ความรักในกล้วยไม้ เพื่อนๆ ยังจำความรู้สึกเมื่อเริ่มเลี้ยงกล้วยไม้ครั้งแรกกันได้หรือเปล่าคะ สำหรับตัวเองความรัก ความผูกพันธ์กับกล้วยไม้เริ่มเมื่อ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ถ้าเล่าแบบฝรั่งหน่อย ต้องเริ่มด้วย once upon a time มีครอบครัวเล็กๆ ครอบครัวหนึ่งมีบ้านหลังเล็กๆอยู่ในสวน ตั้งแต่เริ่มจำความได้ ของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่บ้านจะปลูกกล้วยไม้จำพวกหวายเยอะมาก ทุกวันหยุด พ่อจะใช้เวลาส่วนใหญ่ดูแลกล้วยไม้ของพ่อ โดยมีเจ้าตัวเล็กเป็นลูกมือ หยิบกาบมะพร้าวบ้าง กระถางบ้างส่งให้ กล้วยไม้ของพ่อจะไม่ใช้ยาฆ่าแมลงเลย ด้วยเหตุผลที่ว่าลูกยังเล็กนักเดี๋ยวอันตราย ทุกวันพระแม่จะส่งตะกร้าเล็กๆให้ พร้อมสั่งว่าไปขอกล้วยไม้ของพ่อมาบูชาพระ ซึ่งพ่อจะเลือกตัดมาให้ ทำให้คนรับคำสั่งหน้าบานชนิดหุบไม่ลง   Create Date : 16 กรกฎาคม 2548 14 comments Last Update : 16 กรกฎาคม 2548 11:54:26 น. Counter : 947 Pageviews. Share to Facebook Tweet

แต่แล้วอยู่มาวันหนึ่ง เหมือนฟ้าฟาดลงบนหัวใจน้อยๆ เช้าวันที่เจ้าตัวเล็กตื่นขึ้นมาด้วยเสียงของคนมากมาย รีบวิ่งออกจากบ้านไปดู ภาพที่ปรากฎในสายตาคือ ภาพคนช่วยกันปลดกล้วยไม้ลงมามากมายต้นแล้วต้นเล่า ต้องวิ่งไปเกาะแขนพ่อ แล้วถามว่า เค้ามาทำอะไรกันคะ พ่อจึงตอบว่า พ่อเลี้ยงพวกเค้าไม่ไหว เลยยกให้คนที่สามารถดูแลได้ดีกว่าพ่อ คำตอบของพ่อเหมือนกับน้ำมันราดบนกองไฟ เจ้าตัวเล็กปล่อยมือจากการเกาะแขนพ่อ วิ่งไปหาไม้ที่คิดว่าใหญ่ที่สุดในตอนนั้นก็แค่กิ่งข่อย ที่พ่อเคยหักมาไล่หวดเวลาแอบไปวิดปลาในท้องร่อง ไล่ตีคนพวกนั้น พ่อต้องมาจับตัวไว้ และเจ้าตัวเล็กต้องร้องไห้จนหลับไปบนบ่าของพ่อ   โดย: ชื่นใจจัง 16 กรกฎาคม 2548 11:56:07 น.

หลังจากนั้นเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก เจ้าตัวเล็กเติบโตขึ้น เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น การเรียน การทำงาน เดินทางไปโน่นมานี่ ทำให้ลืมความรู้สึกเมื่อครั้งยังเยาว์ไปเกือบหมด จู่ๆ วันหนึ่งเมื่อได้ไปเดินตลาดขายต้นไม้ ได้ไปสะดุดตา ปิ๊งๆ กับต้นไม้กระถางหนึ่งเข้า (รูป 2) จึงถามคนขายว่าต้นอะไรคะ ได้รับคำตอบว่า รองเท้านารี เหลืองกระบี่ อื้อฮือ อะไรจะสวยงามแปลกตาขนาดนั้น ไม่น่าเชื่อว่าธรรมชาติจะสามารถสรรสร้างอะไรได้งดงามถึงเพียงนี้ วันนั้นจึงได้เจ้าต้นนั้นกลับมาบ้าน โดยที่ไม่มีความรู้อะไรเกี่ยวกับเค้าสักนิด เมื่อเริ่มศึกษา ทำให้รู้ว่า ออกดอกปีละครั้ง ต้นเดิมจะไม่ออกดอกอีกแล้ว ฮือ กว่าหน่อเล็กๆ จะโตจนออกดอกได้ใช้เวลานานเป็นปี โอ้โฮ เราจะเลี้ยงไหวมั้ยเนี่ย ต้องอดทนรอนานขนาดนั้น แต่ด้วยความรักในกล้วยไม้ที่ฝังใจมาแต่เด็ก จึงเริ่มเลี้ยงมาเรื่อยๆ ไปเดินตลาดกล้วยไม้ทุกอาทิตย์ เจออะไรที่ชอบถูกใจเป็นซื้อๆๆๆ   โดย: ชื่นใจจัง 16 กรกฎาคม 2548 11:57:16 น.

จนมีครั้งหนึ่งเดินทางไปชายแดนที่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯมากนัก ไปเจอกับกล้วยไม้พันธุ์หนึ่งที่เรียกกันว่า พญาฉัตรทัณฑ์ โอย อยากได้มากลงทุนอ้อนวอนขอซื้อ ซึ่งคนขายได้บอกว่า อย่าเอาไปเลยต้นนี้ยังไม่แข็งแรง ไม้เพิ่งเอามารากยังไม่เดิน เอาไปดูแลไม่เป็นเดี๋ยวตาย ด้วยความอยากได้จึงอ้อนวอนจนได้มา พอมาถึงบ้าน ก็ปลูกดูแล เวลาผ่านไปประมาณ 2 เดือน จากใบที่เริ่มเหี่ยวลงๆ จนหลุดร่วงไปเหลือแต่ต้น และแห้งตายในที่สุด วันนั้นถึงกับร้องไห้ สงสารต้นไม้ และตำหนิตัวเอง ว่าถ้าไม่ดื้อเอามา คงไม่ตาย วันนั้นเองทำให้เข้าใจความรู้สึกของพ่อในวันนั้น วันที่พ่อยกกล้วยไม้ของพ่อให้คนอื่น ซึ่งจนโต ถึงรู้ว่าตอนนั้นพ่อพบว่าตัวเองไม่สบายเป็นโรคหัวใจ ไม่สามารถดูแลกล้วยไม้จำนวนมากขนาดนั้นได้ดี ตอนนั้นเองทำให้รู้ว่า การเลี้ยงได้ กับการเลี้ยงให้ดีนั้นต่างกันอย่างไร   โดย: ชื่นใจจัง 16 กรกฎาคม 2548 11:57:59 น.

ที่เขียนเล่ามาทั้งหมด แค่เป็นการบอกเล่าถึงประสบการณ์ ของตัวเองเท่านั้น มีคำถามนึงติดอยู่ในใจ ที่อยากถามเพื่อนๆ ที่เลี้ยงกล้วยไม้ว่า เพื่อนๆ ยังจำความรู้สึกแรกที่เริ่มเลี้ยงกล้วยไม้ได้หรือเปล่า ความรู้สึกครั้งที่กล้วยไม้ที่เราเลี้ยงออกดอกครั้งแรก ความรู้สึกเมื่อเฝ้ามองตั้งแต่เริ่มแทงช่อ เติบโต และเบ่งบาน ตอนนั้นมีความสุข อิ่มเอิบ ปิติ มากมายขนาดไหน ซึ่งถ้าเทียบกับดอกที่ 2, 3, 4... ความรู้สึกครั้งแรกคงมีมากกว่า จุดมุ่งหมายของการเลี้ยงกล้วยไม้ของหลายๆ คนคงต่างๆ กันออกไปมากมาย แต่น่าจะเริ่มต้นจากความรู้สึกเดียวกัน คือ “ ความรักในกล้วยไม้ “ นั่นเอง"ความรักในกล้วยไม้"   โดย: ชื่นใจจัง 16 กรกฎาคม 2548 11:59:39 น.

อ่านแล้วชอบจัง เคยนึกท้อๆ ว่าทำไมกล้วยไม้เราไม่ออกดอก พอออกก็ดีใจ หนอยไม่บานซะอีก เพลี้ยกิน กระรอกกัด จะไหวมั๊ยนี่ หาทางล่อกระรอก ให้กินกล้วยที่วางไว้แทน ผล...ไม่สำเร็จ ทำใจว่าช่างมันแล้ว.. ตรู...(ตังเรา)จะเลี้ยงต่อไปเรื่อยๆ หาไม้ดอกอย่างอื่นมาเลี้ยงไปด้วยจะได้ชื่นใจบ้าง... ชอบต้นไม้..ดอกไม้และกล้วยไม้ เหมือนคุณชื่นใจจัง เพราะ พ่อกับแม่เลี้ยงให้เห็นให้เรามีส่วนร่วม ทำไมสมัยนั้นกล้วยไม้ถึงได้ออกดอกดก ทั้งที่ไม่ได้ใช้ปุ๋ยใดๆ อากาศคงดี มีหวาย เอื้องผึ้ง ช้างกระแคท กุหลาบอย่างละต้น 2 ต้น (อย่างหลังจำได้ว่าค่ำๆพ่อจะพาไปจับแมงที่มากินใบมันความสุขช่วงสั้นๆที่จำไม่ลืม) แค่นั้นภาพของดอกดกๆก็ยังติดตาและติดใจ เลยรักมาจนทุกวันนี้ ขอบคุณค่ะที่ทำให้นึกถึงภาพเก่าๆในวัยเยาว์ได้..   โดย: anlee IP: 202.21.144.6 26 กรกฎาคม 2548 7:58:25 น.

จริงนะคะ เมื่อก่อนเวลาได้เข้าไปนั่งอยู่บนตักพ่อแล้วดูกล้วยไม้ โลกช่างสงบมีความสุขที่สุดเลยนะคะ จนเดี๋ยวนี้เวลาเหนื่อยจากงาน กลับเข้าบ้านซึ่งก้อมืดทู๊กวัน ต้องแวะเข้าไปดูกล้วยไม้ที่เลี้ยงไว้ก่อน ยอมให้ยุงกัดอีกต่างหาก นั่นคงเป็นความสุขที่หาได้ง่ายๆ สำหรับคนรักกล้วยไม้นะคะ   โดย: ชื่นใจจัง IP: 58.10.188.57 28 กรกฎาคม 2548 11:44:06 น.

อ่านแล้วทำให้รู้สึกนึกถึงกล้วยไม้ต้นแรกเหมือนกันครับ เป็น Queen Sirikhit เพื่อนคุณพ่อให้มาออกดอกสวยมากครับทำให้เกิดความรักในกล้วยไม้มาตลอดจนโต เริ่มทำงานหาเงินได้ เงินเดือนก็หมดไปกับกล้วยไม้ ต้องกิน มาม่าแทนข้าวก็ยอม และแล้วก็ถึงวันที่จากกันเจ็บปวดมาก ย้ายบ้านย้ายที่ทำงานไม่สามารถเอาพวกเขาไปด้วยได้เนื่องด้วยไม่มีสถานที่ไม่มีเวลาไม่มีปัจจัย แต่ทุกวันนี้พร้อมแล้วครับ ผมเริ่มเลี้ยงและเก็บสะสมใหม่ด้วยลูกยุของเพื่อนๆใน pantip คุณเม่าและคุณลิงเล ขอบคุณมากครับที่เล่าเรื่องนี้ให้อ่านทำให้หวนคิดถึงอดีตในช่วงที่มีความสุขขอบคุณครับ...:-)   โดย: C Cont IP: 203.188.60.82 9 กันยายน 2548 1:46:50 น.

อ่านแล้วรู้สึกดีจัวครับ   โดย: Hexter IP: 203.185.133.6 15 กันยายน 2548 11:55:26 น.

คล้ายกันเลยค่ะคุณชื่นใจจัง .. มาทางนี้เดินตามพ่อเหมือนกัน   โดย: คำหล้า IP: 58.10.153.113 22 พฤศจิกายน 2548 22:46:06 น.

ชื่นใจจัง   โดย: น่า รัก IP: 61.19.73.10 29 สิงหาคม 2549 14:36:05 น.

สวัสดีค่ะ...เข้ามาเยี่ยมชมนะค่ะ...   โดย: เง็กเอ็ง (เง็กเอ็ง ) 14 กันยายน 2549 22:15:16 น.

โดย: พเด IP: 203.155.239.5 2 มกราคม 2550 18:10:07 น.

เข้ามาเยี่ยมชมค่ะ ชอบกล้วยไม้เหมือนกัน แต่ยังไม่ค่อยรู้เรื่องวิธีเลี้ยงเท่าไร กำลังศึกษาอยู่เหมือนกัน   โดย: นู๋นา IP: 222.123.106.147 11 มีนาคม 2551 21:52:32 น.

ชื่นใจจริงๆด้วยครับ อ่านแล้วดีรู้สึกดีๆ ขอบคุณที่เขียนให้อ่าน ครับ   โดย: muik IP: 125.26.46.233 5 พฤษภาคม 2551 8:37:31 น.