อุกิโยะ : ภาพพิมพ์แกะไม้จากยุคเอโดะ


ระหว่างวันที่ 14 - 20 กุมภาพันธ์ 2555
ณ พื้นที๋ศิลปะ ชั้น 2 ศูนย์การค้าริเวอร์ซิตี้ ท่าน้ำสี่พระยา






นิทรรศการชุดนี้ คือ "ของสะสม" ของนักสะสมต่างชาติ
เรียกว่าเป็น "antique" เลยก็ได้นะ เพราะภาพพิมพ์นี้ผลิตตั้งแต่สมัยเอโดะเลยนะ
เพียงแต่ว่า แผนกประมูลไม่รับเข้าเป็นสินค้าร่วมประมูลซะที
เราก็เลยขอนำมาจัดแสดงเป็น Art Exhibition ซะ เผื่อว่าจะช่วยขายให้เจ้าของได้บ้าง
ถึงจะขายไม่ได้ ...เราก็รู้สึกดีตรงที่ว่า ได้สร้างขึ้นเป็นนิทรรศการให้คนทั่วไปได้ร่วมชมบ้าง
มันไม่ใช่ว่าจะมีนักสะสม อนุญาตให้นำมาโชว์ได้บ่อยๆ นะ







:: คำอธิบายจาก วิกิพิเดีย ::

ภาพอุกิโยะ (ญี่ปุ่น: 浮世絵 - ตามตัวอักษร. “ภาพของโลกแห่งความล่องลอย”, อังกฤษ: Ukiyo-e) คือลักษณะของภาพพิมพ์แกะไม้ของญี่ปุ่นที่สร้างระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึง 20 ที่เป็นภาพภูมิทัศน์, เรื่องราวจากประวัติศาสตร์, ภาพจากบทละคร และ แหล่งของความสำราญ (pleasure quarters)

ตามปกติแล้วคำว่า “อุกิโยะ” (ukiyo) แปลตรงตัวว่า “โลกแห่งความล่องลอย” ที่หมายถึงโลกที่ไม่เที่ยงแท้ ที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ความงดงามที่มีอยู่เพียงชั่วขณะหนึ่งก่อนที่จะอันตรธานหายไป และ โลกของการหาความสำราญ (คะบุกิ, สตรีในราชสำนัก (花魁?), เกอิชา) เป็นโลกที่ละจากความรับผิดชอบจากชีวิตประจำวัน “ukiyo-e” หรือ “ภาพของโลกแห่งความล่องลอย” ถือว่าเป็นภาพที่เป็นกลุ่มภาพที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองที่เป็นอิสระจากภาพเขียนประเภทอื่น

นักประพันธ์ร่วมสมัยอะซะอิ เรียวอิ (Asai Ryōi) บรรยายถึง “อุกิโยะ” ใน Ukiyo monogatari (浮世物語 หรือ "ตำนานของโลกแห่งความล่องลอย") ที่เขียนในปี ค.ศ. 1661 ถึงมโนภาพของโลกแห่งความล่องลอยว่า:
... มีชีวิตอยู่เพียงชั่วขณะ, หันความสนใจทั้งหมดให้กับความมีความสุขกับพระจันทร์, หิมะ, ดอกซากุระบาน และใบเมเปิล; ร้องเพลง, ดื่มไวน์, หันความสนใจไปเพียงเพื่อจะล่องลอย และ ล่องลอย ...ไม่ยอมที่จะอ่อนใจ เช่นน้ำเต้าที่ล่องลอยไปกับสายน้ำ... นี่คือสิ่งที่เรียกว่าโลกแห่งความล่องลอย


ลักษณะศิลปะที่วิวัฒนาการขึ้นมาจากปรัชญานี้เป็นที่นิยมกันในวัฒนธรรมเมืองของเอโดะ (โตเกียว) ระหว่างครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่เริ่มจากงานที่มีสีเดียวของฮิชิคะวะ โมโรโนะบุ (Hishikawa Moronobu) ในคริสต์ทศวรรษ 1670 ในระยะแรกภาพพิมพ์ก็ใช้เพียงหมึกอินเดีย (India ink) ต่อมาก็มีการเพิ่มสีด้วยแปรง แต่เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ซูซูกิ ฮะรุโนะบุ (Suzuki Harunobu) ก็คิดค้นวิธีพิมพ์หลายสีขึ้นที่เรียกว่า “นิชิคิ-เอะ” (nishiki-e) ขึ้น

ภาพอุกิโยะเป็นศิลปะที่ราคาพอประมาณเพราะสามารถผลิตเป็นจำนวนมากได้ และเป็นงานที่สร้างขึ้นสำหรับชาวเมืองผู้ที่ส่วนใหญ่แล้วก็ฐานะไม่ดีพอที่จะซื้องานที่เป็นต้นฉบับได้ หัวข้อที่สร้างในระยะแรกก็เป็นชีวิตในเมือง โดยเฉพาะจากบริเวณแหล่งสำราญ ที่รวมทั้งสตรีราชสำนักผู้มีความงาม นักมวยปล้ำซูโมะ และนักแสดงละคนผู้เป็นที่นิยม ต่อมาหัวเรื่องก็ขยายไปรวมภูมิทัศน์ที่ก็กลายมาเป็นที่นิยม หัวข้อทางการเมือง และ ชีวิตของชนชั้นที่เหนือกว่าที่กล่าวเป็นหัวข้อที่ทำได้แต่หาดูได้ยาก แต่กิจกรรมทางเพศซึ่งก็ไม่ห้ามจะพบบ่อยในงานพิมพ์ภาพ แต่ศิลปินและผู้พิมพ์บางครั้งก็จะถูกลงโทษเมื่อสร้างภาพ “shunga” ที่ชัดแจ้ง

ศิลปินภาพอุกิโยะคนสำคัญ

ฮิชิคะวะ โมโรโนะบุ (ค.ศ. 1618-ค.ศ. 1694)
Torii Kiyonobu I (ราว ค.ศ. 1664-ค.ศ. 1729)
ซูซูกิ ฮะรุโนะบุ (ค.ศ. 1724-ค.ศ. 1770)
Torii Kiyonaga (ค.ศ. 1752-ค.ศ. 1817)
คิตะกาวะ อุตะมาโระ (ราว ค.ศ. 1753-ค.ศ. 1806)
Sharaku (มีงานระหว่าง ค.ศ. 1794-ค.ศ. 1795)
โฮะกุไซ (ค.ศ. 1760-ค.ศ. 1849)
Toyokuni (ค.ศ. 1769-ค.ศ. 1825)
Keisai Eisen (ค.ศ. 1790-ค.ศ. 1848)
อุตะกะวะ คุนิซะดะ (ค.ศ. 1786-ค.ศ. 1865)
ฮิโระชิเงะ (ค.ศ. 1797-ค.ศ. 1858)
อุตะกะวะ คุนิโยะชิ (ค.ศ. 1797-ค.ศ. 1861)
Kunichika (ค.ศ. 1835-ค.ศ. 1900)
Toyohara Chikanobu (ค.ศ. 1838-ค.ศ. 1912)
Yoshitoshi (ค.ศ. 1839-ค.ศ. 1892)
Ogata Gekko (ค.ศ. 1859-ค.ศ. 1920)



Create Date : 15 กุมภาพันธ์ 2555
Last Update : 15 กุมภาพันธ์ 2555 23:06:17 น.
Counter : 865 Pageviews.

4 comments
  
ขอ นุ-ยาด เจิมจ้า..
น่าสนใจดีจังค่ะคุณนัทธ์ น่าไปชมด้วย
"โลกแห่งความล่องลอย" โลกที่ใครบางคนมักจะหลีกเร้นกายไปพักในนั้น ..
ขอบคุณสำหรับความรู้ที่มีประกอบนะคะ


โดย: PhueJa วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:17:56:37 น.
  
ชอบจังเลยค่ะ ทุกอย่าง จะคอยติดตามนะคะ
ล่องลอย เว้งว้างแต่เต็มไปด้วยความรู้สึกตัว
สง่างามมากค่ะ
ขอบคุณค่ะ
โดย: buraneemeo วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:22:24:41 น.
  
แหะแหะ แต่เราเปิดดูรูปมะเป็นน่ะ
โดย: buraneemeo วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:22:28:04 น.
  
ขอบคุณค่ะที่เข้าไปทักทายที่บล็อค
เปิดดูภาพได้แล้วค่ะ ได้คลิกเข้าไปในรูปกูเกิ้ลด้วย เห็นภาพชัดเจนขึ้นมาก
สวยมากจริงๆค่ะ เพลิดเพลินเจริญใจ ดูลายผ้าเครื่องแต่งกายต่างๆนานา คิดว่าต้องย้อนมาพินิจดูอีก มีคุณค่าจริงๆ
ทั้งยังเรื่องของความรู้สึกของภาพของคน การใช้สี สุดยอดมากมาก องค์ประกอบภาพเยี่ยม
ความรู้สึกของภาพ ชอบภาพสาวน้อยกำลังล้างหน้าเหนืออ่างน้ำ โห นุ่มนวลอ่อนหวานมาก
สาวน้อยสู้ลมก็เยี่ยม คนเดินเป็นแถวฝ่าฝนและลมแรงก็สวย
นะ...ต้องเข้ามาพิจารณาอีก ใครไม่ได้มาดูเสียดายแย่ เราว่าดูแล้วประเทืองใจกว่าดูภาพทางฝั่งตะวันตกอีกนะ มันล้ำลึกมากเลย
ขอบคุณนะคะที่อุตสาหะนำมาให้ชมค่ะ
โดย: buraneemeo วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:20:22:37 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



นัทธ์
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 35 คน [?]




รักที่จะอ่าน รักที่จะเขียน
เปิดพื้นที่ไว้ สำหรับแปะเรื่องราว
มีสาระบ้าง ไม่มีสาระบ้าง ณ ที่นี้



สงวนลิขสิทธิ์
ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์
พ.ศ.2539

ห้ามผู้ใดละเมิด
โดยนำภาพถ่ายและ/หรือข้อความต่างๆ
ไม่ว่าจะเป็นส่วนใดส่วนหนึ่ง
หรือทั้งหมดใน Blog แห่งนี้ไปใช้
และ/หรือเผยแพร่โดยมิได้รับอนุญาต
เป็นลายลักษณ์อักษร

Share |
Instagram Follow Me on Pinterest my read shelf:
Natt's book recommendations, liked quotes, book clubs, book trivia, book lists (read shelf)

2014 Reading Challenge

2014 Reading Challenge
Natt has read 0 books toward her goal of 52 books.
hide

2015 Reading Challenge

2015 Reading Challenge
Natt has read 0 books toward her goal of 52 books.
hide

2016 Reading Challenge

2016 Reading Challenge
Natt has read 1 book toward her goal of 132 books.
hide

2017 Reading Challenge

Natt has read 0 books toward her goal of 100 books.
hide
New Comments
กุมภาพันธ์ 2555

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
28
29
 
 
All Blog
MY VIP Friend