๐♥๐ My little Kyara...My ordinary miracle ๐♥๐
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2551
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
24 มีนาคม 2551
 
All Blogs
 
18-19 weeks : A tummy of happiness



ถึงมันฝรั่งน้อยของแม่

วันนี้ก็เข้าสู่ปลายสัปดาห์ที่ 19 แล้วสินะ

นั่นก็หมายความว่า ตั้งแต่วันอังคารหน้าเป็นต้นไป

เราจะเข้าสู่สัปดาห์ที่ 20 แล้วล่ะลูก

นั่นก็หมายความว่าเราเดินทางมาถึงครึ่งทางแล้วจ้ะ

และที่สำคัญ ในวันศุกร์สัปดาห์หน้า แม่กับปาป้าก็จะได้เจอหนูอีกครั้งแล้วสิ

ครั้งนี้ แม่กับปาป้าถือว่าสำคัญกว่าครั้งไหนๆเลยนะ

เพราะแม่กับปาป้าจะได้รู้เสียทีว่า หนู เป็นลูกสาว หรือว่า ลูกชาย

แล้วแม่กับปาป้าจะได้หาชื่อ เตรียมห้องสวยๆ

และเตรียมข้าวของเครื่องใช้ให้หนูเสียทีจ้ะ

สำหรับแม่ แม่ว่าแม่รู้แล้วล่ะน๊า ว่าหนูเป็นสีฟ้าหรือสีชมพู

เพียงแต่ว่าอยากเห็นชัดๆอ่ะจ้ะ

(แหม๋ แม่ พูดยังกะตาเห็นอ่ะ เดี๋ยวก็โดนแซวให้เปิดสำนักหรอก ฮ่าๆ)

แม่กับปาป้าแทบจะอดใจรอเจอหนูไม่ไหวแล้วล่ะจ้ะ

แม่อยากจะเห็นเหลือเกินว่า

หนูกำลังเอนจอยกับพื้นที่เล็กๆในพุงของแม่ขนาดไหนน่ะสิ



พัฒนาการของพุงแม่ตอนนี้คือ

ขนาดที่ขยายใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเทียบกับตอน 16-17 สัปดาห์





ตอนแรกๆที่พุงแม่ยังไม่ขยาย ปาป้ายังกล้าจับนะ

แต่มาตอนนี้ปาป้าเริ่มกล้าๆกลัวๆจ้ะ ยังกะกลัวจะทำพุงแม่แตกยังงั้นหล่ะ

แม่เลยต้องกล่อมอยู่สองสามวันนะ กว่าปาป้าจะกล้าจับพุงแม่เหมือนเดิม

และอีกอย่างหนึ่งคือ แม่รู้สึกถึงหนูดิ้นได้อย่างชัดเจนกว่าครั้งแรกๆแล้วนะ

หนูจะยุ๊กยิ๊กที่สุดก็คือตอนที่ได้ของอร่อยๆ อย่างชอกโกแลตล่ะจ้ะ

แม่เคยหม่ำเค้กชอกโกแลตเข้าไปนะ หนูเล่นดิ้นไม่หยุดเลย

เพื่อนๆแม่บอกมาว่า ในชอกโกแลตมันจะมีสารที่ทำให้มีความสุขนะ

หนูเลยเต้นไปด้วยกินไปด้วยเลย



สองสามวันมานี้ แม่รู้สึกได้ว่า หนูดิ้นถี่ขึ้นล่ะจ้ะ

จากครั้งแรกที่เคยรู้สึก เหมือนปลาตัวน้อยๆตอดแม่ในพุงนะ

ตอนนี้เป็นความรู้สึกที่เหมือนกับว่า มีคนมาดิ้นดุ๊กดิ๊กในพุงแบบเต็มๆ

ถึงแม้จะยังไม่เห็นเป็นมือหรือเท้าชัดๆ หรือแรงจนพุงกระเพื่อมก็ตาม

อาจจะเป็นเพราะว่า ตอนนี้มันฝรั่งน้อยของแม่ ไม่ใช่มันฝรั่งน้อยอีกต่อไปแล้วล่ะ

เพราะตอนนี้ไซส์ของหนู เทียบเท่าขนาดเท่าลูกแตงโมใบเล็กๆแล้วทีเดียว

เอ หรือว่าถึงเวลาที่แม่ต้องเปลี่ยนชื่อให้หนูใหม่แล้วสิ อิๆ

แต่แม่ยังเรียกขอหนูแบบนี้อยู่ก่อนนะจ้ะ ปาป้าก็ด้วยล่ะ

งั้นหนูชื่อนี้ไปก่อนแล้วกัน



เมื่อคืนนี้หนูดิ้นๆๆน่าดูเลยจ้ะ แม่เลยแอบสงสัยว่า

คงถึงเวลาปกติ ที่แม่พาหนูเข้านอนแล้วนะ

แต่ปาป้าน่ะ แอบผลอยหลับในโซฟา

แม่ชวนขึ้นนอน ปาป้าก็ส่ายหัวยังไม่ยอมขึ้นสักที

หนูเลยสะกิดบอกแม่ใหญ่ว่า ปล่อยปาป้าไว้เลย

เราขึ้นไปนอนหลับสบ๊ายสบายในเตียงกันสองคน ฮ่าๆ

หรือไม่ก็อาจเป็นเพราะว่า ระบบขับถ่ายหนูเริ่มทำงานแล้วล่ะ

หนูเลยปล่อยปู๋ออกมาหรือเปล่าน๊อ

ตอนนี้แม่เลยมีกิจวัตรประจำวันเพิ่มมาอีกอย่างแล้วล่ะ

คือคอยสังเกตความเคลื่อนไหวของหนูจ้ะ

แล้วถ้าวันไหนหนูดิ้นน้อยๆ หรือไม่รู้สึกอะไรล่ะก็

วันนั้นแม่ก็จะนั่งกังวลใจเหมือนกันนะ



มันฝรั่งน้อยของแม่

ตั้งแต่วันแรกที่แม่รู้ว่ามีหนูนะ แม่มีความสุขที่สุดเลยจ้ะ

ตั้งแต่วันที่แม่เริ่มรู้สึกว่า ร่างกายของแม่มีความเปลี่ยนแปลง

รู้สึกตึงคัดหน้าอก ประจำเดือนที่เคยมาปกติกลับไม่มา ปวดท้องน้อยจี๊ดๆ

เช้ามาก็ต้องวิ่งเข้าไปทักทายกับอ่างล้างหน้า

แอบเหม็นขี้หน้าปาป้า เหม็นน้ำมัน

พอเรากลับไปถึงเมืองไทยกัน แม่ขอร้องปาป้าว่า ลองเทสต์ดีกว่า

เพราะแม่รู้แล้วล่ะว่าหนูมาอยู่กับเราแล้ว

ปาป้าก็ยังแอบยึกยักนะ

ว่ารอหลังจากกลับไปเที่ยวเชียงใหม่ เชียงรายกับคุณยายแล้วกัน

พอกลับจากไปเที่ยวกับคุณยายมา ก็ครบสองอาทิตย์พอดิบพอดี

เช้ามาแม่หยิบที่เทสต์มาเทสต์นะ มันก็ขึ้นสองขีดแบบว่าไม่ต้องรอเลยล่ะลูก

งานนี้ปาป้าแอบตาโตตะลึงเหมือนกันล่ะจ้ะ ว่าทำไมมาเร็วอย่างนี้

ก็ปาป้าน่ะเชื่อคุณหมอเหลือเกินว่า ต้องใช้เวลาครึ่งปี กว่ายาคุมจะหมดฤทธิ์

ปาป้าตอนนั้น กึ่งงง กึ่งดีใจ ทำอะไรไม่ถูกล่ะ เพราะปาป้ากำลังจะได้เป็นพ่อคน

แล้วแม่ก็กำลังจะได้เป็นแม่คนเช่นเดียวกัน

ส่วนอาการอื่นๆของแม่ตอนแรกๆนั้นก็มี เหม็นอาหารทะเล

ซึ่งถือว่าเป็นของโปรดของแม่เลยล่ะลูก แต่กลับกลายเป็นว่ากินไม่ได้เลย

แถมตกเย็นก็มึนหัว วิงเวียน เหนื่อยง่าย ไม่มีเรี่ยวแรง ท้องอืด

อยากดื่มแต่น้ำอัดลม แล้วก็ผลไม้สดๆทุกวัน

แต่พอพ้นไตรมาสแรกไป อาการทั้งหลายก็ไม่มีมาอีกเลย

มีแต่อาการขมปาก กับหิวบ่อยขึ้นเท่านั้นเองจ้ะ

แล้วตอนนี้เวลาใครทักแม่เรื่องกินนะ แม่จะแอบเคืองล่ะ

เพราะแม่ไม่ใช่คนที่กินแบบตามใจปากเสียหน่อยนะ

แม่ทานอาหารทุกอย่างเหมือนปกติจ้ะ

เพียงแต่ว่า อาจจะทานมากขึ้นกว่าปกติเท่านั้นเอง

และแม่ก็อยากให้หนูได้รับสารอาหารด้วยเหมือนกัน

ปาป้าเองก็คอยช่วยแม่ควบคุมเรื่องอาหารอยู่แล้วล่ะ

ดังนั้น แม่เข้าใจและขอบคุณทุกๆความห่วงใยนะคะ

แม่เองก็กลัวนะว่า พอหนูคลอดมาแล้วจะลดไม่ได้น่ะ

แต่แม่ว่าของแบบนี้มันอยู่ที่ใจมากกว่าล่ะ

เพราะถึงเวลาที่หนูออกมา แล้วแม่บังคับตัวเองไม่ได้ล่ะก็

มันก็ไม่มีทางที่จะลดได้เช่นกันล่ะจ้ะ



นับจากวินาทีนี้ไป

จะไม่ใช่แค่เราสองคน แม่กับปาป้าแล้วนะ

เพราะจากนี้จะกลายเป็น เราสามคน แม่ ปาป้า และมันฝรั่งน้อยจ้ะ

แต่ปาป้ายังแอบเรียกหนูว่า half man ดูเค้าสิ

และบ้านหลังน้อยๆของเรา ก็จะต้องเตรียมพื้นที่เล็กๆไว้ให้หนูด้วยเช่นกันนะ

เช่นเดียวกับพุงน้อยๆของแม่

จากตอนที่เริ่มท้องช่วงแรกๆ แม่ดูเหมือนคนลงพุงมากกว่าคนท้อง

เอวหนา เพราะสะสมแต่ไขมันไว้เนื่องจากแม่กินเยอะแยะ

แต่ตอนนี้ พื้นที่นั้น ขนาดไม่เล็กอีกต่อไปแล้วล่ะ

ร่างกายของแม่ เริ่มส่งสัญญาณ ประกาศให้คนอื่นรับรู้แล้วว่า

พื้นที่ตรงนี้ มีคนตัวเล็กๆ เข้ามาอาศัยอยู่เรียบร้อยแล้ว

แม่พยายามอย่างที่สุดนะ ที่จะไม่ทำอะไรเกินกำลัง

ให้กระทบกระเทือนถึงคนในพุงคนนี้ของแม่เลยจ้ะ

อะไรที่ต้องออกแรงมากๆหรือทำไม่ไหว

แม่ต้องเรียกปาป้าให้มาช่วยเลยทีเดียว

และแม่ก็ไม่อยากให้ใครมาจับพุงของแม่นะ

นอกจากคนที่แม่อนุญาติแล้วเท่านั้น

แม่ถือว่าตรงนี้เป็นพื้นที่หวงห้ามล่ะ

จะอนุญาติเฉพาะบุคคล อิๆ

แม่กลัวว่าถ้าใครต่อใครมาจับเยอะแยะ

แล้วหนูจะรำคาญหรือทำหนูเจ็บล่ะจ้ะ แม่คิดมากไปเปล่าน๊า

ดูเหมือนแม่จะหวงหนูจังเลยเนอะลูกเนอะ

ดุตั้งกะหนูยังไม่คลอดเลย ฮ่าๆ



มันฝรั่งน้อยของแม่

หนูรู้ไหมว่า ตอนนี้ความสุขที่สุดของแม่อยู่ที่ไหน

ก็อยู่ที่พุงน้อยๆของแม่นี่ไงล่ะจ้ะ

พุงน้อยๆที่แม่ทะนุถนอมเป็นอย่างดี

พุงที่แม่เรียกว่า A tummy of happiness นี่ยังไงล่ะ

พุงที่ปาป้าถามว่า ทำไมต้องลูบด้วยทุกวั้นทุกวัน

ก็ แหม ปาป้าอ่ะ ก็จะมีสักกี่ครั้งที่เรามีพุงกลมๆแบบนี้นี่เนอะ

แม่ดูรายการ de bevalling ที่เกี่ยวกับการคลอดสองอาทิตย์ก่อนนะ

แล้วพอมาถึงตอนที่ผู้บรรยายบอกว่า นาทีที่ทารกกำลังจะออกมา

นั่นคือ นาทีสุดท้ายที่จะได้อยู่กับ bolle buik หรือพุงกลมๆแล้วล่ะ

ถึงตอนนั้นน่ะ แม่แอบน้ำตาไหลนิดๆจ้ะ แต่ไม่กล้าให้ปาป้ารู้นะ

เดี๋ยวปาป้าจะหาว่า แม่แอบอินอีกแระ อิๆ

ก็แม่ลองนั่งคิดตามว่า ช่วงเวลาเก้าเดือน ที่แม่ทะนุถนอมหนูมา

นาทีนั้น ถึงช่วงเวลาแห่งความเป็นจริงแล้วนะ

ที่หนู จะต้องออกมาเผชิญโลกภายนอก

และออกมาสู่อ้อมกอดของแม่กับปาป้าเสียทีจ้ะ

ถึงตอนนั้น แม่ก็จะไม่ได้ลูบ ไม่ได้คุยกับพุงกลมๆอีกต่อไป

และทฤษฏีทั้งหลาย ที่อ่านที่ศึกษามา กำลังจะถูกเอามาใช้ในชีวิตจริง

ความสุขของแม่ มากขึ้นๆ พร้อมๆกับขนาดพุงของแม่เลยจ้ะ

นั่นหมายความว่า แม่รักหนูมากขึ้นๆทุกวันไงล่ะ

แต่...ขอแม่รักปาป้าด้วยอีกคนนะจ๊ะ

มะงั้นเดี๋ยวปาป้าแอบงอนแย่เลยล่ะ

ว่าแม่รักหนูมากกว่าเค้าได้ยังไง อิๆ

รักมันฝรั่งน้อยของแม่กับปาป้าที่สุดนะ

แม่กับปาป้า บ้าน Heusden



มุมขอบคุณ



ป้าบัว oasisbua กับโปสการ์ดใบสวยจากเมืองไทย

ป้าต้าร์ ณ ดับลิน missdublina กับโปสการ์ดและของที่ระลึกจากไอร์แลนด์

ป้าอ้อ ณ ฮาร์เลม peanutbutter สำหรับกำลังใจให้คุณย่า ขอบคุณมากๆนะคะ

และป้าออย lovelybooth สำหรับโปสการ์ดพร้อมความหนาวจาก Igloo Hotel

Lilypie Expecting a baby PicLilypie Expecting a baby Ticker









Create Date : 24 มีนาคม 2551
Last Update : 16 พฤษภาคม 2551 1:27:28 น. 20 comments
Counter : 558 Pageviews.

 
อิอิ พี่อ้อแอบกลัวพุงน้องตุ้ย ตรงที่มันเบลอไปอ่ะค่ะ เหมือนดูหนังวิทยาศาสตร์ โมเลกุลแตกสลาย

จะได้ครึ่งทางแล้ว ดีจังเลย ป้าอ้อก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าจะได้หลานสาวรึหลานชายน๊อ?

Ik wens jullie een fijne tweede Paasdag......


โดย: อ้อ IP: 85.146.1.79 วันที่: 24 มีนาคม 2551 เวลา:3:45:39 น.  

 
อ่านที่น้องตุ้ยเขียนถึงลูกมันฝรั่งน้อยแล้วรู้สึกอบอุ่นจังค่ะ ตอนนี้เห็นพุงชัดแล้วด้วยอ่ะค่ะ ใกล้จะรู้แล้วเนอะว่าสีอะไร ป้าจอยรอลุ้นด้วยคนค่ะ ถึงตอนนั้นขออนุญาตส่งของไปให้หลานมันฝรั่งน้อยนะคะน้องตุ้ย แล้วพี่จอยจะเข้ามาขอที่อยู่ค่ะ รักษาสุขภาพนะคะ ขอให้แข็งแรงทั้งแม่ตุ้ยและลูกมันฝรั่งน้อยค่ะ


โดย: Joyjee&นางฟ้าตัวน้อยนาเดีย IP: 68.148.6.148 วันที่: 24 มีนาคม 2551 เวลา:9:47:01 น.  

 
แม่ตุ้ยใจดีมากๆเลยที่เอารปพุงมาให้เพื่อนๆดูกัน
ไผ่นะ ไม่กล้าจาโชว์พุงตัวเองซะเท่าไหร่
ถึงแม้มันจะไม่แตกลายงา แต่ก็อายๆอ่ะ

สัปดาห์หน้าก็จะถึงครึ่งทางแล้วเน๊าะ
และก็จะได้รู้ซะทีว่า น้องเป็นสีฟ้า หรือสีชมพู
ตื่นเเต้นแทนค่ะ


โดย: ไผ่ บาร์ท แบร๊ท IP: 195.229.236.247 วันที่: 24 มีนาคม 2551 เวลา:10:20:56 น.  

 
วุ๊ย
20w แล้น
พุงยังมะค่อยออกเลยโนะ
((แต่ได้ข่าวว่าหน้าบานเร็วก่าพุงนะคร๊าคุณน้องขา กรั่กๆๆๆๆ))

รอให้เลย 24w ก่อนเถิ้ดดดด

แค่อาทิตย์เดียว
ก็ดูแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดแล้ว

กินเยอะๆน๊า
บำรุงๆๆๆๆ


ฮี่ฮี่ฮี่


โดย: หมูน้อยน่ารัก IP: 168.120.4.181 วันที่: 24 มีนาคม 2551 เวลา:11:00:13 น.  

 
ตามมา happy ครึ่งทางจ้าตุ้ย อยากรู้จังมันฝรั่งน้อยจะเป็นสีไรน้า


โดย: PiNk IP: 203.209.31.93 วันที่: 24 มีนาคม 2551 เวลา:11:09:11 น.  

 
น้องตุ้ยแอบตื่นเต้นด้วยจ้า มาถึงจะครึ่งทางแล้วเนอะ อีกไม่นานก็ได้เจอหน้ากันแล้ว แต่ที่แน่ๆ จะรู้ว่าหนูเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายด้วย ลุ้นๆๆจังเลยจ๊ะ จะทายว่าไรดีน้อ อิอิ


โดย: eeh IP: 203.118.97.150 วันที่: 24 มีนาคม 2551 เวลา:11:39:40 น.  

 
ป้าอี๊ ลุ้นๆๆจริงๆนะคะ แม่บอกว่าถ้าทายผิดนะ ป้าอี๊ต้องรับเป็นแม่ยกให้หนูด้วยนะ อิๆๆ

พี่พิงก์ ครึ่งทางนี่ไวมากๆเลยนะคะ เหลืออีกครึ่งทางแล้วสิเรา สู้ๆๆ

เจ๊ดาว กรี๊ดๆๆ ตอกย้ำจี้ใจดำมากมาย หน้านี่มันหุบยากจริงๆนะคะ พุงนี่มันยังพอแอ๊บได้นะ หุๆๆ

ไผ่ ตื่นเต้นกับไผ่ด้วยเหมือนกันจ้า ของไผ่สิเกินครึ่งทางไปตั้งนานแล้ว ใกล้จะเจอน้องแบร๊ทไวๆแล้วสิ เนอะๆๆ

พี่จอย ยินดีๆค่ะและขอบคุณล่วงหน้าด้วยเช่นกันนะคะ

ป้าอ้อขา แม่บอกว่าต้องแอบเซนเซอร์ไว้อ่ะค่ะ เพราะตรงนั้นเป็นกุงเกงใน ฮี่ๆ แม่แอบอาย


โดย: bunny2teddy IP: 78.22.97.180 วันที่: 24 มีนาคม 2551 เวลา:16:11:35 น.  

 
ิอืม ล้อมอ่านแล้วคิดตามคงรู้สึกดีที่ำได้ลูบท้องแม่ :D

จะได้รู้แล้วว่าชายหรือหญิง ติดตาม ๆ ค่ะ :)


โดย: LOma(Newborn) IP: 58.136.58.98 วันที่: 24 มีนาคม 2551 เวลา:18:04:36 น.  

 
พุงโตขึ้นแล้วจริงๆ .. เต็มตาเลย หุหุ .. ขอให้โตขึ้นทุกวัน มันฝรั่งน้อยจะได้มีที่ว่ายกรรเชียงเล่นในพุง อิอิ

น้องตุ้ยเจอหิมะอีสเตอร์ป่าวอะ


โดย: .:FoN:. IP: 87.184.63.56 วันที่: 24 มีนาคม 2551 เวลา:18:06:22 น.  

 
น้องตุ้ยจ๋า

จะ 20 วีคแล้วนะจ๊ะ
น้องมันฝรั่งน้อยดิ้นๆเป็นเพื่อนแล้ว ดีจังเลยเนอะ
แต่แหม..ออกอาการรักคุณแม่มากว่าป๊ะป๋าตั้งแต่อยู่ในท้องเลยน๊า ยอมให้ป๊ะป๋านอนอยู่โซฟา ไม่ปลุกต่อเลย คริๆ
น้องตุ๋ยคะ ตอนมีอาการแพ้นี่ เหม็นคุณสามีด้วยเหรอ เหมือนในละครเลยอ่ะ คุณสามีไม่งอนแย่เหรอเนี่ย(ตอนนั้นนะจ๊ะ)
เรื่องอาหารทะเล..อดทนอีกนิดนะจ๊ะ พอไม่แพ้แล้ว..คงกินได้ปกติ
เพื่อน้องมันฝรั่งน้อย..แม่ตุ้ยยิ้มเสมอจ้า



โดย: พี่ตุ๋งติ๋ง IP: 118.174.109.94 วันที่: 24 มีนาคม 2551 เวลา:21:26:09 น.  

 
โหย ตื่นเต้นจังเลยค่ะ จะได้รู้แล้วเนาะว่า สีอะไร


โดย: immmm IP: 24.250.105.220 วันที่: 24 มีนาคม 2551 เวลา:21:56:07 น.  

 
ตอนนี้ก็ไม่แพ้แล้วใช่ไม๊คะ คนท้องไดอะรี่นี่ อ่านแล้วมีความสุขตามจริงๆ



โดย: Jar IP: 82.41.10.28 วันที่: 25 มีนาคม 2551 เวลา:0:01:04 น.  

 
คุณจ๋า แล้วมะไหร่จะมีจ๋าน้อยหรือเดฟน้อยตามตูดตุ้ยกับอ้ำเสียทีล่ะคะ อิๆๆ

คุณอิ๋ม ช่ายๆๆๆค่า เดี๋ยวอีกแป๊บคุณอิ๋มก็จะได้รู้แล้วเหมือนกันเนอะ

พี่ตุ๋งติ๋ง ตอนนั้นเหม็นจริงๆนะคะ แบบว่าเบื่อขี้หน้าเลยอ่ะ แต่ต้องแบบว่ายิ้มๆๆเสแสร้งว่ารักที่ซู้ดเลย ฮ่าๆ

พี่ฝน เจอค่า แบบว่ามารับอีสเตอร์เลย ทั้งฝน ทั้งลูกเห็บ ทั้งหิมะ บ่ายมาแดดออก แหม๋ จนไม่เข้าใจว่านี่มันฤดูอาราย

คุณล้อม แรกๆเหมือนลูบนะคะ ตอนนี้คุณลูกคาราเต้คิดส์แล้วค่ะ มาแบบตุบๆอิแม่ตกใจเลย


โดย: bunny2teddy IP: 78.22.102.178 วันที่: 25 มีนาคม 2551 เวลา:0:49:44 น.  

 
รอลุ้น อิๆๆ จะได้ซื้อของรับขวัญหลานถูก ฮ่าๆๆ
แอบแซวเรื่องพุงคราวก่อนคราวนี้ได้เห็นเต็มๆเลยนิ รักษาสุขภาพนะคุณตุ้ย หลานจะได้แข็งแรงจ้า


โดย: deeda IP: 90.18.17.107 วันที่: 25 มีนาคม 2551 เวลา:4:38:48 น.  

 
อืมมม...มารอลุ้นนะว่า จะเป็นสีไหน...พี่อัส..จะมีเพื่อนเล่นหรือเปล่าเอ่ย...

พุง...โตเห็นชัดแย้วเนอะ


โดย: vadaaaa IP: 85.103.83.2 วันที่: 25 มีนาคม 2551 เวลา:6:02:06 น.  

 
I will come agin kha. ^^


โดย: ostojska วันที่: 25 มีนาคม 2551 เวลา:21:15:30 น.  

 
เขียนถึงเจ้ามันฝรั่งน้อยได้น่ารักเชียว
พี่เคยดู NatGeo เกี่ยวกับ worm
อืม ให้นึกไปว่าถ้ามีคนตัวเล็กในพุง
ก็คงอยากสัมผัส อยากสื่อสา่รกันเน้อ

รักมันฝรั่งน้อย ก็ต้องรักป่าป๊าด้วย ถูกต้องที่สุดเลยล่ะ


โดย: Ostojska IP: 212.72.29.246 วันที่: 28 มีนาคม 2551 เวลา:17:31:09 น.  

 
หนิงแอบหนีไปคลอดมาค่ะ ไม่ได้ตามอ่านไดคุณตุ้ยเลย รักษาสุขภาพนะคะ ใกล้ 20 วีคแล้ว แอบมาลุ้นด้วยคนว่าจะได้หลานสาวหรือหลานชายน้า


โดย: Ningetje IP: 80.57.155.212 วันที่: 1 เมษายน 2551 เวลา:16:02:32 น.  

 
มาทักทายอีกแล้วจ้า
คิดถึงนะจ๊ะ..เมื่อไหร่จะอัพเรื่องราวของน้องมันฝรั่งน้อย ให้พวกป้าๆ น้าๆ อ่านซะทีน๊อ...


โดย: พี่ตุ๋งติ๋ง IP: 118.174.150.139 วันที่: 1 เมษายน 2551 เวลา:22:27:39 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณตุ้ย
ตามมารับขวัญหลานสาว ค่ะ up diary ด่วน หายไปเลยนะค่ะ


โดย: Pine IP: 81.170.114.165 วันที่: 2 เมษายน 2551 เวลา:6:59:52 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

bunny2teddy
Location :
Heusden Belgium

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





สามปีแห่งการรอคอย
จวบจนถึงวันที่เราสองคน
ตัดสินใจจะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน

สามปีของการใช้ชีวิตคู่แบบ"เรา"สองคน
วันนี้อะไรๆหลายๆอย่างในชีวิตเปลี่ยนไป

"เรา"สองคน กำลังจะมีสมาชิกใหม่
สมาชิกคนที่สามของบ้าน
(บ้าน รังเล็กๆ ที่แสนจะอบอุ่นของเรา)
มาเติมเต็มความรัก ความอบอุ่น และหัวเราะด้วยกัน
ไม่ว่าจะในวันที่ทุกข์หรือสุขในใจ

เก้าเดือนนับจากนี้ไป
ชีวิตกำลังจะไม่เหมือนเดิม
เพราะคำว่า "แม่" บทบาทใหม่ในชีวิต
ช่างมีความหมาย เกินกว่าที่จะหาคำใดๆมาบรรยาย

มันฝรั่งน้อยของแม่กับปาป้า
..หนู...คือสิ่งมหัศจรรรย์เล็กๆของเรานะ
เราจะรักและดูแลหนูให้ดีที่สุดเลยจ้ะ
แม่กับปาป้า ให้สัญญา

...When you wake up everyday
Please don't throw your dreams away
Hold them close to your heart
'Cause we are all a part...

...The sun comes out
and shines some bright
And disappears again at night

It's just another
Ordinairy miracle today...



พระราชบัญญัตลิขสิทธิ์ ปี พ.ศ.2537
มาตรา 15 ภายใต้บังคับมาตรา 9 มาตรา 10 และมาตรา 14 เจ้าของลิขสิทธิ์ย่อมมีสิทธิแต่ผู้เดียวดังต่อไปนี้
(1) ทำซ้ำหรือดัดแปลง
(2) เผยแพร่ต่อสาธารณชน
(3) ให้เช่าต้นฉบับหรือสำเนางานโปรแกรมคอมพิวเตอร์ โสตทัศน วัสดุ ภาพยนตร์ และสิ่งบันทึกเสียง
(4) ให้ประโยชน์อันเกิดจากลิขสิทธิ์แก่ผู้อื่น
(5) อนุญาตให้ผู้อื่นใช้สิทธิตาม (1) (2) หรือ (3) โดยจะกำหนดเงื่อนไขอย่างใดหรือไม่ก็ได้ แต่เงื่อนไขดังกล่าวจะกำหนดในลักษณะที่เป็นการจำกัดการแข่งขันโดยไม่เป็นธรรมไม่ได้ การพิจารณาว่าเงื่อนไขตามวรรคหนึ่ง (5) จะเป็นการจำกัดการแข่งขันโดยไม่เป็นธรรมหรือไม่ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวงมาตรา 16 ในกรณีที่เจ้าของลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัตินี้ได้อนุญาตให้ผู้ใดใช้สิทธิตามมาตรา 15 (5) ย่อมไม่ตัดสิทธิของเจ้าของลิขสิทธิ์ที่จะอนุญาตให้ผู้อื่นใช้สิทธินั้นได้ด้วย เว้นแต่ในหนังสืออนุญาตได้ระบุเป็นข้อห้ามไว้

Google
Friends' blogs
[Add bunny2teddy's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.