|
|
| | 1 |
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | |
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ฟุตบอล......เกมกีฬาธรรมดาที่ไม่ธรรมดา
ถ้าพูดถึงฟุตบอล ก็ต้องบอกว่าชอบครับ สมัยเด็กๆปกสมุดจดการบ้านจะเป็นรูปหมู่ของทีมชาติเยอรมันที่ดูแล้วอดสงสัยไม่ได้ว่าทีมอะไรหว่าใส่แต่เสื้อขาวกางเกงดำ และไปสะดุดตาตรงที่ผู้รักษาประตูเสื้อสีฟ้าและสวมถุงมือดูเท่ห์กว่าใครๆในทีม เลยลองอ่านดูรายชื่อของนักเตะที่เขียนไว้ใต้รูป Sepp Maier ยอดผู้รักษาประตูเยอรมันที่อยู่ในทีมชุดแชมป์โลก ปี 1974 นี่เอง

เฮ้ย นั่งดูรูปอะไรกันอยู่ (วะ) เสียงเพื่อนผมดังทำลายความเงียบ เพื่อนคนอื่นในห้องก็หันมามองเจ้าของเสียงราวกับนัดกันไว้ กรูมีข่าวมาบอก ตอนนี้โรงเรียนจะจัดแข่งบอลภายในโรงเรียนว่ะ พวกเราตั้งทีมไปแข่งกันดีกว่า...คำเชิญชวนนี้ได้รับการตอบรับอย่างดีจากเพื่อนๆในห้องเพราะถึงโรงเรียนไม่จัดก็เล่นบอลโกรูหนู หรือไม่ก็ไปเตะกันที่สนามของโรงเรียนอยู่แล้ว
ไม่นานนักพวกเราก็รวมทีมกันอย่างรวดเร็ว สักพักเจ้าเพื่อนคนเดิมก็หันมาทางผม มรึงอ่ะเป็นโกน๊ะเว๊ย!..........โหความรู้สึกยังกับได้ติดทีมชาติ จะตำแหน่งอะไรถ้าได้ลงเป็น 11 ตัวจริงก็ไม่มีทางปฏิเสธแน่นอนทั้งๆที่เสื้อผู้รักษาประตูยังไม่มีจะใส่เลย อิอิ.........งานนี้ผมเลยต้องลงทุนทุบกระปุกหมูไปซื้อเสื้อผู้รักษาประตูตัวโก้.......แน่นอนต้องเป็นแบบที่ก๊อปมาจากเสื้อผู้รักษาประตูเยอรมันซึ่งตอนนั้น น้าชู (Harald Schumacher) กำลังโด่งดังเป็นพลุแตก ก็ใส่แล้วมันฮึกเหิมดีนี่นา เหอๆๆ
 
และแล้ววันแข่งขันก็มาถึง การแข่งขันจะเตะแบบแพ้คัดออกเพราะมีทีมส่งแข่งกันมากมาย แถมทีมคู่แข่งยังมีตัวทีมโรงเรียนร่วมทีมอยู่ด้วยบรรยากาศในทีมเลยค่อนข้างเครียดพอสมควร ผมเดินลงไปวอร์มในสนามถุงมือก็ไม่มี สนับแข้งก็ไม่มี แถมสตั๊ดก็ใช้รองเท้าผ้าใบ ธรรมดายี่ห้อบาจานี่เอง แต่ตอนนั้นก็รู้สึกว่ามันเท่ห์สุด สุด แล้ว
สักพักเสียงนกหวีดเริ่มเกมก็ดังขึ้น ทีมพวกเราแม้จะเป็นรองแต่ก็ไม่เล่นอุดเปิดเกมสู้ใครดีใครอยู่รู้กันไปเลย แต่ฝั่งโน้นเขาก็เล่นกันได้ดีกว่าทีมเรา แต่ยังโชคดีที่ทีมคู่แข่งยิงนกตกปลากันเป็นส่วนใหญ่ และผมเองก็สวมวิญญาณ น้าชู ช่วยป้องกันไม่ให้ทีมเสียประตูเอาไว้ได้ ถึงตรงนี้ผมเริ่มแอบฝันแล้วว่าทีมของเรามีโอกาสที่จะเข้ารอบเพราะถ้าผลออกมาเสมอกันจะจับฉลากหาทีมเข้ารอบทันที
แต่แล้วในช่วงท้ายๆของเกมทีมของเราก็เสียจุดโทษจนได้ และคนที่เข้ามายิงก็ไม่ใช่ใครที่ไหน นักบอลทีมโรงเรียนนั่นเอง ตอนนั้นผมไม่สนใจแล้วว่าใครจะมาเป็นคนยิง คิดอยู่อย่างเดียวว่าผมจะต้องเซฟลูกจุดโทษให้ได้ แถมปลอบใจตัวเองว่าเราเป็นผู้รักษาประตูสไตล์เยอรมันแซะอย่างไม่มีกลัวใครอยู่แล้ว และแล้วกรรมการก็เป่านกหวีดส่งสัญญาณการเตะจุดโทษ บอลลูกนั้นลอยละลิ่วจากจุดที่ตั้งของมัน แหวกอากาศพุ่งตรงมาทางซ้ายมือของผม ใช่แล้ว! ผมเห็นถนัดชัดเจนและพุ่งตัวเหิรไปถูกทาง บอลพุ่งโด่งเหมือนจะเสียบคานบน และผมก็ตัดสินใจที่จะชกบอลลูกนี้ให้พ้นปากประตู
วืด แย่แล้ว! บอลมันผ่านปลายมือผมไปจะทำยังไงดี แป็ก เสียงลูกฟุตบอลที่กระทบกับคานบนและเด้งออกมา แต่ทว่าบอลเจ้ากรรมดันตกมาบนตัวผมตอนที่ล้มลงไปแล้ว และกลิ้งอย่างช้าๆ ไปกระทบตาข่ายอย่างแผ่วเบา หลังจากนั้นทุกอย่างมันอื้ออึงไปหมด ทีมคู่แข่งวิ่งเข้ามากอดกันกลมราวกับไม่ได้เจอกันมาแสนนาน ส่วนเพื่อนๆของผมดูจะหมดอาลัยตายอยาก ผมเห็นหลายคนทรุดลงไปนั่งกับพื้น
ผมพลาด! ทีมของพวกเราต้องตกรอบด้วยประตูนี้ ถึงแม้บอลรายการนี้มันเป็นเพียงการแข่งขันที่ไม่ได้สำคัญอะไรแต่สำหรับพวกเรามันมีความหมายราวกับเป็นฟุตบอลโลก........หลังจบเกมนัยน์ตาผมมันพร่ามัวไปหมด น้ำตามันไหลออกมาตอนไหนก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าเพื่อนๆในทีมต่างก็เข้ามาปลอบใจและบอกว่ามันไม่ใช่ความผิดของผม
ความพ่ายแพ้ในเกมฟุตบอลครั้งนั้นอยู่ในความทรงจำของผมตลอดมา เพราะอย่างน้อยมันก็สอนให้ผมเรียนรู้ถึง"ใจเขาใจเรา" มากขึ้นเพราะแม้แต่ทีมชาติเยอรมันที่ผมชื่นชอบก็ยังมีชัยในการดวลจุดโทษอยู่บ่อยครั้ง และแน่นอนว่าผมต้องดีใจเป็นธรรมดา แต่ทุกครั้งที่เกมจบผมจะส่งกำลังใจให้แก่ทีมผู้ปราชัยอยู่เสมอ
ไม่เป็นไรน๊ะ มันไม่ใช่ความผิดของคุณ

| Create Date : 15 กรกฎาคม 2549 |
|
18 comments |
| Last Update : 15 กรกฎาคม 2549 14:46:30 น. |
| Counter : 989 Pageviews. |
|
 |
|
|
| | |
โดย: ป้านิด (ป้านิด ) 15 กรกฎาคม 2549 15:34:03 น. |
|
|
|
| | |
โดย: แม่ยกลาห์ม (disordered ) 17 กรกฎาคม 2549 19:12:41 น. |
|
|
|
| | |
โดย: CeYLoN 19 กรกฎาคม 2549 9:08:59 น. |
|
|
|
| | |
โดย: ชิวเทียน 10 สิงหาคม 2549 23:43:26 น. |
|
|
|
| | |
โดย: เชียงคำ 17 ตุลาคม 2549 7:22:45 น. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Location :
Sydney Australia
[ดู Profile ทั้งหมด]
|
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

|
"เชียงคำ" คือนามพระราชทานที่ใช้เป็นชื่อของเครื่องบิน Airbus A340-500 ลำแรกของการบินไทยที่ร่อนแตะแผ่นดินสยามเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 7 เมษายน 2548 ด้วยลวดลายใหม่ "หางม่วง" ที่สวยสดใส
ด้วยความที่ชอบเครื่องบินเนี่ยแหละเลยต้องมาเป็นสมาชิกพันทิปจนได้ อิอิ
|
|
|
Bangkok Time
AUS Eastern Time
|
|
|
|
|
|
|