มีนาคม 2555

 
 
 
 
1
2
4
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
20
21
22
23
25
26
27
28
29
30
31
 
All Blog
วันนี้แม่ไม่เหนื่อยเลย ลูกรัก ^^

หอบหิ้วของเล่นไปให้เจ้าช้างน้อยเต็มที่ โดยเฉพาะพี่ตูบของแม่อ้อ 

เรียกมอไซค์หน้าวัดต้นตาล เขาก็จำได้เลยว่ามาบ้านไห
เกือบถึงบ้านคุณย่า เห็นรถคันใหญ่จอดเต็มถนนอยู่ ต้องลงตรงนี้ เพราะมอ"ซค์ไปต่อไม่ได้ 
ปรากฎว่ารถคันใหญ่นี้เป็นรถที่มาเกี่ยวข้าวนาคุณปู่..
ดีใจจังเห็นน้ำท่วมนาไปเยอะ วันนี้ได้เห็นนาที่ได้เก็บเกี่ยวบ้าง

พอไปถึงบ้านเจ้าตัวร้ายของแม่เพิ่งตื่นมื้อสายพอดี นอนเหงือกบานอยู่ในเปลเหินตัวทำท่าจะบินเป็นสัญญาณบอกแม่ว่า "มัวช้าอยู่ไย พาหนะของข้ารีบมาอุ้มข้าไปท่องเที่ยวได้แล้วโดยไว"

อุ้มออกเปลมาลูกรักดีใจมาก ยิ้มร่าตาปิดเลย  ไม่รู้ว่าดีใจที่แม่มา หรือดีใจที่ได้ออกจากเปล

 

หนูคงคิดว่าแม่จะพาออกไปเดินเล่นล่ะสิ.. วันนี้แม่มีแผน พร้อมกับพร็อปชุดใหญ่
คิดแล้วก็ปูพื้น จับเจ้าช้างน้อยวาง  ลูกชายแม่ก็ครางอื้อ.. ดิ้นแด่วๆ อย่างขัดใจแต่พอแม่ควักพี่ตูบรูปหล่อ พร้อมกับกดหัวใจไฟวาบๆ เท่านั้นแหละ.. คนเก่งของแม่ก็ติดกับไฟวาบๆ ขึ้นมาทันที

หลังจากกดให้ดูพอรู้ทาง ก็วางพี่ตูบไว้ใกล้ดูสิว่าลูกแม่จะทำยังไงกับพี่เลี้ยงใหม่ตัวนี้

 



เริ่มต้น......ตบ.....ตบเลยค่ะ  น้องขวัญเห็นไฟแดงวาบๆ มันดับไปแล้ว ก็จัดแจงตบไปที่หัวใจนั่นเลย.. อิอิ (ฉลาดจังลูกแม่)




ส่วนปุ่มอื่นๆ ตบๆ ไป ฟลุคดังขึ้นมาบ้าง บางทีก็ขยำๆ มือ ไปโดนอะไรก็ไม่รู้พี่ตูบก็จะร้องเพลงขึ้นมาทีนี้เจ้าขวัญซิลล่าก็อึ้งไปพักนึง เพราะไม่ไว้วางใจว่าตูบจะมาไม้ไหน ตบแล้วมีเสียงบ้าง ไม่มีบ้าง พี่ขวัญเลยงง (ก็หนูตบไม่ถูกจุดเองนี่ลูก)งง ซักพัก ก็จัดการ..........


ชิมเนื้อหมา....
ปุ่มเขาให้บีบแต่พี่ขวัญยังบีบไม่เป็น ทำได้แต่ตบ กับขยำ
แต่เจ้าขวัญซิลล่าของแม่ก็คิดนอกกรอบ ใช้ปากงับแทน  แล้วก็เลือกงับเฉพาะเท้าข้างนั้นนะ  วันนี้แม่เลยได้ยินพี่ตูบร้องแต่ค่ำว่า...foot....foot....ทั้งวัน..



หม่ำตีนพี่ตูบจนอิ่มหนำแล้วพี่ขวัญก็ง่วง.......

 

"ขอบคุณครับพี่ตูบที่ช่วยเป็นพี่เลี้ยงขวัญซิลล่าในวันนี้..Zzz..."


ขอบคุณแม่อ้อ มากๆ เลยจ้า.... ของขวัญชิ้นนี้ ปราบขวัญซิลล่าซะหลับคาตักตูบไปเลยยยย 

พอตื่นมาอีกรอบ  เจ้าช้างน้อยก็ยิ้มตาหยีเหินตัวให้แม่พาออกจากเปลตามเคย
คงหวังจะให้แม่เป็นพาหนะพาไปไหนอีกล่ะสิ  

ไม่หรอก.. วันนี้แม่มีแผนก๊อกสอง.. อิอิ



อุ้มออกมาก็วางแป๊ะลงพื้น ไม่สนใจเสียงงอแง แอ๊ๆ ของเด็กเอาแต่ใจ 

ควัก บอลชวนคลาน ออกมาวางทันใดเสียงดนตรี ไฟวาบๆ และสีสันลวดลายชวนงงของเจ้าบอล ก็ทำพี่ขวัญนิ่งไปนิดนึง  ก่อนจะค่อยๆ  เอื้อมมือไปตบลูกบอลเบาๆ




พอมือน้อยๆ ของลูกแม่ไปแตะ ลูกบอลก็กลิ้งออก แม่ก็คิดว่าเดี๋ยวหนูต้องพยายามกระดึ๊บตามบอลแน่ๆ

ที่ไหนได้ แม่ประมาทเกินไป ลืมไปว่าเจ้าช้างน้อยของแม่มีพลังหนุมานอยู่ที่หางคิ้ว 
มือเล็กๆ นั้นไวกว่าที่แม่จะทันนึกถึง ทันทีที่บอลทำท่าจะกลิ้งไปไกลเกินมือเอื้อม ลูกชายแม่ก็คว้าบอลลูกเล็กที่ห้อยตกมา คว้าได้ตรงเชือกพอดี แล้วก็จับซะแน่นเลยนะ ดึงเข้ามาตัวเอง พร้อมกับคำรามอย่างสะใจ ตามแบบฉบับของขวัญซิลล่า 
ก่อนที่จะชิม..อย่างเคย


ด้วยความเป็นเด็กเอาแต่ใจ ลูกรักของแม่ก็ร้องงอแงทุกครั้งที่คว้าบอลไม่ได้ 
แต่คุณย่าไม่อยู่ ไม่มีใครตามใจหนู  

พอคว้าไม่ได้ ลูกชายแม่ก็เชิ่ดใส่ ตามสไตล์หล่อไม่ง้อใคร  ทีนี้ก็ร้องจะให้พาออกไปเดินเล่นอีกแล้ว
มองดูแดดยังจ้าอยู่เลย  ยังๆ ยังไม่ได้เวลา

ว่าแล้วแม่ก็ควักไม้ตายสุดท้ายออกมา

ชอบไฟวาบๆ เพลงหนุกๆ กับตัวเต้นๆ มากใช่มั๊ย เอานี่ไปเลย 

ได้หมาชิกกี้ไป พี่ขวัญถึงกับอึ้งค่ะ ขวัญซิลล่าหมดฤทธิ์  ทำได้แค่มองเจ้าตัวลายจมูกแดงที่วิ่งไปทั่วอย่างบ้าคลั่ง
พี่ขวัญจ้องตาไม่กระพริบเลยงานนี้ จ้องนิ่งซะจน แม่คิดว่าหนูจะกลัวรึเปล่าเลยลองเลิกกดรีโมทให้พี่หมาจุดอยู่นิ่งๆ ดู

ปรากฎว่าเจ้าช้างน้อยแงๆ ใหญ่เลย จะให้หมาจุดวิ่งต่อ ^^

คุณสมบัติพิเศษนิดๆของหมาชิกกี้คือ  สามารถตบมือสั่งให้วิ่งให้เห่าได้
แต่ที่เพิ่งรู้คือ พอขวัญซิลล่าใช้พลังพิเศษแงๆ เจ้าหมาจุดก็วิ่งด้วยคำสั่งแงๆ ได้ด้วยแฮะ..

ดีเลย คราวนี้แงทีไรก็จะได้หลอกให้ดูหมาวิ่ง 555 

กลั่นแกล้งลูกช้างจนหนำใจแล้ว ก็ตกเย็นแดดร่มลมตกพอดี
ฝนคงใกล้ตกอากาศก็เลยเย็นสบาย น่าพาสุดหล่ออกไปชมนกยิ่ง 

ว่าแล้วก็อุ้มเจ้าตัวเล็กขึ้นมา (เอ่อ.. พออุ้มขึ้นมาแล้วชักไม่แน่ใจว่าตัวเล็ก)
แหม.. พอแม่อุ้มล่ะ ดีใจออกนอกหน้าออกตาเชียวนะ ยิ้มทั้งหน้าทั้งตา หัว หู ส่ายเป็นช้างเชียว

หมั่นไส้ก็เลยอุ้มชูขึ้นสูงๆ แบบที่ลูกรักชอบเอาใจซะหน่อย ลูกแม่ถูกใจก็หัวเราะเอิ๊กอ๊ากใหญ่เลย 

อุ้มสูง จนแขนชักจะสั่นไม่ไหวแล้วก็พาสุดหล่อออกไปชมนก
ลมโชยบรรยากาศกำลังดีลูกรักของแม่ก็ไม่ร้อน หัวไม่เปียก นั่งรับลม ฟังเสียงนก จนได้ที่...
เจ้าวายร้ายก็สิ้นฤทธิ์  ขดตัวงอๆ นอนอ้วนอยู่ในแขนแม่เหมือนเดิม ^^





Create Date : 24 มีนาคม 2555
Last Update : 8 มิถุนายน 2555 17:37:49 น.
Counter : 2394 Pageviews.

6 comments
  
น้องน่ารักมากๆเลยค่ะ ผิวผมขาวเนียนเชียว คงเพิ่งโกนผมใหม่ๆ หัวเหม่งน่ารักเชียว
เพิ้่งได้เข้ามาอ่านเรืองราวค่ะ แต่ก็เริ่มอ่านตั้งแต่บล๊อคแรกเลย
ตอนนี้อ่านจบแล้วค่ะ แต่แอบใจหาย สงสารจขบ
สุ้ๆ นะคะ เกิดเป็นคนจะกลัวอะไรหากเรายังมีวันพรุ่งนี้และ ลูกชายที่น่ารักขนาดนี้ วันข้างหน้า ต้องดีขึ้นๆๆค่ะ

ความรัก รักแต่ไม่ได้อยุ่ด้วยกัน มันเจ็บปวดดีแท้ค่ะ แต่นานไปก็ชิน และมันจะกลายเป็นความเข้มแข็ง เป็นกำลังใจให้นะคะ

ปล หลายๆบล๊อคที่อ่าน ทำเอาเราน้ำตาไหลเลยค่ะ
โดย: แม่บ้านครอว์ฟอร์ด วันที่: 25 มีนาคม 2555 เวลา:15:00:53 น.
  
ขอบคุณมากค่ะ
ก็มีแต่เจ้าเหม่งน้อยนี่แหละที่ทำให้แม่รู้ว่าจะสู้ไปเืพื่ออะไร ^^
โดย: Beloved Son_Chang วันที่: 25 มีนาคม 2555 เวลา:15:21:51 น.
  
Good mother. Good luck to you and your lovely son.
โดย: Lilac IP: 74.105.225.207 วันที่: 26 มีนาคม 2555 เวลา:22:18:03 น.
  
ขอบคุณค่ะ
โดย: Beloved Son_Chang วันที่: 27 มีนาคม 2555 เวลา:12:43:44 น.
  
เฮ้อ เพิ่งเข้ามาอ่านค่ะ อ่านตั้งแต่แรกเลย อ่านจบแล้วน้ำตาจะไหล
เราเป็นคนนึงที่โตขึ้นมากับญาติ(บ้านปู่ย่ากับน้องสาวพ่อ)และไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ค่ะ เหตุผลที่พ่อกับแม่บอกว่าที่ส่งเราให้ย่าเลี้ยงคือ ทั้งสองคนต้องทำงานไม่มีเวลาเลี้ยงเรา ไม่มีคนดู ไม่อยากให้เราลำบาก และอื่นๆอีกมากมายร้อยแปดซึ่งล้วนแล้วแต่เพื่อเราทั้งนั้น กระทั่งปู่กับย่าเสียไปตอนเราห้าขวบก็ยังให้อาเลี้ยงเราต่อเพราะอยากให้อยู่โรงเรียนดีๆใกล้บ้าน

สมองของเราเข้าใจค่ะว่าเค้ามีเหตุผล แต่หัวใจเราไม่ยอมรับ จริงๆแล้วเราอยากโตขึ้นมากับพ่อแม่มากกว่าค่ะ จะได้ไม่ต้องปวดใจอย่างทุกวันนี้ คือ เรารักอามากกว่าพ่อกับแม่อีกค่ะ เพราะอาเลี้ยงเรามา มันเป็นความผูกผัน แต่พ่อกับแม่เราก็อยากให้เรารักเค้ามากกว่าอาค่ะ แต่เราทำไม่ได้ไม่รู้จะทำไง เราก็รู้ค่ะว่าพ่อกับแม่ส่งเสียเงินค่าใช้จ่ายให้อาเสมอ เค้ารัก เค้าไม่ได้ทิ้งเรา แต่เราก็ยังรักและผูกผันกับอามากกว่าอยู่ดี เวลาเค้ามาเยี่ยมเค้าชอบมองเรากับอาแบบเจ็บปวดที่เราสนิทสนมกันดี เรามองตาแม่แล้วเราก็ปวดใจอ่ะ เรารู้ว่าเค้าคิดยังไงแต่จะให้เราทำไงอ่ะ เราก็อยากจะรักเค้าแบบเต็มหัวใจแบบไม่เผื่อแผ่ให้ใครเหมือนพ่อแม่ลูกทั่วไปเหมือนกัน แต่เราทำไม่ได้ เรายังรักอาที่สอนเราเดิน เลี้ยงเรามา อยู่ข้างๆเรามายี่สิบกว่าปีมากกว่าพ่อกับแม่อยู่ดี เราเสียใจจริงๆที่รักคนที่ให้กำเนิดเรามาเป็นที่หนึ่งไม่ได้ค่ะ เสียใจทุกครั้งที่มองตาเพราะเราตอบสนองความปรารถนาขั้นพื้นฐานของพ่อกับแม่ไม่ได้เลย

เราหวังว่าคุณจะพาน้องขวัญกลับมาเลี้ยงเองให้ได้เร็ว ๆ นะคะ อย่าลืมความมุ่งมั่นนั้นไปเสีย บางทีความเคยชิน(ที่ย่าเลี้ยงลูกให้)ก็กลายเป็นตัวทำลายความตั้งใจจะเอากลับมาเลี้ยงเองเหมือนกัน พ่อแม่เราก็อีหรอบนี้แหละ

จริง ๆ แล้วนี่ก็เป็นแค่ชีวิตของเราล่ะนะ ชีวิตของคุณกับลูกชายก็ย่อมแตกต่างไปอยู่แล้ว เราแค่มาเล่า อยากฝากให้คนที่แม่อีกคนนึงได้รับรู้ว่าลูกที่แม่ยอมให้คนอื่นเอาไปอุ้มชูคนนึงคิดอย่างไร พูดตรงๆนะ ถ้าเรามีลูกเราจะไม่ยอมให้ใครมาพรากจากอกแน่นอน(เดี๋ยวรู้ความแล้วจะคิดมากเหมือนเรา ทุกวันนี้ก็เล่นครอบครัวทางไกลใจผูกผัน หลอกตัวเองกันไป) และเราก็อยากบอกแม่เรามาก ๆ ว่าชาติหน้ามีจริง ต้องเลี้ยงลูกเองนะ ถ้าเลี้ยงลูกเองเราจะยอมไปเกิดเป็นลูกแม่อีกชาติเลยล่ะ จะได้ซุกอกอุ่นๆของแม่สักทีอ่ะ แล้วคราวนี้เราจะรักแต่แม่คนเดียวให้เต็มหัวใจเลย อิอิ
โดย: ขอเล่าหน่อยนะ IP: 126.131.1.57 วันที่: 27 มีนาคม 2555 เวลา:23:14:44 น.
  
ทำไมทางเลือกจึงมีแค่ส่งลูกไปให้ปู่ย่าเลี้ยง

ทำไมคนเป็นพ่อ จึงไม่ส่งเงินให้คุณเลี้ยงลูก เอามาจ้างคนช่วยเลี้ยง
แม่กับลูกจะได้อยู่ด้วยกัน

ทำไมคุณต้องเหนื่อยอยู่คนเดียว ทั้งที่ตอนทำลูก ก็ทำด้วยกัน

ทำไมเขาถึงใจตุ๊ด กล้าทำแต่ไม่กล้ารับผิดชอบ
โดย: fuse IP: 113.53.172.157 วันที่: 28 มีนาคม 2555 เวลา:22:52:14 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Beloved Son_Chang
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



สวัสดีครับ ผมชื่อน้องขวัญนะครับ ที่ชื่อนี้เพราะผมมีขวัญที่หางคิ้ว แม่บอกว่าผมเป็นหนุมาน แต่ผมเกิดตรงกับวันเกิดพระพิฆเนศวร ก็เลยซนเหมือนลิง และแรงเยอะเหมือนช้างครับ
ด.ช.ชนะภัย พ่อไม่ให้โชว์นามสกุล

Create your badge