Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2553
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
14 ธันวาคม 2553
 
All Blogs
 
บทที่ 8 และแล้วก็ต้องเฉาะ

เฮ้อ .. สืบเนื่องจากสัปดาห์ที่ 36 แม่ท้องปั้นอย่างแรงและต้องนอน
โรงพยาบาลเพื่อให้ยาคลายการบีบรัดตัวของมดลูก คุณหมอเลยสั่ง
bed rest จากนี้ถึงวันที่ 19 เมษายน ห้ามไปทำงานเด็ดขาด
ถ้าไม่อยากคลอดก่อนกำหนด แป่ววว แต่ก็ดีที่ช่วงนี้ติดหยุดสงกรานต์ด้วย
แม่เลยลางานอยู่กะบ้านนั่งๆนอนๆ (ได้แค่วันเดียว) แล้วต้องดื่มน้ำ
เพื่อเพิ่มน้ำคร่ำให้ได้วันละ 3 ลิตร ป๊าดดด แต่ก็เอาวะสู้ๆเพื่อลูก
หลังจากนั้นมันก็ อดไม่ได้ที่จะเดินไปเดินมา คิดว่าแค่ในบ้าน
คงไม่เป็นไรหรอกน่า แล้วก็ได้เรื่อง แค่วันที่ 7 เมษา แม่เริ่มรับรู้ถึง
ความผิดปกติอย่างแรง วันนั้นแม่ทานข้าวได้นิดเดียวน้อยมาก
เมื่อเทียบกับมื้อที่ผ่านมา เอาวะยังไงวันนี้ต้องไปโรงพยาบาลอีกแน่ๆ
เลยจัดการเตรียมข้าวของประดามี ทั้งของตัวเอง ของลูก ของฝาชี
เผื่อฉุกเฉินต้องนอนค้าง จะได้ไม่ต้องลำบากอย่างคราวที่แล้ว

ตอนบ่ายสองโมงจัดการโทรบอกพ่อของหนู กะคุณยาย
บอกว่าวันนี้ต้องคลอดแน่ๆ ถ้าอยากเห็นหน้าลูกกะหลานตอนแรกเกิด
ก็ให้รีบมารับไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้ 555 (ทำยังกะเป็นหมอซะเอง)
ที่จริงคืดมันท้องปั้นมาก เริ่มมีอาการเกร็งๆที่ท้อง แต่ยังไม่ปวด
เราเดินทางไปถึงโรงพยาบาลตอนบ่ายสาม ต้องไปนั่งรออีก
คุณหมอเจ้าของไข้เกือบกลับไปแล้ว แม่โดนตรวจภายใน แล้วก็ใส่
เข็มขัดแชมป์โลก(ที่วัดการเต้นหัวใจเด็ก) อีกแล้ว
ผลกราฟออกมามันสูงมาก จนแม่ต้องแอดมิด อีกที
คราวนี้เราไม่พลาดเหมือนครั้งที่แล้วที่ไม่มีเครื่องไม้เครื่องมือ
เตรียมมาเลย แต่พ่อก็ไม่อยากไปนอนที่อื่นอยู่ดี
เนื่องจากกลัวว่าแม่จะคลอดแล้วคุณชายจะพลาดช็อตสำคัญ

แต่ก็เหมือนเดิมไม่มีห้องพิเศษ พ่อต้องนอนตากยุงข้างนอก (อึดชะมัด)
ข้างนอกนอนไม่หลับด้วยยุงเยอะและความห่วงเมียกะลูก
ข้างในตัวแม่เอง มันเริ่มนอนไม่หลับ เพราะเมื่อหัวค่ำ คุณพยาบาล
ตรวจปากมดลูกแม่ ซึ่งผลก็คืดเปิด 1.5 เซนแล้ว ลองคำนวณคร่าวๆ
ช.ม. ละ 1 ซ.ม. 10 ช.ม. แม่จะคลอด ตอนตี 4 ถ้าๆๆๆๆ ไม่โดนระงับ
การบีบตัวโดยยาระงับการบีบตัวมดลูกเจ้าเก่า และเหมือนหนังม้วนเดิม
แม่ต้องงดข้าว น้ำ และอาหารทุกประเภท เพราะคราวนี้ท่าทางไม่รอดแน่
ทางคุณหมออยากยื้อให้อยู่ต่อ แต่คุณพยาบาลก็อยากให้คลอดเลย
มันอันตรายที่ต้องให้ยาเยอะแบบนี้

พอตอนเช้า พ่อเข้ามาหาแม่ที่นอนพังพาบอยู่บนเตียงแบบหมดแรง
พาเข้าไปทำความสะอาดในห้องน้ำ ขาออกมาเดินไม่ถึงเตียงซะงั้น
ก็ดันหน้ามืดก่อน ทั้งที่พ่อคอยประคองตลอด แต่ไม่ไหวแล้วอ่ะ
ต้องนั่งพักก่อน คุณหมอก็เข้ามาคุยด้วย เค้าอยากออกมาแล้วนะ
รั้งเค้าไม่อยู่แล้ว ผ่าเลยนะครับ แม่ก็ ค่ะๆๆๆ ณ จุดนี้อะไรก็ได้ทั้งน้านนน
เสร็จหมดเวลาเยี่ยม พ่อต้องเด้งตัวเองออกไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่รู้
ว่าเมียต้องขึ้นเขียงตอนกี่โมง ไม่มีการแจ้งให้ทราบ พอสายๆอีกหน่อย
พยาบาลก็เข้ามาบอกแม่ว่าคิวผ่าตอน 10 โมงเช้านะคะ ตายละหว่า
พ่อมันไม่รู้เรื่องเลย โทรศัพท์ก็ไม่มีจะโทรบอก โลกภายนอกเป็นไง
ตอนนั้น แม่ไม่รู้เลย เค้าจับใส่เปลเข็นไปทิ้งที่หน้าห้องผ่าตัด
ก็มีพยาบาลมาซักประวัติโง้นงี้ ตอนนี้แม่ไม่กลัวอะไรใดๆทั้งสิ้นแล้ว
เพราะดูทุกสิ่งอย่างมันรวดเร็วเหนือการควบคุมมาก

เวลา 10.05 น. เราถูกเข็นเข้าห้องผ่าตัด บรรยากาสก็ดูดี สะอาดสะอ้าน
มีเพลงเพราะๆฟัง มีเสียงพยาบาลกะคุณหมอคุยกันสนุกสนาน
โดยไม่เอ่ยถึงแม่เลย จะมีก็แค่ คุณแม่เอียงซ้ายค่ะ ขวาค่ะ
แล้วก็นอนตะแคงค่ะ แล้วแม่ก็รู้สึกเย็นๆที่สันหลังวาบ
สาบานได้ว่าไม่เจ็บเลย แม้แต่น้อย หลังจากนั้น ท่อนล่างแม่ก็ชาไปหมด
แล้วจะมีคนเอาแอลกอฮอล์ที่ตอนแรกรู้สึกว่าเย็นๆ เช็ดที่ท้อง
แล้วก็ถามว่ารู้สึกยังไงบ้างคะ ไปเรื่อยๆ จนกว่าแม่จะตอบว่าไม่รู้สึกแล้วค่ะ
จากนั้นแม่ก็โดนสายนู้นสายนี้ ระโยงระยางจากร่างกายมากมาย
ซักพักก็รู้สึกได้ว่าเออ เริ่มแล้ววุ้ย แต่ไม่เจ็บนะ แต่รู้สึกได้แหละ
ประมาณ 10.18 น. แม่ก็ได้ยินเสียงนางฟ้าน้อยของแม่ร้องแงๆๆๆ
คุณพยาบาลเอาตัวลูกไปเช็ดๆถูๆ ดูดน้ำคร่ำออกจากปากจมูก
แล้วก็เอาผ้าเขียวๆน่าเกลียดห่อเด็กน้อยหน้าตางงๆ บานๆมาให้แม่หอมแก้ม
พระพุทธเจ้าน้ำตามาอีกแล้ว เจ้าเด็กน้อยตัวแดงๆ นี่คือลูกของเราหล่ะ

วันนี้เรามีคนที่จะเรียกเราว่าแม่แล้วนะ






Create Date : 14 ธันวาคม 2553
Last Update : 14 ธันวาคม 2553 14:39:08 น. 0 comments
Counter : 406 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

แล้วจะรักใครได้อีก
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add แล้วจะรักใครได้อีก's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.