( ^-^ ) สัมผัสรัก ( ^-^ )

รัก...หลายคนคิดว่าไม่ต้องบอกกันก้อได้ให้ดูที่การกระทำ บางคนปากบอกว่ารักแต่การกระทำตรงกันข้าม หรือบางคนไม่เคยบอกไม่เคยกระทำได้แต่เก็บงำไว้ในใจ

ไม่พอเลยสักอย่าง บอกรักอย่างเดียวคงไม่พอ ทำเพื่อเค้าทุกอย่างแต่ไม่เคยบอกว่ารักเลยก้อไม่พอ อย่าคิดว่ามันมากไป อย่าคิดว่าไม่สำคัญ แต่มันสำคัญที่สุด โดยเฉพาะกับครอบครัว....

ฉันเกิดและโตในช่วงที่พ่อกับแม่กำลังสร้างฐานะ ต้องทำงานทุกอย่างเพื่อครอบครัวและลูก 2 คน เราสองคนพี่น้องก้อช่างเป็นลูกที่แสนดี ทะเลาะกันทุกวันมีเรื่องให้พ่อแม่ต้องปวดหัวได้ตลอด แต่ทุกครั้งที่ทะเลาะกันแม่จะบ่นๆๆ และให้พี่ยอมฉันเพราะเป็นพี่และพี่ชายฉันมันชอบแกล้งฉันก่อน

พี่ชายและฉันจะนิสัยต่างกันมากพอสมควร พี่ชายจะค่อนข้างเป็นคนเงียบและเก็บความรู้สึก แต่ฉันค่อนข้างจะแสดงออกถึงความรู้สึกและอารมณ์ถึงแม้ไม่พูดแต่ฉันก้อแสดงออก ตอนนั้นฉันก้อไม่รู้หรอกว่าการเลี้ยงคนสองที่นิสัยต่างกันมันยากแค่ไหน งานนอกบ้านก้อต้องทำแล้วยังต้องเลี้ยงลูกด้วยมันหนักหนาแค่ไหนฉันไม่เคยรู้เลย

บางสิ่งบางอย่างที่เป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ แม่ไม่บ่นพี่ชายแต่จะบ่นกับฉันแทน ฉันไม่รู้ว่าทำไมแม่ต้องบ่นให้ฉันทำงานบ้านแต่พี่ชายไม่ต้องทำหรือทำก้อแค่บางอย่าง ตอนนั้นฉันไม่รู้หรอกว่ามันหน้าที่ใครเพราะฉันเห็นพ่อล้างจาน หุงข้าว ช่วยแม่ทำงานบ้านมาแต่ยังเล็กๆ มันทำให้รู้สึกสับสนและเกิดการต่อต้านขึ้นมาในใจคิดแต่ว่าพ่อกับแม่ไม่รัก

ตอนปิดเทอมแม่จะส่งฉันไปอยู่บ้านยาย ฉันยังจำได้ดีครั้งแรกที่ไปฉันจะนั่งร้องไห้ไม่อยากไป คิดแต่ว่าทำไมฉันไม่ได้อยู่บ้าน ทำไมพี่ได้อยู่ ?? แต่ตนอหลังฉันว่าการได้ไปอยู่กับยายทำให้ฉันดีขึ้น ฉันคิดอย่างนั้น.

ยายจะสวดมนต์ทุกวัน วันพระยายก้อจะไปถือศีลค้างที่วัดทุกครั้ง แต่ถ้าไม่ใช่วันพระยายจะชอบไปตกปลา 555+ บ้านยายจะเป็นบ้านไทยเก่าๆ กว้างๆ โล่งๆ ตอนเย็นๆ ที่ยายสวดมนต์ฉันจะชอบนอนหนุนตักยายแล้วพนมมือเหมือนฟังพระสวด

ตอนนอนยายก้อจะนั่งพัดให้จนกว่าหลานจะหลับเป็นอย่างนี้ทุกคืน (แล้วทำไมยายไม่เปิดพัดลมวะ) เพราะได้กอดได้สัมผัสมั้ง ฉันถึงรู้สึกว่ายายรักฉันและฉันก้อรักยาย แต่ตอนนั้นฉันไม่เคยกอดกับพ่อแม่ ซึ่งก้อไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่ฉันก้อรักพ่อกับแม่

พอพี่ชายเริ่มโตเป็นวัยรุ่นก้อมีเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน แต่วันหนึ่งที่ยังจำได้ดี พี่ชายไปเที่ยวแล้วหายไปทั้งคืน จนเช้าน้าเอารถมอเตอร์ไซต์ของพี่ชายมาให้ที่บ้านและบอกว่าเมื่อคนพี่ชายมีเรื่องโดนไล่ยิง ตอนนี้ไม่รู้หนีไปไหน... แม่ได้แต่บ่นๆๆ ส่วนพ่อได้แต่นั่งนิ่งๆ ไม่พูดอะไรเลยสักคำ แต่ฉันรู้ว่าตอนนี้ทั้งสองคนมีจุดหมายเดียวกัน คือรอพี่ชายฉัน

จนสายๆ พี่ชายฉันเดินกลับมาเนื้อตัวมอมแมมแต่ไม่มีแผล มันยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าพ่อเพราะสำนึกผิด พ่อฉันหยิบไม้ขนไก่แล้วใช้ด้ามมันตีพี่ฉันแค่ 3 ที ไม้ก้อหักทั้งที่ด้ามมันเป็นหวานเส้น มันเป็นครั้งแรกที่ลูกโดนตี เสียงแม่ฉันกรี๊ดดังลั่น ต่อว่าพ่อทำรุนแรงเกินไป แต่พ่อฉันพูดด้วยน้ำตานองหน้าว่าถ้าลูกเป็นอะไรไปจะทำไง ถ้าวันนี้ไม่ตีแล้วต่อไปจะได้ตีไหม? พี่ชายฉันได้แต่ยืนร้องได้นิ่งๆ อยู่ตรงนั้น ฉันเดินไปจับมือพี่แล้วพามันไปอาบน้ำ นั่นเป็นสัมผัสแรกที่สื่อสารว่าฉันรักมันมากแค่ไหน

ทั้งๆ ที่ฉันเองก้อรับรู้ได้ว่าพ่อแม่รักฉัน พี่ชายก้อรักฉัน แต่มันยังมีบางสิ่งบางอย่างต่อต้านอยู่ในใจลึกๆ มันเหมือนกับว่าอะไรบางอย่างหายไป แต่มันคืออะไร? ฉันยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ หรืออาจเป็นเพราะฉันเป็นคนช่างสงสัยเกินไปแล้วพ่อกับแม่ก็ไม่ใช่คนที่จะมาอธิบายเหตุผลให้ฟังทั้งหมด ไม่รู้เหมือนกันว่าพ่อแม่ใช้วีธีใหนเลี้ยงลูกกันแน่ มีทั้งบังคับ ตามใจ และก้อเหตุผล มันทำให้ฉันกลายเป็นคนหลายอารมณ์ซึ่งฉันคิดว่าไม่ใช่สิ่งที่แม่อยากให้ฉันเป็นแต่มันซึบซับมาเอง

จนวันหนึ่งที่ฉันต้องมาเรียนและใช้ชีวิตอยู่คนเดียว ฉันเริ่มรู้สึกได้ว่า การที่แม่บอกว่าการทำงานบ้านเป็นหน้าที่ของฉันมันเพราะอะไร อย่างน้อยเวลาอยู่คนเดียวฉันทำทุกอย่างเป็น แทนที่อยู่คนเดียวจะทำให้ฉันลำบาก 100 ก้อเหลือแค่ 50 จากเด็กต่างจังหวัดเข้ามาเรียนในเมืองกรุง ทำให้ทุกครั้งที่กลับไปบ้านฉันจะวิ่งไปกอดพ่อกอดแม่เพราะอยู่คนเดียวเหงา นั่นมันทำให้ฉันรู้ว่าสิ่งหนึ่งที่มันหายไปคืออะไร สัมผัสที่เรียกว่า กอด ตั้งแต่นั้นมาฉันจะกอดพ่อกับแม่ทุกครั้งที่มีโอกาส เรากอดกันมากขึ้นคุยกันมากขึ้นแลกปลี่ยนความรู้สึกของแต่ละคน กับพี่ชายฉันก้อเหมือนกันเราคุยกันมากขึ้น และคำพูดที่ฉันพูดบ่อยสมัยเรียนก่อนวางสายก้อคือ "แม่ๆๆ (หรือ พ่อๆๆ) รักเหมือนเดิมนะแต่ขอเพิ่มอีก 2 พัน" และคำตอบที่ได้กลับมาก้อคือ "รักเหมือนกันแต่เอาไปหกพันเท่าเดิม" 555+ ทุกวันนี้ฉันเล่นกับพ่อแม่เหมือนเพื่อน ชอบเรียกแม่ว่าเจ๊

ถ้ามาคิดตอนนี้.....ฉันจะรู้ว่าทำไม แม่ชอบบ่นพี่ชายกับฉันก้อเพราะมันเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่แม่อดไม่ได้ที่จะบ่น แต่เพราะพี่ชายฉันมันเงียบไม่ตอบโต้ ไม่เถียงได้แต่รับฟัง แต่แม่เป็นคนขี้บ่นขอให้ได้บ่นสักหน่อยแต่ไม่อยากบ่นกับมันกัวว่ามันจะกดดัน แต่ถ้ามาบ่นกับฉัน ฉันจะโวยวายๆๆ แล้วก้อหาย หรือทำไมต้องส่งฉันไปอยู่กับยาย ทำไมไม่เป็นพี่ชายหรือทำไมไม่ส่งไปทั้งสองคน ก้อเพราะว่าฉันเป็นผู้หญิงและขี้อ้อน แม่เหมือนกับส่งฉันไปเป็นตัวแทนของแม่ให้ดูแลยายอยู่เป็นเพื่อนยาย เพราะแม่ต้องทำงานไม่ค่อยว่างไปหายาย ครั้นจะส่งไปทั้งสองคนก้อคิดถึงลูกหรือไม่ก้อกัวมันทะเลาะกันจนยายเครียด ...... เรื่องมันก้อเป็นอย่างนี้นี่เอง.......

วันนี้วันวาเลนไทน์หากถามพ่อกับแม่เค้าคงไม่รู้จัก แต่จะบอกว่าวันนี้เป็นวันแห่งความรัก เค้าก้อคงถามกลับมาว่า แล้ววันอื่นเมิงมะรักกรุเหรอ????? ฉันจึงเลือกที่จะทอไปคุยเรื่อยเปื่อยแล้วลงท้ายว่า รักทุกวันขอยืมสักห้าพันจะได้อ๊ะป่าว???

ฉันว่าโลกนี้คงไม่มีใครรักฉันเท่าพ่อแม่ฉันอีกแล้ว......L o V e....Y o U....






โค้ดHi5 เพลง:เพาะรัก


Create Date : 14 กุมภาพันธ์ 2552
Last Update : 14 กุมภาพันธ์ 2552 20:29:18 น. 4 comments
Counter : 178 Pageviews.

 
จริงด้วยค่ะรักของพ่อแม่เป็นรักที่หวังดีกับเรา แม้ว่าบางครั้งจะดุด่าเราแรงไปบ้าง แต่คิดว่าท่านก็คงเสียใจเหมือนกันที่ทำแบบนั้นกับเราค่ะ




โดย: ส้มแช่อิ่ม วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:20:56:50 น.  

 
จริงๆ ฉันตั้งใจไว้แล้วว่าวาเลนไทน์จะเขียนถึงคนที่รักที่สุด และเผอิญมีพี่ชายของฉันคนนึงได้มาอ่าน เค้าบอกวา เป็นเรื่องที่ Sensitive สำหรับเค้า เลยมะเม้นต์ให้ (งอลว่ะ) แต่จะบอกว่าตอนที่นั่งพิมพ์ฉันก้อร้องไห้เหมือนกัน มันเหมือนเป็นปมด้อยที่สร้างขึ้นมาเองโดยไม่รู้ตัวมาตลอด กว่าจะสำนึกได้ก้อล่วงเลยมานานจนนิสัยบางอย่างแก้ไม่ได้ เสียใจอยู่ไม่น้อย


โดย: OyK_MiXeR วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:22:18:30 น.  

 
Happy Valentine 2009


โดย: twosevenOdays วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:22:26:53 น.  

 
เข้ามาอ่าน

เข้ามาฟังเพลง



โดย: RedMarKII วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:10:22:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

OyK_MiXeR
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ถ้าโลกใบนี้มีแค่สองสี

ขาวกับดำ...............

ฉันขอเลือกเป็นสีดำ

เพื่ออำพรางความช้ำ

ไม่ให้ใครรู้ว่าอ่อนแอ
.
.
.
.
.
Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2552
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
 
14 กุมภาพันธ์ 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add OyK_MiXeR's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.