ครึ่งขวบแล้วคร๊าบบบบ
วันอาทิตย์ที่ 4 กันยายน 2554

ตื่นกันแต่เช้าอีกแล้วถึงแม้จะเป็นวันหยุดของพ่อกะแม่ ก็ตาม ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะวันนี้เรามีนัดกับคุณอาหมอของลูก เพื่อจะต้องฉีดวัคซีน อายุ 6 เดือนของลูก ไปถึงโรงพยาบาลประมาณ 10 โมงเช้า แบ่งภาระกิจกันอย่างเด่นชัดเช่นเคย คือ คุณพ่อเอารถไปจอด (เพราะที่จอดรถของ รพ. มีน้อยมาก พ่อคงต้องใช้เวลาอีกเช่นเคย) แม่อุ้มลูกแนบอกไว้ คุณยายถือสัมภาระมากมายของลูก ลงทะเบียนเบื้องต้นกับคุณน้าพยาบาลแสนสวย

พยาบาล : ดช. สังขกร เขาแก้ว ค่ะ
** แม่ก็อุ้มลูกเดินไปพบคุณพยาบาล**
พยาบาล : น้องเป็นอะไรมาหรือป่าวค่ะ
แม่ : เปล่าค่ะ พบคุณหมอตามนัด เพื่อฉีดวัคซีนค่ะ
พยาบาล : น้องสังขกร อายุกี่เดือนค่ะ
แม่ : 6 เดือน เต็มค่ะ
พยาบาล : ว้าว !!!! เป็นหนุ่มแล้วน่ะครับ ครึ่งขวบแล้ว
แม่ : ไม่ต้องรีบเป็นหนุ่มก้อได้ครับ Thank You
พยาบาล : (หัวเราะ) ตัวใหญ่มากเลยครับ เดี๋ยวคุณแม่อุ้มไม่ไหวน่ะครับ
แม่ : ตอนนี้ก็แทบจะไม่ไหวแล้วค่ะ 5555
พยาบาล : น้องมีอาการป่วยมาด้วยไม๊ค่ะ มีไอ มีจาม มีน้ำมูกหรือป่าวค่ะ
แม่ : ไม่มีค่ะ
** ระหว่างที่สนธนากัน Thank You ก็จับมือ คุณพยาบาล ตลอดเวลา **
พยาบาล : สังขกรครับ ชั่งน้ำหนัก กะวัดส่วนสูงกันดีกว่าครับ

** น้ำหนัก 8.975 กก. ส่วนสูง 69.75 ซม. **

ระหว่างรอคุณหมอตรวจ เรานั่งรอกันบริเวณหน้าห้องตรวจ วันนี้มีเด็ก ๆ มาหาคุณหมอเยอะมาก ทั้งที่มาตามนัด และที่ป่วย เสียงเด็ก ๆ ร้องกระจองอแงกันระหง่มไปหมด แม่กลัวว่าลูกของแม่จะร้องตามคนอื่น ๆ ไปด้วย แต่ผิดคาดมาก หนูดูมีความสุข สนุกกับสิ่งแปลกใหม่ตลอดเวลา ไม่มีร้องโยเยให้แม่นักใจสักนิด รออยู่สักพัก คุณพ่อก็มาถึง แล้วก้อมาอุ้มลูกเดินเที่ยวเล่น คุณพ่อเล่าให้ฟังว่า มีสาวน้อย สาวเล็ก และสาวใหญ่ ส่งยิ้มหวานให้ลูก แต่ลูกของแม่เล่นตัว ไม่สนใจใครเลย ยังคงสนุกกับการเล่นกะคุณพ่อมากกว่า
และแล้วก็ถึงคิวของเรา
คุณหมอ : สวัสดีครับ
แม่ - พ่อ : สวัสดีค่ะ สวัสดีครับ
คุณหมอ : 6 เดือนแล้วน่ะครับ สังขกร เป็นหนุ่มแล้วน่ะ ตัวใหญ่มากเลย ระวังคุณแม่จะอุ้มไม่ไหวน่ะครับ
แม่ - พ่อ : พยายามสู้อยู่ค่ะ (คุณพ่อ 555)
คุณหมอ : ดูจากสายตา ตัวประมาณเท่ากับเด็ก ๆ อายุ 9 เดือนเลยครับ คุณแม่ให้ทานอะไรบ้างครับ
แม่ - พ่อ : นมแม่ค่ะ มีอาหารเสริม 2 มื้อ แต่ละมื้อทานไม่มาก (แอบโกหกคุณหมอ) พอให้หัดกลืนค่ะ
คุณหมอ : ครับอาหารเสริมทานได้แล้วครับ เด็กแต่ละคนพัฒนาการไม่เหมือนกัน ให้คุณแม่สังเกตุดูน่ะครับ ถ้าทานแล้วไม่มีผลข้างเคียง ถ่ายปกติ กินนมปกติ ก็ไม่เป็นไรครับ
(ระหว่างนั้นก็ก้มดูรายละเอียดของน้ำหนักและส่วนสูง)
คุณหมอ : น้ำหนักเกินเกณฑ์เล็กน้อย ส่วนสูงเกินเกณฑ์เล็กน้อย แต่ไม่น่าเป็นห่วงครับ พัฒนาการโดยรวมของน้องเป็นอย่างไรบ้างครับ
แม่ : พลิกคว่า พลิกหงาย เป็นบ้าเป็นหลังค่ะ หมุน 360 องศา ได้ในเวลาอันรวดเร็ว กระดึบถอยหลังได้อย่างคล่องแคล่ว แต่ไม่มีเกียร์เดินหน้าค่ะ ชอบให้จับในลักษณะยืน กระโดดและลงน้ำหนักเต็มฝ่าเท้า ไม่ชอบลงอ่างค่ะ แต่ชอบอาบน้ำนอกอ่างแต่จะใช้มือกวักน้ำในอ่างเล่น ชอบอาบโดยตรงกับสายฝักบัว ถ่ายหนักวันละ 1 ครั้ง ในช่วงเช้า ลักษณะของอึอึ๊ มีสีเขียวปนเล็กน้อย จับอะไรใส่เข้าปาก ชอบบ้วนน้ำลาย ตดเสียงดัง วันละหลาย ๆ รอบ แสดงออกถึงอารมณ์ได้หลากหลายค่ะ จำทุกคนที่รู้จักได้ค่ะ ไม่กลัวคนแปลกหน้า
คุณหมอ : คันเหงือกมีแนวโน้มฟันจะขึ้นหรือยังครับ
แม่ : ยังค่ะ ยังไม่เห็นวี่แววของดอกไม้จะบานเลยค่ะ
คุณหมอ : ไม่เป็นไรครับ จริง ๆ ยังไม่ถึงเวลาครับ แล้วน้องจับยืนหรือยังครับ
แม่ : ยังค่ะ แต่จะชอบให้เราอุ้มในท่ายืน ยังไม่นั่งด้วยค่ะ
คุณหมอ : ปกติครับเพราะจริง ๆ แล้ว ต้อง 9 เดือนไปแล้วครับ
วันนี้ฉีด 2 เข็มน่ะครับ แล้วนัดอีกทีเดือน ธค. ขอเป็นประมาณวันที่ 15 ธค น่ะครับ
คุณแม่ : น้องครบ 9 เดือนประมาณต้นเดือน ธค. ค่ะ สัปดาห์แรกวันหยุดสัปดาห์ที่ 2 ก็ได้ค่ะ
คุณหมอ : พอดีหมอมีไป ต่างประเทศ (อเมริกา) ครับ
แม่ : อ๋อ ค่ะ ได้ค่ะ อย่าลืมของฝากให้ Thank You น่ะครับ
คุณหมอ : สังขกร อยากได้อะไรครับ คุณอาหมอดูของเล่นมาให้น่ะครับ
แม่ : ไม่เป็นไรค่ะ เกรงใจ ขอเป็นสาวสวยสักคนแทนดีกว่าค่ะ
คุณหมอ - พ่อ : 5555
คุณหมอ : ขอตรวจเสียงหัวใจและท้องหน่อยน่ะครับ
แม่ : ต้องถอดแพมเพิสหรือป่าวค่ะ เหมือนกำลังจะเบ่งอึอึ๊ค่ะ
คุณหมอ : คงไม่ต้องครับ ตรวจแค่หัวใจ กับท้องครับ
คุณแม่ : อิอิอิ
คุณหมอ : 0k. ปกติดีทุกอย่างครับ เดี่ยวรอฉีดวัคซีนนะครับ สุดหล่อ
แม่ - พ่อ : ขอบคุณมากค่ะ
** แยกย้ายกันไปปฏิบัติภาระกิจอีกครั้ง คุณพ่อไปจ่ายเงินค่ายา แม่กะคุณยายไปตรวจสภาพแพมเพิสของลูก ว่ามีการหย่อนระเบิดหรือป่าว ปรากฎว่าสะอาดเอี่ยมไม่มีอะไรผิดปกติ **
** คุณพ่อจ่ายเงินและรับยามา พร้อมส่งตัวลูกไปฉีดยาแล้ว แต่เราสรุปกันว่า ยืนรอพยาบาลเรียก บริเวณหน้าห้องฉีดยา ดีกว่า เพราะไม่อยากให้ลูกเห็นและได้ยินเสียง เวลาเด็ก คนอื่น ๆ ถูกฉีด ระหว่างนั้น แม่ก็จะพูดคุยกับลูกตลอดว่า "ลูกครับ เดี๋ยวลูกฉีดยา 2 เข็มน่ะครับ เจ็บแป๊ปเดียว เดี๋ยวก็หาย แล้วหนูก็จะเป็นเด็กแข็งแรงไม่ป่วยน่ะครับ ถ้าลูกเจ็บลูกร้องเสียงดัง ๆ เลยน่ะครับ แล้วจะหายเจ็บ" แม่กลัวลูกจะร้องไห้ไม่ยอมหยุด เหมือนกับที่เด็ก ๆ หลายคนเป็น แม่คงลำบากไม่รู้จะทำอย่างไรให้ลูกหยุดร้องได้แน่ ๆ และแล้วก็ถึงคิวของเรา มีพยาบาลหน้าตาใจดีมาเรียกชื่อลูกแล้ว ตอนนี้คุณพ่ออุ้มลูกไว้แนบอก คุณพยาบาลบอกให้คุณพ่อเอาลูกนอนบนเตียง หนูยังยิ้มแย้มและหัวเราะอารมณ์ดีตลอดเวลา จนถึงนาทีอันระทึกใจ
พยาบาล : คุณแม่จับแขนน้องไว้ทั้ง 2 ข้างน่ะค่ะ
แม่ : Thank You ครับ คุณน้าพยาบาลจะฉีดยาแล้วครับ เจ็บแป๊ปเดียวน่ะ ถ้าเจ็บก็ร้องเสียงดัง ๆ เลยครับ ไม่ต้องกลัวน่ะ แม่กะพ่ออยู่กับลูกตรงนี้น่ะครับ
พยาบาล : คุณแม่จับแน่น ๆ น่ะค่ะ
(แล้วก็ลงเข็มที่ 1) ** ลูกรักของแม่ร้องไห้จ้า!!!! เสียงดังมาก ลูกไม่เคยร้องไห้เสียงดังอย่างนี้มาก่อน แม่จับแขนลูกไว้ ปากก็จูจู๊บ ลูกตลอดใบหน้า พร่ำบอกไปตลอดว่า เจ็บแป๊ปเดียวค่ะ เจ็บแป๊ปเดียว แล้วหนูก็จะแข็งแรงน่ะลูก (แล้วก็ลงเข็มที่ 2 ในเวลาใกล้กัน แต่คนละข้าง) ครั้งนี้ลูกก็ร้องจ้า!!! เสียงดังอีก มีน้ำตาไหลออกมาด้วย หนูคงเจ็บมาก ถ้าแลกได้ แม่จะขอเจ็บแทนลูกเอง น้ำตาลูกไหล ของแม่ก็ไหลเหมือนกันครับ แต่ของแม่เจ็บที่หัวใจด้วย พอพยาบาลถอนเข็มออก คุณพ่อก็รีบอุ้มลูกแนบอกทันที ลูกเอาหน้าน้อย ๆ ซบลงตรงอกของพ่อ แล้วมีเสียงสะอื้นของลูกออกมา คุณพ่อโอบกอดลูกไว้ แล้วชมลูกตลอดเวลา "เก่งมากครับ หายเจ็บแล้วลูก" แล้วหนูก็หยุดร้อง ซบอยู่กับอกพ่ออย่างนั้น คุณพ่อพาหนูออกไปจากห้องฉีดยา เพื่อรอดูอาการ และให้ไกลจากเด็ก ๆ ที่กำลังร้องกันอยู่ แม่มองภาพนั้นช่างเป็นภาพที่สวยงามจริง ๆ ผู้ชายร่างใหญ่ บึกบึน อุ้มเด็กชายที่ใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตา ซบอยู่กับอกหนา ๆ สักพักเด็กชายตัวน้อยก็หลับปุ๋ยไปกับอกกว้าง พร้อมกับมีรอยยิ้มบาง ๆ ฉาบอยู่บนใบหน้าน้อย ๆ ที่เพิ่งผ่านอาการเจ็บปวดจากการถูกฉีดยามา เรารีบกลับบ้าน ลูกนอนหลับไปตลอดทางการเดินทาง หนูคงเพลีย หรือไม่ก็คงเป็นฤทธิ์ยาที่โดนฉีดไป 2 เข็ม คืนนี้คงจะเป็นคืนที่ลำบากของแม่และยายแน่ ๆ เพราะคุณพ่อเสนอความเห็นว่า ไม่อยากให้ลูกทานยาแก้ไข้ก่อนมีอาการ เพราะกลัวลูกจะดื้อยา

และแล้วคืนแห่งความตื่นเต้นก็เกิดขึ้น เมื่อตัวลูกมีอุณหภูมิขึ้นสูง แต่ก็ไม่มาก เรียกว่าอยู่ในปริมาณ รุ่ม รุ่ม เท่านั้น แต่ก็ทำให้แม่ตื่นตกใจได้เช่นกัน เพราะลูกไม่ยอมนอน ออกจะโยเย ให้แม่อุ้มกล่อมตลอดเวลา เพราะหนูไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อน ปกติเมื่อถึงเวลานอน หนูก็จะนอนหลับเอง แต่คืนนี้ หนูจะให้แม่อุ้มและกอดหนูไว้ตลอดเวลา ไม่เอาใครทั้งนั้น คนอื่น ๆ มีไว้สำหรับเป็นเพื่อนเล่นให้หนู แต่เมื่อหนูอยากนอนหนูก็จะโผเข้าหาแม่คนเดียว แต่หนูก็นอนยากเหลือเกิน จนเกือบเที่ยงคืน หนูจึงจะหลับ แต่แม่เองกลับหลับไม่ลงทั้งคืน คอยเช็คอุณหภูมิของลูกตลอดเวลา แผ่นเจลลดไข้ช่วยเรา แม่-ลูก ไว้ได้เยอะเชียว

เช้านี้ (วันจันทร์ ที่ 5 กย. 54) แม่ตื่นอย่างโสลเสล เพราะนอนไม่เต็มตื่น แต่เมื่อเห็นรอยยิ้มของลูกที่สดใส กลับมาเป็น Thank You คนเดิมของแม่ ก็ทำให้แม่มีพลังมหาศาลที่จะมาต่อสู้กับงานอันหนักอึ้ง เพื่อลูก ของแม่คนนี้อีกครั้ง เย็นนี้แม่จะรีบกลับบ้านไปจูจุ๊บลูกของแม่

รักลูกมากจ๊ะ Thank You






Create Date : 05 กันยายน 2554
Last Update : 5 กันยายน 2554 14:59:22 น.
Counter : 539 Pageviews.

2 comments
  
ติดตามมาตั้งแต่อยู่ในท้อง วันนี้ 6 เดือนแล้วเหรอจ๊ะ

หนัก 8 กก. ตัวโตเหมือนกันน่ะเนี่ย

คุณแม่เอารูปน้องมาอวดด้วยสิค่ะ
โดย: Jub_ka_Jib วันที่: 5 กันยายน 2554 เวลา:17:02:40 น.
  
คุณแม่บันทึกได้ละเอียดมากกกกก ค่ะ

อยากดูรูปบ้างอ่ะ เหมือนคห.1

แวะมาคุยกับมัดหมี่บ้างนะ
โดย: iamnerisa วันที่: 5 กันยายน 2554 เวลา:22:24:31 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

เขาแก้ว
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



สวัสดีค่ะ ทุกท่าน ที่หลงทางเข้ามาใน Blog นี้ เจ้าของ Blog แอบดีใจที่มีคนเข้ามาทักทายกัน Blog นี้ ไม่มีสาระอะไรน่ะค่ะ มีแต่ความรักมอบให้กับทุก ๆ ท่าน โดยเฉพาะเจ้าตัวเล็ก เจ้าของหัวใจของเจ้าของ Blog ผู้ทำให้เกิดแรงบันดาลใจในการเขียน Blog ดังนั้นเนื้อหาส่วนใหญ่ก็จะเขียนถึงเจ้าตัวเล็ก ชื่อ "Thank you" เป็นหลักค่ะ
หวังเอาไว้ว่าสักวัน เมื่อเจ้า Thank you โตพอที่จะอ่านออก และทำความเข้าใจอะไรได้แล้ว เขาจะเข้ามาอ่าน Blog นี้ของแม่ เพื่อจะได้รู้ว่า แม่รักเขา มากแค่ไหน
สุดท้าย ขอขอบคุณทุก ๆ ท่านที่เข้ามาเยี่ยมชม และทุก ๆ ความเห็น ทุก ๆ คำแนะนำค่ะ
กันยายน 2554

 
 
 
 
2
3
4
6
7
8
9
10
11
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog