Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2550
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
6 สิงหาคม 2550
 
All Blogs
 
Why do I have to cry ???

เคยสงสัยมั๊ย...ว่าคนเราร้องไห้กันไปทำไม

เวลามีเรื่องเศร้า...

ร้องไห้ไป แล้วมันจะหายเหรอ...

หรือว่า ถ้าเราร้องไห้มาก ๆ น้ำตามันจะหมดไปเอง แล้วเราจะไม่ร้องไห้อีก

หรือว่า ถ้าเราร้องไห้มาก ๆ แล้วเรื่องเศร้ามันจะหายไป..

รู้ก็รู้หรอก ว่าร้องไปมันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา

เศร้าก็ยังเศร้าอยู่....น้ำตามันก็ไหลได้อีกเรื่อย ๆ.....

แต่บางทีมันก็อดที่จะร้องไห้ไม่ได้...



เพ้อมาตั้งนาน...จิง ๆ เรื่องที่เศร้าอยู่ตอนนี้มันก็ไม่มีอะไรหรอก

แค่อีกเดือนเดียว เราก็จะไปเรียนต่อแล้ว

แล้วตอนนี้มันก็ไม่อยากไปขึ้นมา...

บางที มันก็มาคิด ๆ ว่านี่เราลำบากขนาดนี้ทำไมเนี่ย

ทุกอย่างที่มันเศร้าอยู่ตอนนี้..เราทำตัวเองทั้งนั้น...

ทุกคนก็บอกว่าไปเถอะ เพื่ออนาคต เพื่อชีวิตที่ดีกว่า แต่ก็นั่นแหละ
กว่าจะถึงตอนนั้น กว่าจะมีชีวิตที่ดีกว่า เราจะต้องเจออะไรระหว่างทางบ้างล่ะ

เฮ้อ.....

ในที่สุด เราก็จะผ่านมันไปได้แหละ แต่มันคงจะยาก..ลำบาก...แล้วก็ทรมาน...มาก ๆ ๆ ๆ ๆ

เฮ้อ....

ตอนนี้ ก็พยายามจะคิดถึงเรื่องร้าย ๆ เอาไว้ก่อน

ถ้าไปแล้วเจอเรื่องดี เราก็จะได้รู้สึกดีมาก ๆ ๆ

ถ้าไปแล้วเจอเรื่องร้าย ๆ ก็ถือว่าเราได้ทำใจเอาไว้แล้ว

เฮ้อ...

คิด ๆ แล้วก็อดร้องไห้อีกไม่ได้ง่ะ



Create Date : 06 สิงหาคม 2550
Last Update : 6 สิงหาคม 2550 18:55:30 น. 3 comments
Counter : 147 Pageviews.

 
ของเรายังไม่ได้เริ่มร้องเลยอ่ะค่ะ

กำลังจะไปต่างแดนเหมือนกัน แต่ไปทำงานนะคะ
ก็คงจะมีอุปสรรคบ้าง และก็คงผ่านมาได้
แต่มันก็อดหวั่นๆ ใจไม่ได้

ปล. แอบไปอ่าน post เก่าๆ มา
เห็นว่าจะไปเรียน stanford เก่งจัง
แล้วก็อ่านเรื่องอื่นๆ เขียนหนุกดีนะคะ


โดย: MaRiMeKKo วันที่: 6 สิงหาคม 2550 เวลา:20:16:34 น.  

 
น้องแพร

เป็นอะหยัง ร้องไห้ทำไมหนูเอ๊ย ต้องคิดสิว่านี่แหละ อีกโฉมหน้าของชีวิต ให้เราได้ลิ้มลอง พี่ไม่ร้องเลยนะตอนขึ้นเครื่องมาน่ะ เพราะวุ่นมากๆ กับการเตรียมตัว กระเป๋าน่ะปิดนาทีสุดท้ายแล้วก็นั่งแทกซี่ไปเช็คอินเลย พอเครื่องมันขึ้น ก็มองดูไฟ กทม. ด้วยความโหวง เหวงเล็กน้อย พอถึงเยอรมัน แล้วชีวิตต้องสู้อยู่เรื่อย มาน้ำตาซึมก็อีตอนกลีบไปเยี่ยมบ้าน หนึ่งปีผ่านไปนู่นแหละ

ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องเศร้า เราไม่รู้ว่าวันข้างหน้ามันจะเป็นยังไง แต่ยังไง เราก็ต้องทำดีที่สุดนะจ๊ะ อย่าไปกังวลกับมันมาก นะ น้องแพรนะ อยู่แบบมีความสุข ทุกๆ วันนะจ๊ะ


โดย: พี่ปอ (O_Sole_mio ) วันที่: 7 สิงหาคม 2550 เวลา:22:23:22 น.  

 
การมีโอกาสที่ได้ไปเรียนต่อเป็นโอกาสที่ดีครับ
ไม่ว่าจะเราอาจต้องปรับตัวซักเล็กน้อย

ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีโอกาสได้เปิดหูเปิดตาครับ

ผมชอบข้อความหนึ่งที่คุณนิ้วกลมเคยให้สัมภาษณ์
ว่า "เราไม่สามารถเรียนรู้อะไรใหม่ๆได้ ในสถานนการณ์เดิม"

มีโอกาสแล้วต้องรีบคว้าครับ

seize the day

ด้วยรักและเคารพ

:->m'26


โดย: เด็กผู้ชายที่ไม่เตะบอลตอนกลางวัน (kanapo ) วันที่: 9 สิงหาคม 2550 เวลา:16:53:11 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Conglomerate
Location :
Stanford, CA United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Conglomerate's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.