Group Blog
 
 
ธันวาคม 2550
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
25 ธันวาคม 2550
 
All Blogs
 

5 ปีผ่านมา โชคชะตาไม่เคยอยู่ข้างเราสอง



ถ้าเราทั้งสองหันกลับไปมองเรื่องเราย้อนหลัง
เรื่องราวต่างๆ ระหว่างเรา ก็เป็นอย่างนี้ตลอดมา
และคงจะเป็นได้เพียงเท่านี้…...ตลอดไป?

ฉันรู้สึกตามความเป็นจริงที่ว่า หลายๆสิ่งระหว่างเรานั้น มันหยุดนิ่ง มาเนิ่นนาน
บ้างครั้งฉันยังรู้สึกอีกว่า.... ฉันคุ้นเคยกับการไม่สมอย่างที่คาดหวังเสียแล้ว
และ......เคยคิด(บ่อยๆ)ว่าระหว่างเราคงเป็นไปไม่ได้มากไปกว่าวันนี้…...อีกแล้ว?

ฉันรู้ว่า ถ้าฉันยังมองอนาคต และคิดที่จะมีครอบครัว....ที่อบอุ่น
ตามวัยที่เหมาะสม เหมือนกับเพื่อนๆเหมือนกับคนอื่นๆ
ฉันคงต้องคิดมากๆ ...... คิดไกลๆ มากกว่าวันนี้

เวลาล่วงเลย อายุคนเราก็มากขึ้น และ มากขึ้น ทุกวัน ทุกเดือน ทุกปี และ สุดสิ้น....อายุขัย
ปีหน้าฉันจะอายุ 34 ปี และปีต่อไป ก็ 35 หากเกินจากนั้น.....ฉันคิดว่ามันไม่ควรจะช้าไปกว่านั้น

ฉันยิ่งรู้สึกว่า ตัวฉันเองอายุมากขึ้นจริงๆแล้วด้วย
ก็เมื่อตอนไปเที่ยวตะลอนปีนภูช่วงต้นเดือนธันวาที่ผ่านมา
ฉันเหนื่อย….ดูอ่อนแรง อ่อนแอกว่าคนอื่น อาจเป็นเพราะฉันอายุมากกว่าคนอื่น
เมื่อกลับมาจากเที่ยว ก็ยังเหนื่อย และวันนี้ยังรู้สึกเจ็บๆหลังอยู่เลย

อายุผ่านมาถึงวันนี้ ฉันยอมรับว่าฉันยังไม่มีอะไร
ที่จะให้เธอไปนำเสนอต่อครอบครัว ว่าฉันมีดี มีโน่น มีนี่
...........เพราะมันยังไม่สามารถมี กับเขาสักที
แต่ก็ใช่ว่าฉันจะทำให้มีไม่ได้......ขอเพียงแรงบันดาลใจดีๆที่มั่นคง
ฉันก็คงมีพลังเพียงพอที่จะลงมือทำ ให้ทุกสิ่งที่เธอหวังสำเร็จได้
บางเรื่องฉันก็เคยพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า ฉันสามารถทำได้ ถ้ามีเธอนั้นเป็นกำลังใจ

ที่ผ่านมาเธอไม่เคยคิดสร้างสิ่งใดร่วมกันกับฉันเลย........ความคิดนี้เกิดขึ้นกับฉันนานแล้ว
แต่เธอไม่เคยคิดทำเรื่องแบบนี้ให้เป็นเรื่องของ “เรา” เลย

ถ้าเราเริ่มต้นวันนั้น ร่วมกันออมเงินอย่างจริงจัง ผ่านมา 4-5 ปีขนาดนี้
เราน่าจะมีเงินหรือได้ทำอะไรไว้ร่วมกันบ้างแล้วมากกว่านี้ ที่เราไม่มีอะไรเป็นเจ้าของร่วมกันเลย
การที่ฉัน อยากจะซื้อคอนโดฯที่ไหนสักที่ ไปเช่าห้องพักที่ไหนแห่ง คิดทำอะไรสักอย่าง
ฉันมักถามเธอให้มาร่วมตัดสินใจด้วยกันเสมอ....แต่เธอก็ไม่เคยคิดร่วม
หรือ ก็คิดเหมือนกัน แต่ไม่แสดงออกมาเพราะมันทำให้เป็นจริงไม่ได้
สิ่งต่างๆที่ฉันคิดไว้นั้นมันก็ยังเป็น เรื่องของฉัน......
ฉันกลับมองต่างกับเธอที่ว่า การตัดสินใจอะไรที่เป็นอนาคตไกลๆ มันคือเรื่องของเรา….
ไม่ใช่เรื่องของใครคนใดคนหนึ่ง
เพราะวันข้างหน้า เราจะได้อยู่ด้วยกัน

เย็นวันหนึ่ง วันที่เราไปทานข้าวที่เซ็นทรัลพระราม 2 ด้วยกัน
ฉันเคยถามเธอว่า....
“เธอว่าเราใช่เนื้อคู่กันไหม?”
เธอดูงงๆกับคำถาม ว่าทำไมฉันถึงคิดถามอย่างนั้น
เพราะฉันมีคำถามกับสิ่งที่มองไม่เห็นว่า ทำไมเราถึงไม่ได้อยู่ด้วยกันสักที
ทำไมเราถึงได้คบกันได้แค่เพียงวันนี้....เท่านั้น

ที่ผ่านมา ฉันก็ยังหวังเพียงลำพัง(เพราะฉันรู้อยู่แก่ใจฉันเอง)ว่า
ในวันใดวันหนึ่ง ก่อนถึงเดือน มีนาคม 2551 อาจมีเหตุการณ์ที่ทำให้เราได้แต่งงานกัน
หรือ เราน่าจะได้อยู่ด้วยกันเสียที.......

เวลาผ่านไปทุกวัน และ เวลาของวันนั้นมันก็เดินทางเข้ามาใกล้แล้ว......
ถ้าเธอยังจำเรื่องราวบางเรื่องที่ฉันเคยเล่าให้ฟังได้
ฉันเล่าให้เธอฟังว่า ครั้งหนึ่งฉันเคยไหว้พระ “หลวงพ่อนิลมณี” ที่สมุทรสงคราม
ในครั้งนั้น เรานั่งไหว้พระอยู่ข้างๆกัน
ฉันอธิฐานบอกกับหลวงพ่อว่าขอ.......... เวลา 5 ปี.........น่าจะพิสูจน์อะไรระหว่างเราได้
แต่เวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆ ทุกๆสิ่งก็ยังไม่มีวี่แววว่าเราจะได้อยู่ด้วยกัน….

ฉันเข้าใจเรื่องปัญหาที่บ้านของเธอนะ....ได้เพียงแค่รับรู้และรับฟัง
ทั้งๆที่อยากเป็นได้มากกว่านั้นที่จะช่วยแบ่งเบาภาระของเธอ....แต่ฉันก็ยังเป็นคนนอกตลอดมา

วันนี้เธอเองก็อายุ 26 - 27 ปีแล้ว
น่าจะตัดสินใจอะไรด้วยตนเองได้บ้างตามสมควร
เธอต้องมองอนาคตด้วย......นะ
…..จะอยู่อย่างไร จะดำเนินชีวิตอย่างไร ในวันข้างหน้าไกลๆออกไป

ถ้านับจากวันนี้ต่อไปอีก 6 ปีข้างหน้า และถ้าในวันนั้นไม่มีฉันคนนี้อยู่เคียงข้างเธอแล้ว
เธอจะได้ดำเนินชีวิตเป็นปกติ ได้ตามลำพัง
และเธอจะเข้าใจความรู้สึกที่ฉันมีที่ฉันเป็นอยู่มากขึ้น……..กว่าวันนี้
การรอคอย.....และ ก็ต้องรอคอยต่อไปในแต่ละปี แต่ละปี ที่ไม่รู้จุดสิ้นสุด
มันมองไม่เห็นฝั่งความฝันเลยจริงๆนะ ให้ใกล้อย่างไรก็ยังไกลเท่าเดิม....
ฉันเริ่มท้อ ทั้งๆที่จริงก็รู้สึกท้ออยู่บ่อยครั้ง....จนรู้สึกชินชา

ปีใหม่นี้ ฉันต้องกลับบ้านที่ต่างจังหวัด ฉันคงได้พบเจอเพื่อนฝูงและญาติพี่น้องมากหน้าหลายตา

“แต่งงานหรือยัง?”
“เมื่อไหร่จะแต่งงาน...สักที”
“เมื่อไหร่จะมีแฟน”
“เมื่อไหร่จะมีลูก”
…………….
.................
................

คำถามที่ไม่อยากได้ยินเหล่านี้ ฉันคงจะได้ยินเข้าหูจากหลายปาก แน่ๆ
และ....ฉันก็คงจะ ยิ้มแห้งๆ เป็นคำตอบกลับไปให้ผู้ถาม

คำถามเหล่านั้น ก็คงจะสะท้อนให้ฉันกลับมาถามตัวเองว่า
นั่นนะสิ เออ ทำไม?
เมื่อไหร่?
แล้วเรารออะไร?
เรารอใครอยู่?
รอเพื่ออะไร?
แล้วเราจะรอไปได้อีกนานแค่ไหน?
หรือ...??????

ถึงวันนี้แล้ว เธอบอกได้ไหม?
ว่าเราควรจะเดินต่อไปข้างหน้าอย่างไรกันดี?
เธอตัดสินใจเรื่องของเราไว้หรือยัง?

เวลาที่จะครบ 5 ปี สำหรับฉันไม่เคยสูญเปล่า
ในเวลา 5 ปี มีคำตอบให้ฉันอญุ่ทุกวันแล้วว่า
“โชคชะตายังไม่เคย....เข้าข้างเราสองคน”

----/----






 

Create Date : 25 ธันวาคม 2550
8 comments
Last Update : 26 ธันวาคม 2550 10:46:56 น.
Counter : 386 Pageviews.

 

ไม่ใช่โชคชะตาหรอกค่ะ

ลองคุยกับเขาตรงๆ ซิคะ ฟันธง!!
เอาใจช่วยให้สมหวังนะคะ

 

โดย: lemonsmile IP: 203.185.68.7 25 ธันวาคม 2550 12:40:35 น.  

 

ขอให้สมหวังรับปีใหม่ที่จะถึงนี้นะครับ

ตราบใดที่มีความรัก ย่อมมีความหวัง

 

โดย: ปกีรณัม IP: 58.9.91.184 25 ธันวาคม 2550 13:00:24 น.  

 

ขอให้ประสบความสำเร็จนะคะ

อายุเป็นเพียงตัวเลข ขนาดนี้ยังไม่แก่หรอกค่ะ

 

โดย: นางฟ้าอรชร 25 ธันวาคม 2550 13:02:41 น.  

 



เรามีความคิดอยู่เสอว่า
วันเวลาที่ผ่านไปมีไว้ให้ทบทวนในสิ่งที่ทำผิด
แล้วแก้ไขให้สมบูรณ์ในวันนี้
เพราะว่าวันพรุ่งนี้ต้องเป็นของเรานะน้อง
มีความสุขมากๆ นะคะ Merry X'mas จ้า

 

โดย: อุ้มสี 25 ธันวาคม 2550 13:26:23 น.  

 

เจ๊ว่าความรักมันจะมีหนทางของมันเอง

อย่างน้อยที่สุด กากีเคยบอกว่า

เราจะเป็นคนรัก เป็นความรัก
แม้เราจะไม่ใช่คู่รักก็ตาม

 

โดย: g0UvkiN9 IP: 58.10.128.143 25 ธันวาคม 2550 15:57:00 น.  

 

อ้าว พลาด ข้างบนนั่น่ะ เจ๊อาร์ตนะ

 

โดย: g0UvkiN9 แปลว่าเจ๊อาร์ต IP: 58.10.128.143 25 ธันวาคม 2550 16:13:32 น.  

 

ก็ยังดีนะคะที่ยังคบกันอยู่ ไม่มีปัญหาอะไร เราว่าเรื่องแต่งงานเป็นเรื่องของทางสังคมมากกว่า ความมั่นคง
เสมอต้นเสมอปลาย แล้วก็เชื่อใจกันสำคัญมากกว่านะ เราเคยมีแฟนก็คบกันตั้งแต่ปี1-4 จบไปแล้วเขาก็มีคนเข้ามาจีบ แล้วเราก็เลิกกัน ปัจจุบันนี้สองคนนั้นแต่งงานกันแล้ว เราก็รู้สึกดีใจกับเขานะที่เขาคิดที่จะมีชีวิตคู่

 

โดย: sasa IP: 222.123.63.157 25 ธันวาคม 2550 19:58:50 น.  

 

ชีวิตมันก็อย่างนี้ ...อยากรู้ความจริงว่าใจเขาคิดอย่างไร เหมือนกับใจเราที่คิดถึงใคร...ดิฉันเคย อ้อนวอนให้คุณไม่จากไป...แต่สุดท้ายก็รั้งใจ...ไม่ได้ รักมันไม่พอที่จะรั้งให้เค้าอยู่กับเรา...5ปี พยายามต่อไป เอาใจช่วยค่ะ

 

โดย: กานพลู IP: 88.176.155.48 21 มิถุนายน 2556 20:55:48 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ชลสิทธิ์
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




"ชลสิทธิ์" และ "ชลสิทธิ์ วรสินธุ์"
เป็นนามปากกาในการเขียนของ"อนิรุจน์ มั่งคั่ง"
งานเขียนงานประพันธ์ที่สร้างสรรค์ขึ้นทุกประเภท
ที่ปรากฏในเวบไซด์นี้ได้รับความคุ้มครองสิทธิ์
ตาม พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537(มาตรา15)




หากโลกไม่หยุดหมุน ...ฤาคุณจะหยุดฝัน? หยุดฝันก็ไปไม่ถึง
New Comments
Friends' blogs
[Add ชลสิทธิ์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.