ไม่รู้หมู่หรือจ่า
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2555
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
9 กรกฏาคม 2555
 
All Blogs
 
กระเป๋ากล้องทำมือ

สวัสดีครับ
เมื่อย้อนกลับไปสองปี ตอนถอยรถใหม่ ซื้อรถเบาะผ้า แต่เซลแถมเป็นเบาะหนัง ตอนเขาส่งรถ ก็มีผ้าที่เขาหุ้มเบาะเก่ากลับมาด้วย 
   เวลาผ่านไปหนึ่งปี ซื้อกล้องใหม่ อยากได้กระเป๋าใส่กล้องแบบคาดเอว หาไม่ถูกใจเลยทำเองเสียเลย ไม่ได้เก็บภาพตอนทำ เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเอามาลงบล็อคดีกว่า ก็เลยเป็นภาพตอนเสร็จแล้ว ใช้งานแล้ว

ด้านหน้าครับ




ด้านหลังครับ เอาสายกระเป๋านักเรียนลูกสาวที่ขาดมาใช้




ด้านข้างครับ เหมือนถ่ายรูปทำประวัตินักโทษยังไงไม่รู้




ด้านในครับ ใส่เลนส์ 55-250 ได้สบาย พร้อมช่องใส่กล้องวีดีโอด้วย กับกล้องอีกหนึ่งตัว



เป็นงานเย็บจักรครั้งแรกของผม เนื่องจากได้จักรเก่าของย่าทวดของภรรยามา ชอบก็เลยหัดเย็บดู จริงๆไม่อยากจะเอามาลง บอกตามตรงว่าอาย กลัวจะเข้าใจเรื่องเพศผมผิด











Create Date : 09 กรกฎาคม 2555
Last Update : 9 กรกฎาคม 2555 21:07:54 น. 11 comments
Counter : 2906 Pageviews.

 
เหมือนถ่ายรูปทำประวัตินักโทษ....
.........................

ยังขาดเส้นบอก ความสูง ของกระเป๋า นะครับ

งั้นต้อง ประกาศจับ กระเป๋าแล้ว ฮ่า ฮ่า...


โดย: ปลาไหลเรียกพี่ วันที่: 9 กรกฎาคม 2555 เวลา:8:54:09 น.  

 
ผมว่าผู้ชายเดี๋ยวนี้เป็นคนทำเค้ก ทำอาหาร หรือทำงานประดิษฐ์เยอะแยะมากมาย
ฝีมือดีด้วยครับพี่ อิอิอิ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 กรกฎาคม 2555 เวลา:9:04:11 น.  

 
เก๋ไก๋ที่สุดเลยค่ะ อยากได้มั้งจัง..



โดย: คาร์เนชั่นสีม่วง วันที่: 9 กรกฎาคม 2555 เวลา:12:30:25 น.  

 
ผมมองว่ามันเป็นศิลปะ ผมให้ผ่านครับ


โดย: นายตัวD (artie_art ) วันที่: 9 กรกฎาคม 2555 เวลา:13:43:19 น.  

 
เก่งจังค่ะ สวยด้วย


โดย: มน.เปเป้ IP: 182.255.13.55 วันที่: 9 กรกฎาคม 2555 เวลา:15:26:54 น.  

 


ดี.มาช้า จะมาชมซ่อมหลอดไฟ
แต่ได้ชมกระเป๋ากล้อง ซึ่งก็ชอบมากค่ะ
อยากเห็นจักรกับตอนนั่งทำกระเป๋าใบนี้จริงๆเลยนะเนี่ย


โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 9 กรกฎาคม 2555 เวลา:21:21:11 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 กรกฎาคม 2555 เวลา:6:43:06 น.  

 
บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้
ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ไวน์กับสายน้ำ Literature Blog ดู Blog
จิรโรจน์ Craft Blog ดู Blog
.......

นอกจากงานช่าง งานประดิษฐ์เห็ดและกระทงแล้ว
ยังเก่งงานผ้าอีกด้วย ต๋าโหวตให้คุณจิรโรจน์นะคะ

มีความสุขมากๆในวันนี้ค่ะ



โดย: Sweet_pills วันที่: 10 กรกฎาคม 2555 เวลา:8:06:11 น.  

 
กรุณา ฟัง ฟัง ฉันให้จบ จบ จบ...
(ส่วนมาก ผมจะเป็นฝ่ายฟังครับ เอาพลาสเตอร์ ปิดปากด้วย)
เพลงเนี่ย เปิดต้อง ง้อสาว นะจ๊าบเลยครับ


โดย: ปลาไหลเรียกพี่ วันที่: 10 กรกฎาคม 2555 เวลา:8:58:46 น.  

 
ความตายหนีไม่พ้น ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องตาย
แล้วจะอยู่ไปทำไม

รีบตายเสียไม่ดีหรือ
จะได้ไม่ต้องดำเนินชีวิตที่ไม่มีอะไรยั่งยืน




คำถามโดย : จิรโรจน์
วันที่ : 10 กรกฎาคม 2555
เวลา : 8:08:47 น.




........................................




คำถามของพี่ทำให้ผมนึกถึงการแข่งขันวิ่ง

หากคนๆหนึ่งพูดว่า

ก็ในเมื่อทุกคนต้องเข้าเส้นชัยเหมือนกัน
แล้วจะวิ่งไปทำไม
ไม่ต้องสตาร์ท ไม่ต้องเหนื่อยแรงในการวิ่ง

วิ่งเข้าเส้นชัยไปเลยสิ ….




แต่สิ่งที่อยู่เบื้องหลังเส้นชัย

คือการฝึกซ้อม ความมุ่งมั่นที่จะพัฒนาตนเอง
ความอดทนที่จะทำำลายสถิติของตนเอง


ความเหนื่อยยากเหล่านี้สำหรับบางคน
อาจมองว่ามันเป็นอุปสรรค เป็นความทุกข์


แต่เมื่อมองดูดีดีอีกที....

เพราะความทุกข์แบบนี้มิใช่หรือ
ที่ทำให้ผลของชัยชนะนั้นหอมหวานและน่าจดจำ





......................................




เมื่อพบทุกข์
หลายคนเลือกการจบชีวิตตนเอง
เพราะคิดว่าเมื่อตนเองตายไป ปัญหาจะจบ

แต่แท้จริงแล้วปัญหาไม่ได้จบ
เราแค่หยุดพักและหนีจากความจริงที่เป็นอยู่
แล้วแสร้งว่ามันไม่มีปัญหาเท่านั้นเอง


เหมือนคนที่วิ่งไปได้ครึ่งทาง
พอท้อแท้ เศร้าโศก และหาทางออกจากปัญหาไม่ได้
ก็หยุดวิ่งแล้วเดินออกจากนอกสนามเสียอย่างนั้นเอง


ทั้งๆที่ถ้าหากยอมสู้ต่อ ล้มแล้วลุกขึ้นมาวิ่งต่อไป
วิ่งช้าแค่ไหนไม่ต้องใส่ใจ ขอแค่วิ่งไปเรื่อยๆ
เหนื่อยนัก...เดินบ้างก็ได้
เอาแค่ท้ายที่สุด....เดินไปถึงเส้นชัยได้
ก็น่าที่จะภาคภูมิใจได้แล้วกับความมุ่งมั่นตั้งใจของตนเอง




..........................................




“ความตาย” ไม่ได้แปลว่าเป็น “จุดจบ”
แต่เป็น “จุดเริ่มต้น” ที่ทำให้เรามองเห็นทุกด้านมุมของความคิด
เป็นวิธีที่ทำให้เรามองเห็นตัวตนของเรา
นับตั้งแต่เริ่มต้นจนจบ
ว่าเราได้ใช้ชีวิตแบบใด คิด พูด ทำแบบใด


คำตอบที่เกิดขึ้นกับรูปแบบของความตาย
คือสิ่งที่เราได้สั่งสมมาตลอดชีวิต
และแปรเปลี่ยนออกมาเป็นรูปแบบความตายที่เรากำหนดเองไม่ได้


เราเลือกไม่ได้ว่าจะตายอย่างไร ตายที่ไหน ตายเมื่อไหร่
แต่เราเลือกได้ว่าจะใช้ชีวิตอย่างไร

เพื่อให้ความตายของเราเป็นที่จดจำและน่าชื่นชมจากคนรอบข้างเพียงไร




ไม่มีใครหนีพ้นความตายไปได้แน่ๆ
เลือกวิธีตายและรูปแบบความตายของตนเองก็ไม่ได้
(ต่อให้เป็นการฆ่าตัวตาย ก็ยังไม่ถือว่าเราเป็นคนควบคุมความตายอยู่ดี)


คำถามที่ว่าเราจะอยู่ไปเพื่ออะไร ?

ผมคิดว่าเราอยู่ไปเพื่อ “ทำหน้าที่” ของตนเองครับ


หน้าที่ของความเป็นมนุษย์
หน้าที่ที่จะสร้างทำสิ่งต่างๆในสิ่งที่เราทำได้
และทำให้มันดีที่สุด....

เพื่อนำไปสู่คำตอบที่ดีที่สุด



....................................




แม้ชีวิตจะไม่ใช่ความยั่งยืนหรือความเป็นนิรันดร์
แต่เราทำให้มันสวยงามได้


ชีวิตที่ดีงามไม่ใช่ชีวิตที่อยู่เพื่อตัวเอง
แต่อยู่เพื่อคนอื่น
อยู่เพื่อแบ่งปันความรัก
อยู่เพื่อสร้างสิ่งดีงามต่างๆให้กับคนรอบข้าง
อยู่เพื่อพัฒนาตนเอง
พัฒนาวิธีคิด คำพูด ตลอดจนการกระทำของตัวเองให้ดีขึ้นๆในทุกๆวัน




คนๆหนึ่งจะอยู่ไปร้อยปีพันปีเพื่ออะไร
ถ้าหากชีวิตของเขาอยู่ไปด้วยความเห็นแก่ตัว
ด้วยความโลภ ความโกรธ ความหลง



ที่สุดแล้วเส้นชัยของเราทุกคนก็เหมือนกัน
แต่ “วิธีการ” ทีเราจะไปถึงเส้นชัยนั้นแตกต่างกัน


ผมคิดว่าการวิ่งอยู่บนเส้นทางของความดีงาม
ความศรัทธาและความเชื่อในสิ่งที่ถูกต้องตามธรรม

จะนำเราไปสู่เส้นชัยที่สงบเงียบและสวยงาม
ไม่ว่าเราจะวิ่งเข้าเส้นชัยในอันดับที่เท่าไหร่ก็ตาม





โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 กรกฎาคม 2555 เวลา:10:22:20 น.  

 
สุดยอดค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 13 กรกฎาคม 2555 เวลา:16:42:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

จิรโรจน์
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




ผมเป็นคนดีครับ
Friends' blogs
[Add จิรโรจน์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.