..เป็นเช่นนี้เอง..
<<
ธันวาคม 2555
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
15 ธันวาคม 2555

ความทรงจำที่ธรรมมาตา สวนโมกข์ ไชยา : เดือนแรก ช่วงเวลาของการปรับตัว..

สวดมนต์ เรียน ออกกำลังกาย กิน นอน ..แตกต่างไปจากชีวิตในโลกภายนอก

วันที่ 1 กรกฎาคม ถึง 31 ตุลาคมเป็นช่วงเวลาที่ได้รับโอกาสอันดีจากมือที่มองไม่เห็นและอีกหลายๆมือจากหลายๆคนที่ช่วยจัดสรรให้ได้ไปใช้ชีวิตกับการฝึกอบรมตนที่ธรรมมาตา สวนโมกข์ ไชยา กินอาหารสองมื้อในวันธรรมดา และมื้อเดียวในวันพระ ตื่นตีสี สวดมนต์ ปฏิบัติภาวนา เรียนปริยัติ กายบริหาร ทำงานสวน กวาดใบไม้ใบหญ้า เก็บกวาดอาคารสถานที่ นอนสามทุ่ม และมีกิจกรรมพิเศษที่ไม่นอนเลยยี่สิบสี่ชั่วโมงสองครั้ง และยี่สิบชั่วโมงอีกสองครั้ง
ก่อนไป หลายคนที่ได้ยินข่าวก็ตกอกตกใจ ถามว่ามีปัญหาอะไรหรือปล่าว จะไปอยู่ได้ยังไงตั้งสี่เดือน พอกลับมา หลายคนก็ถามคำถามเดียวกันแบบก่อนไป แต่มีเพ่ิมเติมอีกว่า แล้วได้อะไรกลับมาบ้าง ชีวิตดีขึ้นบ้างไหม ..บางคนว่าไปอยู่วัดตั้งนาน ไม่เห็นจะดีขึ้นเลย (เฮ่อ การออกมาจากวัดไม่ได้การันตีว่าข้อยจะประเสริฐกว่าคนอื่นนี่นา แค่รู้ตัวว่ายังมีตัวกูใหญ่นักหนา น่าเกลียดเหลือทน แล้วเข้าไปเรียนรู้วิธีฝึกตน ในขณะที่คนดีๆที่กล่าวหาว่าเราน่าเกลียดมากกกก ไม่จำเป็นต้องไปเรียนรู้เพราะเขาดีเลิศอยู่แล้ว และมีบางคนคาดคั้นจริงจัง(ขอใช้คำว่าเอาเป็นเอาตาย)ให้ได้คำตอบ เผื่อว่าอยากจะไปลองบ้าง ไม่รู้จะพูดอย่างไร นอกจากต้องทำเอง เหมือนจะให้บอกว่าแกงไตปลามีรสชาติอย่างไร อร่อยไหม ก็ยากที่จะบอก ต้องกินเองถึงจะรู้  
แต่สิ่งที่แมลงจะบอกได้ มีแค่ว่าแมลงได้ใช้ชีวิตสี่เดือนทำอะไรบ้าง เผื่อว่าจะมีใครสนใจไปฝึกหัดตนแบบที่แมลงได้มีโอกาส แต่ผลลัพธ์ของการกระทำคงจะยากที่จะเล่าได้ ..มันเป็นเรื่องเฉพาะตน


บรรยากาศดีๆที่ยังคงแจ่มชัดในความทรงจำ คือ ที่ศาลาไม้มีน้ำล้อมรอบที่มีช่ือเรียกว่าศาลาย่าเคลื่อน(ย่าเคลื่อนเป็นแม่ของท่านพุทธทาส เป็นผู้ที่มีส่วนสำคัญให้ท่านพุทธทาสได้ทำงานทางธรรมอย่างเต็มที่)หลังนี้ ตอนกลางวันมีบรรยากาศงดงามมาก เราได้มีโอกาสใช้ศาลานี้ เพ่ือสวดมนต์ทำวัตรเย็น บรรยากาศดี แต่โหดร้ายตรงที่ยุงชุมมาก ในรูปที่เห็นเป็นการประชุมของคณะดำเนินงานตอนกลางวัน



ผู้เข้าอบรมถ่ายภาพร่วมกันในวันแรกของการฝึกอบรมกับครูบาอาจารย์ หน้าอาคารอำนวยการ บ้านหลังเล็กๆ ท่ามกลางหมู่ไม้ร่มรื่นที่เห็นเป็นแบ๊คกราวน์เป็นที่พักของผู้ปฏิบัติธรรมที่อยู่ในโครงการเฉพาะตน อยู่เงียบและฝึกฝนด้วยตนเอง บางคนก็โกนหัวมาจากบ้านเลย บางคนก็มาโกนกันที่นี่

ก่อนวันฝึกอบรม คณะดำเนินงานอนุญาตให้เข้าพักก่อนได้สามวัน แมลงไปถึงตั้งแต่วันแรกที่เขาอนุญาตให้เข้าพักได้เพื่อทำความคุ้นเคยกับสถานที่ มีผู้เข้าฝึกอบรมคนอื่นมาถึงก่อนราวๆสี่ห้าคน ได้มีโอกาสพูดคุยถามไถ่ว่าเป็นใครมาจากไหนได้นิดหน่อย เมื่อถึงเวลาเปิดคอร์สก็ต้องเงียบ เพื่อให้มีโอกาสฝึกมองตนมากขึ้น ตอนหกโมงเช้าตื่นไปทำวัตรเช้าและสวดมนต์ แล้วนำปิ่นโตไปตักอาหารสำหรับสองมื้อจากโรงครัว ตอนกลางวัน ทำความสะอาดห้องพัก และดำเนินชีวิตอิสระ ตอนเย็นไปทำวัตรเย็นสวดมนต์ ก่อนเข้านอน

วันที่หนึ่งกรกฎาคม เป็นวันแรกของการฝึกอบรมตนตามโครงการ สมาชิกทุกคนรวมทั้งครูอาจารย์ต่ืนตั้งแต่ตีสี่เพื่อเตรียมตัวมาทำวัตร สวดมนต์และปฏิบัติภาวนาที่อาคารศอ.ซึ่งเราใช้เป็นอาคารเรียน ฝึกปฏิบัติ ห้องอาหาร และออกกำลังกายในวันที่่ฝนตก



บรรยากาศทำวัตรสวดมนต์  ระมังเล็กที่เคาะสัญญานในกิจกรรมต่างๆในห้องประชุมนี้ ก็มีรูปแบบเดียวกับที่สวนโมกข์นานาชาติ คนที่ทำหน้าที่นำสวดมนต์ จะมีโอกาสได้หัดตีระฆังเล็กนี้กันทุกคน 



ท่านั่งพับเพียบก็ต้องหัดใหม่ ที่เคยเป็นมาน่ะ ไม่ถูกต้อง ที่ถูกต้องนั่งเก็บปลายเท้าให้เรียบร้อย จึงจะดูงาม ตอนเข้ามาอยู่ใหม่ๅ ที่นั่งอยู่เป็นคนแรกของแถวที่สอง แต่วันสุดท้ายนั่งเป็นคนสุดท้ายของแถวแรก ขยับไปหนึ่งที่นั่ง เพราะพี่ลำดับที่สี่ลาออกไปก่อน

วันแรกและวันสุดท้ายของการฝึกอบรม ท่านอาจารย์โพธิ เจ้าอาวาสวัดธารน้ำไหล ได้มาให้โอวาทอันเป็นมงคลแก่ผู้ปฏิบัติด้วย กิจวัตรนี้เปลี่ยนไป เมื่อเข้าสู่การฝึกอบรม ทุกคนต้องตื่นตีสี่ เพื่อทำวัตรสวดมนต์ และปฏิบัติภาวนา ตอนตีสี่ครึ่ง หกโมงเช้ามีกายบริหาร เจ็ดโมงเช้ากินข้าวเช้า เสร็จแล้วทำงานเวร ที่แบ่งออกเป็นสี่กลุ่ม จากแถวนั่งในห้องประชุมที่เรียงตามอายุ แมลงเป็นคนที่เจ็ดทั้งที่นั่ง และห้องพัก ผู้ที่อายุมากที่สุดคือเจ็ดสิบเอ็ดปี อายุน้อยที่สุดคือยี่สิบห้าปี 



บางวันเราออกไปเรียนกันที่ใต้ร่มไม้ ..เหมือนที่ศานตินิเกตันของท่านระพินทรนาถ ฐากูรเลยนั่น



บรรยากาศสวนในอาคารที่พัก ร่มรื่นดีมาก แต่มีวันนึงที่ต้นไม้ถูกเพลี้ยแป้งโจมตีจนต้องปิดหน้าต่างกันหมด เพราะลมพัดเพลี้ยเข้าไปติดตามมุ้งลวด พี่อ้อยห้องหกข้นไปยึนบนบันได Ladder ฟันกิ่งไม้ฉับๆ เก่งจริงๆเลย แมลงอยู่ใต้ต้นไม้ คอยลากกิ่งที่ถูกฟันร่วงลงมาไปทิ้ง ยังโดนเพลี้ยแป้งปลิวกระจายใส่ตัว แต่พี่อ้อยสู้ไหว สบม. แมลงต้องคอยห้ามว่าพอแล้วๆ

หลายคนอาจมีปัญหาในวันแรกๆที่เข้ามาอยู่ เพราะส่ิงแวดล้อมแตกต่างจากที่บ้านมาก ไม่มีวิทยุโทรทัศน์ ไม่มีเครื่องปรับอากาศหรือพัดลม ที่นอนที่นุ่มสบาย เป็นแค่เพียงเสื่อผืนนึงและหมอนไม้ ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกสบายใดๆ อากาศร้อนก็ใช้พัด ถ้าไม่ใช้แล้วตามลมหายใจตัวเอง เดี๋ยวก็หายร้อนไปเอง แมลงไม่รู้สึกว่าสิ่งเหล่านี้เป็นปัญหา หนำซ้ำพอกลับมาบ้านแล้วต้องนอนห้องแอร์ให้นึกถึงวันคืนที่นอนอยู่ในห้องเล็กๆนั้นว่าเป็นอย่างไร ออกไปนอนข้างนอกบ้างเวลามีพี่น้องกลับบ้านมานอนเป็นเพื่อนแม่
อาคารที่พักถูกแบ่งซอยเป็นห้องเล็กๆ ขนาดวางเตียง(ที่มีตู้ในตัวอยู่ข้างใต้ ไว้ใส่เสื้อผ้าและข้าวของที่นำติดตัวมา) มีราวตากผ้าที่มีลวดยึดแข็งแรงดีมากหนึ่งเส้น ตัวอาคารมีแบบแปลนคล้ายๆกับที่สวนโมกข์นานาชาติ ได้ยินว่าท่านพุทธทาสเป็นผู้คิดแปลนนี้และให้ชื่อว่าถ้ำแถว ทำนองว่าอยู่ถ้ำแบบสมัยพุทธกาล แต่นี่ดีกว่ามากตรงที่ว่ามีมุ้งลวดกันยุง อีกทั้งมีห้องน้ำ สะดวกไม่ต้องไปปล่อยในป่า  ชั้นสองเป็นที่พักของครูอาจารย์ผู้ดำเนินงาน บางคืนก็จะมีผู้ปฏิบัติขึ้นไปเดินจงกรม หรือนั่งภาวนา กลางแสงดาวแสงจันทร์ บรรยากาศดีมากๆ



เสื่อผืนหมอนใบ ผ้าห่มอีกหนึ่ง ไม่ค่อยได้ใช้เท่าไหร่เพราะอากาศร้อนมากกว่าอากาศเย็น ห้องเล็กๆแบบนี้สิ่งของมีน้อยให้ใช้เท่าท่ีจำเป็นแบบนี้ ทำให้ไม่มีห่วง ใจเบาสบาย กายก็เบาสบาย เพราะใช้แรงน้อยในการทำความสะอาด



อ่างล้างหน้า ห้องอาบน้ำ และห้องน้ำ ที่ต้องช่วยกันทำความสะอาด เพราะไม่มีเวรรับผิดชอบที่แน่ชัด ถ้าใครตื่นก่อนตีสี่ ที่ระฆังตีเรียก เพื่อจะใช้ที่บริเวณนี้ ก็ต้องใช้โคมไฟ ไม่เปิดไฟเพราะรบกวนเพื่อนห้องอ่ินที่เขายังไม่ต่ืน



ทางเดินจากห้องพักไปที่ห้องน้ำและห้องอาบน้ำ พื้นปูนขัดมันที่ถูกันจนเป็นมันแว๊บ ตอนกลางคืน เวลาจะเข้าห้องน้ำต้องจุดโคมเดินออกมา เพราะไม่มีการเปิดไฟรบกวนเพื่อนที่อยู่ในห้องอื่น จึงวางโคมไว้เป็นระยะๆ ทำนองแบ่งกันใช้ 

ตอนเช้าหลังทำวัตรสวดมนต์ หกถึงเจ็ดโมง ก่อนอาหารเช้า มีกิจกรรมออกกำลังกาย เดือนแรกเน้นการเตรียมร่างกายด้วยการเดินเร็วรอบสระน้ำสิบรอบและกายบริหารทั่วไปเหมือนที่เคยทำสมัยยังเป็นเด็ก เดือนต่อๆมา มีทั้งชี่กง โยคะ เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดของวัน อากาศไม่ร้อนไม่หนาว มีแสงแดดอ่อนๆ งดงามจับใจ ถึงจะไม่ได้ลงสวนเหมือนที่เคย แต่ก็ได้อยู่กับธรรมชาติเช่นเดียวกัน 








เช้าไหนที่อากาศดี ฝนไม่ตก คุณป้าจะชวนให้มาออกกำลังกายที่สนามหญ้าหน้าอาคารหอพัก แต่ละคนก็จะหยิบเสื่อดำมาคนละผืนสองผืน พากันยืดเส้นยืดสาย กิจกรรมนี้เป็นกิจกรรมที่ได้นำติดตัวกลับบ้านแต่เปลี่ยนเวลาเป็นตีห้า เพราะหกโมงเช้ามีกิจกรรมของแม่

แมลงพยายามมีวินัยอย่างมากกับการออกกำลังกาย บางครั้งคุณป้าผู้นำฝึกไม่อยู่ มีการบ้านให้ออกกำลังกายกันเอง แมลงก็ไม่เคยงด เว้นเสียแต่ว่าจะไม่สบาย จากภาวะรอบเดือนหรือหมดแรงหลังวันพระที่ได้กินอาหารเพียงมื้อเดียว




อาหารที่กินกันส่วนใหญ่จะเป็นผักและผลไม้ มากกว่าเนื้อสัตว์ ผักสด กล้วย มะพร้าวเป็นวัตถุดิบที่ปลูกเอง ถูกจัดทำอย่างปราณีตจากโรงครัวที่อยู่ในบริเวณสวนโมกข์นานาชาติ จะมีน้องๆชาวพม่าสองคนนำมาส่งตอนเช้าและเที่ยง ในวันธรรมดา และตอนสายๆมื้อเดียวในวันพระ  ส่วนวันหยุดพวกเธอมากันรอบเดียว ผู้ฝึกอบรมตนจะนำปิ่นโตมาตักอาหารไว้เผื่อให้กินได้สองมื้อ 
ตอนเย็นยังมาส่งน้ำปานะอีกรอบ..เรื่องน้ำปานะนี้เป็นประสบการณ์ร่วมกันของแมลงและน้องๆอีกหลายคน
ทั้งครูอาจารย์และผู้อบรมตนจะทะยอยตักอาหารใส่ภาชนะ คนที่ตักอาหารเสร็จแล้วก็จะมารอที่อาสนะของตัวเองเพื่อจะปัจจเวกขณ์ก่อนที่จะกินอาหารพร้อมๆกัน




หันหน้าเข้าหากัน สวดปัจจเวกขณ์ก่อนลงมือกับอาหารในแต่ละมื้อ 

เรื่องอาหารนี้เป็นเรื่องที่่ต้องปรับตัวอย่างมาก เพราะไทรอยด์ชนิดที่เป็นอยู่นี้ ทำให้ต้องกินอาหารบ่อยๆทีละน้อยเพื่อให้ระดับน้ำตาลไม่แกว่ง แต่การกินอาหารที่นี่มีระเบียบที่แน่ชัดให้กินได้แค่มื้อเดียวในวันพระหรือสองมื้อในวันปกติ และยังให้ตักได้เท่าที่ต้องการโดยไม่มีการตักเพิ่ม การคำนวณปริมาณอาหารที่จะตักใส่ภาชนะของตัวเองให้พอกินแต่ไม่เหลือทิ้งจึงเป็นเรื่องที่ยากในเดือนแรกๆ 




ทุกๆวันที่หนึ่งของเดือน จะมีการเอาเครื่องชั่งน้ำหนักออกมาชั่งดูว่าแต่ละคนลดไปได้เท่าไหร่

แมลงลดไปสามก.ก. ฮวบเลย ..มันลงง่ายขึ้นยากอยู่แล้วเราน่ะ กินเท่าไหร่ก็เผาผลาญไปจนหมด ทำนองรถใช้น้ำมันเปลือง แต่ลองดูของพี่อ้อยที่เขียนไว้ลำดับที่หนึ่ง ลดแบบฮวบๆยิ่งกว่า 




Create Date : 15 ธันวาคม 2555
Last Update : 25 มกราคม 2556 16:47:02 น. 18 comments
Counter : 5660 Pageviews.  

 
อ่านแล้วมองเห็นภาพตามไปด้วย รู้สึกสงบ เย็นจังเลยค่ะ


โดย: นก IP: 203.151.15.245 วันที่: 22 มกราคม 2556 เวลา:8:10:14 น.  

 
เพิ่งได้เข้ามาอ่าน
สงบไปด้วยเลย

สาธุ


โดย: โส่ย (secreate ) วันที่: 22 มกราคม 2556 เวลา:23:31:24 น.  

 
อ่านแล้วเหมือนได้กลับไปปฏิบัติธรรมอีกครั้งหนึ่งค่ะคุณนิด
คุณนิดเขียนได้ละเอียดมากค่ะ
ขอบคุณที่ได้แบ่งปันความรู้ในการไปปฏิบัติธรรมในครั้งนี้
ไม่เคยไปสวนโมกข์ ชักอยากจะไปสักครั้งแล้วละค่ะ




โดย: ป้าแอ๊ด IP: 115.87.65.58 วันที่: 24 มกราคม 2556 เวลา:16:01:21 น.  

 
ตอนนี้อยากอ่าน..ไม่อยากเขียน
รอตอนต่อไปนะคะ


โดย: พี่พี IP: 111.92.240.30 วันที่: 25 มกราคม 2556 เวลา:11:05:57 น.  

 
นก โส่ย ป้าแอ๊ด และพี่พี
จะทะยอยเล่าไปเรื่อยๆ..
สิ่งที่ครูอาจารย์เขาเตรียมไว้ให้เรา มันเป็นสิ่งที่ดีมากๆ นับเป็นโชคดีที่ได้มีโอกาสแบบนี้ คุณป้าสุดาบอกว่า บางคนอยากเข้ามาแต่ทำไม่ได้ บางคนไม่อยาก แม้แต่จะคิด และการที่แมลงได้มีโอกาสงามอย่างนี้ ไม่ใช่อะไรเลย ธรรมะจัดสรรจริงๆ
อ่านดีๆนา เดือนแรกนี่ไม่สงบเย็นเลย วุ่นวายสับสน อลหม่านไปหมด


โดย: แมลงจ่่่่อย (Bug in the garden ) วันที่: 25 มกราคม 2556 เวลา:16:51:44 น.  

 
คุณทำให้ชีวิตสงบ ร่มเย็นดีจังเลยค่ะ


โดย: แอบยิ้มขำ ๆ IP: 58.8.232.52 วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา:14:49:29 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่นิด
ไม่ได้เข้ามาเล่นBloggangเสียนาน คิดถึงจังค่ะ


โดย: xiaomifeng วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา:22:27:46 น.  

 
แวะมาหลายทีไม่เจอเจ้าของบ้าน เจอแต่รูปที่ให้ความรู้สึกเย็นสบายใจทุกครั้ง พี่นิดคงมีความสุขอยู่ในรสพระธรรม สาธุ สาธุ


โดย: แม่ทัตโกะ IP: 119.42.66.28 วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา:8:58:04 น.  

 
ไก่..ว่างๆ แวะหลังไมค์มาคุยกันหน่อยได้ไหมเอ่ย
น้องผึ้ง.. คิดถึงเช่นกันค่ะ
น้องเก้..พี่ไม่ค่อยได้เข้ามาตรงนี้เท่าไหร่ เวลาใช้คอมพิวเตอร์นั้นไซร้ต้องเอาไปทำอย่างอื่นน่ะค่ะ ถ้าอะไรๆมันเข้าที่เข้าทางจะมาเขียนต่ออีกค่ะ ตั้งสี่เดือน เรื่องยาวมาก
:-)


โดย: แมลงจ่่่่อย IP: 124.122.13.254 วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา:20:54:27 น.  

 
แวะมาสุขสันต์วันเกิดทางนี้อีกรอบ
ขอให้มีความสุขในความสงบทางจิตใจ สุขภาพดีเลิศประเสริฐศรี แวดล้อมด้วยคนที่รักและเข้าใจไม่ว่าจะไปที่ไหน

คิดถึงนะจ๊ะ
ไว้จะเคลียร์คิวไปหาที่บ้านเน้อ


โดย: โส่ย (secreate ) วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2556 เวลา:22:37:59 น.  

 
สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังนะคะ ขอให้มีแต่ความสงบ สุข แข็งแรง ค่ะ

คุณยายเป็นอย่างไรบ้างคะ ขอให้มีสุขภาพแข็งแรงนะคะ


โดย: นก IP: 58.137.13.253 วันที่: 5 มีนาคม 2556 เวลา:7:35:54 น.  

 
น้านิด

อ้อมกลับมาแล้วค่ะ ต้องขอโทษที่หายไปนาน ตอนนี้กลับมาเขียนที่บล็อกแกงค์เหมือนเดิมแล้ว ไม่ทิ้งเค้าไปไหนอีกแล้วค่ะ ส่วนกิจการก็ไปได้ดีค่ะ เอาแต่พอดีๆ รู้จุดสมดุลตัวเองแล้ว ก็เลยไม่เหนื่อยมาก ไม่ทุกข์ใจมากเหมือนเมื่อก่อน

น้านิดทำใจได้หรือยังคะ สถานที่ปฎิบัติธรรมดูสงบเงียบมากๆเลยคิดว่าน้าคงจะเข้มแข็งมากๆแล้ว กลับมาเย็บผ้าบ้างหรือยังคะ อ้อมรอดูควิลท์สวยๆของน้าอยู่นะคะ

อ้อมค่ะ


โดย: อ้อมค่ะ (~ Cerulean Blue ~ ) วันที่: 7 มีนาคม 2556 เวลา:1:30:10 น.  

 
คิดถึงพี่นิดนะคะ ดูแลสุขภาพด้วย น้ำหนักน่ะอย่าปล่อยให้ลดลงมากนักนะคะ เดี๋ยวจะปลิวตามลม^^


โดย: แม่ทัตโกะ IP: 119.42.66.177 วันที่: 9 มีนาคม 2556 เวลา:16:00:39 น.  

 
สวัสดีนก โส่ย น้องอ้อม และน้องเก้
ขอบคุณสำหรับคำอวยพร ขอให้พรนั้นกลับคืนไปทบหลายเท่าทวีคูณ
ตอนนี้ไม่ค่อยได้เข้ามาที่บล๊อก สมาธิที่จะเขียนอะไรๆ ไม่มี เพราะสิ่งที่ทำอยู่นั้นเป็นงานที่หมุนเหมือนลูกข่าง มีเวลาช่วงวันหยุดเสาร์อาทิตย์ ก็พยายามedit ไดอารีคุ้มที่จะพิมพ์ออกมาเป็นรูปเล่มหนังสือ ทำให้ไม่มีโอกาสได้เขียนเร่ืองใหม่ๆอีก
คิดถึงทุกคนเช่นกันค่ะ


โดย: แมลงจ่่่่อย IP: 124.121.175.218 วันที่: 9 มีนาคม 2556 เวลา:16:11:36 น.  

 
คิดถึงนะคะพี่นิด กายใจสบายดีมั๊ย อากาศเริ่มร้อนขึ้นแล้ว ดูแลสุขภาพนะคะ


โดย: แม่ทัตโกะ IP: 119.42.67.178 วันที่: 30 มีนาคม 2556 เวลา:15:34:03 น.  

 
น้องนิด
ยังไม่ได้แวะไปหาเลย เพิ่งส่งงานไปหนึ่งงาน ถึงจะยังไม่เรียบร้อยดี แต่ก็ลดความกดดันไปได้บ้าง
น่าจะได้ไปหาสักทีแล้วเน้อ
คิดถึง


โดย: โส่ย (secreate ) วันที่: 3 เมษายน 2556 เวลา:20:45:21 น.  

 
นานแล้วที่ไม่ได้แวะมาเยี่ยมเยียน ด้วยภาระหนักในชีวิตที่เหมือนคลื่นซํดโถมเข้ามาไม่ขาดสาย

ดีใจที่เห็นแมงจ่อยเข้มแข็ง หนทางที่เดินเข้ามาสงบและร่มเย็นดีจริงๆ ดูแลสุขภาพอย่าให้น้ำหนักลดมากไปกว่านี้นะ ลมพัดมาแรงๆจะปลิว


โดย: BabyGreace วันที่: 18 เมษายน 2556 เวลา:8:29:33 น.  

 
ตอนนีิโดนมรสุมซัดมาหลายระลอกมาก ก็เลยอยากจะเข้าหาทางธรรม เผื่อจะทำใหเข้าใจปัญหาที่เกิดและเกิดปัญญาในการแก้ปัญหาด้วย จะเดินทางไปสวนโมกข์เดือนมิถุนายนนี้ค่ะ ใครสนใจจะไปร่วมทางธรรมด้วยกันมั้ยคะ


โดย: เอ IP: 110.49.242.248 วันที่: 2 มิถุนายน 2556 เวลา:9:53:23 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Bug in the garden
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 22 คน [?]




ชีวิตในสวนนี้ มีความสงบเย็น และรื่นรมย์ อีกทั้งยังมีอะไรให้เรียนรู้มากมาย เชื่อไหมว่าเราพบพระพุทธเจ้าในสวนได้ทุกวัน
หมั่นเก็บกวาดพืชให้โทษ บำรุงพืชให้คุณ สร้างพลังของอุปนิสัย พัฒนาวาสนาของตนเอง นี้แหละงานของคนสวนธรรมดาๆ คนหนึ่ง
......
ความรื่นรมย์ในชีวิตเล็กๆของแมลง ไม่ใช่จากการมีบ้านหลังใหญ่ มีรถคันโต มีเงินเป็นถุงๆ หรือไปเที่ยวเมืองนอกเป็นว่าเล่น..
แต่เกิดจากการได้มีประสบการณ์ใหม่ทุกวัน..รากถั่วงอกที่โผล่ออกมา ใบที่สามของผักชี ได้เล่นน้ำฝน ก็ทำให้ชีิวิตมีสีสรรพ์ได้ง่ายๆ..Life is beautiful.

.. ทุกท่านที่เข้ามาคอมเมนต์ในเรื่องเวลาเป็นของมีค่าทุกๆคน โปรดทราบ
แมลงจะนำเรื่องราวที่เขียนไว้ รวมทั้งคอมเมนต์ของบางท่านที่เห็นว่ามีประโยชน์กับผู้ป่วยและผู้ดูแลผู้ป่วย ไปพิมพ์เป็นรูปเล่มเพื่อนำไปมอบแก่หน่วยงานที่ดูแลรักษาผู้ป่วยโรคมะเร็งเพื่อเผยแพร่ จึงขออนุญาตมา ณ โอกาสนี้ หากท่านใดไม่สะดวก โปรดแจ้งให้ทราบด้วยทั้งหน้าไมค์และหลังไมค์ ..ข่าวคืบหน้าการดำเนินการจัดพิมพ์จะแจ้งให้ทราบเป็นระยะๆ ค่ะ
ขอขอบคุณล่วงหน้า สำหรับผู้ที่ได้เคยให้คอมเมนต์ไว้ และอนุญาตให้ดำเนินการได้ หากไม่มีข้อโต้แย้ง ภายในหนึ่งเดือนหลังจากที่แจ้งไว้ ขอโมเมว่าท่านได้อนุญาตนะคะ 21 กุมภาพันธ์
[Add Bug in the garden's blog to your web]