Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2564
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
7 สิงหาคม 2564
 
All Blogs
 

เวตาลปัญจวิงศติ: คำพูดนั้น...สำคัญไฉน





"เวตาล..เป็นผี..ที่สิงอยู่ในศพ หากใครอยากพบ ต้องไปที่ป่าช้านั่น
ห้อยหัวต่องแต่ง ต่องแต่งในคืนไร้แสงจันทร์
หากว่าใครได้เจอะมัน...ระวังคำพูดให้ดี... "


นี่เป็นเนื้อเพลงอันเสียงร้องที่ทรงพลังได้เปล่งออกมาพร้อมด้วยเสียงดนตรีทำนอง 12 Bar Blues ที่ให้อารมณ์หลอกหลอนอยู่ในที เนื้อเพลงข้างต้นเป็นเพลงธีมเปิดการแสดงละครเวทีเรื่อง "เวตาล" ซึ่งเป็นละครเวทีในโครงการวรรณคดี ดนตรีและภาษา ประจำปี 2558 ของ 
"โรงเรียนภัทราวดี"
 หัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ภายใต้การดูแลและดำเนินการเรียนการสอนโดย "ครูเล็ก ภัทราวดี มีชูธน" ซึ่งท่านเป็นนักแสดง ละครโทรทัศน์ ละครเวที ครูสอนศิลปะการแสดง และยังเป็นเจ้าของโรงละครภัทราวดีเธียเตอร์อีกด้วย

การแสดงละครเวทีครั้งนี้เป็นการนำเสนอนิทานอินเดียโบราณเรื่อง "เวตาล" ในสไตล์ร่วมสมัย ผู้ชมจะสามารถรู้สึกได้ถึงความเป็นไทยที่ดูไม่ไทยจนเกินไป ซึ่งอาจเรียกว่า "Contemporary Drama" หรือ "Modern Traditional" ก็ได้ มีการสอดแทรกศิลปวัฒนธรรมไทย ดนตรีไทย ร่วมกับรูปแบบของละครเวทีตะวันตกและดนตรีตะวันตกได้อย่างสอดคล้องลงตัวกันมากๆ นักแสดงก็มีหลากหลายวัยด้วยกัน ไปตั้งแต่ระดับประถม มัธยมต้น มัธยมปลาย และวัยผู้ใหญ่ (ครูเล็กท่านร่วมแสดงในบทผู้เชิดหุ่นและพากย์เสียงเวตาล) กิจกรรมนี้ถือเป็นการปลูกฝังจิตสำนึกรักในศิลปวัฒนธรรมไทยและส่งเสริมให้นักเรียนมีความกล้าแสดงออกในทางสร้างสรรค์ซึ่งตรงนี้ผู้เขียนขอชื่นชมเพราะว่าทำออกมาได้ดีกันมากๆค่ะ (หากใครสนใจ สามารถดูคลิปการแสดงฉบับเต็มได้ตามลิ้งค์ข้างล่างเลยค่ะ)

"นิทานเวตาล" หรือ "เวตาลปัญจวิงศติ" (นิทานเวตาล 25 เรื่อง) เป็นวรรณคดีของอินเดียโบราณที่ถูกเล่าสืบทอดต่อมานานนับหลายร้อยหลายพันปีมาแล้ว ถูกเขียนในรูปแบบร้อยแก้วด้วยภาษาสันสกฤต เดิมเป็นนิทานพื้นบ้านอินเดียซึ่งเล่าแบบปากต่อปาก ต่อมาท่านศิวทาสได้นำมาแต่งใหม่และโสมเทวะเป็นผู้รวบรวมจนเกิดขึ้นเป็นนิทานเวตาลในแบบที่เราคุ้นเคย โดยมีทั้งแบบต้นฉบับภาษาฮินดี ภาษาอังกฤษ และฉบับภาษาไทยของ น.ม.ส (กรมหมื่นพิทยาลงกรณ) ที่คัดเลือกมาเล่าเพียง 10 เรื่องจากทั้งหมด 25 เรื่อง สำนวนภาษายังเป็นแบบภาษาไทยโบราณ ทำให้อ่านแล้วรู้สึกได้ถึงความขลังของเนื้อเรื่องมากจริงๆ

นิทานเวตาล เป็นเรื่องเล่าที่มีลักษณะเป็นนิทานซ้อนนิทานคล้ายๆเรื่องอาหรับราตรีหรือนิทานเรื่องยาวอื่นๆ กล่าวถึงการผจญภัยของพระราชาผู้ยิ่งใหญ่นามว่า "พระวิกรมาทิตย์" (บางตำราก็ว่าพระตรีวิกรมเสน) กับ "พระราชบุตรธรรมทวัช" ภารกิจที่ว่านั้นคือการไปนำศพในป่าช้ามาให้ "โยคีศานติศีล" เพื่อทำพิธีบูชาพระแม่ทุรคาริมฝั่งแม่น้ำโคทาวารี

แต่ศพที่พระองค์ต้องไปนำมานั้น...ไม่ใช่ศพธรรมดา
หากแต่เป็นศพที่มีวิญญาณร้ายประเภทหนึ่งสิงอยู่ 
เรียกกันว่า "เวตาล"

ในส่วนที่ทำให้เนื้อเรื่องสนุกสนานคือ เวตาลได้ตั้งกฏเกณฑ์แก่พระราชาและพระราชบุตรว่า 
หากทั้งสองพระองค์เผลอตรัสออกมาในระหว่างการเดินทางเมื่อใด 
มันจะลอยกลับไปยังต้นอโศกที่ถูกแขวนดังเดิม

โดยเวตาลจะคอยเล่านิทานให้พระราชาและพระราชบุตรได้สดับตลอดทาง และนิทานแต่ละเรื่องก็ล้วนมีปมปัญหาที่ชวนให้ขบคิด สะเทือนอารมณ์ กวนบาทา หรือแม้กระทั่งจิกกัด เพศ อาชีพวรรณะต่างๆของสังคมอินเดียโบราณอย่างแนบเนียน แต่พระวิกรมาทิตย์ก็ไม่อาจทนต่อเสียงยั่วยุของเวตาลได้จนได้เผลอตอบคำถามออกไปถึง 24 ครั้ง (ตามจำนวนเนื้อเรื่องของต้นฉบับ) แต่ในเรื่องสุดท้ายนั้น ด้วยเพราะความยับยั้งชั่งใจไม่ให้พูดหรือเป็นเพราะความไม่รู้ของพระองค์เองนั้นก็ไม่ทราบ พระราชาจึงได้แต่เงียบและความเงียบนั้น...คือการปฏิบัติภารกิจได้สำเร็จ

"ลิ้นคนนั้นตัดคอคนเสียมากต่อมากแล้ว..."

หลังจากที่ได้อ่าน...นิทานเวตาล...เป็นเรื่องราวที่มีจุดเด่นอยู่ข้อหนึ่งซึ่งโดดเด่นมาก นั่นก็คือ  "คำพูด" ซึ่งตลอดเรื่องแม้ในนิทานเรื่องย่อยๆก็มีข้อคิดเกี่ยวกับคำพูด การรักษาสัญญา ข้อเท็จจริง เรื่องเล่าต่างๆมากมาย ซึ่งส่วนตัวผู้เขียนคาดว่า เป็นกลวิธีในการเปิดเรื่องนิทานด้วย "การห้าม" คือ "การห้ามตัวเอกในเรื่องไม่ให้พูด" ซึ่งเป็นที่รู้ๆกันอยู่ว่า มนุษย์นั้นมีธรรมชาติคือการพูด การเปล่งเสียงเพื่อแสดงออกความคิดความรู้สึกออกไป แต่เมื่อมีกฎข้อห้ามที่ขัดธรรมชาติเช่นนี้ ย่อมทำให้ผู้อ่านรู้สึกเกิดความสงสัยใคร่รู้ต่อไปว่า ตัวเอกของเรื่องจะมีวิธีแก้ปัญหาอย่างไร ซึ่งจุดจุดนี้เป็นกุศโลบายดึงดูดให้ติดตามที่ทำได้ดีทีเดียว

หากใครได้เคยอ่านนิทานเวตาลจนจบก็จะทราบว่า "คำพูด" นี่แหละ ที่เป็นตัวก่อให้เกิดปัญหาใหญ่ในเรื่อง โยคีศานติศีลได้ปลอมตัวเป็นพ่อค้าเข้าไปถวายผลไม้ซึ่งมีทับทิมล้ำค่าให้แก่พระวิกรมาทิตย์และได้ขอความดีความชอบจากพระองค์ข้อหนึ่ง ใครจะไปคิดว่า การให้สัจจะแก่โยคีแก่ๆตนหนึ่ง มันคือหนทางแห่งความตายแก่พระราชา เนื่องจากเสด็จพ่อของพระองค์ได้ใช้ให้หญิงงามเมืองไปยั่วโยคีจนตบะแตกมาแล้วครั้งหนึ่ง ทำให้โยคีเกิดความคับแค้นใจและวางแผนจะแก้แค้นเอาคืนในรุ่นลูกซึ่งก็คือพระวิกรมาทิตย์นั่นเอง

การให้สัจจะไปโดยไม่เฉลียวใจนั้น...
เป็นเหตุให้ต้องเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายเข้ามาจับเวตาลในป่าช้า
เพื่อนำไปให้ผู้ที่ประสงค์จะฆ่าพระองค์...
โดยที่ไม่รู้มาก่อนเลย...

และเพราะ "คำพูด" เป็นบ่อเกิดแห่งหายนะ
เวตาลจึงได้ห้ามพระองค์ไม่ให้ตรัสสิ่งใดๆ
มันคือ "การเตือนสติ" เพื่อให้พระองค์ได้ 
"คิดไตร่ตรอง" ก่อนที่จะเอ่ยอะไรออกมา 
ไม่ว่าเรื่องที่ได้ยินได้ฟังนั้น..จะเป็นเรื่องใดก็ตาม

และเพราะพระองค์ทรง "เงียบ" ในนาทีสุดท้าย
เวตาล..จึงได้กระซิบบอกความลับและเตือนพระองค์ว่า
โยคีศานติศีลคือผู้หมายจะเอาชีวิตพระองค์

ในยุคนี้ "คำพูด" กลายเป็นสิ่งฟุ่มเฟือย
เราใช้มันแสดงออกถึงความคิดความอ่าน ผ่านน้ำเสียง
ผ่านข้อความที่เดินทางในอากาศ
บ่อยครั้ง เรา "พูด" ออกไปโดยที่ไม่คิดคำนึงถึงความรู้สึกของผู้ที่ได้ฟัง ผู้ที่ได้อ่าน
ทำให้เกิดปัญหาตามมาอย่างนับไม่ถ้วนต่อตัวเองและผู้อื่นในวงกว้าง 
สมกับที่เวตาลได้กล่าวไว้ว่า 

"ลิ้นคนนั้นตัดคอคนเสียมากต่อมากแล้ว..."

ชีวิตจริงนั้น เราไม่มี "เวตาล" มาคอยห้ามหรือกล่าวเตือนสติ
หากแต่ "ตัวเราเอง" เท่านั้น ที่สามารถเตือนตัวเอง
และรับผลที่จะเกิดตามมาหลังจากที่กล่าวออกไปแล้ว
เพราะคำพูดที่หลุดจากปากเราแล้ว...ไม่มีทางเอากลับคืน

ฉะนั้น หวังว่า "เวตาล"
จะคอย "ย้ำเตือน" ให้คุณๆ

"คิด ก่อน พูด" นะคะ

สวัสดีค่ะ :)

คลิกเพื่อกลับไปยังสารบัญบล็อก



 




 

Create Date : 07 สิงหาคม 2564
0 comments
Last Update : 13 สิงหาคม 2564 21:47:11 น.
Counter : 212 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


BlogGang Popular Award#17


 
LittleMissLuna
Location :
ขอนแก่น Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




Cheetah Skin Guitar Pick
New Comments
Friends' blogs
[Add LittleMissLuna's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.