นิทานสอนใจ : ช็อกโกแลต



 บั๊ดเป็นเด็กชายตัวเล็ก ๆ อายุ 10 ขวบ วันหนึ่งป้าของบั๊ดมาเยี่ยมครอบครัวของบั๊ดที่บ้าน ป้าเพิ่งไปเที่ยวต่างประเทศมาจึงซื้อของมาฝาก พ่อ แม่ และบั๊ดมากมาย แต่ที่บั๊ดเห็นแล้วตาลุกวาวคือช็อกโกแลตแท่งโตที่ป้าบอกว่าเป็นยี่ห้อที่อร่อยที่สุดของประเทศนั้น

       ความจริงบั๊ดเป็นเด็กเอื้อเฟื้อคนหนึ่ง แต่ครั้งนี้เขาเลือกที่จะเก็บช็อกโกแลตไว้กินคนเดียว เพราะเป็นสิ่งที่เขาชอบมาก ดังนั้นเมื่อป้ากลับไปแล้วบั๊ดจึงคว้าช็อกโกแลตแล้ววิ่งเข้าไปในห้องนอนของตัวเองทันทีโดยที่พ่อและแม่ไม่ทันได้สังเกตเห็น

       'เอาเข้ามากินในห้องอย่างนี้ไม่มีใครแย่งเราได้ เราจะได้กินช็อกโกแลตแท่งนี้ให้เต็มที่ไปเลย' บั๊ดพูดกับตัวเองด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่อง

       บั๊ดลงมือแกะห่อช็อกโกแลตพลางจินตนาการถึงรสชาติเข้มข้นหวานมันที่กำลังจะแตะลิ้นในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า แต่แล้วจู่ ๆ ก็มีเสียงร้อง เรียกชื่อเขาดังมาจากหน้าบ้าน

       "บั๊ด บั๊ด ยู้ฮู! บั๊ด"

       เสียงเรียกแบบนี้คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเพื่อน ๆ ของเขาเอง พวกนั้นคงชวนไปเตะฟุตบอลเหมือนทุกวัน แต่วันบั๊ดแสร้งทำหูทวนลมเสีย เพราะเขาอยากกินช็อกโกแลตมากกว่าออกไปวิ่งเล่น

       "บั๊ด บั๊ด เฮ้! บั๊ด อย่ามาทำไก๋ เรารู้นะว่านายอยู่บ้าน นั่นไง รองเท้านายวางอยู่นั่น เราเห็นนะเพื่อน"

       เพื่อนของบั๊ดฉลาดเป็นกรด บั๊ดจึงต้องวางช็อกโกแลตแล้ววิ่งไปที่หน้าต่าง

       "โทษทีเราหลับอยู่ พวกนายมีอะไรหรือเปล่า" บั๊ดชะโงกหน้าออกไปถามจึงได้รู้ว่าเพื่อน ๆ มากันหลายคนทีเดียว เพื่อนคนที่ตะโกนเรียกบั๊ดตอบว่า

       "จะมีอะไรล่ะ ก็มาชวนไปเตะบอลน่ะสิ นายนัดพวกเราเองนะ จำไม่ได้รึไง"

       "วันนี้เราไปไม่ได้แล้ว พวกนายไปเล่นกันก่อนเถอะ"

       "ทำไมล่ะ"

       "เรา..." บั๊ดคิดคำแก้ตัว "อ้อ ใช่แล้ว เราต้องทำการบ้าน"

       "การบ้านอะไร" เพื่อนอีกคนถามขึ้น บั๊ดจึงได้รู้ว่ามีคนที่เรียนห้องเดียวกันกับเขาปะปนอยู่ในกลุ่มนั้นด้วย บั๊ดตกใจ "ไม่มีสักหน่อยนี่นา" เพื่อนห้องเดียวกันคนนั้นหันไปพูดกับคนอื่น ๆ แล้วเด็กชายที่ตะโกนเรียกบั๊ดจึงร้องถามบั๊ดว่า

       "เฮ้ บั๊ด นายเป็นอะไรกันแน่..หรือว่าพ่อซื้อเกมใหม่มาให้แล้วแอบเล่นคนเดียว..ดีล่ะ พวกเราจะขึ้นไปบุกห้องนอนเพื่อเล่นเกมสุดมันนั้นด้วย"

       'ถ้าพวกนี้มาเห็นช็อกโกแลตเรา เราก็จำต้องแบ่งให้ แล้วจะเหลือกินเองสักเท่าไรล่ะ' สมองของบั๊ดคิดเรื่องช็อกโกแลตขึ้นมาทันที แล้วปากเขาก็ร้องขึ้นเร็วเท่าความคิดว่า

       "ไม่มี ๆ ไม่มีอะไรทั้งนั้น เอาล่ะ ๆ เราจะลงไปเดี๋ยวนี้ พวกนายรออยู่ตรงนั้นแหละ"

       พูดจบบั๊ดก็วิ่งกลับมาที่เตียงนอนแล้วเอาช็อกโกแลตที่แกะค้างไว้แต่ยังไม่ได้กินแม้แต่น้อยซุกไว้ใต้ผ้าปูที่นอน เพราะเป็นที่ที่เขาแน่ใจว่าจะปลอดภัยจากมนุษย์ทุกคนในโลก จากนั้นจึงวิ่งลงไปหาเพื่อน ๆ ที่รออยู่ด้านล่าง

       เด็ก ๆ เล่นฟุตบอลกันตั้งแต่บ่ายถึงเย็นจึงชวนกันเลิก วันนี้ทุกคนยังไม่กลับบ้านของตัวเองทันที แต่กลับชวนกันไปเล่นที่บ้านของบั๊ดต่อ บั๊ดซึ่งมีใจพะวงถึงแต่ช็อกโกแลตใต้ผ้าปูที่นอนอยู่ตลอดเวลาจำต้องตอบรับคำขอของเพื่อน ๆ อย่างเสียไม่ได้




ปกติเวลาบั๊ดชวนเพื่อน ๆ มาเล่นที่บ้าน เขาจะพาเพื่อน ๆ ขึ้นไปเล่นบนห้องนอน แต่วันนี้บั๊ดไม่เอ่ยปากชวนใครขึ้นไปบนห้องนอนของเขาเลย ดีที่แม่ของบั๊ดทำขนมอบไว้จึงนำขนมอบและน้ำหวานมาให้บั๊ดและเพื่อน ๆ กินกันอย่างอิ่มหนำสำราญ ทุกคนสนุกสนานเฮฮายกเว้นบั๊ด แต่ก็ไม่มีใครสังเกตเห็น

       'เมื่อไรเจ้าพวกนี้จะกลับไปเสียทีนะ เราเสียเวลาอยู่กับพวกมันมาทั้งวันแล้ว เราอยากกินช็อกโกแลตของเราเสียที' บั๊ดคิดซ้ำไปซ้ำมาด้วยความหงุดหงิด

       กระทั่งถึงเวลาอาหารเย็น เด็ก ๆ จึงขอตัวกลับบ้าน บั๊ดดีใจมากแต่ต้องเก็บซ่อนอาการไว้ ครั้นเพื่อน ๆ กลับไปจนหมดแล้ว บั๊ดจึงรีบวิ่งขึ้นบันไดแต่สวนกับพ่อที่เดินลงมา และถามบั๊ดว่า

       "ลูกเห็นช็อกโกแลตที่ป้าซื้อมาฝากบ้างไหม เห็นป้าบอกว่าอร่อยนักหนา พ่อก็เลยจะชิมดูเสียหน่อยว่ารสชาติเป็นอย่างไร แต่หาเท่าไรก็หาไม่เจอสักที"

       บั๊ดอึก ๆ อัก ๆ เพราะไม่ค่อยอยากแบ่งช็อกโกแลตให้ใคร แต่เมื่อเป็นพ่อก็ไม่อาจปฏิเสธได้ ดังนั้นเขาจึงพาพ่อไปที่ห้องนอนและเปิดผ้าปูที่นอนออก ทันทีที่ได้เห็นของวางอยู่ สองพ่อลูกร้องออกมาด้วยความตกใจ

       ช็อกโกแลตแท่งนั้นยังวางอยู่ที่เดิม แต่ไม่อยู่ในสภาพที่จะกินได้อีกต่อไป เนื่องจากกองทัพมดได้จัดการกัดกินช็อกโกแลตแท่งนั้นจนกลายเป็นรูพรุนไปเสียทั้งแท่ง พ่อของบั๊ดจึงต้องเอาช็อกโกแลตแท่งนั้นไปทิ้งถังขยะก่อนจะมาสอบถามความจริงจากบั๊ดซึ่งทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อยู่รอมร่อ

       เมื่อรู้ความจริงทั้งหมดแล้ว พ่อก็พูดกับบั๊ดว่า "เพราะลูกแกะซองช็อกโกแลตทิ้งไว้ มดจึงได้กลิ่นและไปบอกเพื่อน ๆ ของมันให้มากินช็อกโกแลตด้วยกัน นั่นเป็นเพราะพวกมันไม่หวงสิ่งดี ๆ ไว้กับตนเพียงตนเดียว แต่รู้จักแบ่งปันสิ่งดี ๆ นั้นให้กับเพื่อน ๆ ของมันด้วย มดทุกตัวจึงได้กินช็อกโกแลตอร่อยแท่งนี้อย่างมีความสุข แต่สำหรับลูก ลูกคิดแต่จะกินให้อร่อยคนเดียว อยากมีความสุขเพียงคนเดียว สุดท้ายลูกก็จะไม่เหลืออะไรอย่างนี้เอง จำไว้นะ สิ่งดี ๆ มีไว้แบ่งปัน มิใช่เก็บไว้กับตัวเอง"

       บั๊ดปล่อยโฮด้วยความเสียใจที่ตัวเองตระหนี่ไม่รู้จักแบ่งปันสิ่งดี ๆ เพื่อคนอื่น จึงต้องเสียช็อกโกแลตไปทั้งหมด ต่อไปนี้เขาจะทำตัวเสียใหม่อย่างที่พ่อสอน

       พ่อกอดบั๊ดและปลอบเขาอย่างอ่อนโยน

       บทสรุปของผู้แต่ง

       เรามาช่วยกันเพิ่มความสุขให้แก่โลกของเรากันสักหน่อยดีไหม วิธีการก็ง่าย ๆ เพียงแค่แบ่งปันสิ่งดี ๆ ที่เรามีอยู่แล้วให้คนอื่นบ้าง ไม่ต้องมากมาย แบ่งให้เขาเท่าที่เราจะให้ได้ และเพียงพอที่จะทำให้เราเห็นรอยยิ้มสวย ๆ และได้ยินเสียงหัวเราะดัง ๆ ของเขาก็พอ

       การแบ่งปันอาจจะทำให้เราเหลือสิ่งที่ทำให้เรามีความสุขน้อยลง แต่จะเพิ่มกลิ่นแห่งความสุขให้อบอวลอยู่ในโลกมากขึ้น และเราเองก็จะ ได้รับความสุขเพิ่มขึ้นอีกจากเรื่องดี ๆ ที่เราทำลงไป ก็เหมือนเวลาเราเล่าเรื่องตลกให้ใครฟังนั่นล่ะ เราไม่ได้ต้องการเงินทองจากเขาสักหน่อย เราแค่อยากให้เขายิ้มหรือหัวเราะไปกับเรื่องที่เราเล่า แค่นั้นเองที่เราอยากเห็น และแค่ได้เห็นก็ทำให้เรามีความสุขได้แล้ว

       /////////////

       ขอขอบคุณสำนักพิมพ์ฟรีมายด์ที่เอื้อเฟื้อนิทานสอนใจดี ๆ ในชุดหนังสือนิทานสีขาวของ ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา ,ขอบคุณภาพประกอบจาก longevity.about.com



ที่มา://www.manager.co.th/Family/ViewNews.aspx?NewsID=9550000002531











Free TextEditor



Create Date : 19 มกราคม 2555
Last Update : 19 มกราคม 2555 16:31:24 น.
Counter : 714 Pageviews.

16 comments
  
ชอบจังเลย..
โดย: มังกี้ ดี ลูฟี่ 01 วันที่: 19 มกราคม 2555 เวลา:19:53:53 น.
  
สวัสดีครับ มาทักทายตอนค่ำๆครับ
โดย: shadee829 วันที่: 19 มกราคม 2555 เวลา:21:32:11 น.
  

ปญฺญา สุตวินิจฺฉินี
ปัญญา เป็นเครื่องวินิจฉัยสิ่งที่ได้เล่าเรียน

ใช้ปัญญาคู่กับสติในการดำรงชีวิต ตลอดไป...นะคะ



ก็แหม...นะ
ช็อกโกแล็ตน่าทานออกอย่างนั้น
เด็กอย่างบั๊ด ก็ต้องหวงเป็นธรรมดา...อิ อิ

เรื่องน่ารัก แต่ให้คติสอนใจได้ดีมากเลย...ค่ะ

โดย: พรหมญาณี วันที่: 20 มกราคม 2555 เวลา:10:55:36 น.
  
สวัสดี...วันจ่าย..ค่ะ...^

โดย: Lika ka วันที่: 21 มกราคม 2555 เวลา:8:57:10 น.
  
การแบ่งปันเป็นสิ่งที่ดี
และเป็นสุขที่ใจ
จะมีใครเห็นหรือไม่อย่ากังวล
กุศลมันอยู่ที่ใจคะ อิอิ
โดย: gymstek วันที่: 21 มกราคม 2555 เวลา:12:36:40 น.
  


สวัสดีตอนเช้าค่ะ
ขอให้คุณbobobull มีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์
ร่ำรวยมั่งคั่ง เงินทองไหลมาเทมา มีโชคมีลาภ
และก็ขอให้มีความสุขตลอดปีใหม่นี้นะคะ ...
โดย: jamaica วันที่: 23 มกราคม 2555 เวลา:7:26:51 น.
  
มาสวัสดีวันตรุษจีนค่ะ
ขอให้มีความสุข เฮง เฮง ตลอดปีและตลอดไปนะคะ ...




โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 23 มกราคม 2555 เวลา:10:18:53 น.
  
ปญฺญาสหิโต นโร อิธ ทุกฺเข สุขานิ วินฺทติ
คนมีปัญญา ถึงแม้ตกทุกข์ แต่ก็ยังหาสุขพบ

มีความสุขในทุกสถานการณ์ของชีวิต ตลอดไป...นะคะ



โดย: พรหมญาณี วันที่: 24 มกราคม 2555 เวลา:14:37:24 น.
  
ปญฺญา เจนํ ปสาสติ
ปัญญา เป็นเครื่องปกครองตัว

ดำเนินชีวิตด้วยการใช้ปัญญารักษาตัว ตลอดไป...นะคะ



โดย: พรหมญาณี วันที่: 26 มกราคม 2555 เวลา:10:29:35 น.
  

วันศุกร์ : สุขกันเถอะเรา... ใกล้ถึงวันหยุดแว๊ววววว!!!


โดย: Lika ka วันที่: 27 มกราคม 2555 เวลา:8:18:43 น.
  
อนฺโธ ยถา โชติมธิฏฐเหยฺย

ขาดตาปัญญาเสียแล้ว ก็เหมือนคนตาบอด
เหยียบลงไปได้ แม้กระทั่งไฟที่ส่องทาง

ใช้ปัญญาเป็นแสงสว่างนำทางชีวิต ตลอดไป...นะคะ



โดย: พรหมญาณี วันที่: 27 มกราคม 2555 เวลา:11:35:11 น.
  
ชีวเตวาปิ สปฺปญฺโญ อปิ วิตฺตปริกฺขยา
ปญฺญาย จ อลาเภน วิตฺตวาปิ น ชีวติ

คนมีปัญญา ถึงสิ้นทรัพย์ ก็ยังเป็นอยู่ได้
แต่เมื่อขาดปัญญา ถึงจะมีทรัพย์ ก็เป็นอยู่ไม่ได้

ดำเนินชีวิตอย่างมีความสุขด้วยสติและปัญญา ตลอดไป...นะคะ



โดย: พรหมญาณี วันที่: 30 มกราคม 2555 เวลา:10:49:58 น.
  
เทวว ตาต ปทกานิ ยตฺถิ สพฺพํ ปติฏฐิตํ
อลทฺธสฺส จ โย ลาโภ ลทฺธสฺส จานุรกฺขนา

ผลประโยชน์ทั้งปวง ตั้งอยู่ที่หลัก ๒ ประการ
คือ การได้สิ่งที่ยังไม่ได้ และการรักษาสิ่งที่ได้แล้ว

ใช้ปัญญาในทางที่ถูกที่ควร เพื่อผลประโยชน์ทั้งปวง ตลอดไป...นะคะ



โดย: พรหมญาณี วันที่: 31 มกราคม 2555 เวลา:10:37:11 น.
  
อรุณสวัสดิ์ค่ะ..^^

โดย: Lika ka วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:8:52:03 น.
  
น หิ จินฺตามยา โภคา อิตฺถิยา ปุริสสฺส วา

โภคะของใคร ไม่ว่าสตรีหรือบุรุษ ที่จะสำเร็จเพียงด้วยคิดเอา ย่อมไม่มี

ขยันหมั่นเพียรในการงานที่ถูกที่ควร ตลอดไป...นะคะ



โดย: พรหมญาณี วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:13:01:54 น.
  
ธรรมสวัสดี ครับ
โดย: shadee829 วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:23:51:47 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

bobobull
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]



Fight.. Fight !!
มกราคม 2555

1
2
3
5
6
7
8
9
10
11
13
14
15
18
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog