คุณแม่โบอิ้งคะ แม่ปุ๊ไม่รู้จะพูดว่าอย่างไรนอกจากจะบอกว่าเห็นใจและเข้าใจความรู้สึกของคุณแม่โบอิ้งค่ะ แม่ปุ๊ก็เคยผ่านการแท้งโดยธรรมชาติเพราะตัวอ่อนไม่สมบูรณ์มาก่อนจะมีน้องเคนเนธ ตอนนั้นรู้สึกไม่อยากจะเชื่อว่ามันกำลังเกิดขึ้นกับเราจริง ๆ แต่แล้วก็ต้องทำใจค่ะ แม่ปุ๊ค่อนข้างทำใจได้เร็วเพราะเชื่อตามที่คุณหมอบอกและหาข้อมูลอ้างอิงทางวิทยาศาสตร์อ่านเพิ่มเติมเอาเองซึ่งก็ได้ผลมาก นอกจากนี้แม่ปุ๊ยังไปเดินซื้อเสื้อผ้าของใช้เด็กอ่อนแล้วส่งไปบริจาคให้กับมูลนิธิเด็กอ่อนอุทิศส่วนกุศลให้ลูกที่เสียไปก็ทำให้รู้สึกดีขึ้น แล้วก็บอกตัวเองว่าถ้าเราจะเป็นแม่คนเราต้องเข้มแข็งให้มาก ๆ กว่านี้ จากนั้นก็ค่อยเริ่มต้นกันใหม่ค่ะ

แม่ปุ๊กับพ่อเซธเคยตั้งใจกันไว้ว่าถ้ามีลูกโดยธรรมชาติไม่ได้ก็จะไม่ขอพึ่งเทคโนโลยีทางการแพทย์ไม่ว่าอยากจะมีลูกมาแค่ไหนก็ตาม แต่พอถึงวันนี้เห็นลูกแล้วคิดย้อนกลับไปอีกทีแม่ปุ๊ต้องเปลี่ยนใจขอลองทุกวิถีทางเพื่อที่จะมีลูกให้ได้แน่นอนค่ะ ยังไงแม่ปุ๊ก็ขอเป็นกำลังใจให้คุณพ่อคุณแม่โบอิ้งสมหวังในการทำ IVF โดยเร็ววันนะคะ

แม่ปุ๊แวะมาเยี่ยมบล๊อกคุณแม่โบอิ้งอยู่เรื่อย ๆ นะคะถึงแม้หลาย ๆ ครั้งก็ไม่ได้ทิ้งข้อความอะไรไว้

ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ บางครั้งก็นึกน้อยใจในโชคชะตาของเรา โอกาสเกิด Case แบบนี้ไม่ได้มีมากเลยนะคะ แต่มันก็เกิดกับเรา

ความหวังตอนนี้ก็อยู่ที่ IVF ถ้าโชคดี Blog นี้อาจจะไม่เหงาแบบนี้ค่ะ

แวะดูพัฒนาการน้องเคนแนธบ่อยๆ เหมือนกันค่ะ

เสียใจด้วยจริงๆค่ะ สำหรับตัวเองแต่งงานมานานพอสมควรแล้วแต่ก็ยังไม่มีน้องเลย คิดแต่ว่าถ้าจะมีก็มีค่ะ ทำใจไปนานแล้ว แต่พอคนทักทีไรก็คิดอยากมีน้องอีก พ่อแม่ทั้งสองฝ่ายก็ยังมีหวังอยู่ ตอนนี้ก็ได้แต่คิดถึงแม่ตัวเองแทนที่จะคิดถึงลูกที่ยังไม่มีซักที เพราะขนาดยังไม่มียังรู้สึกแบบนี้ แล้วแม่เราจะรักเราแค่ไหนนะ

ว่างๆไปเยี่ยมที่ blog บ้างนะคะ ยังไม่มีรูปบ้านขึ้นเลยนะคะ พอดีสามีย้าย office ก็เลยวุ่นๆ จะเรียกให้เธอ ช่วยถ่ายรูปให้ก็ไม่ได้ค่ะ