Group Blog
 
<<
มีนาคม 2552
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
14 มีนาคม 2552
 
All Blogs
 
เมื่อหัวกำลังจะระเบิดเป็นเสี่ยง



คุณจะทำอย่างไร ในเวลาที่คุณรู้สึกว่าหัวมันกำลังจะระเบิดออกมาเป็นเสี่ยงๆ ทุกอย่างมันรุมเร้า ซ้ายเป็นงูยักษ์ ขวาเป็นเสือหิว ตรงหน้าเป็นฝูงลิงบาบูนที่แสนโหดร้าย คุณหันหลังกลับไม่ได้เพราะมันคือบ่อโคลนดูด

ที่ร้ายไปกว่านั้น... แม้แต่ขอเวลาเพียงนิด เพื่อหยุดยืนคิดรับมือกับสถานการณ์รอบข้าง คุณยังไม่สามารถจะทำมันได้



Not Falling - Mudvayne


เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ ฉันเจอกับเรื่องบีบอัดสมองอีกครั้งแล้ว ด้วยความรับผิดชอบของคนที่อยู่ในความควบคุม ด้วยตำแหน่งหน้าที่และบทบาทที่สวมหัวอยู่ หัวโขนที่หนักอึ้ง ทุกอย่างกำลังต้องการให้ฉันแสดงความรับผิดชอบ

ฉันมีเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมง และในหนึ่งชั่วโมงนั้น คนในความรับผิดชอบของฉันคนหนึ่งกำลังร้องไห้ เธอนั่งร้องไห้น้ำตารินออกมาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจในสิ่งที่ได้รับจากเบื้องบน ในวันนี้ เธอไม่ได้อยู่ในจุดที่จะเป็นคนที่ฉันจะต้องรับผิดชอบอีกต่อไปแล้ว แต่ฉันเองที่เป็นคนดึงเธอเข้ามา ฉันเองที่ควรจะเป็นคนปกป้องเธอได้ แต่เปล่าเลย... ฉันทำได้แต่นั่งมองดู

อีกหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น การประชุมจะเริ่มขึ้นตามกำหนดการที่ฉันเป็นคนกำหนด กำหนดการที่จะมีประธานการประชุมเป็นฉันเอง กับผู้ร่วมประชุมมากมายที่เพียบพร้อมไปด้วยตำแหน่งการงานบนความรับผิดชอบที่แตกต่างออกไป

อีกชั่วโมงเดียวเท่านั้น ฉันจะต้องไปปรากฎตัวในสถานที่ที่ไกลออกไปจากที่ฉันยังยืนอยู่ตรงนี้ถึงร้อยสามสิบกิโลเมตร

ฉันกำลังจะเก็บประเป๋าและเดินออกไปยังรถยนต์ของตัวเองในขณะกระเพาะที่เกือบว่างเปล่าจากอาหารที่ได้ตั้งแต่เช้าจนเที่ยงครึ่งนี้เพียงนมกล่องเดียวกำลังบีบตัวสร้างความเจ็บปวดให้กับฉัน

ฉันกำลังจะเก็บกระเป๋า ในขณะที่ลูกน้องคนหนึ่งกำลังพร่ำพูดด้วยอารมณ์กับเพื่อนอีกสามคนที่นั่งพังอยู่ข้างๆ

ฉันกำลังจะเก็บกระเป๋า ในขณะที่สายตาของทุกคนหันมามองทางฉัน ขอความช่วยเหลือให้ทำอะไรสักอย่าง เพื่อที่จะทำให้คนคนหนึ่งที่กำลังร้องไห้เพราะไม่สามารถควบคุมอารมณ์และสติที่กำลังจะหลุดออกมาจากสามัญสำนึกเอาไว้ได้

ฉันตัดสินใจวางกระเป๋าลง กัดฟันและกลืนก้อนเหนียวในลำคอลงไปอย่างยากเย็น เพราะเรากำลังแบกรับน้ำหนักของหัวโขนบนบ่าทั้งสองข้าง ไม่ว่าในใจเราจะเป็นอย่างไร ไม่ว่าในใจเราจะร้อนแค่ไหน แต่เราต้องกักมันเอาไว้

มือสองข้างที่วางบนบ่าของเธอคนนั้นอุ่นและสั่นน้อยๆ... มือของฉันวางเบาๆ ปลอบโยน ใช้คำพูดที่กลั่นกรองออกมาอย่างดี ไม่ปลอบโยนและบอกว่ามันจะกลับกลายเป็นดี ไม่มีคำพูดเพราะๆ ที่จะบอกเธอว่าฉันจะช่วย เพราะฉันรู้ดีว่าฉันไม่สามารถช่วยเธอได้ ฉันไม่สามารถใช้อำนาจหน้าที่ที่แลกไปแล้วซึ่งความอิสระของชีวิตมาช่วยเธอได้อีกต่อไป ไม่ว่าจะพยายามอีกเท่าไรก็ตาม

ฉันบอกให้เธอเข้าใจว่าสิ่งที่เผชิญอยู่คืออะไร เธอจำเป็นต้องใช้ชีวิตกับมันต่อไปให้ได้ เธอต้องลองหันไปมองรอบๆ กาย มองสายตาของคนรอบข้างให้ลึก มองให้ดี เธอที่นั่งเสียน้ำตาอยู่ตรงนี้ไม่ได้แตกต่างไปจากเพื่อนๆ เลยแม้แต่น้อย

เพียงยอมรับ และใช้ชีวิตอยู่กับมันให้ได้...

โทรศัพท์มือถือของฉันดังขึ้น ปลายสายถามว่าฉันออกมาถึงไหนแล้ว เปล่า... ฉันยังไม่ได้ออกไปเลย ฉันตัดสินใจเลื่อนการประชุมออกไปครึ่งชั่วโมง เพียงหวังว่ามันจะช่วยให้ความรับผิดชอบในการเปิดประชุมของฉันมันยังคงมีเหลืออยู่บ้าง

เมื่อเธอคนนั้นเงียบลง และพยายามพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่มั่นคงนักว่าเข้าใจ ฉันกำลังจะออกไป ปล่อยให้เพื่อนๆ ลูบไหล่ลูบหลังและหาเรื่องขำๆ มานั่งปรับอารมณ์ของเธอ

แต่ปัญหาใหญ่ก็เกิดขึ้นอีกครั้ง

อีกคนหนึ่งในความควบคุมของฉันถูกส่งไปทำงานที่ต่างประเทศและไปโดยไม่ได้จูนความเข้าใจให้ตรงกันกับคนที่เหลืออยู่ ใครคนหนึ่งกำลังมาด้วยอารมณ์ร้อนรน ตรงมาทางฉัน ต่อว่าลูกน้องของฉันอย่างรุนแรง ด้วยอารมณ์

แต่ฉันกำลังพยายามเต็มที่ในการสะกดกลั้นอารมณ์

ฉันกำลังจะเก็บกระเป๋า แต่ต้องวางมันลงอีกครั้ง... แสบท้อง ปวดกระเพาะและเบาหวิวในช่องอก โทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง เพื่อปลายสายจะถามว่าฉันจะไปถึงเป็นเวลากี่โมง เพราะการประชุมวันนี้ไม่มีคนที่จะเข้าแทนฉันได้ ฉันเป็นคนที่จำเป็นจะต้องเข้าประชุมครั้งนี้... ฉันกัดริมฝีปากแน่น ก่อนจะตอบออกไปว่าจะไปถึงให้เร็วที่สุด

ฉันพยายามทำความเข้าใจกับสิ่งลูกน้องตัวเองถูกต่อว่า พยายามทำความเข้าใจกับคนที่พุ่งตรงมาด้วยแรงอารมณ์ พยายามไกล่เกลี่ยด้วยการใช้เหตุผลและความใจเย็น... ทั้งๆ ที่ในใจฉันมันกำลังถูกแผดเผา มันกำลังจะระเบิดออกมา เผาทุกอย่างให้มอดไหม้เป็นจุณ

ในที่สุด... ฉันเก็บกระเป๋าและเดินออกจากที่แห่งนี้ไปด้วยสติที่มั่นคงและเรียบนิ่ง อารมณ์ที่กำลังจะระเบิดเป็นเสี่ยงๆ ถูกหยุดเอาไว้ได้ด้วยความเจ็บปวดที่รุนแรงยิ่งกว่า... ฉันเหลือบมองมือของตัวเองขณะที่เสียบกุญแจเข้าช่องล็อครถและได้แต่ยิ้มหยันตัวเองเงียบๆ

ฉันยังคงเหลือบมองมือข้างนั้นเป็นระยะขณะที่ต้องประคองพวงมาลัยรถยนต์ที่ความเร็วกว่าร้อยห้าสิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงมุ่งหน้าสู่จุดหมาย... ฉันยังคงเหลือบมองมือขวาเพื่อเตือนสติตัวเองเอาไว้

มือขวาที่แดงและช้ำจากการกำหมัดแน่นและชกเข้ากับผนังปูนจนสุดแรง...

แล้วหากเป็นคุณล่ะ

คุณจะทำอย่างไร ในเวลาที่คุณรู้สึกว่าหัวมันกำลังจะระเบิดออกมาเป็นเสี่ยงๆ ทุกอย่างมันรุมเร้า คุณจะทำอย่างไรเพื่อที่จะหยุดมันเอาไว้โดยไม่ต้องเสียเวลาคิด...

คุณจะทำอย่างไร...



Create Date : 14 มีนาคม 2552
Last Update : 14 มีนาคม 2552 20:47:43 น. 12 comments
Counter : 380 Pageviews.

 
เวอะมาทักทายค่ะ


โดย: CrackyDong วันที่: 14 มีนาคม 2552 เวลา:21:03:18 น.  

 
บล็อกสวยจังคะ ชอบโทนสีนี้เลย
รักษ์โลก, 29มีนา, ภาวะโลกร้อน, ปิดไฟ, เด็ก
[widget.sanook.com - *More Feel*]


โดย: zodayenka วันที่: 14 มีนาคม 2552 เวลา:22:43:59 น.  

 
เอ่อ...
อ่านแล้วเครียดแทน
ไม่รู้จะช่วยคุณเบสต์ยังไงนอกจากส่งกำลังใจให้
สู้ๆ นะคะ

ปล.คืนนี้อย่าลืมทายาด้วยนะคะ เดี๋ยวปวดแย่เลย


โดย: ธาร นาวา วันที่: 14 มีนาคม 2552 เวลา:23:23:36 น.  

 
เครียดด้วยคน ใจเย็นๆนะคะคุณเบสฯ

คงตอบไม่ได้ว่าจะทำยังไงกับสถานการณ์หัวระเบิดขนาดนั้น คงบอกได้คำเดียวว่าต้องมีสติ


โดย: ริวไผ่ IP: 88.149.172.90 วันที่: 15 มีนาคม 2552 เวลา:8:15:28 น.  

 
ขั้นแรก ต้องหาอะไรกินค่ะ กองทัพต้องเดินด้วยท้องนะคะ


โดย: บู้บี้ IP: 118.7.235.3 วันที่: 15 มีนาคม 2552 เวลา:19:42:17 น.  

 
อืม อ่านแล้วเครียดจริงๆด้วย
เครียดดดดดดด!!!

หาเพลงฟังด่วน... Y_Y

........................


โดย: รักดี (PSlovebird ) วันที่: 15 มีนาคม 2552 เวลา:22:29:00 น.  

 
ในความเห็นของเรา ภาระหน้าที่แม้มีมากมาย ต้องเผชิญหน้าไปหมด
แต่เราต้องยอมรับในขีดจำกัดว่าไม่สามารถจัดการได้ทีเดียวพร้อมๆกันนะคะ
ต้องจัดการทีละอย่างค่ะ อันไหนทำไมสามารถจริงๆก็ตัดทิ้งไปก่อนค่ะ
เพราะในเมื่อเต็มที่แล้ว ไม่ได้ก็คือไม่ได้ค่ะ ทำดีที่สุดในสิ่งที่ทำได้นะคะ

สู้ๆค่ะ เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ


จันทร์แรมจะเลือนหาย
ดารารายยังพรายพร่าง
ห่วงใยไม่จืดจาง
ระยะทางไม่เกินใจ

มาฝันดีก่อนนอน
ลืมร้าวรอนให้เลือนไกล
คิดถึงอย่าบอกใคร
ฝันดี ในนิทราเอย ^^


โดย: Life's for Rent วันที่: 15 มีนาคม 2552 เวลา:23:00:22 น.  

 
คืนค่ำย้ำคำห่วง
ฝากเดือนดวงดาราใส
พระพายโชยชื่นใจ
พักแห่งใดให้ฝันดี

วันเวียนเช่นทุกวัน
ทิวาผันเป็นราตรี
และยังมีพรุ่งนี้
ที่จะดีกว่าวันวาน ^^

ฝันดีค่ะ สู้ๆนะคะ คุณเบสต์


โดย: Life's for Rent วันที่: 17 มีนาคม 2552 เวลา:22:17:45 น.  

 
สวัสดีที่รักค่ะ

งานเครียดๆ ของตูนกลายเป็นเรื่องเบบี้ไปเลยค่ะ
เมื่อเทียบกับเรื่องของคุณเบสต์



โดย: ปณาลี วันที่: 19 มีนาคม 2552 เวลา:20:07:11 น.  

 
ฝากจันทร์ฝันจากฟ้า
ท่ามเมฆาที่ลอยเลื่อน
ดาวน้อยแม้คล้อยเลือน
ความเป็นเพื่อนยังเตือนใจ

ระยะแม้จะห่าง
ขอบฟ้ากว้างทางขวางไว้
หากใจที่ห่วงใย
จะวางใกล้ไว้ข้างเธอ ^^

มาฟ้องน้องหล่อว่าน้องไหมวันนี้โหดมาก
ฝันดีค่ะ คุณเบสต์ ^^


โดย: Life's for Rent วันที่: 20 มีนาคม 2552 เวลา:0:29:18 น.  

 
มองฟ้าอย่าอ้างว้าง
แม้ฟ้ากว้างไร้แสงสี
หาเดือนดาวไม่มี
เช่นคืนนี้อย่าเหงาใจ

เวลาที่อ้างว้าง
บนเส้นทางที่แสนไกล
จะมีฉันห่วงใย
ส่งใจให้เธอ ฝันดี ^^

นอนตอนไหนก็ขอให้ฝันดีค่ะ


โดย: Life's for Rent วันที่: 22 มีนาคม 2552 เวลา:1:36:39 น.  

 
เคยทำเหมือนกัน พันผ้า มือบวมไปหลายวัน (หัวก็ยังเคยโขกปูน) รู้นะว่า "มันย้ายที่เจ็บได้" แต่คิดว่าคงไม่ทำอีก ไม่รู้เหมือนกัน

เปลี่ยนเป็นขึ้นดาดฟ้า หรือกระโดดเข้ารถเปิดเพลงดังๆ
แล้วแหกปากตะโกนออกมาดังๆ ไม่เจ็บตัว..!

ป.ล. ถ้าไม่รีบ เมมไว้ หุหุ
แพ็คกระเป๋า พกเหล้า
ไปทะเล
ขึ้นเขา
แล้วค่อยตะโกน ))))))))))))))))


โดย: โห่ย IP: 203.146.6.28 วันที่: 21 กันยายน 2552 เวลา:9:25:15 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BestChild
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ไม่ใช่คนเลว แต่ไม่ใช่คนดี
ไม่ใช่คนมีน้ำใจ แต่ไม่ได้เห็นแก่ตัว
ไม่ใช่คนใจร้าย แต่ไม่ใช่ผู้หญิงใจดี
ไม่ได้ต่อต้านใคร แต่ไม่ใช่คนยอมคน
รับรู้ในตัวตน และไม่สนใครจะว่าอย่างไร
รู้จักให้อภัย แต่ไม่ใช่ไม่รู้จักแค้น
เป็นผู้หญิงแท้ที่ชอบโชว์แมน แต่ความจริงแสนจะอ่อนโยน O_o!!!


~ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 ~


"...มนุษย์เป็นเผ่าพันธุ์ที่เรียนรู้จากความผิดพลาด ไม่มีใครเป็นผู้บริสุทธิ์ที่ถูกต้องเสมอไปในโลกใบนี้ หากจะมีก็ให้ไอ้คนนั้นมันไปเป็นเทวดาเสีย อย่ามาเป็นคนให้เสียชาติเกิดกันเลย"

โรม / เพราะเธอ...เลอค่าอมตะ







"คนที่บอกว่าคุณไม่สวยคือคนที่ไม่ได้มองคุณรู้ไหม ถ้าหากเพียงมองคุณดีๆ รู้จักมองให้ถึงความเป็นตัวคุณแล้วก็จะรู้ว่าคุณน่ะสวย..."

ยอด / ผมก็เป็นพระเอกคนหนึ่ง







จิ๊กซอว์ที่ต่อกันได้พอดีทั้งสองฝ่ายมันไม่ใช่สิ่งที่จะซื้อหาง่ายๆ เมื่อได้มันมาแล้วต้องรักษามันไว้ให้ดี อย่าทิ้งขว้างเหมือนเป็นสิ่งที่หมดค่า เพราะรู้ไหม ว่าหากแกปล่อยมันหลุดมือไปแล้วความสูญเสียจะเทียบไม่ได้กับอะไรทั้งนั้น"

อวิกา / เพราะเธอ...เลอค่าอมตะ






"...ไอ้ผู้ชายมาดแต๋วที่พี่ก่นด่านักหนาตรงหน้านี่นะ...เท่าที่รู้จักมา บอกได้คำเดียว...โคตรแมนเลยเว้ยค่ะ"

นงนุช / แมน







คุณค่าที่ว่า ความรู้สึกในทุกๆ ใบหน้าของคนในรูปคือ 'ความสุข' ไม่เห็นจะต้องมีองค์ประกอบเป็นฉากสวยงาม

ลูกชุบ / สาวติสท์แตกกับหนุ่มไฮเปอร์







"...คุณกับผมอาจดูต่างกัน คุณเชื่องช้า ผมว่องไว คุณใจเย็น ผมใจร้อน คุณชอบจดจ้องและลากเส้น แต่ผมชอบมองผ่านเลนส์และกดชัตเตอร์ แต่รู้มั๊ยในจุดประสงค์ของทั้งหมดมันคือสิ่งเดียวกัน..."

นที / สาวติสท์แตกกับหนุ่มไฮเปอร์







"มันเป็นแค่ความทรงจำ จะดีหรือร้าย เราไม่สามารถลบมันออกไปได้ เก็บมันไว้ในอดีตและเดินต่อไปยังอนาคตข้างหน้า ปล่อยให้ความทรงจำเป็นเพียงแค่ความทรงจำ"

Matsumura Ryo / Hiroshima eki สถานีแห่งความทรงจำ








"...บางทีสิ่งที่แกเห็นมันอาจจะไม่เป็นอย่างนั้นก็ได้ เหรียญยังมีสองด้านได้เลยแก ประสาอะไรกับใจมนุษย์เล่า มันขึ้นอยู่กับว่าแกเลือกที่จะรับมันทุกด้านหรือเปล่า หากแกเลือกที่จะรับไว้เพียงด้านเดียวแล้วทุกข์ไปตลอดชีวิตน่ะมันคุ้มกันไหม..."

ลูกชุบ / เพราะเธอ...เลอค่าอมตะ









เฮ้อ... ผู้ชาย ไม่มีไม่ตาย แต่อยากได้สักคนแฮะ

"ฉัน"/ ท้องฟ้า หาดทราย สายลม ผมกระเจิง




ฝากคำทักทายไว้ด้วยจิ...รักตายเลย




ShoutMix chat widget




BestChild ในคอลัมน์นักเขียนรับเชิญ ลายปากกา 2009

BestChild ในคอลัมน์ "ลายรัก" ลายปากกา 2010




Free Website Counter
Friends' blogs
[Add BestChild's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.