นักฝันผู้ชอบเขียนเล่าเรื่อง
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2560
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
11 พฤษภาคม 2560
 
All Blogs
 

โจทย์ตะพาบ 178 : พรสวรรค์



พรสวรรค์

ผมวางกระเป๋าลงบนโซฟาแล้วล้มตัวนั่งลงเต็มแรง แหงนหน้าขึ้นมองพัดลมเพดานที่กำลังพัดหมุนวนไปมาแต่หาความเย็นไม่ได้กี่ครั้งแล้วที่ผมต้องกลับมาตายรังหลังจากที่ออกไปเตร็ดเตร่หางานทำจนได้งานที่คิดว่าดีแล้วแต่มันก็วิ่งวนเข้าสู่อีหรอบเดิมเหมือนพัดลมบนเพดานที่หมุนวนเวียนไปไม่มีวันจบสิ้น

“ไง ครั้งนี้จะอยู่กับแม่กี่วัน”

เสียงของแม่ผมทักทายขณะเดินเข้ามาเยี่ยมมองใบหน้าแสนล้าของผมก่อนหย่อนร่างกายบนโซฟาอีกตัว“อยู่จนถึงวันวิสาขบูชาเลยก็ดี เอ็งจะได้ทำบุญกระดูดให้พ่อเขาด้วย”

ผมขยับตัวขึ้นหยิบแก้วน้ำเย็นเจี๊ยบที่แม่คงเพิ่งมาวางไว้ “ยังไม่รู้เลยแม่ถ้ามีใครโทรมาเรียกไปสัมภาษณ์ก็ไปนั่นแหละ”

“พูดแบบนี้แสดงว่าเปลี่ยนงานอีกแล้วรึ ไหนบอกว่างานที่ได้นี่มันดีไง”

ผมพ่นลมหายใจไม่อยากพูดอะไรมากมาย เพราะพูดไปยังไงแม่ก็ไม่เข้าใจ “แรก ๆ มันก็ดี แต่ทำ ๆ ไปชักจะไม่ดี เถ้าแก่ใช้งานฉันอย่างกับเป็นผู้จัดการ ค่าจ้างแค่หมื่นกว่าบาทจะอะไรกันนักกันหนา ฉันเห็นว่าไม่ยุติธรรม ก็เลยลาออก”

“เขาอาจจะอยากลองฝึกแกเป็นผู้จัดการก็ได้นา”

แม่ออกความเห็นไปตามเรื่อง แล้วผมก็เดาได้ว่าแม่จะต่อด้วยประโยคว่า...

“สมัยพ่อของแก”

แต่ผมชิงพูดแทนเสียก่อนที่แม่จะพูดต่อ“รู้น่า พูดมาหลายครั้งแล้ว สมัยนั้นกับสมัยนี้ไม่เหมือนกันนะแม่ทำอะไรเท่าไหร่เราก็ต้องได้ค่าตอบแทนเท่านั้น จะไปทำเกินมันก็เกินค่าจ้างเดี๋ยวนี้เขามองว่าเอาเปรียบ แล้ว...”

“เออ ๆ ก็แล้วแต่แก... ฉันไปทำกับข้าวแล้ว”

เสียงพูดตัดรำคาญไม่อยากให้ผมสาธยายต่อแผนหนามยอกเอาหนามบ่งของผมยังได้ผล...เวลาในการครุ่นคิดถึงเรืองที่ค้างอยู่ตั้งแต่นั่งรถทัวร์จนมาหย่อนตูดที่โซฟาตัวนี้

ผมชื่อพรสวรรค์ เป็นมนุษย์เพศชายปัจจุบันอายุสามสิบปีพอดีเป๊ะ ผมไม่ใช่คนรวย ไม่ใช่คนหล่อและไม่ได้เก่งกาจฟ้าประทานสมกับชื่อที่แม่ตั้งให้ และเพราะชื่อพรสวรรค์นี้เองที่ทำให้ผมคิดว่ามันไม่เป็นมงคลกับดวงเกิดของตัวเองจึงต้องตกระกำลำบากหากินยากเย็นไม่เคยได้เป็นเศรษฐีกับเขาเสียที มีแต่ต้องแสวงหา ไม่เคยเลยที่สวรรค์จะประทานมาให้แบบไม่ต้องแสวงและเพราะชื่อพรสวรรค์นี่แหละ ผมถึงอยากเปลี่ยนชื่อจนแสวงหาจนพบว่าหลวงพ่อชื่อดังแห่งยุคอยู่ไม่ไกลจากบ้านเกิดเท่าไหร่

“แม่ ฉันไปข้างนอก เย็น ๆ กลับ” ผมตะโกนบอกแม่ในครัว

“เออ กลับมาให้ทันกินข้าวด้วย”

เสียงแม่ดังไล่หลังไว ๆ ผมคว้ามอเตอร์ไซค์คันเก่าที่ผ่อนให้แม่ไว้ใช้ขับตรงดิ่งไปตามถนนมุ่งสู่วัดป่าอันเป็นวัดที่ผมจะต้องได้ชื่อใหม่ไฉไลกลับไปอวดแม่

“ว่ามาสิโยม” หลวงพ่อท่านถามยิ้มๆ เสียงเย็นไม่ต่างกับความเย็นจากพัดลมยี่ห้อญี่ปุ่นที่ส่ายไปมาดังแก๊ก ๆ

“ผมอยากให้ท่านตั้งชื่อใหม่ให้ผมครับ”ผมกระพุ่มมือบอกความตั้งใจชัดเจน

“แล้วตอนนี้โยมชื่ออะไรล่ะ”ใบหน้าท่านยังส่งยิ้มเปล่งรัศมี

“ผมชื่อพรสวรรค์”

“ชื่อก็เพราะดีนี่จะเปลี่ยนทำไมล่ะ”

“ผมอยากรวยครับ เปลี่ยนชื่อมงคล ๆกว่านี้ จะได้ร่ำได้รวย”

ท่านหัวเราะขยับตัวโยกเยก ยิ้มกว้างกว่าเดิม“งั้นก็ชื่อว่ามงคงเสียสิ”

“โธ่ อย่าล้อผมเล่นสิครับถ้าผมได้ชื่อใหม่แล้วรวยเมื่อไหร่ ผมจะสร้างกุฏิถวาย” ผมเสนอผลตอบแทนให้

“แล้วถ้าไม่รวยล่ะ”หลวงพ่อถาม

“ต้องรวยสิครับหลวงพ่อ”ผมตอบหน้าเหยเก รู้สึกมึนนิดหน่อยว่าใช่หลวงพ่อวัดดังที่เช็คมาหรือเปล่า

“เอ้าถ้ามั่นใจว่าต้องรวยแล้วจะให้เปลี่ยนชื่อทำไม”

สรุปวันนี้ผมจะได้ชื่อใหม่สมใจไหมนี่ผมเริ่มคิดว่าตัดสินใจผิดที่มาหาหลวงพ่อรูปนี้แต่มาแล้วก็ต้องได้อะไรกลับไปให้คุ้มค่ารถทัวร์ “เอางี้ครับหลวงพ่อผมให้หลวงพ่อเลือกจากชื่อที่ผมบอกสามชื่อ หลวงพ่อชอบชื่อไหน ผมเอาชื่อนั้นแหละ”

“เออน่าสนุกดี ว่ามาซิ” หลวงพ่อยิ้ม กวักมือเรียกเด็กวัดตัวอ้วนพุงพลุ้ยให้มารินน้ำชาให้ผมกับตัวท่านเอง

“ชื่อแรก”ผมเริ่มปิ๊งไอเดีย “มารวย”

“ฉันว่ามันพ้องกับเสียงมะรวย (ไม่รวย)นะพี่” เด็กวัดตัวอ้วนแซ็วเล่นขำ ๆ

“งั้นชื่อที่สอง”ผมชักสีหน้าเล็กน้อยแล้วเอ่ยชื่อที่สอง “ทองเต็มพาน เป็นไงชื่อคล้ายพวกเซเลบ”

“ราคาทองมันก็ขึ้นๆ ลง ๆ นะพี่ ใช้ชื่อนี้ระวังรวยไม่เสถียร” เจ้าอ้วนกอดอกครุ่นคิด

“อะไรวะ”ผมเริ่มหงุดหงิด เค้นหัวเอาชื่อที่สามออกมา “ชื่อสุดท้ายแล้ว ยังก็ต้องเอา รวยล้ำเลิศ”

“งั้นก็ต้องเอาชื่อนี้ใช่มั้ย”หลวงพ่อแทรก

เด็กอ้วนหัวเราะตัวโยนไม่เกรงใจหลวงพ่อที่นั่งขัดสมาธิบนอาสน์ “ว่าแต่พี่ทำงานอะไรอยู่ถึงอยากรวยล้ำเลิศ”

ผมใช้เวลาคิดนานทีเดียวจนหลวงพ่อชิงถามเสียก่อน “นี่โยมไม่รู้รึว่าตัวเองทำงานอะไร”

“มันก็เปลี่ยนไปเรื่อยน่ะหลวงพ่อเจองานไม่ดีบ้าง เจอคนไม่ดีบ้าง เงินน้อยเกินไปบ้าง งานยากเกินไปบ้าง หลาย ๆอย่าง” ผมตอบด้วยใบหน้าที่แสดงถึงความหนักอกหนักใจเต็มกลืน

“ถ้าเปลี่ยนเป็นรวยล้ำเลิศแล้วคิดว่ามันจะดีขึ้นหรือ”หลวงพ่อซักต่อ

“ก็ต้องดีสิหลวงพ่อผมอาจเจองานที่ถูกใจรายได้งามวันนี้พรุ่งนี้”ผมหวังอย่างนั้น“หลวงพ่อยังมีชื่อก่อนบวชกับหลังบวชเลยนี่ครับชื่อหลังบวชที่ได้ใหม่ของหลวงพ่อยังทำให้หลวงพ่อกลายเป็นเกจิชื่อดังเลยนี่ไงแสดงว่าชื่อมีผล”

“อาตมาไม่ได้อยากบวชเพราะอยากเปลี่ยนชื่อนะโยม”หลวงพ่อบอกเหตุผล แต่ผมก็รู้อยู่แล้ว ที่พูดไปนั่นก็คะนองปาก

“แต่อาตมาอยากรู้ว่าถ้าโยมเปลี่ยนชื่อ... มันก็เปลี่ยนที่ตัวโยม... แล้วคนอื่นล่ะ เขาจะเปลี่ยนตามเพราะชื่อโยมเปลี่ยนหรือ”

ผมครุ่นคิดหลายนาที“ถ้าอย่างนั้นผมขอสาลิกาลิ้นทองจากหลวงพ่อจะได้ไหมพูดอะไรคนเป็นเจ้าเป็นนายจะได้เชื่อ”

“ถ้าโยมมั่นใจว่าเปลี่ยนชื่อเป็นรวยล้ำเลิศแล้วก็ไม่ต้องใช้ของพรรค์นั้นดอก หรือโยมจะเอาของพรรค์นั้นก็ไม่ต้องเปลี่ยนชื่อ”

“ชื่อเดิมมันไม่ทำให้ชีวิตผมเฮงนี่หลวงพ่อ... ผมอยากให้หลวงพ่อตั้งให้ใหม่ จะได้เฮง ๆเหมือนเกิดใหม่”

“แล้วใครตั้งชื่อเดิมให้โยม”

“แม่ผมครับ”

“แล้วใครให้ชีวิตโยม”

“เอ๊าก็ต้องแม่สิครับ ผมไม่ใช่เห็ดจะได้เกิดจากรานะครับ”

“งั้นโยมก็กลับไปให้แม่ของโยมเปลี่ยนให้ก็แล้วกันชื่อโยมนั่น นางฟ้าของโยมก็ตั้งใจให้... ถือเป็นมงคลดีแล้ว”

หลวงพ่อไล่ผมกลับดื้อ ๆ บอกว่าได้เวลาทำวัตร ตกลงผมไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง จะชื่อมะระมะรวยหรือทองเต็มพานเต็มแผ่นก็ไม่ได้ ทำไมชีวีตผมถึงเส็งเคร็งแบบนี้... แม้แต่พระก็ปฏิเสธ

ผมกลับมาหย่อนตัวบนโซฟาตามเดิม... แม่ของผมก็นั่งบนโซฟาตัวเดิม... เว้นเสียแต่มีละครทีวีเรื่องใหม่ที่ผมไม่สนใจกำลังฉายฉากเรียกน้ำตาในรูปแบบเดิม ๆ... บนโต๊ะกลางก็มีกับข้าวของโปรดของผมเหมือนเดิม

“แม่”ผมเรียกแม่ และคงขัดจังหวะอารมณ์ซึ้ง แม่จึงหันมาทำตาดุใส่

“มีอะไร”

“ทำไมแม่ตั้งชื่อผมว่าพรสวรรค์”ผมถามไป ในใจก็ลุ้นในคำตอบ

“ก็ไม่มีอะไร... พอดีตอนที่แม่นอนรอคลอดบนเตียง พยาบาลเขาเปิดละคร แล้วพระเอกมันชื่อพรสวรรค์”

แม่ว่าแบบนั้นทำเอาผมถอนหายใจเสียงยาวเอาวะ อย่างน้อยก็ชื่อพระเอกละครละโว้ย “แล้วพระเอกเป็นไงแม่ รูปหล่อ พ่อรวยได้แอ้มนางเอกสวยเปล่า”

“เหอะ”แม่โคลงศีรษะ “หล่อมันก็หล่อละวะ แต่จนข้าวสารกรอกหม้อยังไม่มี เพื่อนมิตรหนีหาย จับอะไรเป็นเจ๊ง... แถมถูกนางเอกทิ้งไปเพราะความไม่เอาไหนของมันนี่แหละ”

“โห... คาแรคเตอร์แย่ขนาดนี้แม่ยังเอามาตั้งชื่อผมอีก” ผมโอดครวญตั้งใจว่าพรุ่งนี้จะกลับไปหาหลวงพ่ออีกครั้งว่าไอ้ชื่อพรสวรรค์นี่ไม่ได้เกิดจากความตั้งใจสักนิด”

“มันก็ไม่ได้แย่ทั้งหมดหรอก... มันก็มีดีอย่างหนึ่ง” แม่ผมพูดโดยไม่ละสายตาจากจอทีวี

“อะไรแม่”

“ไอ้พรสวรรค์นั่นมันรักแม่ของมันมาก”

ผมไม่ได้คาดหวังช็อตซึ้งอะไรเล้ย...พับผ่าสิ แม่ผมก็ยังสนใจดูนางเอกถูกจิกทิ้งผม... แต่ผมก็พูดอะไรไม่ออกสักคำแล้วก็ไม่อยากพูดอะไรต่ออีก...  ผมเปิดฝาชี หยิบจานข้าวขึ้นมาตักหมูกระเทียมราดลงไปแล้วใช้ช้อนตักเข้าปากเคี้ยวหมับ ๆ

“แม่”

“อะไรอีกล่ะ”แม่ผมหันมามอง

“ผมรักแม่นะ”

               ---------------------------------------------

อารมณ์วันแม่มากอ่ะ





 

Create Date : 11 พฤษภาคม 2560
11 comments
Last Update : 13 พฤษภาคม 2560 22:03:45 น.
Counter : 557 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณเนินน้ำ, คุณเรียวรุ้ง, คุณtoor36, คุณคนบ้านป่า, คุณALDI, คุณซองขาวเบอร์ 9, คุณบาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน, คุณชมพร, คุณClose To Heaven, คุณSakormaree

 

ชื่อที่พ่อแม่ตั้งให้ เป็นมงคลที่สุดแล้วเนาะ

 

โดย: เนินน้ำ 11 พฤษภาคม 2560 22:30:49 น.  

 

เนื้อเรื่องน่ารักดีค่ะ

ชื่อพระเอก-นางเอกละครได้ยินบ่อยนะ

แต่เหตุผลที่ตามมานี่ไม่เคยรู้เลย

ถ้ามีเหตุผลนอกเหนือแบบเรื่องสั้นนี้ก็ซึ้งอะ

โหวตงานเขียนและบทประพันธ์ค่ะ

 

โดย: เรียวรุ้ง 12 พฤษภาคม 2560 9:37:41 น.  

 

อารมณ์วันแม่จริิงๆ ครับ 555 สุดท้ายก็ไม่เปลี่ยนชื่อ จริงๆ ถึงเปลี่ยนชื่อแต่ไม่เปลี่ยนพฤติกรรม อะไรหลายๆ อย่างมันก็ไม่เปลี่ยนหรอกนะ

 

โดย: คุณต่อ (toor36 ) 12 พฤษภาคม 2560 10:00:51 น.  

 

เขียนได้ฮามากแล้วก็จบหักมุมซึ้งเสียด้วย

มีได้ทั้งสองพรก็ดีละค่ะ แต่เราก็คงยากจะรู้ว่าเรามี
พรสวรรค์หรือไม่

โหวตงานเขียนนะคะ ขอบคุณโหวตด้วยค่ะ

 

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) 12 พฤษภาคม 2560 16:17:37 น.  

 

ตามมาอ่านตะพาบค่ะ
มาใหม่พรุ่งนี้นะคะ

 

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 12 พฤษภาคม 2560 21:39:43 น.  

 

จบแบบซึ้ง ๆ อะ
อยากถามพรสวรรค์ หมูกระเทียม อร่อยมั้ย

 

โดย: ALDI 13 พฤษภาคม 2560 18:19:52 น.  

 

ชลบุรีมามี่คลับ Literature Blog

มาส่งโหวดค่ะ

 

โดย: ซองขาวเบอร์ 9 13 พฤษภาคม 2560 19:54:40 น.  

 

แวะมาอ่าน + มาโหวตค่า
ชลบุรีมามี่คลับ Literature Blog

 

โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน 14 พฤษภาคม 2560 22:34:23 น.  

 

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog
ชลบุรีมามี่คลับ Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

มาให้กำลังใจค่ะ

 

โดย: ชมพร 16 พฤษภาคม 2560 11:20:28 น.  

 

ชลบุรีมามี่คลับ Literature Blog ดู Blog

อ่านแล้วซึ้งเลยค่ะ
ถึงจะออกแนวไม่หวานมาก แต่อารมณ์ความเป็นแม่ ซึ้งทันที

 

โดย: Close To Heaven 22 พฤษภาคม 2560 0:29:56 น.  

 

ดาวรุ่งแล้วค่ะ อิอิ

 

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) 31 พฤษภาคม 2560 22:12:53 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


BlogGang Popular Award#13


 
ชลบุรีมามี่คลับ
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 12 คน [?]




เป็นนัก(หัด)เขียนนิยายพาร์ทไทม์ เป็นคุณแม่ทำงานที่ชอบฝันกลางวันแบบฟูลไทม์ด้วย

บล็อกนี้มีเรื่องเล่ามากมาย เข้ามาค้นหาสิ่งที่อยากรู้ได้ตามสบาย


ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมชมนะคะ
สำหรับนักอ่านที่ติดตามนิยายของ จขบ
สามารถอานได้ทั้งทางเวบ

Hongsamut : http://hongsamut.com/writerdetail.php?writerid=3992

และทางเว็บ Dek D ค่ะ
http://my.dek-d.com/redapplels/


เนื้อหา ภาพถ่าย ในบล็อกนี้
ได้รับความคุ้มครอง
ตามกฏหมายพ.ร.บ.
สิขสิทธิ์พ.ศ. 2537 ห้าม
นำไปใช้ คัดลอก ดัดแปลง
แก้ไขส่วนหนึ่งส่วนใดโดย
เด็ดขาดนะจ๊ะ

คนดี...





นิยายที่แต่ง พันธะลวง ลมห่วงรัก


นิยายที่แต่ง ก้องเสียงรัก



Visit Lawan's profile on Pinterest.



Instagram







Lawan's books

ร้ายเท่ารัก
4 of 5 stars
สนุก น่ารัก หัวเราะ เรื่องรักอารมณ์ดี เน้นความเป็นครอบครัวที่จะทำให้อ่านแล้วอมยิ้มได้ตั้งแต่ต้นเรื่องจนจบ
เพียงสายลมหวน
4 of 5 stars
หวาน มุ้งมิ้ง เหมาะกับคนที่ชอบความรักแบบอบอุ่น
Sarah's Key
5 of 5 stars
I love this book in every reason. I love how writer told the story although it ' s sad story. Sarah and her little brother will be in my mind from now on. One reason that this book is my fovorite is 16 July is my birthday.

goodreads.com





New Comments
Friends' blogs
[Add ชลบุรีมามี่คลับ's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friends


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.