Group Blog
 
 
สิงหาคม 2557
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
17 สิงหาคม 2557
 
All Blogs
 
บันทึกของหัวใจ

บันทึกเล่มนี้ เป็นความรู้สึกของเจ้าของที่หลงรักคน ๆ หนึ่งมานานแสนนาน

เคยชอบเค้าครั้งแรกที่จำความได้แน่ ๆ ก็คือตอน ป. 6 ตอนนั้นจำได้เลยว่า

ปวดใจเพราะเค้า เนื่องจากทราบข่าวมาว่าเค้าไปรักเพื่อนผู้หญิงที่อยู่ห้อง

เดียวกับเค้า จนเวลาผ่านมาหลายปี ก้ได้แต่แอบมองดูและรับทราบข่าวคราว

ของเค้าอยู่ห่าง ๆ จนมาเมื่อ 2 ปีก่อน ได้พบกันอีกครั้งทาง facebook และ

ก็ไม่รู้เมื่อไหร่เหมือนกันที่เราไปตกหลุมรักเค้าอีกรอบ แต่ก็ได้แต่ทำตัวเป็น

พระรองเกาหลีที่แสนดี จนมาถึงวันที่เค้าเลิกกับแฟน ก็ยังคงได้แต่คอย

เป็นเพื่อนผู้หวังดี จนวันหนึ่งที่เค้ามองเห็นเราในสายตาสักที ในวันนั้นก็อด

ดีใจไม่ได้ เรารู้ทั้งรู้ว่าเค้าเจ็บมาสาหัส ก็ยังยอมเป็นคนดามใจให้ จนในที่สุด

เมื่อวันที่เค้าเข้มแข็งพอ เค้าก็รู้ตัวว่าที่ผ่านมาเราคงเป็นแค่คนที่แสนดี แต่

ไม่ใช่คนที่เค้ารัก มันจึงเกิดไดอารี่เล่มนี้ขึ้นมา แต่เราก็ไม่รู้ว่าเราจะเขียนมัน

ไปได้อีกสักกี่วัน เพราะเราไม่เคยเขียนไดอารี่แบบนี้มาก่อนเหมือนกัน 

เค้าเป็นคนแรกที่เรารักในสมัยเด็ก เป็นคนแรกที่ทำให้เราอยากส่ง postcard

ให้อย่างตั้งใจเป็นคนแรก โดยที่ไม่ใช่คนที่ส่งมาหาเราก่อนและบอกให้เราส่ง

กลับไป เป็นคนแรกที่ทำให้เราอยากมีลูก ทั้ง ๆ ที่ ๆ ผ่านมาเราเป็นคนที่ปิด

หัวใจและกลัวความสัมพันธ์มาตลอด ไม่อยากจะคบใครเพราะกลัวเจ็บ แต่

ตรรกะและความกลัวทั้งหมดก็แทบจะสลายหายไปหมดเมื่อเป็นคน ๆ นี้ที่มา

ขอคบด้วย และก็เป็นคนแรกที่ทำให้เราเริ่มเขียนบันทึกของหัวใจขึ้นมา 

เราเลยย้ายบันทึกนี้จากใน fb มาไว้ในนี้แทน ในวันที่เราเริ่มพยายามจะ

ลบเค้าออกจากหัวใจ แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าเมื่อไหร่ที่เราจะลบเค้า

ได้หมด เพราะความรู้สึกที่มีมันลึกซึ้งจนแม้แต่ตัวเค้าเองก็ไม่เข้าใจ

ตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเราถึงรู้สึกกับคน ๆ นึงได้มากมายขนาดนี้


ความรู้สึกของคนปวดใจ


วันนี้เป็นวันที่ 15 สิงหาคม 2557 เกินเวลา 1 เดือนที่เราตัดสินใจคบกันแล้วนะ

ถึงมันจะไม่ใช่เรื่องจริงสำหรับตัวเองก็เถอะ 

ขนาดวันที่ครบเดือนนึงตัวเองยังเลือก ไปดูแลหัวใจใครอีกคนเลย ทำไมตัวเอง

ถึงใจร้ายกับเค้าเหลือเกิน 

ไม่รู้หรอว่ามีคน ๆ นึงเสียใจมากมายขนาดไหน

ถ้าวันหนึ่งตัวเองกลับมาก่อนที่เราจะได้เจอหน้ากัน เค้าจะส่งอันนี้ให้ตัวเองอ่านนะ

ทุกครั้งเวลาที่เค้าถามตัวเองว่าจะขอเวลามั้ย ตัวเองมักจะขอเวลาจนเค้าท้อ

ตลอดเลย ใจนึงเค้าก็หวังว่าตัวเองจะขอเวลาน้อยกว่านั้น แต่มันก็ไม่เคยจะสั้นเลย 

เค้าเจ็บที่ตัวเอง เลือกที่จะลดโอกาสในการที่เราจะรู้จักกันมากกว่านี้ เวลา 3 เดือน

กว่ามันไม่ใช่น้อยนะ ถ้าเทียบกับช่วงชีวิตของคนเรา 1 คนที่ไม่แน่ไม่นอน จะตาย

วันตายพรุ่งก็ไม่รู้

แต่ตัวเองเลือกที่จะไม่คุยกันตลอด ตัวเองรู่มั้ยว่าตัวเองเลือกทางที่จะทำให้เค้า

เสียใจมาก ๆ มากี่รอบแล้ว ถ้าความรู้สึกของเค้ามันไม่สำคัญเลยขนาดนี้ เค้าก็พอ

จะรู้ตัวแล้วหล่ะ ว่าคำตอบที่จะได้หลังจากนี้มันคืออะไร 


อย่ารู้สึกผิดที่ไม่รักเค้า อย่าเสียใจที่เราไปกันไม่ได้ ทุกอย่างคือผลจากการ

ตัดสินใจ ของเรา 2 คนเอง ถ้าเค้าไม่เร่งถามคำถาม ตัวเองก็คงไม่ต้องเลือก

แบบนี้ แต่ในเมื่อตัวเอง เลือกแบบนี้ เรา 2 คนก็ต้องรับผลของการตัดสินใจ

ของเราทั้งคู่ให้ได้


ถามว่ารักมั้ย เค้ารักตัวเองมากนะ รักแบบที่หลาย ๆ ครั้งดูทำอะไรเยอะเกินไป 

จนมันดูไร้ค่า ถ้าไม่รักเราปล่อยเราไปเถอะ อย่าทรมานกันด้วยการให้ความหวัง

เราเลย เรามีความสุขแต่ ก็ต้องเจ็บปวดมากมายทุกรอบ แค่ที่ผ่านมาเราก็เป็น

คนที่กลัวความรักมากพอแล้ว อย่ามาทำให้เรา ต้องกลายเป็นคนที่ปิดหัวใจ

มากกว่านี้เลยนะ

แต่ถ้าเธอรักเรา ช่วยทำให้เรามั่นใจบ้างได้มั้ย ว่ามันไม่ใช่แค่เพราะตัวเองต้องการ

แค่ใครสักคนก็ได้เพื่อมาอยู่เคียงข้างในวันที่ตัวเองอ่อนแอ




Create Date : 17 สิงหาคม 2557
Last Update : 19 สิงหาคม 2557 3:31:56 น. 0 comments
Counter : 136 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

เนตรภัคตรา
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




Friends' blogs
[Add เนตรภัคตรา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.