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการสอบปลายภาค
เด็กหลายๆคนจึงยังไม่รีบกลับบ้าน แต่นั่งพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน
โดยเฉพาะเด็กๆชั้นม.หกซึ่งวันนี้คงเป็นวันสุดท้ายที่ได้อยู่กับเพื่อนๆร่วมชั้น

ฉันค่อยๆพลิกสมุดเล่มนั้นไปมา
สมุดสีน้ำตาลอ่อนๆคล้ายๆกับสมุดบันทึก
คงมีใครซักคนทำหล่นไว้แล้วเด็กคงไม่รู้จะเอาไปให้ใคร
ฉันค่อยๆเปิดสมุดออกดูหาชื่อหรือที่อยู่ของเจ้าของ
กระดาษเนื้อในสมุดเริ่มเปลี่ยนสีเป็นสีน้ำตาลอ่อน
เป็นสมุดบันทึกของใครซักคนที่ลงวันที่ย้อนไปประมาณปี1997
ฉันกวาดตามองที่ตัวหนังสือ มันเป็นลายมือที่คุ้นมากๆ
แต่จำไม่ได้ว่าฉันคุ้นเคยกับลายมือนี้ได้อย่างไร

ฉันค่อยๆอ่านย่อหน้าแรก
จะผิดไหมนะที่จะอ่านบันทึกของคนอื่น
แต่ในบันทึกนั้นไม่มีชื่อหรือที่อยู่ของเจ้าของ
เขาคงไม่ว่าอะไร ถ้าคนเก็บได้จะอ่านเพื่อจะได้รู้ว่าเขาเป็นใคร

1มกราคม1997
วันนี้เป็นวันปีใหม่ เธอกลับบ้าน ผมคิดถึงเธอจัง
อีกสามวันสินะที่ผมจะได้พบกับเธอ....

มันคงเป็นบันทึกของผู้ชายซักคนหนึ่งที่ทำหล่นไว้
ฉันรีบปิดมันแล้ววางมันไว้ที่ตะกร้าหน้ารถจักรยานของฉัน
จักรยานคันเล็กๆที่ฉันชอบเรียกมันว่ารถถีบ
จักรยานคันนี้คุณครูใหญ่ให้เป็นของขวัญหลังจากที่ฉันได้รับการบรรจุที่นี่
ที่โรงเรียนเก่าของฉัน

สายลมอ่อนๆของต้นฤดูร้อนพัดมา
ฉันมองบันทึกที่ตะกร้าหน้ารถ
วันนี้ฉันจะนั่งลงอ่านบันทึกนี่
ถ้าหากเจ้าของบันทึกนี้เขียนไม่น่าเบื่อนัก


ฉันค่อยอ่านบันทึกไปทีละหน้า ทีละหน้า
มันเป็นเรื่องราวของผู้ชายคนหนึ่งที่แอบรักเพื่อนของเขา
ฉันพยายามพลิกหาชื่อของทั้งคู่
แต่ก็ไม่ได้มีชื่อของใครปรากฏอยู่ในบันทึก

...เธอชอบดอกมัมสีขาว...
...เธอชอบทุ่งหญ้าและสายลม...
...เธอชอบกังหันลม..
เธอบอกว่า เวลาที่ลมพัดผ่าน
สายลมจะเรียกคืนชีวิตให้กับกังหันอีกคร้ง


ทำไมผู้หญิงคนนั้นมีอะไรที่เหมือนฉันขนาดนี้
น่าแปลกจริงๆ

หรือว่าจะเป็นบันทึกของเขา
แต่ทำไมบันทึกของเขาถึงได้มาอยู่ที่นี่

ฉันรีบพลิกหาหน้าสุดท้ายที่ได้รับการเขียนเพื่อที่จะดูวันที่
มันเป็นวันสุดท้ายที่ฉันได้พบกับเขา
วันนี้เมื่อเก้าปีก่อน
ฉันค่อยๆกวาดสายตาอ่านข้อความในหน้านั้น

วันนี้อาจเป็นวันสุดท้ายที่ผมได้พบกับคุณ
หากคุณได้รับบันทึกนี้นะครับ ริน
นั่นหมายความว่าผมไม่ได้อยู่บนโลกนี้อีกต่อไปแล้ว
พรุ่งนี้ผมต้องออกเดินทางไปรับการรักษามะเร็งในสมองของผม
หมอไม่แน่ใจนักว่าผมจะมีเปอร์เซนต์การรอดหรือไม่
อย่าร้องไห้นะครับ ได้โปรด ผมชอบมองรอยยิ้มของคุณ
อย่าทำให้ผมเป็นตัวการทำให้คุณร้องไห้
ผมต้องขอโทษด้วยที่ไม่ได้บอกลาคุณ
ผมไม่อยากบอกลาเพราะผมไม่ได้จากไปไหน
และผมก็ไม่เคยคิดจะจากคุณไปไหนด้วย
ผมยังคงส่งความห่วงใยของผมมายังคุณเสมอ
จำไว้นะครับว่าผมยังคงอยู่ข้างๆคุณเสมอ


ฉันอ่านข้อความดังกล่าวซ้ำแล้วซ้ำอีก
ข้อความจากคนที่ฉันรอคอยมาตลอด
น้ำตาของฉันค่อยๆหยดลงบนสมุดบันทึก
คุณคงห้ามฉันไม่ให้ร้องไห้ไม่ได้หรอก
ฉันจ้องมองข้อความทีเขียนอยู่บนกระดาษสีน้ำตาลอ่อน
ที่น้ำหมึกของมันเริ่มซีดจางไปตามกาลเวลา

เค้าจากไปแล้วจริงๆหรือ
ฉันถามตัวเอง
นี่คือเรื่องจริงใช่ไหม
ฉันเชื่อมาตลอดว่าเขายังมีชีวิตอยู่
ฉันเชื่อมาตลอดว่าเขาอาจจะกำลังเดินที่ไหนซักแห่งบนโลกกว้างๆใบนี้
เราอาจจะเดินสวนกันในซักวันหนึ่ง
ฉันเชื่ออย่างนั้นมาตลอดจนถึงตอนนี้ว่าเขายังอยู่

ตอนนี้มันเป็นความรู้สึกเหมือนกับมีคนมาบอกฉันว่า

เธอไม่ต้องรอแล้วนะ

เธอไม่ต้องรอแล้ว

เขาไม่มีทางกลับมาแล้ว..


ต้นกุหลาบสีขาวในตะกร้าหน้ารถถีบของฉันแกว่งไปมา
ดอกกุหลาบขาว ดอกไม้ที่เขาชอบ
รถถีบของฉันค่อยเลี้ยวเข้าสู่เนินลูกรัง
ฉันไม่แน่ใจนักว่าบันทึกนี้มาถึงมือฉันได้อย่างไร
ตั้งแต่วันนั้นครอบครัวของเขาก็ย้ายไปและฉันก็ไม่สามารถติดต่ออะไรได้อีก
ฉันจำได้ว่าช่วงเปิดเทอมชั้นม.หก
ฉันจะยืนหน้าหอตอนเช้าๆเพื่อหวังให้ผู้ชายร่างสูงปั่นจักรยานมารับ
รอให้ใครซักคนมาส่งฉันที่หอ
ฉันเปิดดูตู้จดหมายทุกวันเผื่อว่าวันนึงเขาจะส่งข่าวกลับมา
แต่คงไม่มีอีกแล้วล่ะ


ฉันมองไปที่ทุ่งหญ้าสีเขียวสด
เหมือนมีใครเอาดอกไม้พลาสติกสีสดๆมาปักไว้เต็มไปหมด
เมื่อรถจักรยานของฉันผ่านไปใกล้ๆ
มันไม่ใช่ดอกไม้แต่เป็นกังหันลม
กังหันลมหลากสีนับร้อยนับพันอันกำลังหมุนไปตามสายลม
น้ำตาของฉันเริ่มเอ่อ
ใครกันนะเอากังหันพวกนี้มาวางไว้
ความหวังเล็กๆผุดขึ้นมาในใจฉัน

แต่บางทีอาจจะมีงานเทศกาลก็ได้
อย่าหลอกตัวเองไปอีกเลย
ฉันเอามือปาดน้ำตาแล้วค่อยๆปั่นรถถีบเลี้ยวไปยังต้นไม้ใหญ่ริมทะเลสาบ
เช้านี้อากาศสดใส ฉันหวังว่าต้นกุหลาบพวกนี้คงอยู่รอด
ชั้นเชื่อว่าถ้าหากเค้าผ่านมา เขาอาจจะได้เห็น
"เอกจ๊ะ รินมาปลูกต้นไม้ที่เอกชอบไว้ตรงที่เหงาของเอกนะ"
ฉันหวังว่าเขาอาจจะกำลังฟังฉันอยู่ใกล้ๆก็ได้


ฉันนั่งพิงต้นไม้ใหญ่
เหงื่อเริ่มซึมออกมาหลังจากที่ออกแรงปลูกต้นไม้เหล่านี้
ฉันเผลอหลับไป
เสียงแกรกกรากบนพื้นทำให้ฉันสะดุ้งตื่น
มันเป็นเสียงของฝีเท้าที่ไม่สม่ำเสมอ
ฉันมองไปบนพื้นหญ้าเพื่อหาที่มาของเสียง
ภาพของไม้เท้าและฝีเท้าที่เดินกะโผลกะเผลก
ฉันค่อยๆเงยหน้าขี้น

ภาพของผู้ชายร่างสูงคนนึง
คนที่ฉันรอคอยมาตลอดทั้งชีวิต
เขามาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าของฉัน
เขาส่งยิ้มฟันกระต่ายให้
แม้ว่าเขาจะดูผ่ายผอมลงไปมาก
แต่นั่นล่ะเขา
ฉันต้องฝันไปแน่ๆ
ฉันรู้สึกหายใจไม่ออก
คำถามทั้งหลายทั้งปวงมันจุกอยู่ที่อก
มีแต่น้ำตาของฉันเท่านั้นที่ไหลออกมา
เขาค่อยๆเดินมานั่งข้างๆฉัน
"ผมกลับมาแล้วนะ ขอโทษด้วยที่ทำให้รอ"

เมื่อสายลมพัดผ่านมา กังหันลมก็จะกลับมามีชีวิตอีกครั้งหนึ่ง



ถ้าเขียนไม่ถูกใจต้องขออภยด้วยค่ะ
เนื่องจากเป็นมือใหม่จิงๆ
อืม คิดว่าตอนนี้ไม่เศร้าแล้วนะ(หมายถึงเฉพาะตอนจบอ่ะ)
ขอบคุณนะคะที่สละเวลาอ่าน ซาบซึ้ง





Create Date : 07 สิงหาคม 2550
Last Update : 7 สิงหาคม 2550 4:29:40 น. 45 comments
Counter : 2491 Pageviews.

 
อดแอบซึ้งกับตอนจบไปด้วยไม่ได้ค่ะ เขียนเก่งแล้วค่ะ
อยากเห็นพระเอกฟันกระต่ายจัง

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมนะคะ

ปล. เพลงเพราะค่ะ


โดย: the Vicky วันที่: 7 สิงหาคม 2550 เวลา:5:35:10 น.  

 
วูบแรกเกือบจะด่าแล้ว 5555

ดีนะจบแบบแฮปปี้เอนดิ้ง
ไม่งั้นจะบอกว่า "ไอตุ่ยนัท.. ไหนว่าไม่เศร้าไง !!!!"

มือใหม่ตรงหนายยย บิ๊วอารมณ์ได้สุดๆอะเพื่อนน


โดย: SailorMay IP: 66.196.28.85 วันที่: 7 สิงหาคม 2550 เวลา:5:36:43 น.  

 
ก่อนจะจบ นึกว่าจะเจอเรื่องเศร้าซะแล้ว
ดีค่ะ อย่างน้อย"ผู้ชายคนนั้น"คนที่ชอบดอกกุหลาบสีขาว ก็กลับมา


โดย: PANDIN วันที่: 7 สิงหาคม 2550 เวลา:17:25:49 น.  

 
อ่านแล้วซึ้งมากๆเลยคะ อย่างน้อยการรอคอยใครสักคน มันก็ไม่ได้เลวร้ายไปซะหมด สุดท้ายแล้วเค้าก็มา........


โดย: pasuta วันที่: 7 สิงหาคม 2550 เวลา:23:14:38 น.  

 
ขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามาทักทายกันนะคะ

คห1 เพลงชื่อ เพราะเธอ ของ อีทีซีค่ะ
แบบ เพราะมาก ซึ้งสุดๆเลยเพลงนี้ ตอนแรกว่าเพลงเจ้ชายนิทราเพราะมากแล้ว เพลงนี้โดนกว่า พี่หนึ่งร้องเพราะ

คห2 ขอบใจนะเม หลังจากที่เมโดนจิกมาอ่าน และเราก้อล่อลวงว่า ตอนจบมันไม่เศร้า(แต่ก่อนจบอ่ะไม่เกี่ยว)

คห3 อื้มกุหลาบขาวเพราะความรักที่บริสุทธิ์ค่ะ อิอิ แต่คนเขียนชอบดอกมัมนะ

คห4 ขอบคุณค่ะคุณปสุตา อิอิ จำชื่อคุณได้แล้วน้า


โดย: cotyledon067 วันที่: 8 สิงหาคม 2550 เวลา:0:08:09 น.  

 


แวะมาทักทายค่ะ



โดย: คนเคยดื้อ (คนเคยดื้อ ) วันที่: 8 สิงหาคม 2550 เวลา:4:09:06 น.  

 
ี้สปอยน่ะ

ตอนแรกน่ะ ใจหายแว้บ...

กลัวพระเอกตาย...เขียนดีน่ะ
ยกมือว่าชอบ อีกหนึ่งคน
แต่่เพลงเราไม่ได้ยินแหละ
สงสัยเพราะใช้ Firefox มั้ง

ถ้าได้ยินเพลงตอนซึ้งกว่านี้แหง่ๆ



โดย: aseptic วันที่: 8 สิงหาคม 2550 เวลา:6:02:43 น.  

 
เขียนเก่งจังคะ น่าจะออกpocket bookนะคะ


โดย: mintny_n วันที่: 8 สิงหาคม 2550 เวลา:9:48:08 น.  

 
ชีวิต happy ending มีทั้งในชีวิตจริง และในนิยายเนอะ

แต่ว่าในชีวิตจริง คงไม่ happy แบบในนิยาย ที่เรากำหนดได้ จริงมั๊ยคะ


โดย: the kookkom วันที่: 8 สิงหาคม 2550 เวลา:10:08:09 น.  

 
ขอบคุณที่เข้าไปทักทายค่ะ..มาทักทายกลับ...ซาบซึ่งใจ...วันไหนจะมีชายหนุ่มอย่างของริน..มาจดบันทึกถึงฉันบ้าง....ทุกวันนี้ได้รับแต่จดหมายลูกโซ่..เซ็ง เซ็ง เซ็ง...จะเข้ามาทำตัวเป็นคลับแก๊งเจ้าประจำค่ะ
...................

ขอตินิดได้ไหม...งานเขียนหน้ารักดี...แต่bg...ไม่หน้าให้อาภัพ...คนเข้ามาอ่านปวดลูกกะตาม...สี bg...มันเข้มไป ทำให้ไม่สบายตา...ทำให้สีมันอ่อนลงหน้าจะดี...เรียกร้อง ให้คนอื่นๆ เพ่งมองอ่านได้นานหน่อย...แต่รูปสวยแล้วค่ะ....เท่านี้...ถ้าไม่สบใจใดๆ...ไปเขียนแช่งเดี๊ยนได้ที่บล๊อก กาบเลยจ้า


โดย: กาบชมพู วันที่: 8 สิงหาคม 2550 เวลา:10:43:28 น.  

 
มาทักทายค่ะ



โดย: เยี่ยมรุ้ง วันที่: 8 สิงหาคม 2550 เวลา:12:23:11 น.  

 
ซึ้งดีค่ะ ฝึกฝนอีกหน่อยต้องเก่งแน่ๆ เลย แวะมาทักทายยามค่ำนะค่ะ แบ๊คกราวสวยมากค่ะ


โดย: Aiko (Yushi ) วันที่: 8 สิงหาคม 2550 เวลา:19:08:12 น.  

 
ขอบคุณที่เข้าไปเยี่ยมนะค้า
Thanx so much ค่า


เรื่องน่ารักดีนะ
อื้ม แต่ว่าอ่านไปเหมือนมานยางสะดุด
บางช่วงอารมณ์นะ

แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก
หัดเขียนต่อไปเรื่อย ๆ เด๊วก็เก่งเองเนอะ ใช่ป่ะ

บางจุดก็ลองใส่รายละเอียดเพิ่มลงไปก็ดี
อย่างเช่นเรื่องของตัวละคร
การตั้งชื่อตัวละคน
ฉากของเรื่อง
อะไรประมาณนี้ ..............


แล้วจะมาอ่านอีก


โดย: ประธานชมรมโสดแสนดี (ArmSLavesArxZ ) วันที่: 8 สิงหาคม 2550 เวลา:21:13:14 น.  

 
ถึง เจ้าของได


อ่านการ์ตูนเรื่อง xxHolicxx หรอ
ดูจากรูป profile นะ
อิอิ


โดย: ประธานชมรมโสดแสนดี (ArmSLavesArxZ ) วันที่: 8 สิงหาคม 2550 เวลา:21:18:48 น.  

 
ไม่เรียกมือใหม่แล้วนะเนี่ย

อ่านแล้วอินสุดๆ

เขียนมาให้อ่านกันอีกนะค๊า


โดย: soda_zappp IP: 58.136.217.67 วันที่: 8 สิงหาคม 2550 เวลา:22:18:51 น.  

 
คห6 ดีคร่า ดีจัยที่แวะมาเยี่ยมอีกนะคะ

คห7 เพลงจะบิ้วท์อารมเพิ่มค่ะ อิอิ ขอบคุณค่ะที่ชอบ

คห8 อยากออกค่ะ แต่กลัวสำนักพิมเจ๊ง ห้าห้าห้า

คห9 อะโหย ถ้าไม่แฮปปี้เอนดิ้ง คนเขียนโดนเพื่อนรุมจนsadแน่ๆค่ะ

คห10 มีผู้อ่านบางท่านชอบบีจี บางท่านไม่ชอบ แต่คิดว่าจะเปลี่ยนเร็วๆนี้ค่ะ คงจะเปลี่ยนให้เข้ากับบรรยากาศของเรื่องราว ขอบคุณสำหรับคำชี้แนะค่ะ

คห11 หวัดดีคร่า (น่าจะเอารูปงามๆมาฝาก อิอิ)

คห12 คงต้องอ่านหนังสือเยอะๆอ่ะค่ะ ต้องซ้อม ซ้อม และก้อซ้อม(จะไปคาร์เนกี้ฮอล์)

คห13 คนเขียนแอบเห็นด้วยค่ะ เพราะพอมาอ่านเอง ก้อมีบ้าง แต่พยายามเขียนให้กระชับค่ะ เพราะเวลาคนที่ผ่านมาเห็นเยอะ กลัวเขาหนีไม่อ่านกันหมด แหะแหะ แต่ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะคะ อ่อ เจ้าของบลอกอ่านเรื่องซึบาสะคร่า แต่อ่านไปสองเล่มแล้วก้อไม่มีเวลาอ่านเวลาไปซื้อ แต่ชอบแคลมป์กะเรื่องซากุระ การ์ตูนในดวงใจเพราะลายเส้นสวยงามแล้วก้อมีของกระจุกกระจิกน่ารักเยอะดีค่ะ

คห14 กำลังคิดค่ะ แต่คิดมะออก ขอบคุณน้าที่ชอบ


โดย: cotyledon067 วันที่: 8 สิงหาคม 2550 เวลา:23:07:08 น.  

 
เพลงเพราะชอบฮะ

ส่วนเรื่องราว ก็จบแบบถูกใจกันไป ก็ลุ้นอยู่เหมือนกันนะนั่น 55+

สู้ๆฮะ


โดย: ยางมะตอยสีชมพู IP: 124.121.218.170 วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:0:26:02 น.  

 
เรื่องสั้นน่าอ่านจัง จะแวะมาอ่านนะครับ (พอดีผมจ้องคอมนานไม่ไหวครับ)

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมบล็อกของผมนะครับ
เกิดมีนา แต่ราศีกุมภ์ เหมือนกันเลยครับ


โดย: ทุเรียนกวน ป่วนรัก วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:1:22:20 น.  

 
Happy ending คนอ่านก้อ Happy ไปด้วยน่ะค่ะ ...


เข้ามาอรุณสวัสดิ์ค่ะ


โดย: annie (annie_martian ) วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:7:45:43 น.  

 
ขอบคุณที่มาเยี่ยมบล็อคนะคร้าบ


โดย: sinnbadd in australia IP: 58.10.90.218 วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:11:31:54 น.  

 
เศร้าสุดฤทธิ์ ..

วันนี้ถ้าต้องรอใครสักคน เวลาของการรอ คงจะมีความหมาย

เพราะรู้ว่าเค้าจะต้องกลับมา

ถึงจะไม่ได้กลับมา แต่การรอ ก้อยังมีความหมาย..มันเป็นความหวัง

ที่เรายึดมั่น และใช้มองโลกนี้ไม่ให้โดดเดี่ยวเกินไป...

555+++กรูเศร้าเลย



โดย: แอนจ้า IP: 202.28.179.3 วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:11:32:42 น.  

 
อยากบอกว่า ประทับใจค่ะ เป็นมือใหม่ที่เขียนได้น่าติดตามจริงๆ อยางที่บอกค่ะว่าไม่ชอบอ่านเรื่องสั้นหรือนิยาย แต่คุณทำให้ต่ายอ่านจนจบเลย แสดงว่ามีฝีมือระดับนึงนะเนี่ย ถ้าชอบเขียนก็สู้ๆต่อไปค่ะ แล้วต่ายจะเข้ามาเยี่ยมเรื่อยๆค่ะ


โดย: กระต่าย (Rabbit Sunflower ) วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:11:46:09 น.  

 
สายน้ำอาจไม่ย้อนกลับ
แต่สายลมมีวันที่หวนคืนมา

^ ^

จบซึ้งจัง


โดย: หมูปิ้งไม้ละ 5 บาท วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:14:11:13 น.  

 
อ่านแล้วซึ้งมากๆ เลยครับ

สายน้ำอาจไม่ย้อนกลับ
แต่สายลมมีวันที่หวนคืนมา


The river never returns, but the breeze always comes back.


โดย: Johann sebastian Bach วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:19:52:45 น.  

 
ไอ้บ้านัทแกเขียนอะไรของแกวะ ทำฉานเสียน้ำตาเลยไอ้
บ้า 55แกแต่งได้งัยเนี่ยยอดไปเลยเพื่อนฉาน อ่านหมดแล้วนะโคตรซึ้งเลยตอนแรกอ่านตอนจบก่อนว่าจาบอกแกว่าเขียนผิดป่าวที่เหงาไรวะงง แต่เอออ่านจบหมดและ เข้าใจแล้วแหละ


โดย: อุ๋ย IP: 61.90.249.246 วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:21:51:42 น.  

 
ขอบคุณที่แวะมาค่ะ
ทั้งเพื่อนที่โดนจิกๆมาด้วย ห้าห้าห้า

คห17 ขอบคุณค่ะพี่

คห18 คนราศีนี้ขี้ใจน้อยนะ อิอิ

คห19 ขอบคุงคร่าคุณannie

คห20 ดีจัยที่แวะมาทักทายคร่า

คห21 ลืมยกเครดิตให้แกสำหรับคำว่า.ที่เหงา. เราอยากเขียนให้ว่ะ แต่ไม่กล้าเขียนยูอาร์แอลสเปซแก อันที่จริงคอมเม้นท์แกก้อแบบ เฮ้ย แหล่มว่า การรอคอยทำให้เราไม่มองโลกนี้อย่างโดดเดี่ยวเกินไป ฟังแล้วแบบ สุดๆอ่ะ แกคมมาก ขอบอก

คห22 ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ(เหมือนในรายการทีวีเลย ชอบพูดแบบนี้)

คห23 ชอบๆค่ะพี่มู๋ปิ้ง จิงๆนะ สายลมจะหวนกลับมา มีเฉียบจัง อิอิ

คห24 อ่ะนั่นแน่ มีแปลให้ ขอบคุณคร่า

คห25 อันนี้เป็นอีกคนที่โดนจิกมาอ่าน แตงกิ้วนะอุ๋ย ชั้นรู้ว่าแกชอบอ่านนิยาย


ขอบคุงมักๆนะคะ ไว้จะเขียนอีกเนอะเพราะต้อง ซ้อมๆและก้อซ้อม(นี่ยังคงอยากไปคาร์เนกี้ฮอล์)


โดย: cotyledon067 IP: 72.33.18.36 วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:22:44:50 น.  

 
หวัดดีจ้า มีไรมาให้อ่านใหม่ ๆ แวะไปบอกกันบ้างนะ

มีเรื่องที่เราเขียนแปะเอาไว้เหมือนกัน
อยู่ตรง My Projeck Stories
อยากให้ลองเข้าไปอ่าน
แล้วช่วยชี้แนะให้หน่อย
เท่านี้ละจ๊า


ดูแลสุขภาพด้วยนะ ดีจ๊ะ


โดย: ArmSLavesArxZ วันที่: 10 สิงหาคม 2550 เวลา:0:23:20 น.  

 
ลืมบอกไปว่า เป็นแฟน Clamp เหมือนกัน
ซึบาสะ ก็อ่านอยู่ แต่ชอบ Holic มากกว่า
ไม่ได้ซื้อเอง ที่บ้านใช้ระบบแบ่ง ๆ กันซื้อ
เป็นเรื่อง ๆ ไป หุหุ ประหยัดงบนะ อิอิ


โดย: ArmSLavesArxZ วันที่: 10 สิงหาคม 2550 เวลา:0:26:05 น.  

 

Visit Cute-Spot.com!



โดย: มหาสำลี (มหาสำลี ) วันที่: 10 สิงหาคม 2550 เวลา:21:07:29 น.  

 
ก็เพราะเวลาที่ไม่มีลม กังหันก็เหมือนกับไร้ชีวิต
แต่เมื่อสายลมได้พัดกลับมา
มันก็เหมือนเรียกคืนชีวิตให้กับกังหันอีกครั้ง

ชอบประโยคนี้จังครับ

ช่วงนี้เพื่อนสาวคนสนิทผมต้องจากกันไกล
แหม กังหันไม่ค่อยหมุนเลย



โดย: เด็กผู้ชายที่ไม่เตะบอลตอนกลางวัน (kanapo ) วันที่: 11 สิงหาคม 2550 เวลา:8:17:18 น.  

 
ชอบจังเลยครับ


โดย: นิรมาณ วันที่: 11 สิงหาคม 2550 เวลา:10:42:03 น.  

 
มาชูจั๊กกะเเร้ว่าชอบด้วยคนค่ะ
แอบคิดทีแรกว่า พระเอกอย่าตายนะเฟร้ย..นางเอกร้องไห้ขนาดนี้ จะพิการหัวขาด ปากแหว่งเพดานโหว่ก็ได้แต่อย่าตาย

ชอบๆ เขียนสนุกจังค่ะ


โดย: อู๊ด บึงกุ่ม วันที่: 11 สิงหาคม 2550 เวลา:10:44:32 น.  

 
หลงเข้ามาจ้า.......

อ่านจบแล้ว รู้สึกถึงความอบอุ่น

การรอคอย ความหวัง และความรัก

ชอบสำนวนเขียนที่อ่านไม่ยาก

ไว้จะแวะมาอ่านบ่อยๆนะคะ



โดย: หิมะสีดำ วันที่: 11 สิงหาคม 2550 เวลา:18:26:17 น.  

 
ขอบคุณที่แวะไปที่บล็อกนะคะ ช่วงแรกเขียนได้ดีนะคะ มาสะดุดตรงที่เค้ากลับมาทำให้เรื่องไม่รื่นค่ะ พยายามต่อไปนะคะ


โดย: อ้วนดำปื๊ดปื๊อ วันที่: 11 สิงหาคม 2550 เวลา:20:32:24 น.  

 
เพลงเพราะคับ.....ขอคุณที่อวยพรวันเกิดให้น๊ะ ขอบคุณมากๆครับ


โดย: katop (katopfa ) วันที่: 11 สิงหาคม 2550 เวลา:20:45:09 น.  

 
เเวะมา Goodnight ครับ คุณเจอเรื่อง

click to comment



โดย: มหาสำลี IP: 58.9.121.75 วันที่: 11 สิงหาคม 2550 เวลา:22:26:56 น.  

 
อ่านแล้วซึ้งนะคะ แวะมาทักทายค่ะ


โดย: Mme France วันที่: 12 สิงหาคม 2550 เวลา:3:53:08 น.  

 
click to comment

เอากาเเฟมาให้ ตื่นขึ้นมาใส่บาตรได้เเล้วครับเจ้าของ Bloc

คุณเจอเรื่องน่ารักอย่างนี้ทุกวันเลยเรอะครับ ดีใจนะครับ

ที่ได้อมยิ้มเเก้มป้องทุกวัน


โดย: มหาสำลี วันที่: 12 สิงหาคม 2550 เวลา:5:34:04 น.  

 
ซึ้ง


โดย: boatboat วันที่: 12 สิงหาคม 2550 เวลา:14:05:04 น.  

 
แวะมาอวยพรให้สุขสันต์วันแม่ครับ พาแม่ไปเที่ยวที่ไหนครับ


โดย: Johann sebastian Bach วันที่: 12 สิงหาคม 2550 เวลา:14:24:55 น.  

 



โดย: p_tham วันที่: 12 สิงหาคม 2550 เวลา:22:19:06 น.  

 
จบแฮปปี้ก็ดีเหมือนกันนะ

เห็นคนอื่นชอบ แต่ขอบอกว่าอ่านแล้วยังไม่เศร้าเท่าไหร่เพราะ
ยังไม่ทันคิดว่าพระเอกจะตายจริงๆเลยกลับมาซะแล้ว

ไม่รันทดสมใจเราเท่าไหร
่แต่นัทเขียนดีนะ
อีกหน่อยเป็นนักเขียนชื่อดังได้แน่นอนจ้า


โดย: ริน IP: 203.155.221.253 วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:10:56:23 น.  

 
อ่านมา 3 ตอน นึกว่าจบแบบเศร้าซะอีก ดีนะที่ไม่เศร้าอ่ะ
แต่งได้ดีแล้วเน้อ เขียนอีกเยอะๆนะ แต่ชอบแบบขำๆอ่ะ


โดย: ชี่ IP: 202.28.179.13 วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:13:51:37 น.  

 
ได้อารมณ์มากๆ สะดุดแค่ตอนที่คิดว่าพระเอกตาย

เรื่องมุขป่วยเลยหายไปเราไม่ชอบเพราะมันเน่าเกินจริง

ดังนั้นตอนจบที่พระเอกกลับมาเลยไม่ชอบไปด้วย

แต่รู้สึกดีที่ไม่เศร้า

แต่ก็โดยรวมชอบนะ ชอบมากเลยล่ะ ^_^


โดย: Chui IP: 58.8.192.97 วันที่: 19 ธันวาคม 2552 เวลา:1:22:12 น.  

 
โดนนะ. โอเคเลย


โดย: Banzbant IP: 115.67.194.170 วันที่: 30 เมษายน 2556 เวลา:21:21:53 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

monocotyledon
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add monocotyledon's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.