บนเส้นทางฝันของ 'โบตั๋น' ( 2 )
จาก...นิตยสารศรีสยามปีที่ 1 ฉบับที่ 3

          ประจำวันพฤหัสบดีที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2539  (หน้า 27)

สัมภาษณ์พิเศษ               

                             ภคภรณ์




บนเส้นทางฝันของ 'โบตั๋น'


‘โลกแห่งความฝัน’  คือ โลกอันสวยสดงดงาม ที่เบ่งบานซ่อนตัวอยู่ภายในช่องว่างของหัวใจซึ่งมนุษย์ถวิลหา และมาดหมายว่าคงไปถึงในสักวันหนึ่ง

‘โลกแห่งความฝัน’  เปรียบดั่งหยาดน้ำที่หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณของมนุษย์ให้คลายเหนื่อยล้า หลังจากที่ต้องเผชิญอยู่ในโลกแห่งความจริง

ทุกคนย่อมมี ‘โลกแห่งความฝัน’ อยู่ในห้วงคำนึง ‘โบตั๋น’ ก็เช่นกัน เธอมีโลกแห่งความฝัน โลกแห่งจินตนาการที่โลดแล่นอยู่บนลายเส้นของตัวอักษร ซึ่งได้ก่อตัวอยู่ภายในใจมาเนิ่นนาน

‘โบตั๋น’ ยอมรับว่า นักเขียนทุกคนย่อมมีฝันที่จะสร้างงานเขียนอันเป็นอมตะ ที่หยิบขึ้นมาอ่านคราใด งานเขียนนั้นก็ยังคงสร้างความประทับใจและอยู่ในความทรงจำของผู้อ่านได้อย่างไม่เสื่อมคลาย เธอเองก็เช่นกัน...มีฝันที่อยากจะสร้างงานเขียนที่ได้ชื่อว่าเป็น ‘อมตะ’

“ความจริงนักเขียนทุกคนอยากมีงานเขียนที่เป็นอมตะทั้งนั้น ไม่เว้นแม้แต่ตัวเอง ที่นี้เราเป็นคนที่มีความรู้เรื่องเด็กมาก จึงมีความฝันที่อยากเขียนเรื่องเด็กให้เป็นอมตะในทำนองที่ว่าเด็กก็อ่านได้แบบเด็ก และเมื่อผู้ใหญ่หยิบมาอ่านก็จะอ่านได้แบบผู้ใหญ่ เหมือนดั่งเรื่อง ‘เจ้าชายน้อย’ ซึ่งถ้าให้เด็กอ่านเขาก็จะอ่านเป็นเรื่องราวการผจญภัยที่สนุกสนาน แต่ลองให้ผู้ใหญ่อ่านเขาก็จะแปลความหมายออกมาในทางปรัชญา”

‘โบตั๋น’  บอกว่าความฝันที่จะเขียนงานที่เป็น ‘อมตะ’ นั้น เป็นความฝันที่อยู่ในใจของเธอมาเนิ่นนานแล้ว

“ตรงนี้คือความฝัน ฝันมานาน อยากเขียนเรื่องของเด็ก เพราะตัวเองค่อนข้างที่จะคุ้นเคยและรู้เรื่องหนังสือเด็กมาก ทำหนังสือเด็กมาตั้งแต่ปี  2511  จนกระทั่งปัจจุบันก็ยังทำหนังสือเด็กอยู่ ในการเขียนเรื่องของเด็กนั้นจะว่าง่ายมันก็เหมือนง่าย แต่ในความง่ายนั้นมีความลึกล้ำซ่อนอยู่”

กับความฝันที่อยากเขียนเรื่องเด็กนั้น สืบเนื่องมาจากการที่ ‘โบตั๋น’ ต้องการที่จะสร้างภาพของ  ‘เด็ก’  ในความฝันให้แจ่มกระจ่างขึ้นเพราะเด็กที่อยู่ในความฝันของเธอนั้น มีลักษณะสวนทางกับความเป็นจริงในสังคม แล้วเธอยังวาดหวังว่า ถ้าเมื่อเด็ก ๆ ได้อ่านเรื่องของเธอ เขาจะโตขึ้นเป็นคนที่สมบูรณ์แบบ

ส่วนอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้  ‘โบตั๋น’ อยากสร้างงานที่เกี่ยวกับเด็กนั้น เธอบอกว่า...รู้สึกว่าเด็กบริสุทธิ์ น่ารัก ขาวสะอาด...แต่ถึงกระนั้นความฝันอันนี้ของเธอก็ยังมิได้ก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างแต่ประการใด ยังคงเป็นเพียง ‘ภาพฝัน’  เท่านั้น

ถึงแม้ว่า  ‘โบตั๋น’ จะคร่ำหวอดอยู่ในวงการหนังสือเด็กมาเป็นสิบ ปี ใช่ว่าเธอจะอ่านหนังสือเด็กเพียงอย่างเดียว หากเธอยังชอบอ่านหนังสือแทบทุกประเภท ขึ้นอยู่กับว่าในปัจจุบันขณะเธอกำลังต้องการข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องอะไรและหนังสือที่โปรดปรานมากเป็นพิเศษคือ...

“ชอบอ่านเรื่องบู๊กำลังภายใน ฆ่าล้างโคตร สืบสวน ฆาตกรรม เช่น กูชื่อ เจสัน บอร์น ,  มังกรหยก  ที่ชอบอ่านแนวนี้เพราะรู้สึกว่าตื่นเต้นดี แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้อ่านแล้ว เพราะหาเรื่องที่ดี ยาก ถึงจะชอบอ่านแต่ก็ไม่คิดที่จะเขียน ที่ไม่เขียนก็เพราะในเวลาที่เราอ่านแล้วเรายังรู้สึกว่าเป็นเรื่องที่สนุกน่าติดตาม น่าสืบเสาะ น่าค้นหา ถ้าเป็นอย่างนี้ถือว่าเรายังรู้ไม่เท่าทันคนเขียน เรายังตามเขาไปเรื่อย จึงไม่มีความสามารถมากพอที่จะเขียนได้”

จากรสนิยมในการอ่านหนังสือในงานเขียนของนักเขียนคนโปรดไปแล้ว เมื่อย้อนถามถึงความประทับใจในงานขียนของเธอ  ‘โบตั๋น’  บอกว่าเธอไม่ค่อยประทับใจในเรื่องของรางวัลหรือผู้อ่านมากนัก แต่สิ่งที่เธอประทับใจก็คือ

“การที่สามารถบรรยายตัวละครได้อย่างสะใจ พร้อม กับที่สร้างอารมณ์ให้อินไปกับตัวละครได้มากที่สุด นั่นแหละคือความประทับใจของตนเอง โดยเรื่องที่ชอบที่สุดก็คือ ความสมหวังของแก้ว เพราะรู้สึกว่าตัวเองบรรยายความรู้สึกของผู้หญิงที่มีความฝัน แต่ผิดหวังหมดทุกเรื่องได้อย่างเข้าถึงอารมณ์ แม้กระทั่งการบรรยายความรู้สึกของเด็กผู้หญิงที่ถูกข่มขืนได้อย่างถึงแก่น

“กับการสร้างอารมณ์ตรงนั้น จะนั่งคิดไปเรื่อย ว่าถ้าเราตกอยู่ในสภาพอย่างนั้นเราจะแก้ปัญหาอย่างไร คิดไปตามบุคลิกลักษณะของตัวละคร ถ้าอ่อนแอจะทำอย่างไร เข้มแข็งจะทำอย่างไร เป็นผู้หญิงทำอย่างไร และถ้าเป็นผู้ชายจะทำอย่างไร”

จากเหตุผลดังกล่าวข้างต้น เราจึงได้เห็นสิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ในงานเขียนของ  ‘โบตั๋น’ อีกอย่างหนึ่ง นั่นก็คือ งานเขียนที่ไม่เน้นเรื่องราว แต่จะเน้นที่พฤติกรรม ความคิด และความรู้สึก ของตัวละครมากกว่า

‘ศรีสยาม’  ฉบับหน้าติดตามอ่านเรื่องราวของ  ‘โบตั๋น’  ในมุมมองทางด้านงานเขียนของเธอ มุมมองที่จะมอบให้กับนักเขียนรุ่นใหม่ มุมมองที่มีต่อสังคม และมุมมองในเรื่องของครอบครัว

หากอยากทราบแง่คิดดี ในการบริหารครอบครัวให้มีความสุข อย่าพลาด ‘ศรีสยาม’  ฉบับที่  4





Create Date : 06 กรกฎาคม 2556
Last Update : 3 สิงหาคม 2556 12:31:58 น.
Counter : 601 Pageviews.

2 comments
  
แอบเห็นบล๊อค แหะๆ แวะมากดติดตาม
และอ่านงานคุณชมภัค ค่ะ
โดย: มาโซคิส วันที่: 6 กรกฎาคม 2556 เวลา:15:22:14 น.
  
คุณมาโซคิส ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ
โดย: ชมภัค วันที่: 7 กรกฎาคม 2556 เวลา:14:20:52 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

พ ชมภัค
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]



เป็นคน...ยาก
ยากเป็น...คน
คน...เป็นยาก

โดยเฉพาะถ้าคิดจะบรรลุจุดมุ่งหมาย
...ยากยิ่งกว่ายาก

หนทางที่เต็มไปด้วยขวากหนาม ล้วนจำเป็นต้องเสียสละ เสียสละ...และเสียสละ

--------------------พระสนมเฉียนเฟย-----------


** ** ** ** **

อย่าได้คิดจะยอมแพ้และละทิ้งไปง่าย ๆ แบบนี้...

ก็อย่างที่ฉันบอกนั่นแหละ

ถ้าไขว่คว้าความฝันนี้ไม่ได้...
ก็เปลี่ยนเป็นความฝันอื่นเสียก็สิ้นเรื่อง

ยิ้มสักครั้งสิ ความสำเร็จ ชื่อเสียงไม่ใช่ปลายทาง

ทำให้ตัวเองมีความสุขต่างหาก... ถึงจะเรียกว่าคุณค่าและความหมาย

....ไม่ต้องกลัวหัวใจจะแหลกสลาย....

----------------โจว เจี๋ยหลุน (Jay Chou)-------
กรกฏาคม 2556

 
1
2
3
4
5
7
8
9
10
11
12
13
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
30
31
 
 
All Blog
MY VIP Friends