Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2555
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
26272829 
 
16 กุมภาพันธ์ 2555
 
All Blogs
 
แผนลวง ติดบ่วงรัก บทที่ ๔





เมืองวดีนั่งหน้าหงิกอยู่บนรถ มองชายหนุ่มที่เปิดประตูลงไปรอด้านล่าง ตัวเธอทำเป็นไม่สนใจ สาละวนหากุญแจบ้านในกระเป๋าที่เต็มไปด้วยข้าวของอะไรต่อมิอะไรเต็มไปหมด มีอะไรเธอก็จับใส่ๆ ในกระเป๋า จะหาอะไรทีแทบจะเทกระเป๋าออกมาหา จนคุณย่าเคยบอกอะไรไม่จำเป็นก็เอาออกบ้างก็ได้

“ช้าจัง” เสียงบ่นของชายหนุ่มดังมาจากด้านข้างๆ เธอ ทำเอาหญิงสาวถึงกับสะดุ้ง เพราะมัวเผลอคิดอะไรเพลิน

‘จะเข้าไปทำไมของเขานะ’ เธอแอบคิดแต่ปากก็บอกออกไปห้วนๆ “ยังหากุญแจไม่เจอ”

“กระเป๋าหรือขยะ”

เมืองวดีไม่ตอบแต่ยิ้มเมื่อเจอกุญแจ “เจอแล้ว” หญิงสาวก้าวลงจากรถ เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าถือก็ดังขึ้นมา

“คุณวิลล์คะ มีตำรวจมารอพบคุณวิลล์กับคุณชายแดนค่ะ” เสียงปลายสายดังลอดออกมา

“อึม จะรีบไปเดี๋ยวนี้แหละ” หญิงสาววางสายพร้อมเงยหน้าขึ้นสบตาชายแดนที่ยังคงยืนอยู่ข้างรถ “ชบาโทรมาบอก มีตำรวจมารอค่ะ”

“ตำรวจ มีข่าวคราวคุณย่าคืบหน้าอะไรไหม”

“ไม่รู้ ขึ้นรถสิ ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน เร็วๆ สิ” เธอเร่งในตอนท้ายเมื่อเห็นเขายังยืนเฉย

ชายแดนรีบเดินมาขึ้นรถก่อนที่จะขับรถออกจากบ้านหลังน้อยริมน้ำ ที่เหมือนมีคนในบ้านแอบมองออกมา โดยที่สองคนบนรถไม่ทันได้สังเกต



ชายแดนเลี้ยวรถเข้าไปจอดข้างๆ กับรถตำรวจที่จอดอยู่ด้านหน้าร้านสปาของเขา ทั้งสองคนรีบก้าวลงจากรถก้าวดุ่มๆ เดินเข้าไปยังห้องรับแขกของสปาแห่งนี้

“ไอ้เวช!” เสียงชายแดนอุทานด้วยความประหลาดใจ เมื่อเห็นร้อยตำรวจเอก วรเวช เพื่อนรักในวัยเด็ก สวมเครื่องแบบนายตำรวจเต็มยศนั่งรอในห้องรับแขก

“สวัสดีครับ คุณเมืองวดี” ร้อยตำรวจเอกหนุ่มตะเบ๊ะรับไหว้เมืองวดีที่ยกมือไหว้เขาก่อน

“แกได้ข่าวอะไรคุณย่าบ้าง” ชายแดนรุกทันทีไม่สนใจว่า ผู้กองวรเวชจะจำเขาได้รึเปล่า

“ได้สิวะ” คำพูดของผู้กองบ่งบอกว่าจำเพื่อนรักได้เป็นอย่างดี “มีคนพบคุณย่าไปหาหมอที่คลินิกในเมืองกับลุงแก่ๆ คนหนึ่ง”

“ลุงแก่ๆ “ เสียงที่ดังขึ้นมาพร้อมกันระหว่างชายแดนกับเมืองวดี ต่างก็สบตากันครู่เดียวก็เบนสายตาไปยังผู้กองเวช

“ใช่ ลุงแก่ๆ ฉันสอบปากคำ พยาบาลกับหมอที่นั่นแล้ว เขาบอกว่าคุณย่ามาทำแผลที่แขน แต่ไม่ได้มีท่าทีตกใจหรือโดนข่มขู่อะไร ปกติดี”

“อ้าว...” คราวนี้เมืองวดีอุทานออกมาคนเดียว
ชายแดนขมวดคิ้วจนคิ้วทั้งสองข้างแทบจะชนกันเป็นเส้นตรง

“คุณย่าไม่ได้โดนลักพาตัว” เสียงงึมงำดังออกมาจากปากชายแดน “แล้วทำไม
ไม่กลับมาที่นี่”

“ประเด็นมันอยู่ตรงนี้แหละ ฉันเลยมาถามแก” ผู้กองวรเวชกล่าวต่อ “แต่ก็ยังวางใจอะไรไม่ได้ ทางฉันยังคงสืบหาต่อไป ตราบใดที่คุณย่ายังไม่กลับมาบ้านอย่างปลอดภัย”

“จะไปรู้เรอะ ฉันอยู่กรุงเทพนะโว๊ย ต้องถามคุณวิลล์หลานรักคุณย่าโน่นสิ” ชายหนุ่มเดินหัวเสียไปเปิดตู้เย็นหยิบน้ำขวดเล็กยกขึ้นดื่ม

เมืองวดีมองตาม ‘ไหนบอกอยากเข้าห้องน้ำ แล้วยังจะกินน้ำได้อีก หลอกกันนี่นา’ หญิงสาวได้แต่เคืองอยู่ในใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

“อย่างน้อยตอนนี้ฉันก็สบายใจนิดหนึ่งที่คุณย่าไม่ได้ตกอยู่ในอันตราย”

“แต่ทางตำรวจก็ยังไม่ทิ้งประเด็นลักพาตัวหรอกนะ อย่างน้อยก็สบายใจไปหน่อย ที่ได้ข่าวคุณย่าเพิ่มเติม”

ชายแดนพยักหน้าอย่างเข้าใจ เขากับร้อยตำรวจเอก วรเวช เป็นเพื่อนรักกันตั้งแต่เด็ก หากแต่พอย่างเข้าสู่วัยรุ่น เพื่อนรักของเขาต้องย้ายตามพ่อที่รับราชการตำรวจไปยังจังหวัดทางภาคอีสาน ก่อนหน้าที่ยัยจอมเจ้าเล่ห์จะมาอยู่ที่สวนรุ่งอรุณไม่นานนัก

“หรือคุณย่าไม่สบายมาก ไม่อยากให้เรารู้” หญิงสาวเสนอความคิดตามแบบหนังที่เคยดูมา

“จะบ้ารึไงคุณ นั่นมันในละครน้ำเน่าแล้ว” ชายแดนโวยวายกับความคิดไม่เข้าท่าของหญิงสาว

“ผมว่า ผมจะไปสอบถามคนแถวนั้นเพิ่มน่ะครับ เผื่อได้อะไรเพิ่มเติม” ร้อยตำรวจเอกหนุ่มกล่าวอย่างสุภาพกับเมืองวดีก่อนจะหันมาบอกชายแดนที่ยืนพิงเคาน์เตอร์อยู่ “แกลองไปถามๆ เพื่อนคุณย่าด้วยนะ ไอ้แดน”

“ฉันรู้จักซะที่ไหน ห่างไปนาน โน่น...แม่หลานรักโน่น” ชายแดนโบ้ยมาทางหญิงสาวที่นั่งตรงหน้าผู้กองเวช

เมืองวดีโดนพาดพิงถึงสองครั้งติดต่อกัน อารมณ์ชักจะเดือดปุดๆ หากไม่ติดผู้กองที่นั่งอยู่ที่นี่ เธอคงเดินไปเอาเรื่องคนกล่าวหาเธอปาวๆ อย่างสบายอารมณ์ ทำไมเขาถึงได้ชอบหาเรื่องเธอนักนะ

“เวช ไม่ได้เจอแกซะนาน เย็นนี้มากินข้าวด้วยกันนะ เดี๋ยวคุณน้องวิลล์ทำกับข้าวให้”

นอกจากจะหาเรื่องเธอแล้ว ยังหาเรื่องให้เธอทำอีก

“ได้ๆ เดี๋ยวฉันไปทำงานก่อน แล้วเย็นๆ จะแวะมา มีเรื่องจะคุยกับแกยาวเลยว่ะ ว่าแต่ว่าไปหาอะไรกินแถวตลาดไม่ดีรึไงวะ เกรงใจคุณวิลล์” ตอนท้ายผู้กองหันหน้ามาบอกอย่างเกรงใจ

เมืองวดีที่กำลังมึนงง เมื่อโดนมัดมือชก เมื่อเห็นผู้กองมองมารีบบอก “ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องเกรงใจ เพื่อนคุณชายแดนเจ้านายวิลล์ เดี๋ยววิลล์โดนตัดเงินเดือน” อาการประชดชิ่งไปทางคนที่กำลังหัวเราะร่วน

“งั้นผมขอพาคุณวิลล์ไปจ่ายตลาดนะครับ” ผู้กองเวชรีบเสนอตัว

“ได้ค่ะ” เมืองวดียิ้มหวานตอบรับ

“เผื่อจะได้สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมจากคุณวิลล์”

“ค่ะ ไปตอนนี้เลยไหมคะ สายมากเดี๋ยวตลาดวาย”

“ไหนบอกจะไปทำงานไงผู้กอง เดี๋ยวฉันพาคุณวิลล์ไปตลาดก็ได้” ชายแดนรีบเออออเรียกคุณวิลล์ตามผู้กอง

“ไม่เป็นไร ไปไม่นาน จะไปตรวจท้องที่เฉยๆ ไปตลาดก็ถือว่าตรวจท้องที่เหมือนกัน ก็แวะถามคนในตลาดเรื่องคุณย่าด้วยไง”

“ไอ้ผู้กองชีกอ” ชายแดนว่าเพื่อนเมื่อเห็นว่าเมืองวดีเดินออกไปรอยังด้านนอก

“หมาหวงก้างรึไงวะ” ผู้กองสวนกลับทันควัน

“เฮ้ยยยย ไม่ใช่อย่างที่แกคิดแน่ จะไปก็ไป สาวรอด้านหน้าโน่นแล้ว เดี๋ยวฉันไปหาข่าวแถวนี้คนเดียวก็ได้วะ”

สองหนุ่มรีบเดินออกไปยังด้านหน้าออฟฟิศ ชายแดนตบไหล่เพื่อนเบาๆ

“ฝากเรื่องคุณย่าด้วยนะเพื่อน”

“เออ มันเป็นหน้าที่และอีกอย่าง คุณย่าแกก็เหมือนย่าฉัน เย็นนี้เจอกัน” ผู้กองเดินมาเปิดประตูรถให้กับเมืองวดี

“วันนี้นั่งรถสายตรวจจ่ายตลาดก่อนแล้วกันนะครับ” ผู้กองกล่าวอย่างคนมีอารมณ์ขัน ทำเอาเมืองวดีที่อารมณ์ขุ่นมัวเพราะโดนมัดมือชกถึงกับยิ้มออกมา

“ค่ะ ยินดีค่ะ”



...คอปเตอร์..





Create Date : 16 กุมภาพันธ์ 2555
Last Update : 16 กุมภาพันธ์ 2555 10:02:20 น. 6 comments
Counter : 542 Pageviews.

 
อ่านเพลินเลย


โดย: apple panita IP: 110.171.182.91 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:10:55:39 น.  

 
เกือบเจอคุณย่าในบ้านริมน้ำละ มาอัพเร็วๆนะรออ่านจ้ะ ขอบคุณมากจ้า


โดย: ดอกฝิ่น IP: 123.242.149.91 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:15:20:55 น.  

 
เพิ่งได้แวะเข้ามา คุณคอปเตอร์ ^^

สู้ต่อไป เขียนต่อไปค่ะ อิอิ
จงจบ ๆๆๆๆๆๆๆ


โดย: I major IP: 101.109.128.24 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:22:20:42 น.  

 
อย่า...ลืม...
มา...เติมให้ยาว ๆ นะคะ


โดย: I major IP: 101.109.128.24 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:22:24:34 น.  

 
ฮ่าๆ ไปบทหน้าดีกว่ามังคะ อิอิ


โดย: คอปเตอร์ (copter-forwriter ) วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:22:34:37 น.  

 
นึกว่าผู้กอง ม. กลายเป็นผู้กอง ว. ไปซะละ

ประโยคนี้ "เพื่อนคุณชายแดนเจ้านายวิลล์" งงเล็กน้อย หมายถึงยังไงนะ วิลล์พูดกับผู้กองรึเปล่า

อยากให้เมนต์ละเอียดบอกนะ อิๆ


โดย: คุณพีทคุง (ลายปากกา ) วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:7:55:10 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

copter-forwriter
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add copter-forwriter's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.