ชีวิตเราต้องเดินทาง มีอะไรมากมายที่เราชอบเราจึงทำ....และเราไม่ชอบแต่เราต้องทำ
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2551
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
26 ตุลาคม 2551
 
All Blogs
 
คาราโครัมไฮเวย์ไหวหวั่น

คาราโครัมไฮเวย์ ไหวหวั่น




ถ้าจะถามว่าโคราโครัมมีอะไร ดีอย่างไร น้อยคนที่จะรู้จัก บางคนอาจไม่เคยได้ยินชื่อด้วยซ้ำ แต่คนที่มีหัวใจนักเดินทางอย่างฉัน ฉันพร้อมผจญภัย ฉันจะไปปากีสถาน...

เมื่อเอ่ยชื่อปากีสถาน ไม่น่าจะเป็นสถานที่ที่เป็นที่รู้จักในฐานะเมืองท่องเที่ยว ฉันและผองเพื่อนต่างเคยได้อ่านงานเขียนและพบเรื่องราวจากอินเตอร์เนตอยู่บ้าง แต่ไม่ค่อยเห็นมีบริษัททัวร์จัดเส้นทางนี้ เราได้ตั้งปฏิญญากันไว้เมื่อปีที่แล้ว ตอนไปย่าติง (ฟังดูยิ่งใหญ่จัง) ว่าเราจะต้องไปเส้นทางคาราโครัมให้ได้สักวันหนึ่ง แล้ววันนั้นก็มาถึง เราได้หาข้อมูลและติดต่อบริษัทเนเจอร์เทรคให้จัดรายการครั้งนี้

ใครก็ไม่รู้บอกว่า มีแต่คนแปลก ๆ ที่เที่ยวในที่แปลก ๆ อย่างนี้ ไอ้ที่ว่าแปลกพราะสถานการณ์บ้านเมืองเขายังไม่เรียบร้อย ความวุ่นวายยังไม่เลิก แล้วนี่พวกเราจะเดินเข้าไปหาความยุ่งยากอย่างไม่เกรงกลัว เออ... นั่นสิ

กว่าจะได้วีซ่า รออย่างเลื่อนลอย จะผ่านไหมนะ บางคนต้องใช้หลักฐานเพิ่มหลายอย่าง ของฉันโชคดีที่ครบถ้วนและถูกต้อง มีหนังสือรับรองจาก ผอ. หนังสือรับรองสถานะทางการเงินจากธนาคาร รูปถ่าย ทั้งนี้ เราได้รับการอนุมัติก่อนการเดินทางเพียงไม่กี่วัน ...ฉิวเฉียดและไหวหวั่นมาก ๆ

คงต้องยอมรับความแปลกอันนี้นะคะ

ขอแนะนำกลุ่มคนแปลก ๆ กลุ่มนี้กันหน่อย ทั้งคณะมี 9 ชีวิตค่ะ (ที่เขียนถึงเนี่ย...เพราะรับปากไว้ว่าจะให้พวกเขาเป็นตัวละครประกอบเรื่องในบล็อก หารู้ไม่ว่า...ชิงดวงจะเผาพวกมันทั้งหมู่...เหอเหอ)

กลุ่มเรารู้จักกันเพราะการท่องเที่ยว คบกันมาแบบเฉพาะกิจแต่ยั่งยืนยาวนาน ลุยกันมา ร่วมทุกข์สุข เคยติดหิมะอยู่บนเขาไป๋หมางเกือบทั้งคืนด้วยกัน

บางคนก็เป็นเพื่อนใหม่เอี่ยม กลางเก่ากลางใหม่และเก่าเก๋ากึ๊กก็มี
มีงานมีการทำเป็นลูกจ้างองค์กร 2 คน คือ คุณยาย และหนุ่มอาวุโสที่เป็นรุ่นน้องตอนเรียนมหาลัย ซึ่งขอละภารกิจชุมนุมในกลุ่มพันธมิตรไปเที่ยว ชื่อ ทักษ์

เพิ่งผันตัวเองออกจากงานด้วยความเบื่อหน่าย ชื่อ อ้อย และผันตัวออกจากงานหลายปีแล้ว ชื่อ พี่แป๊ว

เจ้าของกิจการส่วนตัว(ที่เจ้าตัวบอกว่าเล็ก ๆ) 4 คน ได้แก่ ษา ตุ้งติ้ง อิ๋ม และ บีบี๋
ส่วนลูกจ้างรัฐ 1 คน คือ ... ฉันเอง...ผู้ซึ่ง ผอ. เผลอตัวเซ็นรับรองการขอวีซ่าเข้าปากีสถานให้ อาจนึกว่า มันไม่กลับมาก็ดี...ฮ่าฮ่า

อิ๋มมาจากสุไหงโกลก บีบี๋มาจากนราธิวาสค่ะ แน่นอน เป็นนักเที่ยวแนวหน้า ลุยมานักต่อนัก สถานการณ์ทางภาคใต้ยังไม่กลัวเล้ย...ปากีสถานน่ะเรื่องจิ๊บ ๆ

มีน้องเม นักศึกษาปริญญาโท ม.มหิดล เป็นผู้ประสานงานทริปนี้
เราจะใช้ชีวิตร่วมกัน 11 วันเชียวนะ เออ...นานเหมือนกันแฮะ นานพอที่จะรู้นิสัยใจคอที่แท้จริงของกันและกันได้ รู้ว่าใครอดทน ใครขี้วีน ใครเห็นแก่ตัว และใครมีน้ำใจเอื้อเฟื้อ

แค่นี้ก่อนนะคะเรื่องตัวละคร ยังมีเวลาเขียนถึงอีกเยอะ

จากกรุงเทพฯไปแวะพักค้างคืนที่ Envoy Continental ในเมืองหลวง Islamabud อากาศค่อนข้างเย็นสบาย ได้สัมผัสถึงบรรยากาศที่ตึงเครียดอยู่บ้าง มีการปิดถนนสายสำคัญ ๆ มีการตรวจตราที่เข้มงวด และเจ้าหน้าที่รปภ.ที่นี่จะยืนถือปืนประจำกายตลอดเวลา แต่ฉันก็คิดว่า เราไม่ได้เที่ยวที่นี่มากนัก เราจะออกไปเที่ยวสัมผัสธรรมชาตินอกเมืองต่างหาก
ถึงกระนั้นก็มีการขู่ให้หวั่นหวาดเล็กน้อย โดยพ่อค้าอัญมณีแต่งกายแบบชาวปากีสถานที่มาพูดคุยด้วย แสดงความสงสัยที่พวกเราไปเที่ยวปากีสถานในสถานการณ์แบบนี้ เขาว่าเขาเข้าออกปากีสถานบ่อยมากและวิตกว่าสถานที่ที่เราไปเที่ยวจะไม่ปลอดภัย มีกลุ่มตาลีบัน....ฯลฯ....อะไรทำนองนี้ เล่นเอาพวกเรา(บางคน)ไหวหวั่นไปเล็กน้อยเหมือนกัน แต่มองตากันแล้ว...เราไม่กลัวหรอก

เช้าวันต่อมาเราได้ขึ้นเครื่องบินภายในประเทศไปลงที่ Gilgit ระหว่างการเดินทางผ่านภูเขาสูงที่ปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลน บางกลุ่มก็โผล่พ้นม่านเมฆหมอกอยู่ไร ๆ เครื่องไม่ได้บินสูงมากจึงมองเห็นเส้นทางที่ลัดเลาะไปตามไหล่เขา เห็นแม่น้ำสินธุที่ทอดยาว และกลุ่มป่าที่เริ่มมีการเปลี่ยนสีของใบไม้อย่างมีมิติงดงาม ฉันคิดในใจว่า แค่นี้ก็คุ้มแล้วกับค่าใช้จ่ายที่ค่อนข้างสูงของทริปนี้

ที่กิลกิต เราพักที่ PTDC Motel อันนี้เป็นของรัฐบาล มีสาขามากมายทั่วประเทศเกือบ 30 แห่ง สะดวกสบาย ไม่ได้หรูหราแต่ก็สะอาดสะอ้าน ดูดี อากาศที่นี่เย็นเหมือนหน้าหนาวที่เชียงรายบ้านเรา เขาต้อนรับด้วยไจ (เขียนยังไงไม่รู้) แต่มันคือชานมร้อนนั่นเอง นั่งดื่มชากลางแดดในสนามตอนใกล้เที่ยง นี่ถ้าเป็นบ้านเราตัวคงสุกไปแล้ว ช่วงบ่ายไปเดินตลาด มีของขายประเภทของใช้ในบ้าน ของที่ระลึกประเภทผ้าพาสมีน่า งานไม้ เครื่องประดับหินต่าง ๆ หมวกเหมือนแบเร่ต์แต่ม้วน ๆ ตรงขอบ ยังไม่ค่อยได้ซื้ออะไรเพราะหนทางยังอีกยาวไกล คิดว่าขากลับค่อยซื้อก็ได้ (แต่จริง ๆ แล้วคิดผิด ขากลับไม่มีโอกาสเลย)

ที่ต้องมาเริ่มที่กิลกิต ด้วยเปรียบเสมือนสำนักงานใหญ่ของพื้นที่ภาคเหนือ เป็นศูนย์กลางสำหรับการผจญภัยบนเส้นทางคาราโครัมไฮเวย์ พรั่งพร้อมไปด้วยข้อมูลการเดินทาง พาหนะ ที่พัก ร้านอาหาร นักแรมทางนานาชาติล้วนมีจุดเริ่มต้นบน คาราโครัม ที่นี่

รุ่งขึ้นออกเดินทางโดยรถบัส 22 ที่นั่ง (ทั้ง ๆ ที่มีแค่ 9 คน อ้อ...นับรวมไกด์และ คนขับรถเป็น 12 คนค่ะ) ชอบจัง กลุ่มเล็ก ๆ อย่างนี้สะดวกสบายมาก จากกิลกิตเข้าสู่สายคาราโครัมไฮเวย์ ถนนช่วงจากกิลกิตเป็นทางเบี่ยง เป็นลูกรังขรุขระ แต่พอเข้าเส้นทางหลักได้ก็สบายมาก

คาราโครัมไฮเวย์ (คนปากีฯ ออกเสียงว่า คาราโครุ่ม; เป็นชื่อเทือกเขา) หรือ KKH. เริ่มต้นเหนือเมืองตักสิลา ไปสิ้นสุดพรมแดนประเทศปากีสถานที่ Khunjerab Pass (ความสูง 4,730 ม.)จากนั้นต่อเนื่องเข้าไปในประเทศจีน (เป็น Silk Route) สิ้นสุดที่เมือง Kashgar รวมระยะทางประมาณ 1,300 กม. เกิดจากความร่วมมือของรัฐบาลปากีสถานและจีนในการก่อสร้างเส้นทางหลวงเหนือขุนเขาเหล่านี้ เมื่อ ค.ศ. 1960 เพื่อประโยชน์ในการค้าขาย การคมนาคมขนส่งสินค้า หรืออาจมีจุดประสงค์แฝงเร้น เพราะภูเขาปากีสถานนั้นอุดมไปด้วยแร่ธาตุและสายแร่หินมีค่ามากมาย

ว่ากันว่า การสร้างเส้นทางนี้ต้องตัดผ่านช่องเขาและพื้นที่ทุรกันดาร ใช้ระเบิดไดนาไมท์ ถึง 9,000 ตัน สร้างสะพานกว่า 100 แห่ง จีนใช้แรงงานทหารกว่า 20,000 นาย ปากีสถานใช้ 15,000 นาย ซึ่งได้รับบาดเจ็บกว่า 300 นายและเสียชีวิต 500 นายเนื่องจากหินถล่ม เท่ากับมีทหารเสียชีวิต 1 นาย ต่อระยะทาง 1.5 กม.

ฉันว่ามันเป็นเส้นทางที่มีความสำคัญ มีความมหัศจรรย์จริง ๆ สุดยอดเส้นทางที่ควรค่าแก่การรำลึกถึง และ....หวาดเสียวมาก ๆ


ในน่านฟ้า เห็นภาพงาม ๆ อย่างนี้





ป้ายนี้ที่ประตูทางเข้า





ระหว่างทางจากกิลกิตไป Hunza










ขออภัยที่เขียนยาว อยากให้ได้รับรู้บรรยากาศด้วยกันน่ะค่ะ
ยังมีต่ออีกด้วย










Create Date : 26 ตุลาคม 2551
Last Update : 26 ตุลาคม 2551 18:01:48 น. 33 comments
Counter : 1294 Pageviews.

 
ฮาโหล ฮาโหล....
มีคนอยู่บ้านนี้นะคะ
....เชิญมาคุยได้เลย


โดย: ชิงดวง วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:15:51:40 น.  

 

รออยู่ว่าเมื่อไหร่จะเอาปากีสถานมาฝาก ...

สวยสมกับการรอคอยเลยค่ะ ...
... ดูต้นไม้ ดูภูเขาาา ดูหิมะ ดูสายน้ำ ...

... เหมือนภาพวาดเลย ...

จะมีอาณาจักรลึกลับ เจ้าชายคิ้วเข้มๆ ... อยู่กลางภูเขาสีขาวนั้นบ้างมั้ยนะ

ิคิดถึงนะคะ ... ขอซักจุ๊บ


โดย: yourstarlight (yourstarlight ) วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:16:18:02 น.  

 
คุณชิงดวงเที่ยวที่แปลกๆทั้งนั้นเลย ชอบจัง แถมอิจฉาอีกต่างหาก


โดย: rambujan วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:16:33:13 น.  

 
ขอบคุณมากๆค่ะที่เขียนยาวๆอ่านได้เพลินเลย ....

ภาพสวยมาก ที่ๆอันตรายยมักจะมีอะไรงดงามอยู่เสมอ

จะรออ่านต่อไปค่ะ


โดย: หยุ่ยยุ้ย วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:17:15:01 น.  

 


อิอิ .. เขียนซะยาวแต่ยังไม่อ่านนะคะ เพิ่งมาเหนื่อยๆขอเสพรูปสวยๆก่อน

เห็นเจ้าของบ้านอยากเซย์ฮัลโลเลยแวะมาทักทายกันก่อนค่ะ
จากปากช่องมา .. ถึงบล๊อกคาราโครัมไฮเวย์ ไหวหวั่น ใช้เวลาเกือบ 4 ชั่วโมงค่ะ

อิอิ .. อากาศดี วิวสวย อาหารอร่อย กลับมาปลอดภัย
ไว้จะมาละเลียดปากีสถานอย่างบรรจง


โดย: ปุ๊กจ้า IP: 125.24.6.218 วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:18:54:25 น.  

 
ขุนเขาของเขาสวยงามตระก่านตามากครับ นับถือทั้งจีนและปากีสถานมากที่ร่วมกันสร้างเส้นทางในที่แบบนี้ได้สำเร็จ


โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:20:55:35 น.  

 
ป้าชิงเป็นนักเที่ยวใจกล้าจริงๆ ค่ะ
ภาพสวยทุกภาพ บรรยากาศคงจะดีมากเลยนะคะ
นานๆ จะได้แวะมาทักทายนะคะ แต่คิดถึงเสมอค่ะ


โดย: เนระพูสี วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:20:56:47 น.  

 
ลุงได้แต่ชมภาพถ่ายจากเค้าเท่านั้น ไอ้เรื่องได้ไปด้วยตัวเองถ้าจะยาก อื้อ..ไม่ถ้าสิ ยาก ยากจริงๆมากกว่า เอิ๊กๆ

ทิวทัศน์ขุนเขางดงามจริงๆเลยครับ ชิงดวง


โดย: เขาพนม วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:22:20:13 น.  

 


สวัสดีค่ะ เย้ ๆ เจ้าของบล็อกกลับจากเที่ยวแล้ว มีภาพและเรื่องราวที่น่าสนใจมาฝากด้วยค่ะ จะค่อย ๆ อ่านนะคะ ชอบชอบค่ะ

สวยจังค่ะ


โดย: fleuri วันที่: 26 ตุลาคม 2551 เวลา:23:35:05 น.  

 
สวยสุดๆจะบรรยายเลยค่ะ นี่ถ้าไม่บอกว่าปากีสถาน คงนึกว่าเทือกเขาแถวสวิสแน่ๆ

สะพานที่ทหาต้องเสียชีวิตมากมาย สงสารพวกเค้านะคะ แต่ว่าคงเป็นความจำเป็น ฟังๆแล้วคล้ายสะพานข้ามแม่น้ำแควของเราเลย

รูปสุดท้ายก็สวยมากๆ บรรยากาศหลากหลายจริงๆค่ะ โห สุดคุ้มจริงๆค่ะที่ได้สัมผัสกับบรรยากาศแบบนี้ด้วยตัวเอง แต่ว่าถึงไม่ได้ไปมาขออ่าน ขอดูเปิดหูเปิดตาด้วยค่ะ


โดย: KOok_k วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:2:37:59 น.  

 

สวัสดีค่ะ
น่านฟ้า ช่วงสวยงามจริงๆเลยนะค่ะ


โดย: ดอกหญ้าเมืองเลย วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:4:14:57 น.  

 
ภาพสวยมากๆ ยังกะภาพในโปสการ์ดแน่ะ ฝีมือถ่ายภาพเยี่ยมจริงๆ ค่ะ
ส่วนเรื่องคืนนี้กลับมาอ่านนะคะ


โดย: ป้าหนัน IP: 124.121.246.227 วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:7:19:03 น.  

 
ขอบคุณทุกท่านที่มาเยี่ยมชมค่ะ
ชิงดวงมีภาพที่(คิดว่า)สวย ๆ อีกนะคะ

เจ; เรารู้ว่าตัวเองคอยอยู่ ไปเจอสาวปากีคนนึง เห็นแล้วทำไมคิดถึงเจก็ไม่รู้ อาจเป็นเพราะเขาสวยแบบเก๋ ๆ (เหมือนเจไง)

คุณจัน; เราต่างคนต่างพากันเที่ยวเนาะ แลกเปลี่ยนกัน โลกจะได้กว้างขึ้นอีก

คุณยุ้ย;เรารู้ว่าเพื่อนคนนี้ก็ยังหมั่นมาเยี่ยมเยียนเสมอ แม้ยามเราไม่อยู่บ้าน ..ซึ้งใจอ่ะ

ปุ๊กดาวทะเล;อย่าลืมมาละเลียดปากีสถานนะ หนุ่มปากีฯก็หล่อนะ หล่อเป็นที่ที่(หมายถึงบางพื้นที่...อิอิ)

ลุงแอ๊ด; หนทางและความเป็นมาน่าทึ่งจริงๆ ค่ะ

ป้านุช;อย่าลืมอ่านตอนต่อ ๆ ไปด้วยนะคะ

ลุงเขา;ไปไม่ยากค่ะลุงเขาแต่มันยากตรงที่ลุงเขาไม่ไปมากกว่า..อิอิ ไม่เป็นไรนะ ชิงดวงเอาหัวใจนักเดินทางของเพื่อนบล็อกทุกคนไปด้วย ของลุงเขาด้วยค่ะ

คุณเหมี่ยว;ชอบผจญภัยเหมือนกันใช่มะล่ะ...เที่ยวไปก็คิดถึงคุณเหมี่ยวนะ เห็นมีรถบ้านด้วย

คุณกิ๊ก คุณเหมี่ยวดอกหญ้าฯ; อย่าลืมติดตามตอนต่อไปนะ แล้วจะอิจฉาชิงดวง(หรือสมน้ำหน้าก็ไม่รู้ อิอิ)

ป้าหนัน; ต้องไปทำงานแล้วหรือคะ น่าฉงฉานจัง


โดย: ชิงดวง วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:10:24:35 น.  

 
ยายมาแล้วค่ะ กลับมาถึงก็ทำงานเลย ยังงงๆอยู่ อิ อิ อิ น้องชิงด่าง ยังไม่มาหรือคะ รูปของหนูชิงดวงสวยทุกรูป แต่ขอบอกว่าเปรียบกับของจริงไม่ได้เลย เหนือคำบรรยายจริงๆค่ะ เส้นทางในฝันของยาย ระหว่างการเดินทาง แสนจะหิวน้ำ เพราะอุทานตลอด
เส้นทาง ไม่ได้โม้นะ สวัสดีล่วงหน้า สำหรับเพื่อนๆที่จะเข้ามา ทีนี้ต้องไปทำงานก่อนล่ะ ขาดไปหลายวัน


โดย: คุณยาย IP: 202.29.77.2 วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:10:58:00 น.  

 
โหน่านฟ้าที่นี่สวยมาก ๆ ค่ะ อยากบินไปด้วยจัง

เป็นเส้นทางที่สร้างมาด้วยความลำบาก น่าจะเป็นเส้นทางแห่งประวัติศาสตร์ด้วยนะคะ

เพิ่งกลับเข้ามาเหมือนกัน ท่าทางคุณชิงดวงจะมีความสุขกับการเดินทางแบบสุด ๆ เลยนะเนี่ย ^^


โดย: วันวานที่ผ่านมา วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:11:22:19 น.  

 
สวรรค์แกล้งให้โลกอันสวยงามอยู่ ไกลแสนไกล แต่คนกลุ่มหนึ่ง ก็อุตสาหะใฝ่คว้าถึงจนได้


โดย: namana IP: 125.24.206.12 วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:13:16:32 น.  

 
เป็นสถานที่ที่ท้าทายนักเดินทางจริงๆค่ะ
ขุนเขา ท้องฟ้า สายน้ำ

ยิ่งพอมีผีเสื้อจากบล็อกโฉบไปมา

อืม...เข้ากั๊น เข้ากัน...


โดย: ทากชมพู วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:17:44:50 น.  

 

กลับมาแล้วค่ะเอาบุญมาฝาก
ขอบคุณที่ดูแลบ้านให้นะคะ



โดย: yoja วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:18:19:57 น.  

 
โอ๊ยยยยย แค่วิวข้างทางที่เพิ่งเริ่มต้นก็คุ้มแล้วจริงๆค่ะ
อ่านเรื่องราวตอนแรกก็รู้เลยว่าทริปนี้ "สุดยอดประทับใจ" ทั้งเส้นทางและเพื่อนร่วมทาง

จะรอชมตอนต่อไปนะคะ


โดย: Cookie Nim วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:18:56:59 น.  

 
โลกนี้ยังมีมุมที่สวยงามอีกเยอะจริงๆ


โดย: ตาพรานบุญ วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:20:43:22 น.  

 
เสียงว.สื่อสารนะครับ ดูงานไป ระวังหลังไป กลัวไปทำอะไรผิดเข้าน่ะ


โดย: ตาพรานบุญ วันที่: 27 ตุลาคม 2551 เวลา:21:21:28 น.  

 
น้องมาตามสาย Mail ที่ส่งไปให้คะ
เห็นบรรยากาศแล้วอยากเอาผ้านุ่ม ๆ ไปปูนอนเล่นจิบน้ำชาจังเลย


โดย: น้องสาวตัวแสบ (อนันตลัย) IP: 58.64.19.3 วันที่: 28 ตุลาคม 2551 เวลา:10:42:04 น.  

 
ส่งblog ที่น่าเที่ยวนี้ ไปโชว์ให้เพื่อนที่Rotterdam Holland ดูด้วยละ สวยจริง ๆ ค่ะ


โดย: Miranda IP: 124.120.121.148 วันที่: 28 ตุลาคม 2551 เวลา:14:40:44 น.  

 
มาแย้ว มาแย้ว คาราโครัมไฮเวย์ ฉบับของชิงดวงที่รอคอย
เรื่องก็เยี่ยม รูปก็ยอด แล้ว..แล้ว ของฝากจะให้ไปรับที่ไหนดีคะ


โดย: ปากกาด้ามเดียว IP: 124.120.24.160 วันที่: 28 ตุลาคม 2551 เวลา:18:17:41 น.  

 
ทักทายสักหน่อย
คุณยาย;ยังไม่ถึงคิวเผาเรียงตัวจ้ะคุณยาย รอบิ้วท์อารมณ์นีสนึง

คุณพิม; เหมือนเป็นเส้นทางแห่งประวัติศาสตร์จริง ๆ แต่แปลกที่ไม่คอยมีคนรู้จัก

คุณณมน;ชอบใจจัง คำคมวันนี้ ทำเอาเราดูยิ่งใหญ่แฮะ

คุณอัยย์; นักเดินทางก็เหมือนผีเสื้อนั่นแหละ โฉบไปฉายมาบันทึกเรื่องราวไว้ในความทรงจำก็เป็นสุขแล้ว

คุณวา;ขอบคุณที่คิดถึงกันและปรารถนาดีต่อกัน

คุณตุ๊ก; สัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่จริงใจของคุณค่ะ อยากไปเที่ยวด้วยกันสักครั้งจริง ๆ

ตาพรานบุญขา; ขอบคุณค่ะ

ยัยน้องสาวตัวแสบ; Miranda;ปากกาด้ามเดียว; ดีใจที่คุณ ๆ เข้ามา เอาไจไปคนละหนึ่งถ้วย เพื่อนชาวดัทช์เขาจะรู้เรื่องไหมหนอ ของฝากสำหรับปากกาด้ามเดียว...หมดแล้ว เพราะชาวปากีฯชอบปากกามั่กๆ อิอิ...


โดย: ชิงดวง วันที่: 28 ตุลาคม 2551 เวลา:19:08:24 น.  

 
ปางหวันมาแล้วค่า
ไม่ได้มาเยี่ยมซะนาน คิดถึ๊งคิดถึงค่ะ
กลับถึงนครศรีฯ ทำโน่นนี่
ได้เวลาเข้าเวบ รีบมาหา
เป็นการเดินทางที่สุดยอดจริงๆค่ะ
มาต่อไวๆนะคะ จะมาติดตาม

ช่วงนี้ว่างค่ะ จะมาบ่อยๆให้เบื่อกันไปเลย อิอิ(ดีมั๊ยๆคะ)

ปล.ขอบคุณมากๆค่ะที่แวะไปที่บล็อกเมื่อวาน...ปลื๊ม ปลื้ม


โดย: ปางหวัน วันที่: 28 ตุลาคม 2551 เวลา:21:33:57 น.  

 
ทิวทัศน์สวยด้วยตัวมันเองแล้วหละ

ทำงานอะไรน้าไปแต่เมืองนอก ไอ้เราเนี่ยได้แค่นอกเมือง พูดไปงั้นๆแหละ ก็ไม่ได้อยากจะไปหรอก

แอบเห็นเงาคนถ่ายตรงป้ายประตูด้วย อิๆๆๆ


โดย: ลุงแมว วันที่: 28 ตุลาคม 2551 เวลา:22:02:37 น.  

 

... ...
(รอดูเจ้าชายคิ้วเข้ม อย่าลืมถ่ายมาฝากด้วยนะคะ)


โดย: yourstarlight (yourstarlight ) วันที่: 28 ตุลาคม 2551 เวลา:23:26:46 น.  

 
กลับมาละเลียดอ่านอย่างตั้งใจแล้วก็ได้พบว่าการท่องเที่ยวด้วยกันนี่แหละคือการสานสัมพันธ์ฉันท์เพื่อนชั้นเลิศ
จากเพื่อนเฉพาะกิจพัฒนาไปอีกยาวไกลเลย 55+ โดยเฉพาะเพื่อนที่ได้ลงเอยกันนะคะคุณชิงดวง

ไม่แปลกหรอกที่เสี่ยงไปสถานที่แบบนี้ เราอ่ะอยากมากแต่หาเพื่อนตายไม่ค่อยจะมี eiei


โดย: ปุ๊กค่ะ IP: 125.24.42.222 วันที่: 29 ตุลาคม 2551 เวลา:9:49:02 น.  

 
รูปสวยม๊ากมาก อ่านแล้วไฟออกตา ทึ่งจังที่ท่านพี่ช่างกล้าหาญเดินทางไปในสถานการณ์เเบบนี้สุดยอด...


โดย: อึ่งปากขวด วันที่: 2 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:01:51 น.  

 
...มาเที่ยวด้วยคนค่า...


โดย: ลิตช์ (Litchi ) วันที่: 20 พฤศจิกายน 2551 เวลา:2:41:09 น.  

 
ทอแกดาแป0รรร้ร้ร้น่ร้น่


โดย: เรี่เเด่เดะ IP: 61.19.42.68 วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:9:24:53 น.  

 
สวยมาก ๆ อยากไปมั้งอ่ะ


โดย: มุกดา IP: 119.31.126.141 วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:19:11:03 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ชิงดวง
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




บุคลิกหลายแบบแล้วแต่อารมณ์ ภาพลักษณ์ของวัยไม่ชัดเจน ที่แน่ ๆ มีอารมณ์ขัน..






Google

ท่องทั่วโลกหาในพันทิบ
Emo น้องเพนกวิน
X



Friends' blogs
[Add ชิงดวง's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.