คนดีไม่มีในโลกหรอก มีแต่คนไม่ดีน้อยกับคนไม่ดีมาก
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2550
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
13 ตุลาคม 2550
 
All Blogs
 
ว่าด้วยเรื่องความโดดเดี่ยว

หนึ่งปีแห่งความโดดเดี่ยว




นี่มันก็ครบหนึ่งปีแล้วสินะที่เราต้องอยู่อย่างเปลี่ยวเหงา เดียวดาย โดยไร้เงาของใครคนนั้นข้างกาย

เข็มนาฬิกาคงทำหน้าที่ของมันอย่างเที่ยงตรง สายน้ำยังไหลไปเรื่อยตามลำธาร โดยไม่มีทีท่าว่าจะไหลย้อนกลับ บางครั้งเราอยากให้เวลาเดินช้าเพื่ออยู่กับความสุขนานๆ แต่มันก็เดินเร็ว เร็วจนอยากย้อนเวลากลับไปเริ่มใหม่ บางคราวเราอยากให้เวลาเดินเร็วเพื่อที่จะได้พบกับใครคนนั้นที่เราเฝ้ารอจะพบเขา แต่มันกลับเดินช้า จนบางคราความรู้สึกขณะนั้นมันช่างทรมานเสียเหลือเกิน เราคิดไปทางไหนเวลามักจะอยู่ฝั่งตรงข้ามตลอด ไม่เคยเลยที่จะอยู่ฝั่งเดียวกับความคิดของเรา

ดั่งเวลาเปลี่ยน ใจคนเราที่สุดเเล้วก็ต้องเปลี่ยน โลกทุกวันยังคงเปลี่ยนตามกาลเวลา แต่ทำไมเราถึงยังไม่เปลี่ยน? ยังคงใช้ชีวิตในรูปแบบเดิมๆ ยังคิดถึงแต่เรื่องเดิมๆ พูดคุยแต่เรื่องเดิมๆ ชีวิตเราไม่เคยวนเวียนไปไหน ยังคงผูกพันกับเรื่องราวในอดีตไม่เคยเปลี่ยน

ช่วงระยะเวลากว่าจะผ่านหนึ่งปีมาได้นั้น เราพยายามจะข่มใจลืมเรื่องราวเหล่านั้น พยายามจะไม่นึกถึง แต่มันก็ทำไม่ได้สักที เราย้ำอยู่กับตัวเองอยู่ตลอดเวลาว่าทำไมเราถึงยังไม่ลืมมันไปเสีย ดูเหมือนว่าจะไม่มีคำตอบใดๆให้เราได้รับรู้เลย

เราพยายามจะหาอะไรทำให้เพื่อให้มันลืม เพื่อให้หัวใจหยุดร้องไห้ ชีวิตที่ล่องลอยไปวันๆเช่นนี้ คิดว่ามีความสุข แต่ใครเลยจะรู้เล่าว่าแท้จริงแล้วมันช่างโศกเหลือเกิน ภายนอกอาจจะมองดูว่าเราเริงร่า ยิ้มแย้ม แจ่มใส มีความสุข สนุกสนาน เฮฮากับพรรคพวก มิตรสหาย แต่ภายในล่ะ มันบอบช้ำเกินกว่าที่จะอธิบายให้ใครรับรู้ได้ เรื่องราวแบบนี้มันต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองถึงจะรู้ซึ้งดี

จนมาวันหนึ่ง...เราได้ทราบข่าวว่าเขากำลังจะเดินทางไกล ไปเพื่ออนาคตที่ดีของเขา เราก็รู้สึกใจหายเหมือนกัน แต่เราก็ดีใจด้วย ดีใจจนยิ้ม...ยิ้มทั้งน้ำตา ไม่รู้ว่าป่านนี้ชีวิตเขาจะเป็นอย่างไร จะยังคิดถึงเรื่องราวในอดีตเหมือนกับที่เราคิดหรือเปล่า จะคิดหรือไม่คิดมันก็เรื่องของเขา เราไม่อาจไปบังคับความคิดของเขาได้ เพราะตอนนี้เราอยู่ต่างสถานะกันแล้ว คิดดูแล้วเราเองก็เสียดายวันเวลาที่ผ่านมาเหมือนกัน เราน่าจะทำอะไรให้เขาได้มีความสุขมากกว่านี้ แต่ทำไงได้ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว เราต้องยอมรับมัน ต้องยอมรับความจริงที่เกิดขึ้น ทุกเรื่องราวที่ผ่านมาคงเหลือทิ้งไว้แค่เพียงความทรงจำที่ดีๆที่สองเราเคยมีต่อกัน

ความรักเมื่อมีเวลามา มันก็ย่อมมีเวลาไป แต่เวลานั้นมันจะมาถึงเมื่อไหร่เราไม่มีทางรู้ได้เลย

ไม่เคยมีวันไหนที่ไม่นึกถึงเรื่องราวในอดีตของสองเราที่เคยได้ใช้ชีวิตร่วมกัน



ปล.คงอีกนานกว่าจะได้ร่ายตัวอักษร เพราะกำลังเมื่อยล้าทางความคิด และปราศจากความรู้สึกต่อสิ่งต่างๆ ไว้เมื่อชีวิตและหัวใจฟื้นขึ้นมาใหม่ เราคงจะได้เสพเรื่องราวที่ดีๆผ่านทางตัวอักษรกันอีก โชคดีนะสหายทุกคน


Create Date : 13 ตุลาคม 2550
Last Update : 13 ตุลาคม 2550 21:47:39 น. 13 comments
Counter : 2138 Pageviews.

 
เป็นคล้ายๆผมเลยล่ะ...
เมื่อถึงวันหนึ่งที่ใจยอมรับได้..
วันนั้นก็จะยืนขึ้นได้อีกครั้ง

ทุกสิ่งย่อมมีวาระกาลของมัน
ไม่มีใครจะเศร้าได้ตลอดไปหรอกครับ
มันเป็นไปตามกฎธรรมชาติ...

สู้ๆครับ


โดย: Passepartout วันที่: 13 ตุลาคม 2550 เวลา:19:55:09 น.  

 
เป็นยังไงบ้างสหาย สบายดีมั้ย
อีกนานทีเดียวกว่าจะได้เจอกันอีก แม้ว่ามีวันที่(น่า)จะได้เจอกัน แต่จะได้เจอกันมั้ยก็ยังไม่แน่ เพราะเวลาไม่ตรงกัน .....

ดูแลตัวเองดีๆล่ะสหาย ปิดเทอมแล้ว .... คิดถึง สหายทุกๆคนจริงๆ


โดย: jaa (- จอมจุ้น - ) วันที่: 14 ตุลาคม 2550 เวลา:14:00:49 น.  

 
ก้ออย่างนี้แระนะ ถึงจะได้รู้ถึงคำว่าชีวิตมนุษย์ เราก้อเปงเหมือนกันแต่อาจจะต่างกันตรงที่การลวจาก


โดย: kaew IP: 58.9.121.188 วันที่: 14 ตุลาคม 2550 เวลา:23:14:26 น.  

 
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


โดย: แป๋ม IP: 61.7.164.51 วันที่: 14 ตุลาคม 2550 เวลา:23:15:40 น.  

 
เทพสุรา หวา หรอยหวาเหรย


โดย: ปังปอน IP: 125.27.136.36 วันที่: 15 ตุลาคม 2550 เวลา:1:00:31 น.  

 
คราใดที่ใจคนแปรเปลี่ยนตามการเปลี่ยนแปลงของโลก ครานั้นคงมีแต่คราบน้ำตาแลความเสียใจ ในคนที่ถูกทอดทิ้ง

สหายเอ๋ยทางเดินอยู่ข้างหน้าจงใช้เวลากับชีวิตใหม่ๆ อย่าร้องไห้ให้กับวันเวลาที่ล่วงเลย ตัวตูข้าเองก็หยุดแล้วเช่นกัน

ดวงตะวันยังทอแสง สายลมยังพัดแรง ขอใจจงเข้มแข็ง อย่าอ่อนแรงอ่อนล้า เดินหน้าต่อไป...

ปล.ตูข้าหยุดร้องไห้มาได้เกือบหนึ่งวันแล้วสหาย...


โดย: In The Name Of LOVE (reaction ) วันที่: 15 ตุลาคม 2550 เวลา:3:01:29 น.  

 
จะเศร้าไปไย ตราบใดที่ชีวิตยังมีวันพรุ่งนี้


โดย: โรมรัน (zikou ) วันที่: 15 ตุลาคม 2550 เวลา:15:54:59 น.  

 
ชีวิตก็คือชีวิต การเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งที่ควรยอมรับ และไม่ควรไปยึดติดกับสิ่งๆนั้น ชะตาของคนมันอยู่ที่การกระทำมากกว่า ฉะนั้น จงสร้างแต่ความดีกันต่อไปนะ สหาย


โดย: jumong วันที่: 15 ตุลาคม 2550 เวลา:16:31:16 น.  

 
เชื่อเลย

ด้านอ่อนแอของผู้ชายทั้งหลายมักเกิดจากอิสตรี และผู้

เป็นที่รัก

อย่าเศร้าไปไย เพราะเมืองไทยยังมีม้าให้ดูด

เก็บมันไว้ใส่กล่อง เปิดออกดูเมื่อพ้นผ่าน

แล้วประสบการณ์จะไหลเข้ามาสอนชีวิตเอง

แหล่ม!!!


โดย: ม่อน เด็กม้าลาย IP: 58.9.3.214 วันที่: 18 ตุลาคม 2550 เวลา:14:52:36 น.  

 
ว่าไง สนุกสุขสันต์รับวันฮาโลวีนนะ

Hot MySpace Graphics at BlingPixie.com



โดย: nesthong13 วันที่: 30 ตุลาคม 2550 เวลา:17:51:42 น.  

 
สุขหรือทุกข์ล้วนอยู่ที่ตัวเราเลือกมัน เมื่อเขาก้าวเดินไปข้างหน้า ใยเราจึงย่ำอยู่กับที่ หากวันใดเขาย้อนหลังกลับมาเหลียวดู ในขณะที่คุนย่ำเท้าอยู่เฉยๆ แล้วนั่นมันเพื่ออะไรกัน เดินตามเขาไปสิ อย่างน้อยการตามคือ การทำให้เราได้เดินไปข้างหน้า แม้มันอาจไม่ทันเขา แต่นั่นก้อทำให้เรากล้าที่จะเดิน และยังได้เดินต่อไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัวด้วย....สู้เค้านะ ยู สู้กับใจตัวเอง แตจะเป็นเพื่อนยูอีกคนนึง ไว้เจอกันนะ ถ้ายูพร้อม


โดย: แต IP: 58.8.122.164 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:46:07 น.  

 
ไม่รู้ว่ะ
กินเหล้าหวา


โดย: โต้ง IP: 202.12.73.6 วันที่: 22 เมษายน 2551 เวลา:11:24:19 น.  

 
มันสุดยอดมากเลยครับ
อ่านแล้วซึ้งเลย
เป็นกำลังใจให้นะครับ
ชีวิตยังมีพรุ่งนี้เสมอครับ


โดย: โต้ง IP: 202.12.73.8 วันที่: 22 เมษายน 2551 เวลา:11:29:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

communist
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ฉันเป็นเเค่เพียงปุถุชนธรรมดาที่เกิดมาเผชิญหน้ากับโลกสีหม่น
สหายทั้งหมด คน


Friends' blogs
[Add communist's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.