Image Hosted by ImageShack.us
Let’s go on dreaming for we know. We are so close and still so far...
อีตาฝรั่งคนนี้คือคราย???

อะเหอๆๆ สร้าง Blog ได้ไม่เท่าไหร่ ลองอ่านๆ ดู สนุกดีแฮะวิธีทำต่างๆ
ก็ขอกระแดะทำ Header อวดชาวบ้านมั่ง โฮะๆๆ โอ้แล้วก็มีเพื่อน
แวะมา comment ให้เราซะแว้ว ขอบใจมากนะจ้า ว่างๆ จะไปแวะ
ที่บ้านเหมือนกันจ๊ะ เอาเถอะ ก่อนนอนขอซักเรื่อง ก็ลากมากจาก อี
Header นี่แหละ ใส่ซะกลางรูปเชียะ



คนเนี้ยอะเหรอ?? แควนข้าพเจ้าเองง่ะ โฮะๆเจอกันในเน็ทเนี่ย
แหล๊ะ ทีแรกไม่ได้อยากจะสนใจหรอก เพราะส่งรูปมาให้เราดู อีนี่มันไป
เอารูปใครมาโชว์กรูป่าวฟระหน้าหล่อพระเจ้าเกินเหตุ
ก็ไม่ได้สนใจ ทีแรกก็คุยในเว็บที่เจอเฉยๆ คุยไปคุยมาก็อยู่ที่เดิม เอ้ยไม่ใช่ๆ
คุยไปคุยมา ก็รู้แหละ ว่าเค้าก็ชอบอิชั้นอยู่ไม่น้อย 555+ ว่าไปนั่นแต่มันจิงน่ะ
หุหุ ก็พัฒนามาเล่น MSN กันเห็นรูป Display หรอ ก็อืม...รูปเดิมๆในเว็บ
แกไปก็อปใครเค้ามาโชว์เป็นแน่ ตอนนั้นคิด...เลยขอรูปเพิ่ม ถ้าไม่มีให้แปลว่า
สตอร์เบอร์รี่ใส่ชั้น ปรากฏว่ามีแหะ อ้าว...ตัวจิงเว้ย แต่ก็ไม่ได้สนใจ
ไรมากหรอกคุยไว้ฝึกภาษาเฉยๆ



เราก็ถามเค้าว่าเคยมาไทยปะตัวเอง เค้าก็บอกว่าไม่เค๊ยไม่เคย เลยถามไปอีกว่า
อะแล้วคิดจะมามั่งมั๊ย? "ไม่คิด" อืม..ไม่เป็นไร ยังไงก็เอาไว้
คุยเล่นเฉยๆ อยู่แล้น พอคุยไปได้ซักเดือน จู่ๆมาบอกว่า ไอจะไปไทยนะ
เอาเฮ้ยๆ หวานหมู เอ้ยๆ ไม่ใช่ๆ ตอนนั้นเราก็บอกตรงๆ ว่า
เริ่มสนใจเค้าแล้วแหละนะ หึหึหึแต่ก็ยังวางฟอร์มเฉยๆ ก็
ถามไปอีกว่าจะมาทำอะไรมิทราบ ทำงาน หรือว่าเที่ยวหรอจ้ะ เค้าก็บอกว่าไม่ใช่
ทั้ง 2 อย่าง ที่อยากมาเพราะอยากมาเจอเรา อะโห...ลงทุนไปหน่อยมั๊ยเฮีย แต่
ก็โอเคแหละ จะมาก็มา ยังไงก็อยากเจอเหมือนกันแหละว่าตัวจิงจะอ้วนลงพุง และ
หัวล้านเป็นทุ่งหมาหลง ดงช้างข้าม หรือว่า ง่ามเทโพ รึชะโดตีแปง เอ้าว่าไปโน่น
แต่จิงก็แอบตื่นเต้นเล็กๆเหมือนกันแหละ อิอิ



วันที่เค้ามาเรามีเรียน จำได้เลย แล้วนัดเค้าแถวสยามฯ ตอนเช้าที่เครื่องเค้าลงนี่อะ
มีโทรมากวนบาทาว่า "ไอตกเครื่องล่ะ" เรางี้เผลอลืมตัว อุตส่าห์แอ๊บแบ๊วไม่สนใจ
มาตั้งนานตะโกนไปว่า "อะไรนะๆๆ ทำไมฟระ เอ้ย ทำไมตกเครื่องละจ้ะ อุตส่าห์
นึกว่าจะได้เจอวันนี้!!" .....กำเลยไง โพล่งไปซะหมดเปลือก สุดท้ายได้ยินเค้า
หัวเราะใหญ่ (คงจะสะใจที่รู้ว่าอีนี่ก็อยากเจอกรูเหมือนกันเว้ย) แล้วบอกว่าอยู่
สุวรรณภูมิแล้วคับ...เหอะๆๆ
เราก็พูดไรไม่ออก แก้ตัวไปก็น้ำขุ่นๆ เลยปล่อยเลยตามเลย ตอนคุยโทรศัพท์เราก็บอก
เค้าว่าเจอกันบ่าย 3 ละกัน เอาเป็นสยามโปเกมอน เอ้ยๆ สยามพารากอนนะ เค้าก็
อืมๆ แต่คิดว่าคงไม่รู้จักอะ พอถึง 3 โมงเราก็ไปเดินรอเค้าอยู่โน่นละ รอเค้าโทรมา
15.30 น. ดูโทรศัพท์....เงียบ - -" เลยเริ่มรู้สึกไม่ดีแระ จะกดโทรไปโรงแรม....งะ
เบอร์ไรฟระ ทำไงดี
ล่ะเนี่ยแถวนี้(ในห้าง) มันก็ไม่มีเน็ทฟรีเหมือนที่มหาลัยด้วยสิ เดินไปเดินมา เจอ
ร้าน iStudio เสดตู




เดินเข้าไปในร้านทำเป็นผู้ดี๊ผู้ดี เห็น Macbook วางอยู่แระหึหึ ตรงเข้าไปทำเป็นกด
ดูเหลือบซ้าย-ขวา ไม่มีพนักงาน เข้าซาฟารีมันซะเลย แล้ว google(ผู้ที่ช่วยให้ข้า
น้อยจะได้เรียนจบ) search หาเบอร์โทรโรงแรม ตอน search search อยู่มีพนัก
งานเดินมา..."ไม่ทราบว่าสนใจตัวไหนอยู่คะ" เอิ่ม...เอาไงดี "อ่อ ไม่ทราบว่า ราคา
ของ Mcbook Pro ตอนนี้เท่าไหร่แล้วคับ?" ถามไปงั้นเห็นมันวางอยู่ข้างๆ - -*
"อ๋อ ซักครู่นะคะ เด๋วเอาใบราคามาให้ซักครู่ค่ะ" แล้วหล่อนก็เดินไป เรารึจะรอ ได้
เบอร์มาแล้ว ชิ่งดิชิ่ง
จากนั้นก็ไม่สามารถเข้า iStudio ที่ห้างสยามภราดร ไปพักนึงจนเปลี่ยนพนักงาน
ต่อดีก่า...ได้เบอร์มาแระ โทรเลย~! โทรไปถึงเจอ Operator ก็ขอต่อสายห้องเขา
พอเค้ารับสายเราแบบ...คิดว่าอะไรฟระนัดกรูแล้วยังอยู่ที่ห้องเนี่ยน่ะ? อยู่กะใครรึ
เปล่าอะดิที่กลัว...แล้วมาคุยซะดิบซะดี มันน่าเหวี่ยงยิ่งนัก -*-



พอเค้ารับสายเราถามเค้าว่าไม่มารึ นัดไว้ 3 โมง นี่มันจะ 4 โมงละกลับบ้านแระนะ
โว้ย เสียงเค้าแบบตกใจ + เพิ่งตื่น แล้วเค้าก็บอกขอโทษใหญ่ เนื่องจากว่าเผลอ
หลับไปเพราะลงเครื่องมาตอนเช้าก็ยังง่วงอยู่เพราะเวลาที่โน่นมานก็ดึกอยู่
เราก็เข้าใจแหละ เลยบอกว่างั้นไม่ต้องเดินมาแระ เด๋วไอเดินไปเอง จะไปรอที่ Lobby
ละกัน ก็เดินไปซักพักก็ถึงเนื่องจากโรงแรมไม่ไกล (รู้สึกไม่ค่อยดีไปรอใครไม่รู้ที่โรงแรม - -")
พอเค้าลงมา...โอ้วจอร์จ ตัวสูงมากมาย แม่ให้กินยีราฟชุบแป้งทอดตอนเด็กปะค่ะ
เราก็ตัวเล็กอะแต่
เทียบกะคนไทยก็ไม่เตี้ยนะ เฉยๆ แต่ตานี่สูงเสียด 185 cm ประมาณว่าสูดอากาศ
คนละชั้นกะพวกเรา - -" หน้าตาเค้าคือเพิ่งตื่นอย่างแรง แล้วก็ยัง งง ชีวิตอยู่ด้วย
ว่า "ช้างกรูอยู่ไหน" เอ้ย.."กรูอยู่ที่ไหน" ตอนหลังเราถามเค้า เค้าก็บอกว่างงจิงๆ
อยู่ๆ รับโทรศัพท์เราแล้วเราก็ถามเค้าเป็นชุดๆ และว่าๆ ปล่อยให้รอ เค้าก็งงว่าตอน
นั้นเค้าอยู่ที่ไหน เหอๆๆ



สรุปแล้วก็ไปกินข้าวเย็นกัน แค่นั้น แล้วเราก็กลับบ้าน วันต่อมาเค้าก็บอกว่าเนี่ย
เค้าอยากไปภูเก็ตจังเลย (คงอยากจะไปโต้คลื่นสึนามิ) เนี่ยถ้าเราว่างอยากให้เรา
พาเค้าเที่ยวหน่อยได้มั๊ย อยากให้ไปเป็นเพื่อน เราก็.......ไปสิค่ะๆๆๆ เที่ยวฟรีใคร
จะไม่ไปค่ะ วะฮ่าๆๆๆ (บ้าไปเลย ) จิงๆ ตอนนั้นก็ชอบเค้าแล้ว
แหละ เค้าก็บอกว่าชอบเรา แต่คือ ชอบเฉยๆ แหละนะ ไม่ได้ไรมากหรอก ตอนนั้น
คิดว่าอืมดีเหมือนกันจะได้ดูนิสัยว่าเป็นยังไง ก็เลยไปภูเก็ตกะเค้า ตอนนั้นช่วงที่ม.
มีหยุดยาวก็เลยไปได้เกือบ 2 อาทิตย์ อยู่ภูเก็ตจนตัวงี้ดำเป็นเงาะป่าเลย ดีนะที่ไม่
มียีนส์ผมหยิก ไม่งั้นล่ะแม่เจ้า อีนี่มัน original เงาะป่า!! กลับไปเรียนเพื่อนถามกัน
ใหญ่ว่าไปทำไรมาตัวดำเป็นกระเหรี่ยงเชียว เลยตอบไปสั้นๆ "กุไปฮันนีมูน" ซึ่ง
ความจิงก็ไปเที่ยวเฉยๆ แหละ แต่เพือนนี่เง้อกันเป็นแถบๆ
ตอนไปอยู่กะเค้านิสัยใช้ได้เลยนะ เทคแคร์ ขี้เล่น ตลก(มากไปหน่อย บางทีนึกว่า
บ้า - -") โรแมนติค แต่ติดอย่างเดียวคือคิดเล็กคิดน้อย อ้อ..ลืมเล่าไปว่าเค้าเป็น
นักเขียนบทละครทีวี + กำกับละคร เหมือนพวก ช่องสีๆ บ้านเราอะแหละ ก็เลยเข้า
ใจว่า ตานี่ sensitive(จนน่าถีบ) เอามากๆ



พอวันที่เค้าจะกลับ เรารู้สึกเศร้าแฮะ...ทั้งที่ไม่เคยรู้สึกงี้มาก่อน พอเค้ากลับไปได้
ซักพักนึงมาบอกเราว่าเค้าจะให้เราไปเที่ยวที่บ้านเค้าบ้าง...ตายแล้ววว
ฉันจะ "โกอินเตอร์" เหมือนทายายัง (ทาทายัง ไม่ใช่เหยอ?) เออนั่นแหละ แต่ใน
ความเป็นจิงมันก็ไม่ใช่ง่ายๆ อะ เพราะเราก็ไม่ได้เดินทางไปต่างประเทศเลยตั้งแต่
สิบกว่าขวบตอนไปออสฯกะที่บ้าน แล้วพาสฯมันก็แบบหมดไปตั้ง 3 ชาติครึ่งแล้ว..
ก็ต้องทำพาสปอร์ตใหม่ หน้างี้ขาวเชียว (หน้าพาสฯนะไม่ใช่หน้าฉัน ตอนนั้นยังดำ)
แล้วได้ข่าวว่าขอวีซ่าเยอรมันงี้เจอจนท. ถามคำถามแบบลูกไฟถล่มพสุธา คือถาม
แบบไม่เกรงใจน่ะแหละ - -" ทีแรกก็ไม่เชื่อนะ อ่านไปอ่านมาคนเจอกันเยอะแฮะ
แต่ก็ยังไม่เท่ากับเจอ
ด้วยตัวเอง ไว้เด๋วค่อยเล่าเรื่องวีซ่าไว้อีก Blog นึงละกัน มันยาวว แต่ฮาเหมือนกัน



ก็ด้วยประการฉะนี้ พอได้วีซ่าไปครั้งแรกก็ไปอยู่กะเค้าเดือนนึง(ทั้งที่ได้มาแล้ว 3
ทำไมน่ะเหรอ...รอติดตาม Blog เรื่อง Visa นะจ๊ะ) ได้ศึกษากันนานขึ้นกว่าเดิม ก็
ได้พัฒนาไปอีกขั้น มันก็มีหลายเรื่องที่ไม่เข้าใจกันจนทะเลาะกันก็บ่อย แต่ก็มานั่ง
คุยกันตลอด สรุปบางเรื่องมันเป็น cultural differnce ทำให้ไม่เข้าใจกัน ประมาณ
ว่า อ้าวไออยู่ไทยทำแบบนี้ไม่เห็นมีใครว่าเลย, แต่ยูมาอยู่นี่ทำแบบนี้น่าเกลียดนะ
อะไรแบบนี้แล้วเค้าพูดว่าน่าเกลียดอะไรแบบนี้เราก็แบบ มาว่ากรูทำไมเด๋วเหวี่ยง
สิบล้อฟาดหน้าเลยหนิ - -" แต่ก็คุยกันรู้เรื่องตอนท้ายทุกครั้ง


เอ้อ เที่ยงคืนกว่าแระ พรุ่งนี้เรียนเช้าอีก ไว้มาบ่นต่อ หุหุ



อะวู้ๆ~ ตื่นแต่เช้าเลยแหละวันนี้ ว่าจะเข้ามาเพิ่มเติมว่าจะอัพ Blog ทุกวันล่ะแต่
เอาแบบ หนึ่ง Blog สำหรับ 1-2 สัปดาห์ เพราะคิดว่าคงจะมีเรื่องบ่นเยอะอะจ้า หุหุ
ขอบคุณเพื่อนๆ ที่เข้ามาเม้นท์ให้นะจ้า พื้นที่นี้เอาไว้ขอบ่น!



Create Date : 27 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 27 พฤศจิกายน 2550 20:00:35 น. 14 comments
Counter : 209 Pageviews.

 
บรูซ วิลลิส !!!อ้าว ม่ายช่าย


โดย: Febie วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:1:42:53 น.  

 
เล่าเรื่องได้น่ารักจังเลยค่ะ ตามลุ้นอยู่นะคะ


โดย: Picike วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:3:15:25 น.  

 
รออ่านตอนต่อไป ต่อนะจ๊ะ ใช่เลยแหล่ะ มีแฟนฝรั่ง อะไรๆมันก็เข้าใจกันยากของครั้งแรกในชีวิตคู่....แต่เดี๋ยวก็เริ่มเข้าใจกันเองอะจ้า...
บะบายยยยย


โดย: Genéve วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:3:31:58 น.  

 
น่ารักสุดริดดดนะยะ อิดต๋า ตาแดงเลย....


โดย: nanaandtom วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:3:46:00 น.  

 
คุณแฟนหล่อเริ่ดมากเลยจ้า เล่าเรื่องได้หนุกดี


โดย: thaispicy วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:7:16:32 น.  

 
เล่าเรื่องได้น่ารักมากค่ะ
จะรออ่านต่อนะจ๊ะ

ปล.ฝรั่งหล่อม๊าก..ค่ะ


โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:18:28 น.  

 
ทีแรกนึกว่านักร้องเพลงรัก..ชื่อ Jim Brickman..เหมือนมาก


โดย: BLACK BERRIES วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:20:59:09 น.  

 
Here is the one who is part of this webblog. The flying goalkeeper who felt in love with Tommi Ben and who is convinced, that this young and handsome guy is Mr. Right. I whis I could write these words in Thai! What is Mr. Right in Thai for example? I have to know!

I´m so thanksful for getting in touch with Tommi Ben, of feeling all this love in my heart, of finding my soul mate.

So let´s fly together, come to my flat in Berlin soon, you have a place there and you will get your own desktop.area....

With all my love Thomas


โดย: Greetings from Thomas IP: 87.193.146.246 วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:41:55 น.  

 
^
^


โดย: Tommi (bertiebotts4 ) วันที่: 27 พฤศจิกายน 2550 เวลา:22:51:04 น.  

 
WoooooooHoooooo

love it love it


โดย: mrsday IP: 69.176.61.117 วันที่: 10 ธันวาคม 2550 เวลา:22:39:32 น.  

 
Narug mag mag ka .. I keep reading your stories for a while and I think you are a very cute person

So keep updating your blog na ka .. will keep cheering from here jaa ..



โดย: Joy IP: 194.29.207.6 วันที่: 12 ธันวาคม 2550 เวลา:22:33:02 น.  

 
น่ารักอ่าค่า อ่านไปยิ้มไป

คุณเจ้าของบล็อคโชคดีมาก ๆ เลยอ่ะค่ะ

เจอกะคุณแฟนในเว็บ และเจอคนดีด้วยอ่ะ

น้อยคนนะคะที่จะเจอคนจิงใจอย่างนี้อ่า

คิดในใจ (ตรูจะเจอผู้ชายอย่างนี้มั่งป่าวว้า)


โดย: Champjang IP: 58.8.100.48 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:5:30:51 น.  

 
หนุกดีจ้า แล้วจะแวะมาอ่านบ่อยๆ นะจ๊ะ รักกันนานๆ ตลอดไปนะจ๊ะ


โดย: ThaiKielA IP: 91.62.186.17 วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:5:13:38 น.  

 
จขกท เขียนสนุกจังค่ะ อ่านมาหลายเรื่องแล้ว ชอบๆ อิอิ


โดย: autumn...story IP: 119.42.68.150 วันที่: 2 เมษายน 2551 เวลา:16:00:35 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

bertiebotts4
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สวัสดีทุกคนจ้า ที่ข้ามาติดตาม ชมเรื่องราว อัพเดทของเรา หวังว่าคงจะได้รับความสนุกสนานกันถ้วนหน้านะจ๊ะ อิอิ

อ้อ อย่าลืมแสดงความคิดเห็นกันได้นะจ้า~
Group Blog
 
 
พฤศจิกายน 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
27 พฤศจิกายน 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add bertiebotts4's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.