อุลตร้าซาวน์ครั้งแรก
เสาร์ 7 สิงหาคม 2553

วันนี้เป็นวันหยุดของแม่จ๊ะ Thank you แต่ก็ไม่ได้หยุดเพราะวันนี้ แม่มีนัดกับคุณป้าหมอ เรื่องการดู VDO การเจาะน้ำคร่ำจ๊ะ คุณพ่อแต่งตัวหล่อแต่เช้าตรู่ ป่าวหรอกจ๊ะ ไม่ได้แต่งหล่อไปโชว์คุณป้าหมอหรือคุณน้าพยาบาล แต่วันนี้คุณพ่อมีนัดกับลูกค้าระดับผู้ใหญ่ทั้งนั้น ก็เลยต้องแต่งหล่อกันหน่อย แต่ก่อนเข้า office คุณพ่อไปส่งเราแม่ลูกที่โรงพยาบาลศิริราชก่อนจ๊ะ เราต้องออกจากบ้านกันแต่เช้าเพราะคุณหมอนัด 08:00 น. จ๊ะ
ถึงโรงพยาบาลก่อน 08:00 น. นิดหน่อย รถติดมากเหลือเกิน ก่อนลงจากรถมีคำสั่งจากคุณพ่อออกมาด้วยล่ะ "ตรวจเสร็จกลับบ้านเลยน่ะ ห้ามเดินช๊อปปิ้ง" โอโฮ้!!! ใจร้าย คุณพ่อของลูกใจร้ายอ่ะ เดินขึ้นตึกตรวจชั้น 6 อย่างลั้นลา ชิวชิว วันนี้มีคุณแม่ ๆ มาฝากครรภ์กันเยอะมาก สงสัยหนูจ๊ะมีเพื่อนร่วมรุ่นเยอะเนอะ
รายงานตัวเสร็จคุณน้าพยาบาลคนสวยบอกกับแม่ว่า "คุณแม่ค่ะ วันนี้คุณหมอขออนุญาตอุลตร้าซาวน์ทางช่องคลอดน่ะค่ะ" ลูกจ๋า แม่ งง มากเลย ความสงสัย คำถามเกิดขึ้นมากมายในหัวของแม่ เดินเข้าห้องน้ำเพื่อเปลี่ยนจากกางเกงเป็นผ้านุ่งของโรงพยาบาลอย่าง งง ระหว่างเดินเข้าห้องน้ำ น้ำตาของแม่ก็ไหลตลอดทางเลย คิดไปต่าง ๆ นา นา หรือว่าลูกของแม่มีอะไรผิดปกติ แม่ไม่กล้าโทร.ไปเล่าให้คุณพ่อฟัง กลัวคุณพ่อจะคิดไปไกล และคิดมากกว่าแม่ หรือไม่ก็อาจโดนคุณพ่อดุเอาก็ได้ แม่ไม่กล้าถามคุณพยาบาลหรอกเพราะยังงัย เค้าก็คงไม่บอกอะไรเราอยู่แล้วล่ะ แม่ได้แต่คลำท้องส่งกระแสจิตไปถึงลูก "Thank you จ๋า ลูกอย่าเป็นอะไรเลยน่ะ ลูกต้องแข็งแรง ลูกต้องเป็นเด็กปกติ อยู่กับแม่น่ะจ๊ะ คนดี"
นั่งรอคุณหมอนานมากเลยจ๊ะ ระหว่างนั้นก็จะมีคุณป้า คุณยาย หลายท่านมากเลย มาตรวจภายใน เป็นทั้งเนื้องอก ผังผืด ซี๋ส และอื่น ๆ ที่เป็นโรคเกี่ยวกับภายในของผู้หญิง ระหว่างนั่งรอน้ำตาของแม่ก็ไหลออกมาเรื่อย ๆ ก็แม่กังวลนี่จ๊ะ แม่คิดถึงคุณตา ขอให้คุณตาช่วยเราแม่ลูกด้วย
นาทีระทึกใจก็มาถึงจ๊ะ คุณน้าพยาบาลเรียกชื่อแม่ให้เข้าไปในห้องตรวจ พบคุณป้าหมอสายฝนในห้องนั้น คุณหมอบอกแม่ว่า "ไม่ต้องกังวลน่ะค่ะ ไม่มีอะไรน่าตกใจ คุณหมอขอตรวจเพื่อความแน่ใจก่อน" แม่ขึ้นเตียง ที่คนส่วนใหญ่เรียกว่า "เตียงขาหยั่ง" แล้วคุณหมอก็ใช้เครื่องมือมาตรวจ แม่เห็นหนูได้ทันทีเลยจ๊ะ ลูกใครกันน่ะ นอนขดตัวอยู่ หัวโต๋โต คุณหมอถามแม่ว่า "เห็นเจ้าตัวเล็กไหมค่ะ?" คุณหมอชี้ให้แม่ดู จ๊ะ ตรงนั้นศรีษะ แขน ขา อวัยวะของหนู ขนาดตัวโดยประมาณ 2 ซม. คุณหมอยังชี้ให้ดูไข่แดง อาหารจานหลักของลูกว่ายังมีอยู่อีกนิดหน่อยจ๊ะ แม่พูดไม่ออก น้ำตายิ่งไหลออกมาหนักกว่าเดิม แต่คนละความรู้สึกกันเลยจ๊ะ ตอนนี้ ดีใจ ตื้นตัน ตื่นเต้น สุขใจ ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้เห็นลูกได้เร็วขนาดนี้ แม่รู้มาก่อนว่า เขาจะซาวน์กันประมาณ weeks ที่ 16 ขึ้นไปนี่นา แม่ถามคุณหมอว่า "ปกติใช่ไหมค่ะ?" คุณหมอบอกว่า ค่ะ ปกติดีทุกอย่าง รกไม่เกาะต่ำ ถุงน้ำคร่ำ OK แต่แม่มีถุงน้ำ (ซี้ส) บริเวณมดลูกด้านซ้าย คุณหมอบอกว่าไม่เป็นอันตรายแล้วจะหายไปได้เอง เป็นภาวะแทรกซ้อนปกติของคนตั้งครรภ์ แล้วก็เสร็จสิ้นการตรวจ คุณหมอให้ภาพถ่ายอุลตร้าซาวน์มาด้วย แล้วน้าพยาบาลก็พาไปดู VDO. ตอนนั้นไม่มีสติในการดูหรอกจ๊ะ แค่รู้ว่าไม่ค่อยน่ากลัวเท่าไหร่ ก็มัวแต่ดีใจ ปลื้มใจ กับภาพของลูกอยู่งัยจ๊ะ
เรียบร้อยแล้ว รีบโทร.หาคุณพ่อ บอกว่าคุณหมออุลตร้าซาวน์ทางช่องคลอดให้ด้วยทุกอย่างปกติดี เห็นลูกด้วย คุณพ่อดีใจมาก บอกว่าจะรีบกลับบ้านเพื่อมาดูหนูจ๊ะ คุณพ่อเราน่ะ เห่อ ใช่ย่อยเลยน๊ะ
พอถึงบ้าน แม่รีบโชว์ภาพหนูให้คุณยายดูจ๊ะ คุณยายตื่นเต้นมากเลย บอกว่า "เดี๋ยวนี้เค้าทันสมัยกันขนาดนี้เลย" แล้วคุณยายก็ให้พรลูกจ๊ะ ขอให้หนูแข็งแรง
ตอนเย็นคุณพ่อรีบกลับบ้านจริง ๆ ด้วย หอบขนมมาเพียบเลย ถึงห้องปุ๊บ ขอดูลูกเลย ไม่ค่อยจะเห่อเอาซะเลยคุณพ่อนี่ ดูไปก็ยิ้มน้อย ยิ้มใหญ่ ลูกจะเหมือนใครน่ะ ถามวนไปก็วนมา จนแม่รำคาญ ก็เลยตอบไปว่า "ลูกน่ะเป็นเด็กฉลาด เค้ารู้ว่าอะไรดี อะไรเหมาะสม เค้าเลือกได้แหละ" คุณพ่อก็เลยงอนแม่ไปเลย 55555

คืนนี้นอนหลับแบบอมยิ้ม
รักลูกมากจ๊ะ Thank you



Create Date : 17 สิงหาคม 2553
Last Update : 17 สิงหาคม 2553 10:37:09 น.
Counter : 641 Pageviews.

1 comments
  
ดีใจ ด้วยนะค่ะ
โดย: kongnun วันที่: 18 สิงหาคม 2553 เวลา:17:31:19 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

เขาแก้ว
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



สวัสดีค่ะ ทุกท่าน ที่หลงทางเข้ามาใน Blog นี้ เจ้าของ Blog แอบดีใจที่มีคนเข้ามาทักทายกัน Blog นี้ ไม่มีสาระอะไรน่ะค่ะ มีแต่ความรักมอบให้กับทุก ๆ ท่าน โดยเฉพาะเจ้าตัวเล็ก เจ้าของหัวใจของเจ้าของ Blog ผู้ทำให้เกิดแรงบันดาลใจในการเขียน Blog ดังนั้นเนื้อหาส่วนใหญ่ก็จะเขียนถึงเจ้าตัวเล็ก ชื่อ "Thank you" เป็นหลักค่ะ
หวังเอาไว้ว่าสักวัน เมื่อเจ้า Thank you โตพอที่จะอ่านออก และทำความเข้าใจอะไรได้แล้ว เขาจะเข้ามาอ่าน Blog นี้ของแม่ เพื่อจะได้รู้ว่า แม่รักเขา มากแค่ไหน
สุดท้าย ขอขอบคุณทุก ๆ ท่านที่เข้ามาเยี่ยมชม และทุก ๆ ความเห็น ทุก ๆ คำแนะนำค่ะ
สิงหาคม 2553

1
2
3
4
5
6
7
8
12
13
14
15
18
19
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog