~Chochet Mania~
Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2557
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
18 กรกฏาคม 2557
 
All Blogs
 

ตอนที่ 2 กลับมา

  ชนิฎา...หยุดยืนอยู่ที่หน้าบ้านที่เธอไม่ได้กลับมาแรมปี ที่แห่งนี้เสมือนสวรรค์อันอบอุ่นที่คอยประคองกอดเธอยามอ่อนล้า สวนสวยน่ารัก หญ้าเขียวขจี ดอกไม้แข่งกันบานรับแสงอาทิตย์ยามเช้า เสมือนว่ากล่าวต้อนรับเธอด้วยความดีใจ..

"นิด.....กลับมาแล้วหรือลูก" เสียงของผู้เป็นแม่เปล่งออกมาด้วยความดีใจ พร้อมๆกับที่วิ่งออกไปเปิดประตูบ้าน

นิดเข้าสวมกอดแม่ด้วยความรักและคิดถึง ทั้งอบอุ่นในหัวใจ นี่จะปีนึงแล้วสินะที่เราไม่ได้กลับบ้าน

".....ชนิฎา ชนิฎา ชนิฎา...." เสียงเรียกแผ่วเบาเสมือนสายลมอันเบาบางแว่วลอยมา จากบ้านน้อยหลังเล็กในสวยสวยที่อยู่ไม่ไกล.. 

"แม่คะ..แม่ได้ยินไหม หนูได้ยินเสียงจากที่นั่น" พร้อมกับชี้ไปที่บ้านหลังนั้น

“เสียงอะไรลูก แม่ไม่ได้ยินนะ”ชญาณีตอบด้วยความงุนงง

“แต่แม่คะ...นิดได้ยินจริงๆ”ผู้เป็นลูกยังคงยืนยัน

“แม่ว่าเราเข้าไปข้างในกันดีกว่าวันนี้แม่ทำกับข้าวไว้เยอะแยะเลยนะ มีของที่ลูกชอบด้วยนะ” ผู้เป็นแม่พูดและดึงแขนของผู้เป็นลูกเข้าไปในบ้าน

ชนิฎามองตามเสียงนั้น อย่างสงสัย...รู้สึกคุ้นเคยกับเสียงเรียกที่แผ่วเบา

.....................................

               ....สายลมพลิ้วไหวเบาๆผ่านแก้มอย่างละมุน นิดเดินเรื่อยๆไปตามแนวหญ้าที่พลิ้วไสวราวกับมันมีชีวิต มันโบกไหวไปมาต้อนรับเธอตลอดเส้นทางที่ผ่านเมื่อสุดทางมีสระบัวขนาดใหญ่เต็มไปด้วยดอกบัวแข่งกันชูช่อเสมือนประหนึ่งว่าดีใจที่เธอมา หญิงสาวหยุดมองด้วยความประหลาดใจ เมื่อพบว่าดอกบัวในสระนั้นมีสีฟ้าใสประดุจดังแก้วระยิบระยับสะท้อนรับกับแสงราวกลับระยับพรายบนผืนน้ำแม้แต่ใบบัวที่รองรับดอกบัวนั้นมีสีเขียวใสดั่งกับหยกส่องสว่างไปทั่วบริเวณผิวน้ำ ดอกบัวพลิ้วไหวเป็นจังหวะรับกับสายลมดูเพลินตายิ่งนัก

ชนิฎาหย่อนตัวลงนั่งบนสะพานไม้เล็กๆรู้สึกผ่อนคลายและมีความสุข แต่.....จู่ๆ มีกลุ่มหมอกควันสีดำลอยเข้ามาใกล้

แนวหญ้าและดอกบัวทั้งหมดกลายเป็นสีดำ!!! พร้อมกับเสียงอันน่าสะพรึง

“เธอเป็นใคร!!" เสียงใหญ่ดังกึกก้องตวาดถามเธออยู่เบื้องหลัง

ชนิฎาค่อยๆหันหน้าไปมองด้วยความหวาดกลัว….

ใบหน้าสีดำตัดกับดวงตาแดงก่ำ ร่างกายสูงใหญ่ผิดมนุษย์ถืออาวุธบางอย่างกำลังเล็งมาที่เธอ บุคคลปริศนาไม่ใช่สิ...น่าจะเป็นอสูรมากกว่ามองมาทางเธอด้วยความมาดร้ายเสมือนผู้ล่ามองเหยื่อ....

“เอ๊ะ นี่..เธอคือ.....” เสียงดังกึกก้องพูดออกมาเหมือนกับว่ารู้จักเธอมาก่อนแต่กระนั้นชนิฎากรีดร้องออกมาสุดเสียงก่อนที่จะได้ยินว่าเจ้าอสูรนั้นจะพูดอะไรต่อไป

_________________________________

“นิด นิด นิด ลูกเป็นอะไรลูก ตื่นเถอะนิด นิด”ชญาณีปลุกลูกด้วยความตกใจ





 

Create Date : 18 กรกฎาคม 2557
0 comments
Last Update : 13 มิถุนายน 2558 18:38:27 น.
Counter : 391 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


chokojang
Location :
สุราษฏร์ธานี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add chokojang's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.