มีนาคม 2556

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
8 มีนาคม 2556
เด็กวัยกริ๊ด
"หาข้อดีจากปัญหา เพื่อคุณค่าในการในชีวิต"
วลีนี้เพิ่งเข้าใจ ว่าทำไมธรรมะถึงเป็นธรรมดาแต่ไม่ธรรมดา ตอนนี้ต้องทำงานกลางวัน กลับมาเลี้่ยงลูกที่ต่อ เมื่อก่อนอาจคิดว่า ทำงานเหนื่อยจังกว่าจะได้พักก็แค่เสาร์ อาทิตย์ ตอนนี้เข้าใจคำว่าเหนื่อยขึ้นเพราะเป็นแม่ "ไม่มีวันหยุด"
แต่เหนื่อยนี้ เป็นเหนื่อยประหลาด เป็นความอ่อนล้า ที่ไม่อ่อนแอ เป็นเหนื่อยที่ไม่หน่าย มีความสุขดีจัง
มาเริ่มเรื่องจริงๆ ดีกว่า
ลูกตอนนี้อายุประมาณ 1.4 ปี เป็นช่วงที่เกรี้ยวกราด เอาแต่ใจ จนคุณหมอบอกว่าอารมณแบบนี้จะพบได้ 2 ช่วงชีวิต คือ ช่วงเล็กๆ แบบนี้ และก็ช่วง 15 ปี คุณแม่ถึงบางอ้อเลยว่าเจ้าตัวเล็กของแม่อยู่ในวัย "หัวเลี้่ยว หัวต่อ" หมอก็แนะนำให้แก้ปัญหาอย่างมีเหตุผลที่สุด ไม่งั้นทำอะไร ได้แบบนั้น (เหมือนขู่นะ) แต่จริงมาก เพราะตอนนี้เค้าจะแสดงกิริยาเหมือนกระจกเงาของเราอย่างมาก เลียนแบบกิริยาอาการที่เราไม่ตั้งใจจะแสดง หากแต่ทำบ่อยจนเป็นนิสัย
เหตุเกิดจากวันที่ส่องกระจกเล่นอยู่ักับลูก เพิ่งรู้ว่าทำไมน้องหนูชอบทำหน้าย่น (ก็แม่แก่แล้วนิ มันย่นเอง แต่ลูกนึกว่าทำแล้วน่ารักมั้ง อันนี้แม่แก้ไม่ได้) แล้วก็การส่งเสียงดังเมื่อไม่พอใจ ทำให้เราต้องเริ่มระวังตัวมากขึ้นทำอะไรก็ต้องคิดว่า เราเป็นตัวอย่างแก่เยาวชนเชียวนะเออ :)

ช่วงนี้เลี้ยงแบบเหนื่อยหน่อยเพราะเค้าโกรธใส่เราต้องเย็นเข้าไว้ ยิ้มแล้วปลอบประโลม ตัวพ่อก็เช่นกัน เราสองคนเคยเป็นคนอารมณ์ร้อน ตอนนี้เลยแทบเปลี่ยนไปเลย ไงเล่าข้อดีของปัญหา




Create Date : 08 มีนาคม 2556
Last Update : 8 มีนาคม 2556 16:19:04 น.
Counter : 325 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

แม่ครัวหัวปลา
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ชีวิต คือ แบบฝึกหัด (ปอ ปลา ตา กลม)