๋Japan:Day 1 – 2 Apr 2014 ออกจากจากรังหมู ไปต่อเครื่องที่มาเล มาเลย์

Day 1 – 2 Apr 2014

ตอนเช้าคุณหมูก็มาดราม่าใส่เล็กน้อยขอโทษนะคะที่ไม่ได้ไปส่ง อยากไปด้วยจัง งี๊ดๆๆๆๆ ...

อิชั้นก็นอนต่อนิดหน่อย แล้วลุกมาแพคกระเป๋าในตอนสายๆของวันเมื่อคืนก่อนทำธุระอะไรสักอย่างนี่แหละ เพราะเมื่อวานไปกรุงเทพกลับมาก็เหนื่อยเลยมิมีแรงจัดของ แพคๆแล้วแบก ตัดใจเอาออก การเป็นผู้หญิงแล้วชอบถ่ายรูปเนี่ยแค่กล้องบวกอุปกรณ์ทั้งหลายก็ปาไปห้าโลละมั้งT..T รื้อห้องรกมาก เก็บไม่ทันด้วย 5555+

1.ในกระเป๋าลากใบเล็กถือขึ้นเครื่องได้ไม่เกิน7 โลประกอบด้วย DSLR K-r /Kit/Macro 100 เสื้อกักขนๆ(ปล้นแม่มาชั่วคราว)1 ตัว /เอกสารทั้งหลาย/กระเป๋าตังค์/ที่ชาร์จแบต หนัก 6 kg

2.กระเป๋า Backpack (ซื้อมาจากเวียดนาม)เสื้อยืด 8 ตัว/แจ๊คเก็ต 1 ตัว /กางเกงขาสั้น 1 / ขายาว 1/ ลองจอน 1 ชุด /ชั้นในเต็มอัตราศึก/ขาตั้งกล้อง(หนัก 2 kg) /กระติ๊กน้ำร้อน หนัก 9 kg

**ไม่เอากระเป๋ากล้องไปกะจะใส่ในBackpack ซึ่งเป็นความผิดพลาด อย่างใหญ่หลวง**

จัดของเสร็จตอนบ่ายสองนิดๆด้วยความรักสามีเลยรีดผ้าให้ก่อนไป (ภาคภูมิใจมากพอใส่ยันวันกลับ ช่วงแรกๆที่จะไปค้างที่ไหนหลายๆวัน คำแรกจากปากสามีคือ แล้วใครจะรีดผ้าให้เค้า -*-)

ออกจากหอบ่ายสามกว่า ขึ้นรถตู้กว่าคนจะเต็มเกือบสี่โมงจากสระบุรีไปดอนเมืองเนี่ย 1 ชั่วโมงก็ถึงแล้ว

5:00 pm. ถึงดอนเมืองไปหาอะไรกินก่อน ความแซ่บสุดท้ายก่อนออกจากเมืองไทย มิได้สำนึกสามีบอกว่าทำไมไม่รีบไปโหลดกระเป๋าห๋า แหะๆ


5:40 pm. โหลดกระเป๋า คนมะ-หา-ศาล เสียใจไม่เชื่อคุณพี่ รอประมาณครึ่งชั่วโมงถึงได้โหลดของซึ่งจะไปรับที่ปลายทางสนามบินคันไซเลย แล้วผ่าน ตม.


6:30 pm.ไปนั่งรอในเกทแง่วๆ เข้าห้องน้ำให้เรียบร้อย ตามเวลาเครื่องออกตอน 7:35 pm. แต่เหมือนว่าออกดีเลย์ไปนิดนึง

นั่งทรมานใจกะกลิ่น นาสิลามักบนเครื่องมากมายแม้ว่าเราจะอิ่มมาแล้วก็ตาม


11:17 pm. ถึงมาเลย์ ดีเลย์ไปจริงๆต้องถึง 10 :45 เดิน เดินเดิน และเดินไปอาคารผู้โดยสาร เดินไกลไปไหมดีนะเอาเป๋าที่ลากติดตัวมาถ้าแบ็คเพ็คแล้วก็ตายเลย เดินแบบรีบๆใช้เวลาประมาณ 7 นาทีมีผู้โดยสารที่จะ transit ไปซิดนีย์เครื่องแบบว่าเรียกคนขึ้นเครื่องไปหมดแล้ว แต่ก็ยังรอกันอยู่นะ

เดินไปถึงอาคารผู้โดยสารเข้าประตูไปแล้วเลี้ยวซ้ายได้เลยจะเจอเคาเตอร์ airasia อยู่ยื่นใบที่ทำเว็บเช็คอินให้เค้าจะถามเรื่องกระเป๋าที่โหลดมาด้วย จากนั้นผ่านที่ตรวจกระเป๋าอีกครั้งเข้าสู่พื้นที่บริเวณเกทเลย

สนามบินเล็ก LCCT เล็กๆ ห้องน้ำอารมณ์หมอชิต(ขึ้นบนเครื่องดีกว่านะ) มีของกินขายเล็กน้อย แวบไปซื้อช็อกโกแลตกะน้ำเอาไว้กินบนเครื่อง(บนเครื่องAK เมื่อกี้มีฝรั่งเอาช็อกโกแลตมากิน อยากกินบ้าง)มีเงินริงกิตอยู่ 50 RM พี่หมูให้มา อิอิ

*** มี free wifi ให้ใช้ได้สามชั่วโมง***

00.0 am. เรียกผู้โดยสาร เข้าไปรอในห้องที่อยู่ข้างในอีกทีโดยเช็ค บรอดดิ้งพาส และมีเจ้าหน้าที่คล้ายทหารตรวจด้วย แถมเห็น passport ไทย เลยพูดกะเรา คนทายย ปายหนาย มิสรัชชานนท์ อ้อออ เจแปน กลับเมื่อหร่ายยย เลยตอบไปกลับวันที่ 10 แหมทำหน้างงๆ ลืมไปเลยว่าตอบเป็นภาษาไทยเลยบอกว่า ten April เค้าก็ปั๊มให้โดยง่าย เข้าไปนั่งรออีก 20 นาที ก็เดินไปขึ้นเครื่องซึ่งถ้าเป็น airasia X จะจอดใกล้กว่านะ

บนเครื่อง airasia X จัดแถวแบบ 3-3-3 ระยะระหว่างแถวกว้างกว่า airasia นิดหน่อยแต่เอนได้เยอะกว่า มีแอร์ชาวมาเลย์กะญี่ปุ่นซึ่งแอร์ญี่ปุ่นน่ารักมากกกกกกกกกกกกก แหะๆ บนเครื่องหนาวสัดๆ ครับผมสาวญี่ปุ่นคนข้างๆ นางหยิบถุงเท้าแบบหนาๆยาวๆขนๆออกมาสวมทับถุงเท้าบางที่ใส่อยู่ พร้อมหยิบผ้าห่มออกมาเชี่ยยยยละเสื้อกันหนาวตูอยู่ในกระเป่าที่โหลด แงๆๆทนหนาวไปยันเช้า 




Create Date : 25 เมษายน 2557
Last Update : 25 เมษายน 2557 0:31:21 น.
Counter : 674 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Princess Moo
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เมษายน 2557

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
22
23
24
26
27
29
30