วันศุกร์วันสุข วันเสาร์ก็สุข
ท่ามกลางวันเวลาและความวุ่นวาย ไม่วุ่นวาย
ยุ่งบ้างไม่ยุ่งบ้าง
งงบ้างไม่งงบ้าง
และ หิวบ้างไม่หิวบ้าง
เมื่อวานนี้ เป็นวันที่เรารู้สึกดี
เป็นวันศุกร์ที่เราเคลียร์เรื่องยุ่งลง แล้วเราไปสรุปชาร์ตคนไข้ที่ค้างที่วอร์ด
หมายความว่า เสาร์อาทิตย์นี้จะเป็นสุดสัปดาห์ที่เราไม่ต้องไปดูคนไข้
เป็นส่วนตัวมาก
เราจะโชคดีแบบนี้ไปถึ่งกลางเดือนนี้เป็นอย่างน้อย
เดี๋ยวจะมีน้องลาออก แล้วชีวิตเราก็จะวนไปดังเดิม
--------
ในช่วงเวลาสั้นๆ นี้ เมื่อวานใกล้เที่ยงคืน เราไปซื้อลาบเซเว่นมากิน
มันคือข้าวสวยลาบ อุ่นร้อน
เซเว่นนี้อยู๋ในโรงอาหาร ที่ร้านค้าปิดหมดแล้ว (ก็เที่ยงคืนนี่นะ)
โต๊ะทั้งหมดว่าง
มีเพียงเรา กับข้าวลาบ และน้ำหวานน้ำเปล่า บนโต๊ะ....
เรารู้สึกมีความสุชมาก ชีวิตอยากทำอะไรก็ได้ทำ (มีวันหยุดที่แท้จริง)
อยากกินอะไรก็ได้กิน (มันชัดมากตอนกำลังนั่งเปิดฝาข้าวลาบที่อุ่นแล้ว)
ทันใดนั้น
หมาตัวหนึ่งก็มา..โห มาทำไม เราไม่ให้นะ
เราไม่ได้อยากเป็นคนใจร้าย เรานึกถึงหลวงตามหาบัวบอกว่า
เขาก็หิวเหมือนเรา แต่เขาเป็นเดรัจฉาน บางทีเขาหากินเองไม่ได้
แล้วเราจะบอกว่า พวกนี้มันจับจุดคนได้--
หมานี้คือ เดินมา ส่งตาหวานให้เรา ดิกหาง เอาคางเกยเราเลย
คือ เรารู้ว่าหมามีเซนส์กับเรา รู้ว่ายัยนี่ใจอ่อน
อีกละ
อีกละ
ไม่ให้นะ --เราบอก
ที่จริงเราไม่ได้หวง แบ่งก็ได้ แต่เรากำลังรักษาความสะอาดพื้นที่
มีวินัย
ใครเอามาหมาปล่อยเพ่นพ่าน ที่จริงเลี้ยงดีแล้ว นางไม่ได้หิวหรอก
นางหมาน่อยนี้ติดอ้อนเป็นนิสัย แล้วหมาพวกนี้มีพลังจิต
มันจับกระแสได้ว่าใครธาตุอ่อน ใจอ่อน ซึ่งคือคือมนุษย์ป้าใจอารีอย่างเรา
ไม่ให้น่า ไปตรงอื่น---เราย้ำ
เธอย่องไประยะกระจัดหนึ่ง
ตามสไตล์มันจะมีหมาที่แบบ สร้างระยะตรีโกณให้สามารถบอกเห็นเรากิน
สิ่งที่เหล่าเธอทำคือ ส่งกระแสจิตให้เราเห็นใจ
แต่ตัวนี้รู้เรื่อง นอนหันหลังให้เรา ไม่สร้างมุมตรีโกณใส่
ผ่าน เรากินได้สบายใจ
กินหมด เราตั้งใจว่า เสาร์อาทิตย์นี้จะถวายจังหันครบเซตซะหน่อย
ครบเซตของเรา คือ มีข้าว กับข้าว ขนม น้ำ
ไม่จัมโบ้ก็ได้ แต่ต้องครบเครื่อง
ก็จังกันอ่ะเนอะ
นี่ล่ะ เราจะขอส่งบุญไปให้ทั่ว ให้หลายที่ที่อยากให้
ทดแทนที่คืนที่ผ่านมาไม่ได้เอื้อหมา
วันนี้ตอนเช้า วันเสาร์ขึ้น 14 ค่ำ เราถวายข้าว กับข้าว ขนม น้ำเรียบร้อย
กรวดน้ำ อธิษฐานส่งบุญไว้อย่างที่ตั้งใจ
ได้ละหนึ่งเสาร์ :)
เอาบุญมาฝากค่ะ