CotyledoN::My Little woRLd
Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2550
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
28 กรกฏาคม 2550
 
All Blogs
 
ที่เหงา

ต้องขออภัยผู้อ่านที่น่ารักทุกท่านที่บลอกคราวที่แล้วทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นเรื่องจริง
เนื่องจากคนเล่าเรื่องอินค่ะ เลยอยากเขียนต่อ อิอิ
ความเดิมตอนที่แล้ว บลอกหัวข้อ เธอไม่เคยรู้ ถ้าอ่านอันนี้แล้วงงๆก้อกลับไปอ่านอันเก่าได้ค่ะ


มีคนเคยบอกฉันว่า
เวลาเรากลับมายังที่ที่คุ้นเคย
เราจะรู้สึกเงียบเหงาในหัวใจอย่างบอกไม่ถูก

ฉันชอบกลับมาที่เหงาทุกครั้งที่มีโอกาส
ที่ที่ทำให้ฉันหวนรำลึกถึงใครคนหนึ่ง
ป่านนี้เขาจะอยู่ไหนนะ
เขาจะรู้ไหมนะว่าฉันมารอเขาตรงที่เหงาของเขา
ซึ่งตอนนี้อาจเป็นที่เหงาของเรา หรือแค่ของฉัน

ลมอ่อนๆพัดกิ่งไม้ไหว
ฉันค่อยๆนั่งลงตรงใต้ต้นไม้ใหญ่ริมน้ำ
กลิ่นของอากาศเวลานี้ทำให้ฉันนึกถึงเหตุการณ์เมื่อแปดปีก่อน

วันปิดภาคเรียน ฉันได้รับการ์ดใบสุดท้าย
การ์ดจากใครคนหนึ่งที่ไม่ยอมลงชื่อ
แต่แค่เพียงอ่านฉันก็รับรู้ได้ว่าคนให้เป็นใคร
การ์ดที่ส่งให้ฉันทุกวัน
แต่การ์ดใบสุดท้าย ฉันจำได้ทุกตัวอักษรบนกระดาษสีชมพูอ่อน
"นี่คงเป็นการ์ดใบสุดท้ายที่ผมจะเขียนถึงคุณ
แต่โปรดจงรับรู้ไว้ว่า ถึงแม้จะไม่มีข้อความใดๆจากผมถึงคุณ
แต่กระแสแห่งความห่วงใยจากผมจะไปถึงคุณเสมอ"

ฉันจำได้ดีถึงความรู้สึกตอนนั้น
มันจุกอยู่ที่อก เหมือนจะหายใจไม่ออก
มันรู้สึกสับสนระคนกับประหลาดใจ
ฉันแน่ใจว่าคนที่ให้การ์ดต้องเป็นเขาแน่ๆ แต่ทำไม
หรือฉันเข้าใจผิดมาตลอด
ไม่หรอก นี่แหล่ะลายมือของเขา ฉันจำมันได้

ระหว่างที่ฉันกำลังสับสนในใจ
เสียงข้อความจากมือถือดังขึ้น
ฉันรีบหยิบมันมาอ่าน
เอกส่งข้อความบอกว่า
"พรุ่งนี้รินว่างไหมครับ ผมมีที่ที่นึงอยากพารินไป
เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมมารับนะ ที่หน้าหอตอนเก้าโมงครึ่ง"

ใจฉันเต้นตูมตาม ฉันตื่นเต้นจนบอกไม่ถูก
หรือเค้าจะบอกความจริงกับฉันนะ
ฉันอ่านข้อความในมือถืออีกครั้ง
ซ้ำแล้วซ้ำอีก
ฉันรู้สึกตื่นเต้นจริงๆ

เก้าโมงครึ่งของเช้าวันเสาร์
ภาพที่ฉันเห็นจนชินตา
ผู้ชายตัวสูง ปั่นจักรยานอย่างคล่องแคล่วมาตามทาง
เขายิ้มให้ฉันอย่างสดใส
"สวัสดีครับริน"
"อื้ม สวัสดีจ๊ะ"
"ขึ้นมาสิ"
"วันนี้จะไปไหนเหรอ"ฉันนั่งซ้อนท้ายรถจักรยานด้วยความสงสัย
"ไปที่เหงา"
"อะไรคือที่เหงา?"
"แล้วเดี๋ยวจะบอกนะ ^_^"

เราสองคนเงียบกันมาตลอดทาง
ฉันกวาดตามองดูวิวทิวทัศน์ที่ไม่คุ้นตา
ทุ่งหญ้ากว้างๆที่ลมพัดหญ้าไหวเอน
ผมของเอกที่นั่งอยู่ข้างหน้าฉันปลิวไปตามลม
ฉันรู้สึกอุ่นใจแม้เราจะไม่ได้พูดอะไรกัน

เอกค่อยๆเลี้ยวไปยังถนนดินลูกรังแคบๆ
ซึ่งนำไปสู่ทะเลสาบเล็กๆ
ภาพของน้ำในทะเลสาบที่สะท้อนกับแสงอาทิตย์
และกลิ่นของอากาศที่พัดพาเอาละอองของน้ำมาปะทะจมูก
เป็นที่ที่ดูอบอุ่นในความคิดของฉัน
เอกจอดรถจักรยานที่ด้านหนึ่งของต้นไม้ใหญ่

"ถึงแล้วล่ะ"เขายิ้มกว้าง
ฉันชอบรอยยิ้มของเอก ฉันชอบแอบมองฟันกระต่ายของเขา
"ที่นี่เหรอ"ฉันแอบขมวดคิ้ว
"อื้ม ที่นี่แหล่ะ ชอบไหมริน"
"ชอบมากเลย มันดูอบอุ่น อบอุ่นจนไม่น่าเรียกว่าที่เหงา"
เอกลงไปนั่งที่โคนต้นไม้ ฉันค่อยๆเดินไปนั่งลงตรงข้างๆ
"แล้วทำไมถึงเรียกว่าที่เหงาเหรอเอก"

"ตอนเด็กๆ พ่อผมชอบพาผมกับพี่สาวมาที่นี่"เขาพูดพร้อมกับทอดสายตาไปที่ท้องน้ำ
"พ่อบอกว่า เวลาที่เรากลับมายังที่ที่เราคุ้นเคย เราจะรู้สึกเหงาหัวใจอย่างบอกไม่ถูก
ที่นี่เลยเป็นที่เหงาของพ่อ แต่พ่อจากผมไปแล้ว ผมกลับชอบมานั่งที่นี่ นึกถึงเรื่องราวสมัยเด็กๆ
ที่นี่กลายเป็นที่เหงาของผม"พูดจบเค้าหันมายิ้มให้ฉัน

ที่เหงาเหรอ ฉันคิด อาจจะจริง เวลาที่ฉันกลับไปโรงเรียนเก่าที่บ้านเกิด ฉันมักจะรู้สึกเงียบเหงา
มันรู้สึกถึงวันเก่าๆ และคนที่เคยคุ้น แต่ตอนนี้คนเหล่านั้นไม่ได้อยู่ตรงนี้อีกแล้ว
ฉันนั่งพิงต้นไม้ รู้สึกเป็นสุขอย่างบอกไม่ถูก
พรุ่งนี้ฉันต้องกลับบ้านแล้วสินะ เราคงไม่เจอกันสามเดือน
ฉันอยากเก็บช่วงเวลาที่อบอุ่นเอาไว้อย่างนี้นานๆ

แต่วันนั้นก็เป็นวันสุดท้ายที่ฉันได้พบเขา

to be continued ค่ะ พอดีที่อเมริกามันตีสามกว่าแล้ว
ไร้ซึ่งสติเขียนแล้วค่ะ
อ่านแล้วคอมเม้นท์แนะนำตอนจบได้นะ
อิอิอ่อตอนหน้าจบแล้วค่ะ เด๋วจะไม่เปงเรื่องสั้น






Create Date : 28 กรกฎาคม 2550
Last Update : 28 กรกฎาคม 2550 15:38:10 น. 27 comments
Counter : 284 Pageviews.

 
แบ๊คกราว สวย มากๆ ค่ะ เพลงก็เพราะสุดซึ้ง ขอให้มีความสุขวันหยุดยาวนะค่ะ


โดย: Aiko (Yushi ) วันที่: 28 กรกฎาคม 2550 เวลา:16:51:39 น.  

 
มารายงานตัวคะ กลับมาแล้วนะ ว่างๆ แวะไปแอ่วด้วยกันนะเจ้า


โดย: mintny_n วันที่: 29 กรกฎาคม 2550 เวลา:15:31:38 น.  

 
อ่านแล้วเจ็บจี๊ดๆ (อีกแล้ว) อิอิ

โดนเหมือนเคย...


โดย: aseptic วันที่: 29 กรกฎาคม 2550 เวลา:23:44:21 น.  

 
อ่านแล้วรู้สึกว่าโรแมนติกมากครับถึงแม้จะมีความเศร้าลึก ๆ ก็ตาม


โดย: Johann sebastian Bach วันที่: 30 กรกฎาคม 2550 เวลา:11:36:36 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ อ่านแล้วบวกกับฟังเพลง แล้วเศร้าจังเลย....เราเองยังไม่มีที่เหงาเป็นหลักเป็นแหล่งเลยคะ เพราะไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนเมื่ออารมณ์มันจะเหงาก็เหงาได้ไม่เลือกสถานที่เลย....


โดย: pasuta วันที่: 30 กรกฎาคม 2550 เวลา:19:36:13 น.  

 
"การได้สูญเสียอะไรไปซักอย่าง เเล้วอยู่ดีมันก็กลับมา

มันเป็นความรู้สึกที่มันบอกไม่ถูก" คุณนอนไม่หลับหรือว่า

เพิ่งกลับครับ....Have a Nice Day ครับ


โดย: มหาสำลี IP: 58.9.125.194 วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:6:00:26 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ค่า...

แวะมาอ่านก่อนเข้าประชุม...


โดย: annie (annie_martian ) วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:9:55:27 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรนะคะ
และจะแวะมาอีก เพราะแอดเป็นเพื่อนแล้วด้วย อิอิ


โดย: FreShyNice วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:10:11:58 น.  

 




สวัสดีตอนเช้าของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า


ที่แต่งกลอนถึงเธอบ่อยๆ
ก็เพราะใจมันคอยแต่คิดถึง
รวมทั้งความหว่งใยอีกอย่างหนึ่ง
ซึ่งมีให้เธอเสมอไม่แปรเปลี่ยน


** ขอให้มีความสุขและสนุกกับการทำงานนะจ้า **


อ่านแล้ว โรแมนติก มากเลย แถม เพลงเพราะ Bg ได้อารมณ์ ผสมไปด้วย


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:13:53:43 น.  

 
มาบอกว่าไม่ได้ยั่วน่ะ...

มันอร่อยจริงๆ



โดย: aseptic วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:18:27:06 น.  

 
อ่านจบแล้ว
อู้ว....โดน


โดย: หมูปิ้งไม้ละ 5 บาท วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:0:35:18 น.  

 
โดนด้วยคน

แต่ไม่ขอเดาตอนจบนะฮะ ขอลุ้นเอาดีฝ่า


โดย: ยางมะตอยสีชมพู IP: 124.121.123.85 วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:1:33:10 น.  

 

อือ เข้าใจคิดนะ
เล่าเรื่องใช้ได้ เห็นภาพตาม ได้อารมณ์ดี


โดย: p_tham วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:1:50:25 น.  

 
ขอบคุณทุกคอมเม้นท์คร่า ขอบคุณมากๆจริงๆค่ะ
ดีจัยจังที่มีคนมาแวะทักทายและชอบ
ช่วงนี้แอบวุ่นนิดหน่อยเลยไม่ได้แวะมาขอบคุณ ขออภัยด้วยนะคะ
ตะกี้นั่งตอบคอมเม้นท์
แล้วคอมก้อค้างงงงเอ่อแง้วแง้ว

เลยขี้เกียดพิมใหม่
ส่วนตอนจบคิดไว้เยอะอ่ะค่ะ
แต่ไม่กล้าจบแบบนางเอกตายไรงี้ อิอิ มันเศร้าไป


โดย: cotyledon067 วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:10:52:19 น.  

 
บางทีก็ไม่เหงาหรอก

เพราะที่ที่เหงาของแต่ละคน ที่ๆคุ้นเคย
มักจะมีความทรงจำดีๆให้เราได้ทักทายกับมันพร้อมกับรอยยิ้มก็ได้เนอะ


โดย: PANDIN วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:13:31:08 น.  

 




สวัสดีตอนเช้าของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า


บอกห่วงใยผ่านลมฟ้า
ให้สัญญาณนำมาที่นี่
เพียงอยากบอกกับคนดี
อยู่ไกลอย่างนี้...ยังคคิดถึงเธอ


** มีความสุขกับคนที่คุณรักนะจ้า **



โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:14:51:04 น.  

 
" เวลาที่เรากลับมายังที่ที่เราคุ้นเคย เราจะรู้สึกเหงาหัวใจอย่างบอกไม่ถูก" >>> จริง และเห็นด้วยทุกประการค่ะ

แปลกจัง ปกติต่ายไม่ค่อยชอบอ่านเรื่องสั้น หนัง หรือนิยายเลยค่ะ เขียนพล็อตได้น่าติดตามดีนะคะ

แล้วจะมาลุ้นตอนจบนะคะ

ปล. อยู่เมกาเหรอคะ ไปเรียนต่อเหรอ...
ตอนนี้ที่เมืองไทยตี 2 กว่า ที่โน่นคงจะ บ่าย 2 ซินะ
งั้น ทานข้าวเย็นให้อร่อยนะคะ.....บ๊ายบาย


โดย: Rabbit Sunflower วันที่: 3 สิงหาคม 2550 เวลา:2:38:51 น.  

 
มันยาวไปสำหรับช้านนนนนนน.........


โดย: cusycon IP: 203.146.85.142 วันที่: 3 สิงหาคม 2550 เวลา:10:42:23 น.  

 




สวัสดีตอนเช้าของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า


ฝากความห่วงใย
แนบด้วยความคิดถึง
ส่งไปถึงคนห่างไกล
ฝากรอยยิ้มที่มีให้
ไปถึงเธอเพื่อนที่แสนดี




** มีความสุขกับวันสุดท้ายของการทำงานนะจ้า **


ย่องๆๆมาเล่นด้วยตอนที่ จขบ กะลังหลับ


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 3 สิงหาคม 2550 เวลา:13:25:05 น.  

 
อ่านตั้งแต่เมื่อคืน แต่ยังไม่ได้เม้น 5555

จะบิ๊วอารมณ์ไปไหนหละเพื่อน
เศร้าได้อีก...
อย่าเขียนแบบนี้ให้เราอ่านตอนอยู่ไกลบ้านไกลเมืองยังงี้ดิ
(แถมอยู่คนเดียวอีก T T)

แกล้งกันหนิ


โดย: SailorMay IP: 66.196.28.85 วันที่: 3 สิงหาคม 2550 เวลา:20:17:11 น.  

 
ในการ์ตูนPuccaจะมีตัวผู้ชาย ชื่อว่า Karu (การุ) คร่าาา

ขอบคุณที่มาอวยพรวันเกิดน๊าา


โดย: FreShyNice วันที่: 3 สิงหาคม 2550 เวลา:21:59:09 น.  

 
Good night เหมือนกันนะคะ
อารมณ์เดียวกันรึเปล่านะเรา ..


โดย: i_LittleBear วันที่: 4 สิงหาคม 2550 เวลา:0:37:09 น.  

 
ฮะ...ไว้รออ่านตอนต่อไปฮะ...
บรรยายกาศback ground..หนาว/เหงา/ว้าเหว่ ได้.อารมณ์ดีจริงๆ.....นึกถึงเพลงของจรัญ มโนเพชร ..ที่ร้องท่อนจบว่า.."คิดถึงบ้าน..."...
รักษาสุขภาพนะครับ..Wherever you are???...
เวลานี้คงพึ่งจะ ทุ่มหนึ่งของวันศุกร์ที่โน่น....ยังไม่นอนนะครับ....


โดย: เป็นแค่ไฟตะเกียง...มีเพียงแค่แสงรำไร.. (katoy ) วันที่: 4 สิงหาคม 2550 เวลา:7:10:45 น.  

 


โดย: jengiskan วันที่: 4 สิงหาคม 2550 เวลา:11:36:33 น.  

 




สวัสดีตอนค่ำๆของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า


คำว่า ห่วงใย เรามีให้เธอตลอด
คำว่า อาทร เรามีไว้ปลอบใจเธอ
คำว่า คิดถึง เรามีให้เมื่อห่างไกลกัน
เพราะฉะนั้น มิตรภาพ ไม่มีวันจืดจาง



** มีความสุขกับวันแรกของการทำงานนะจ้า **



โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 6 สิงหาคม 2550 เวลา:2:20:02 น.  

 
โห .. เขียนซะเห็นภาพเลย สุดยอดไว้มีไรเราจะอัพแล้วแกต่อให้หน่อยนะ ชอบๆ ไม่เศร้าแต่ก้อแอบเศร้า T T

555++เพิ่งเข้ามาอ่าน บ้านอยู่หลังเขา น่าเศร้าใจเจงๆ

มีฟามสุขมากๆๆๆเด้อ..


โดย: แอนจ้า IP: 202.28.179.3 วันที่: 6 สิงหาคม 2550 เวลา:10:02:24 น.  

 
บาดใจคนอ่านจริงๆ

อยากรู้ตอนต่อไปแล้ว


โดย: chui IP: 58.8.192.97 วันที่: 19 ธันวาคม 2552 เวลา:1:14:30 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

monocotyledon
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add monocotyledon's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.