แม่โบวี่กะพ่อวัส
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Group Blog
 
 
สิงหาคม 2553
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
30 สิงหาคม 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add แม่โบวี่กะพ่อวัส's blog to your web]
Links
 

 

วันก่อนคลอด และวันที่คลอดหมูน้อย


30/11/52

วันนี้ปะป๊ากะแม่ต้องตระเวนหาอู่ซ่อมรถกันแต่เช้า

เพราะเมื่อวานตอนที่กำลังจะไหว้หลวงพ่อโสธรปะป๊าขับรถไปให้รถคันหน้าทับซะงั้น

วันนี้แม่รู้สึกปวดท้องแปลกๆ

หันไปบอกปะป๊าว่า "สงสัยไม่พ้นวันนี้แน่ๆเลย"

ปะป๊าบอกว่าใจเย็นๆลูก รอพ้นเดือนนี้ไปก่อน

ก็ตระเวณหาที่ซ่อมรถ + ซื้ออะไหล่จนถึงเย็น

เวลาประมาณเกือบ 2 ทุ่ม

รู้สึกเหมือนปวดท้องอยากจะถ่าย แล้วก็เข้าห้องน้ำบ่อย

ปะป๊าบอกให้ไปหาหมอดีกว่า

ตอนแรกยังไม่อยากไปซะด้วยซ้ำ ปะป๊าบังคับเลยต้องไป

ไปถึงคลีนิกหมอ 2 ทุ่ม 5 นาที

โดนพยาบาลที่คอยวัดความดันบ่นอีกต่างหาก

พยาบาล :"คราวหน้ามาก่อน 2 ทุ่มนะ นี่เกินเวลาแล้ว"

แม่ : คิดในใจ "คราวหน้าเรอะ อาจจะไม่มีก็ได้ย่ะ ถ้าชั้นไม่ปวดท้องจริงๆ ชั้นไม่มาหรอก"

พยาบาล : เอ้านั่งวัดความดัน

ความดันสูงนะเนี่ยเหนื่อยมาล่ะสิ ไปนั่งพักก่อนไป๊ (เอ้อ ไล่ชั้นอีก) เอานี่ไปเก็บฉี่มาตรวจด้วย

ก็คนมันไม่ปวดแล้วจะฉี่ยังไงวะเนี่ย ปกติก็ไม่เคยตรวจ

พยาบาล : ยังไม่ได้ฉี่อีกเหรอ เห้อ

แม่ : เพิ่งเข้าห้องน้ำก่อนมาน่ะค่ะ มันฉี่ไม่ออก

พยาบาล : เออๆ งั้นไม่ต้องแล้ว ขึ้นไปหาหมอเลยแล้วกัน

ตอนนี้ก็ปวดทุกๆ 15 นาทีแล้ว คงไม่รอดคืนนี้แน่ๆ

หมอบอกว่าให้ไปนอนรอที่รพ.เลย เพราะความดันสูงมาก(190/100) คงต้องผ่าออก แต่รอจนถึงเที่ยง

ห๊ะ นี่ 2 ทุ่มเกือบ 3 ทุ่ม ให้รอถึงเที่ยงพรุ่งนี้เลยเหรอ

เอาวะ รอก็รอ

จากนั้นก็ไปเก็บของไปนอนรอที่รพ.

รออยู่เกือบ 2 ชั่วโมงกว่าจะได้ขึ้นห้อง ทำงานล่าช้า + ไม่มีการประสานงานกันเลย

ถึงรพ.ก็อาบน้ำ ทำความสะอาด

กว่าจะได้นอนจริงๆก็ 5 ทุ่มกว่าๆ

ตอนเกือบๆเที่ยงคืน ก็ไปติดเครื่องจับการบีบตัวของมดลูก และหัวใจลูก

ผู้ช่วยพยาบาล : คุณลงมาจากเตียงค่ะ

แม่ คิดในใจ : คุณคนไหนวะ อยู่ตั้ง 3 คน

ผู้ช่วยพยาบาล : คุณนั่นแหละค่ะ

แม่ก็เลยถามว่าตกลงช้านชิมิ

แม่ : แล้วพวกโทรศัพท์กับเงินเอาไว้ที่ไหนคะ

ผู้ช่วยพยาบาล : เอาไปด้วย

ก็เข็นไปห้องห้องนึง ก็โดนพยาบาลบ่นอีกว่าเอาโทรศัพท์มาทำไม เห้อ !!!

ตกลงช้านควรจะฟังใครเนี่ย

นอนให้เค้าแปะพุงอยู่กี่นาทีไม่รู้ รู้แต่ว่าทรมานมากกกกก

มันปวดเหมือนจะกลั้นไม่ไหวแล้ว

แล้วก็ไม่มีใครสนใจ หรือเดินผ่าน เอาแต่นั่งเม้าท์กัน

จนพยาบาลมาเอาออกแล้วบอกให้ไปนั่งพักข้างนอก รอคนเอารถเข็นมารับ

เดินออกมาข้างนอก ผู้ช่วยพยาบาลคนเดิมบอกว่า เดินไหวนะ เดินกลับห้องเองเลยแล้วกัน

อึ้งมาก ตกลงนี่ชั้นกำลังจะคลอดป้ะเนี่ย

แม่ก็เลยต้องค่อยๆก้าว ก้าว ก้าว ใช้เวลาเกือบ 10 นาที ทั้งๆที่ห้องไม่ฟ่างกันเลย ประมาณ เกือบๆ 100 เมตร

มาถึงที่ห้องก็โดนเจาะเลือด แล้วก็ฉีดยา พยาบาลบอกว่าเป็นบาแก้ปวด

ตอนนั้นปวดจนไม่รู้จะนั่งจะนอนท่าไหน

แต่ก็ไม่รู้อยู่ดีว่าจะคลอดแล้ว

จนเกือบๆตีหนึ่งได้

กดกริ่งบอกพยาบาลว่า ปวดตลอดแล้ว

พยาบาลเข้ามาตรวจ บอกว่า FULLING แล้ว ห้องคลอดด่วน

ห๊า จะคลอดแล้วเหรอเนี่ย ไหนหมอบอกว่าผ่าตอนเที่ยงไง

เที่ยงวันนะ ไม่ใช่เที่ยงคืน

แล้วก็โดนเข็นไปที่ห้องคลอด

รอหมอประมาณ 20 นาทีได้

ขณะนั้นก็ปวด แต่ไม่ร้อง เกาะเตียงไว้แน่นมากๆ

คุณหมอก็มาถึงทุกอย่างถูกเตรียมพร้อมไว้แล้ว

หมอก็บอกเบ่งเลยครับ

เบ่งไป 2 ที ลูกหมูน้องของแม่ก็ออกมาเลย

พยาบาลคลอดแล้ว 1.54 น.

ลูกชาย

น้ำหนัก 3300 กรัม

คลอดง่ายมากๆ เป็นโชคดีของแม่

หลังจากนั้นก็หายปวดเป็นปลิดทิ้ง

พยาบาลก็เอาลูกไปเช็ดตัวทำความสะอาด

แล้วก็เอามาให้แม่ดู

เนี่ยเหรอลูกแม่

เด็กน้อยที่อยู่ในท้องแม่มา 9 เดือน

เราได้เจอกันแล้วนะครับลูก

แล้วพยาบาลก็เอาหนูไปในห้องเด็กอ่อนแล้วให้แม่นอนพักอยู่ 2 ชั่วโมง

นี่แหละ หมูน้อยของแม่ (ในรูปอายุ 1 วัน)




 

Create Date : 30 สิงหาคม 2553
1 comments
Last Update : 1 กันยายน 2553 0:16:06 น.
Counter : 531 Pageviews.

 

ยินดีด้วยค่ะ

แบบว่าเข้ามาอ่านเพราะกำลังศึกษาว่าจะฝากท้องที่ไหนดี

เลยได้อ่านอะไรน่ารักๆแบบนี้

รู้สึกยินดีด้วยจริงๆค่ะ

 

โดย: un IP: 117.47.159.71 31 สิงหาคม 2553 14:30:56 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.