....เดินไปข้างหน้า....
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2554
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
10 พฤษภาคม 2554
 
All Blogs
 
สีสันของชีวิต...ที่เหมือนจะมากเกินไป


วันนี้ขณะที่กำลังมีตติ้งกับอาจารย์อยู่
ก็มีกลิ่นอะไรไม่รู้ เหม็นมาก
คิดว่าเป็นกลิ่นสารติดตัวเพื่อนมา
เพราะเพื่อนเพิ่งเดินมาจากแลบ แล้วสารเพื่อนเหม็นสุดๆๆ
เหม็นจนปวดหัวไปหมดเลย ต้องใส่หน้ากากทั้งวัน
แต่ผ่านไปซักพัก ก็มีเสียงเอะอะจากข้างนอกห้อง
พี่เค้าบอกว่า "แผ่นดินไหว เค้าบอกให้ลงจากตึกให้หมด"
เหวอกันหมดทั้งห้อง
"แผ่นดินไหวหรอ?? ไม่รู้สึกอะไรเลย"
ก็ไม่ค่อยเชื่อกันเท่าไหร่ แต่ก็เดินออกจากห้องกันหมดนะ
แต่พอออกไป กลับกลายเป็นว่า
"แก๊สรั่ว"
เอ๊ะ ตอนนี้ทุกคนเริ่มแตกตื่นและลงจากตึก เพราะแผ่นดินไหว หรือแก๊สรั่วเนี่ย??
เราก็เลยรีบไปเก็บของ เก็บแลบตัวเอง
แต่เพื่อนๆ ยังชิวล์กันอยู่ เล่นคอม ดูดวง อะไรกันไป
เลยต้องเดินไปถามว่า "จะอยู่กันอีกหรอ เหลือห้องเราห้องเดียวแล้วนะ"
เพื่อนๆ เลยเก็บของ แล้วก็ลงจากตึกกัน

ในลิฟท์ก็มีอาจารย์ถามว่า แก๊สอะไรรั่ว
คงเพราะเห็นเรามาจากชั้นต้นเหตุมั้ง เลยถาม
เราก็ไม่รู้ แต่ได้ยินอาจารย์พูดแว่วๆ ว่าเค้าคิดว่าแก๊สอะไร เลยบอกไป
บอกไปแล้ว อาจารย์ก็บอกว่า ทิ้งอาจารย์ลงมากันหมดเลยหรอ
ขำกันทั้งลิฟท์เลย 555

ลงมาข้างล่าง ทุกคนก็แตกตื่น พูดคุยกันใหญ่
คนจากชั้นอื่นๆ ก็ถามๆๆๆ อะไรกันมากมาย
แต่สุดท้าย ก็ไม่มีใครรู้คำตอบที่แท้จริง

เราเลยไปว่ายน้ำกับน้องในแลบ
ว่ายสระใหญ่ 50 เมตร ลึก 2.5 เมตร
ระหว่างที่ว่ายรอบที่ 8 กำลังอยู่กลางสระ
ก็ได้ยินสัญญาณ หรือกริ่งอะไรซักอย่าง
คิดไปว่า คงครบรอบการว่ายน้ำของเด็กๆ
คือสระนี้จะมีเด็กๆ เรียนว่ายน้ำกันที่ลู่ริมๆ
ส่วนผู้ใหญ่ต้องว่ายตรงกลางสระ
แต่ว่า ทำไมสัญญาณมันไม่ดับซักที เลยเริ่มมองคนที่เกาะของสระ
ทุกคนเริ่มหันซ้ายขวา หลายคนรู้ว่าเป็นสัญญาณไฟไหม้
แต่ก็มีผู้ปกครองเด็กบางคนที่ไม่รู้ แต่ก็แตกตื่นตามไปด้วย เพราะเสียงมันดังมาก
เราเลยตัดสินใจขึ้นจากสระ รีบไปเก็บของ เปลี่ยนเสื้อผ้า
ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้อาบน้ำ หรือแม้กระทั่งล้างคลอรีนเลย
แล้วรีบลงจากตึก ดีนะที่อยู่ชั้น M ไม่งั้นเดินตายเลย
ลงมาก็เจออาจารย์ ยังพูดกันเลยว่า "หรือจากตึกนู้นมาเจอตึกนี้"
ซักพักนึง เสียงสัญญาณก็หายไป แต่เราหมดอารมณืจะไปว่ายน้ำต่อ หรืออาบน้ำซะแล้ว
กลับ!!!

รอรถเมล์นานมากๆๆๆๆๆๆ นั่งคุยกับน้องไปเรื่อยๆ
แต่ฝนตกลงมาอย่างหนัก แบบไม่ตั้งตัว
อะไรจะโชคดีขนาดนี้นะเนี่ย 5555
ตกหนักจนต้องยืนขึ้น เอาร่มกาง ทั้งๆ ที่อยู่ป้าบรถเมล์ มีหลังคา
แต่ก็คิดถูกแล้ว เพราะคิดต่อไปว่า ถ้านั่ง แล้วมีรถวิ่งเห่ยๆ มานะ
ต้องเปียกชัวร์ๆ
แล้วก็เป็นจริง ปอ. 40 ขับมาผ่านป้ายรถเมล์ ในเลนส์ที่ติดกับรถเมล์เลย
ไม่มีเบรค ไม่มีเบา
ถ้านั่งอยู่ น้ำคงสาดหน้าไปแล้ว
ขับรถแย่ตลอดเลย รถเมล์สายนี้

วันนี้คงเป็นวันที่โชคดีสุดๆ จริงๆ

กลับหอ กินข้าวเสร็จ
เกิดอารมณ์คึก ชวนน้องสาวไปปากคลอง ไปซื้อกุหลาบ
หอบมามากมายเลย ถูกดี






Create Date : 10 พฤษภาคม 2554
Last Update : 10 พฤษภาคม 2554 16:34:32 น. 0 comments
Counter : 468 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

by my hand
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





"หัวใจ"
อาจเป็นตัวสร้างความรู้สึก "รัก"

แต่จะยืนยาวหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับ

"ความผูกพัน" ที่คนสองคนมีให้กัน






Friends' blogs
[Add by my hand's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.